در حالیکه بخشهای مختلف فرهنگی و دانشگاهها و مراکزی که در توسعه نقش موثری دارند، همواره از کمبود بودجه و حمایت ناکافی رنج برده و همیشه با مشکل مواجه بوده اند، حوزه های علمیه و مراکز دینی در سالهای اخیر از افزایش 2 تا 50 برابری بودجه بهره برده اند.
در سال 1390 علی اکبر جوانفکر مشاور احمدی نژاد فاش کرد که در دولت دهم میزان بودجه حوزه های علمیه از 35 میلیارد تومان به 760 میلیارد تومان یعنی 22 برابر افزایش یافته است.
وی در سرمقاله روزنامه ایران در 2 خرداد 1390 نوشت: "بودجهاي كه دولت وقت در سال 1383 براي حمايت مالي از حوزههاي علميه و مراكز ديني اختصاص داده بود از 35 ميليارد تومان فراتر نرفت اما با دقت و توجه ويژه رئيس جمهور محترم، اين مبلغ در سالجاري به رقم خيرهكننده 760 ميليارد تومان افزايش يافته است كه حاكي از 22 برابر شدن آن است."
جوانفکر از اختصاص رقم 390 میلیارد تومان در سال 90 به مساجد و مصلاها خبر داد در حالیکه به گفته وی این رقم در سال 83 پنج میلیارد تومان بوده است.
جوانفکر همچنن نوشته بود که بودجه قرآني كشور نيز در سال 1383 مبلغي حدود 3 ميليارد تومان بود كه به دستور آقاي احمدينژاد، اين رقم به 200 ميليارد تومان افزايش يافته است.
اما گویا این افزایش 22 برابری برای حوزه های علمیه کافی نبوده و به گفته حجت الاسلام سالک رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس بودجه حوزههای علمیه در سال 1392 ه نسبت سال قبل دو و نیم برابر دیگر افزایش داشته و در سال 1392 بودجه حوزههای علمیه کشور به 1040 میلیارد تومان رسیده است. یعنی به نسبت سال 1383 بودجه حوزه های علمیه در کشور از 50 برابر هم بیشتر شده است.
رقم امسال بودجه این مراکز اگر کمتر از ارقام سال گذشته باشد قطعا با مقاومت و ناخرسندی ملاها مواجه خواهد شد.
در شرایطی که در بسیاری از نقاط کشور دانش آموزان هنوز در مدارس کپری تحصیل می کنند و هر سال به دلیل کمبود امکانات استاندارد گرمایشی شاهد فاجعه هایی مانند آتش سوزی مدرسه شین آباد هستیم، روحانیون به بهانه حاکمیت اسلامی بر بودجه های میلیاردی سوار شده و بهترین امکانات را در اختیار دارند. اینکه کجای اسلام حوزه علمیه دینی بر آموزش علوم دیگر و ابعاد مختلف توسعه مقدم بوده و میلیاردها تومان از ثروت کشور باید به جیب این مراکز سرازیر شوند را باید از روحانیون ثروتمندی پرسید که این روزها در برکات مادی نظام اسلامی غرق شده اند.
در طول تاریخ حوزه های علمیه و روحانیت همواره به استقلال و خودکفایی خود افتخار کرده و فخر فروخته اند اما به نظر می رسد که این دوران چند دهه است که به پایان رسیده و این روزها چشم ملاها به جیب دولت و خزانه کشور دوخته شده است.
وقتی بودجه حوزه های علمیه در مقایسه با مدارس و دانشگاهها و مراکز توسعه به طور نجومی افزایش می یابد، چگونه می توان به توسعه کشور در ابعاد مختلف به جز افزایش تعداد روحانیونی که در استخدامها و کسب موقعیتهای ادارای و حکومتی در اولویت و از رانتها و امتیازات خاصی برخوردارند، امیدوار بود؟
من با اختصاص بودجه و توجه به بخش دینی و مذهبی جامعه مخالف نیستم اما این توجه باید متناسب با بخشهای دیگر بوده و به جای اختصاص چنین بودجه هایی دولت باید به برنامه هایی بیندیشد که روحانیون در کسب و افزایش ثروت ملی و توسعه همه جانبه نقش ایفا کنند و فقط مصرف کننده ثروت ملی نباشند.
ضمن اینکه باید دستاوردهای روحانیت و حوزه های مذهبی در سه دهه گذشته مورد بررسی و واکاوی قرار گیرد و مشخص شود که این قشر کدام نقش سازنده و مفید را در توسعه و شکوفایی کشور در ابعاد مختلف بر عهده داشته است.Facebook
Long live free and united Balochistan
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment