بشاگرد ، شهرستان کوهستانی تقریباً مستطیل شکلی در شرق میناب و شمال جاسک . بشاگرد از مغرب به شهرستان رودان و باریکة ساحلی معروف به بیابان ، از مشرق شهرهای بلوچستان ، از شمال به منوجان و از جنوب شرق به دامنة غربی دشتهای ساحلی بلوچستان محدود می شود. این شهرستان حدود 000 ، 10 کیلومتر مربع وسعت دارد. از بلندیهای عمدة آن کوه بشاگَرد است که در مسیر شرق ـ جنوب شرقی در فاصلة حدود 150 کیلومتری از رشته کوههای مارز تا رود رَپْچ در شرق ادامه دارد.
بشاگرد احتمالاً جمع بشگرد (یا بشکرد) ـنام دیگر همان منطقه ـاست . برهان قاطع (ذیل «بشگرد») بشگرد را «شکارگاه » معنی می کند. شوارتز (ص 245) اشتقاق این نام را از «باس » که به گفتة مقدسی (ص 52، 461، 466، 473) نام محلی در شمال شرقی آن بوده است ، محتمل می داند. این نکته نیز شایان ذکر است که «بَش » در زبان بلوچی به معنای «باران تابستانی » است که از ویژگیهای هوای متغیر این ناحیه محسوب می شود. نزول بش برای محصول خرما بلا، ولی برای گله های گوسفند و بز نعمتی آسمانی است . کشت خرما و پرورش دام فعالیتهای اصلی اقتصادی این شهرستان به شمار می رود.
پستی و بلندی زمین و اوضاع طبیعی بشاگرد شبیه مُکران در شرق آن است . تمامی شهرستان کوهستانی است . بلندترین قله سلسله کوههای بشاگرد، کوهِ کوران ، به ارتفاع 360 ، 2 متر است . سلسله کوههای بسیاری که با در نظر گرفتن ارتفاع نسبتاً کم آنها صعب العبورند، از دشتهای بلند سربرآورده اند. هریسن این کوهها را «تشتک وار یا ناودیسی » وصف می کند و می گوید که «بدنة فشرده آنها زیر توده ای از تخته سنگهای شنی تیز و زاویه داری قرار گرفته که در ماسه و خاک پراکنده اند» . رنگ غالب دراین کوهها زیتونی خاکستری مات است که سنگهایی با رنگهای دیگر به طور پراکنده در آن نفوذ کرده است . ارتفاع تختها یا تختانها در امتداد مسیر رودخانه از حدود 360 متر در جنوب ، یعنی سمت غربی شهرستان ، آغاز و تا 350 ، 1 متر در شمال افزایش می یابد. اطلاعات مربوط به گیاهان و جانوران منطقه را می توان در اثر گابریل یافت . شکار در قرن گذشته فراوان بود، ولی اکنون نسل آنها منقرض شده است . آبادی های کوچک . بزرگی در محدوده رودخانه ها به چشم میخورد.
دربارة تاریخ شهرستان بشاگرد اطلاع چندانی در دست نیست . نام بشاگرد در آثار جغرافی نویسان متقدم دیده نمی شود
No comments:
Post a Comment