ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺖ ﺑﻴﺴﺘﻤﻴﻦ ﺳﺎﻝګﺭﺩ ﻭﻓﺎﺕ : ﻋﺒﺪﺍﻟﺴﺘﺎﺭ ﭘﺮﺩﻟﯽ : ﻣﻴﺮ ﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ

ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺖ ﺑﻴﺴﺘﻤﻴﻦ ﺳﺎﻝګﺭﺩ ﻭﻓﺎﺕ :
ﻋﺒﺪﺍﻟﺴﺘﺎﺭ ﭘﺮﺩﻟﯽ : ﻣﻴﺮ ﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ
ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﺮﺩ ﺧﯿﺰﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺷﺨﺎﺹ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻧﻈﯿﺮ ﻣﯿﺮ ﮔﻞ
ﺧﺎﻥ ﻧﺼﯿﺮ، ﻋﺒﺪﺍﻟﻮﺍﺣﺪ ﺁﺯﺍﺩ ﺟﻤﺎﻟﺪﯾﻨﯽ، ﻋﻄﺎ ﺷﺎﺩ، ﻣﺮﺍﺩ ﺳﺎﺣﺮ، ﺍﮐﺒﺮ
ﺑﮕﺘﯽ، ﺧﯿﺮ ﺑﺨﺶ ﻣﺮﯼ، ﻋﻄﺎﺍﻟﻠﻪ ﻣﯿﻨﮕﻞ، ﺷﯿﺮﻭﻣﺮﯼ، ﺑﺎﺑﺎﯼ
ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻣﯿﺮ ﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻦ ﺧﻮﯾﺶ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﻌﺮﺍ، ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎﻥ، ﺳﺮﺍﻥ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭ ﺍﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ
ﺟﻤﻠﻪ، ﻣﯿﺮ ﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺳﺎﻻﺭ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯿﺸﻮﺩ .
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻣﯿﺮﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۱۷ﻡ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ » ﺁﻭﺍﺭﺍﻥ « ﻗﺮﯾﻪ » ﺷﺎﻧﮏ « ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﻣﯿﺮ ﺳﻔﺮ ﺧﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺪ ﺍﻭﺗﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺣﻤﻼﻧﯽ ﺷﺎﻩ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺭﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪ
ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﺎﻣﺒﺮﺩﻩ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﯿﺮﺳﻔﺮﺧﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﮔﺬﺷﺘﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺩﺍﻋﯽ ﺍﺟﻞ ﺭﺍ ﻟﺒﯿﮏ ﮔﻔﺖ .
ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺗﻌﻠﯿﻤﺎﺕ ﺍﺑﺘﺪﺍﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻜﺘﺐ ﺳﻨﺪﻳﻤﻦ ﻫﺎﯼ ﺳﻜﻮﻝ ﺏﻩ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪ، ﺍﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺯﻟﺰﻟﻪ ﺳﺎﻝ ۱۹۳۵ﻡ ﺑﻪ ﮐﺮﺍﭼﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﺯﺍﺩﯾﺨﻮﺍﻩ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺯﻋﻤﺎﯼ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﺑﻠﻮﭺ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ
ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﯿﻦ ﻋﻨﻘﺎ، ﻧﺴﯿﻢ
ﺗﻠﻮﯼ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﻧﻈﺎﻣﺎﻧﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﭼﯽ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺵ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺍﻓﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺩﯾﻒ ﺑﺎﺯ ﯾﮑﻨﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﺑﺸﻤﺎﺭ ﻣﻲﺭﻓﺖ .
ﺍﻭ ﺑﻌﺪﺍً ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﮒﺭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۳۹ ﺍﺯ ﻣﮑﺘﺐ ﻋﻠﯽ ﮒﺭ
ﻓﺎﺭﻍ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﮐﺮﺍﭼﯽ ﻋﻮﺩﺕ ﻧﻤﻮﺩ .
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﻀﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﯾﮕﺮﯼ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺟﻨﺒﺶ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﺿﺪ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ، ﻭ ﺏﻩ ﺯﻋﺎﻣﺖ
ﻋﺒﺪﺍﻟﻌﺰﯾﺰ ﮐﺮﺩ )ﻛﻼﺕ ﺳﺘـﻴﺖ ﻧﻴﺸﻨﻞ ﭘﺎﺭﺗﯽ( ﺑﻨﯿﺎﺩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎﻳﺶ ﺍﻭﺝ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺒﺶ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺣﺰﺏ
ﻧﯿﺮﻭﻣﻨﺪ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺟﻠﺴﻪ ﺳﺎﻻﻧﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ
ﻣﺴﺘﻮﻧﮓ ﺗﺪﻭﯾﺮ ﯾﺎﻓﺖ .
» ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺑﺤﯿﺚ ﯾﮏ ﻋﻀﻮ ﺍﯾﻦ ﺣﺰﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺟﻼﺱ ﺳﻬﻢ
ﮔﺮﻓﺖ . ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺳﺮﺩﺍﺭﺍﻥ ﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺣﻤﻠﻪ
ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺩﻭﻡ ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺣﺰﺏ ﻗﻴﻮﺩﺍﺕ ﻭﺿﻊ
ﺷﺪ، ﻭ ﻋﺪﻩ ﻳﯽ ﺍﺯ ﺯﻋﻤﺎﯼ ﺣﺰﺏ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﯿﻢ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺥﻱﻝ، ﻣﯿﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻓﺎﺿﻞ، ﻣﻠﮏ ﻓﯿﺾ ﻣﺤﻤﺪ،
ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻤﺮ، ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻋﺮﺽ ﻣﺤﻤﺪ ﯾﮑﺠﺎ ﺑﺎ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻼﺕ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ « . )۱ (
ﻣﺪﺕ ﺑﻌﺪ ﻣﻨﺎﻗﺸﻪ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﮐﻼﺕ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﯾﺎ ﮐﻼﺕ ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﯾﮑﺠﺎ ﺷﻮﺩ ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺧﺎﻥ
ﮐﻼﺕ ﺍﺟﻼﺱ ﺟﺮﮔﻪ ﺷﺎﻓﻬﯽ ﺭﺍ ﻏﺮﺽ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻧﻬﺎﯼ ﺩﻋﻮﺕ
ﮐﺮﺩ، ﻫﻤﻪ ﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﯿﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺍﻋﻼﻡ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﻄﺎﻗﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻦ
ﺍﺟﻼﺱ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺎﻣﺒﺮ ﺳﺎﻝ ۱۹۴۷ﻡ ﺗﺤﺖ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﻣﯿﺮ ﺍﺣﻤﺪ ﯾﺎﺭ
ﺧﺎﻥ، ﺧﺎﻥ ﻛﻼﺕ Khan of Kalat ﺩﺍﻱﺭ ﮔﺮﺩﯾﺪ، ﻣﯿﺮﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ
ﺑﺰﻧﺠﻮ ﻋﻀﻮ ﺩﺍﺭﺍﻟﻌﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﮔﻔﺖ :
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﯾﮑﯽ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﻧﺎﺯﮎ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﻢ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺯﯾﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺳﺎﺯﺩ، ﺍﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮﺩ :
ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻼﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ
ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻧﻤﺎﯾﻢ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻣﯿﺪﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ
ﺑﻌﻀﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻧﻈﺮﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﯾﮏ ﻗﻮﻡ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯾﻢ، ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﺪﻏﻢ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﺧﺎﺹ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺩﻏﺎﻡ ﻣﺎ ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺿﺮﻭﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﯾﮏ
ﮐﺸﻮﺭ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻣﺪﻏﻢ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﻨﺪ ﻭ ﭘﻨﺠﺎﺏ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺍﯾﻦ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﮐﺪﺍﻡ ﻗﻮﻡ ﻋﻤﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﻧﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻬﺬﯾﺐ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻬﺎ ﮐﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭ ﺩﺭ ﺣﻠﻘﻪ
ﻏﻼﻣﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻏﻼﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﻐﺎﻭﺕ
ﮐﺮﺩﯾﻢ، ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻬﺎ ﻗﻮﻡ ﻇﺎﻟﻢ ﺍﻧﺪ، ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ،
ﻣﮕﺮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺎ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺑﺨﺶ ﺍﺯ ﻫﻨﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﯾﻢ .
ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻭ ﺗﻤﻨﺎﯼ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ، ﮐﻪ ﮐﻼﺕ ﺑﻤﺜﺎﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﮐﻪ
ﻭﻃﻦ ﺁﺑﺎﺉﯼ ﻭ ﺍﺟﺪﺍﺩﯼ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻣﺪﻏﻢ ﺷﻮﺩ ﻏﯿﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﮐﺮﺩﺍﺭﻭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﺎ ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻭ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭼﻪ ﮐﺮﺩ ﺑﺮ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ، ﺧﺎﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻣﺴﻠﻢ ﻟﯽﻙ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﺟﺎﯼ ﺩﺍﺩ، ﺑﺮﺍﯼ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﮑﻦ ﺳﺎﺧﺖ، ﻭﺳﺎﯾﻂ ﺗﺮﺍﻧﺴﭙﻮﺭﺗﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺷﺎﻥ
ﮔﺬﺍﺷﺖ، ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺍﻣﺮ ﺧﺎﻥ ﮐﻼﺕ ﺍﮐﺜﺮﯾﺖ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺴﻠﻢ ﻟﯽﻙ
ﺭﺍﯼ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﯿﺎﺏ ﺳﺎﺧﺖ، ﻣﮕﺮ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭼﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻣﺎ ﻟﺴﺒﯿﻠﻪ ﻭ ﺧﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻣﺎ ﻭ
ﻋﻀﻮ ﺑﺪﻥ ﻣﺎ ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻧﺪﺍﺩ .
ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻏﺮﺽ ﺣﻞ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ، ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻣﺬﺍﮐﺮﻩ ﺍﺑﺄ ﻭﺭﺯﯾﺪ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﺳﺮﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﺉﯾﻦ ﻧﯿﺎﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﻧﺰﺩ ﻣﺎ
ﺳﺮ ﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﺧﻢ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻣﺎ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺬﺍﮐﺮﻩ ﻧﻤﯽ ﻧﻤﺎﺉﯾﻢ .
ﺑﺮﺗﺎﻧﻮﯼ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺴﻠﻂ ﺧﻮﯾﺶ ﻟﺴﺒﯿﻠﻪ ﻭ ﺧﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻼﺕ ﻣﺎ
ﺟﺪﺍ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺸﻮﺭﻩ ﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﻼﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻧﺪ .
ﻣﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﯼ ﻋﺰﺕ ﻭ ﺣﺮﻣﺖ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺫﻟﺖ، ﻣﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﯾﮑﺠﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻣﮕﺮ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﮒ ﺩﻭ ﻧﯿﻢ ﮐﺮﻭﺭ ﺑﻠﻮﭺ ﻫﻤﻮﺍﺭ
ﻧﻤﯽ ﺳﺎﺯﯾﻢ، ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﯿﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻧﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ﺷﺪ، ﻣﺎ
ﻧﻨﮓ ﻭ ﻧﺎﻣﻮﺱ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺑﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﯿﻢ .
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻓﺰﻭﺩ:
ﻣﺎ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﭘﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﻭﻟﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﺫﺧﺎﯾﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ، ﻣﺎ ﺩﺍﺭﺍﯼ
ﺑﻨﺎﺩﺭ ﻭ ﺑﺤﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻣﺎ ﭖﻁﺭﻭﻝ ﺩﺍﺭﯾﻢ، ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﻏﻼﻣﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺗﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﯾﺶ
ﺩﺭﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺑﺒﻨﺪﺩ،
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﭘﺬﯾﺮﯾﻢ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺣﯿﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻓﺮﺩ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻠﻮﭺ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻨﺪ . )۲(
ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻒ ﺧﺎﻥ ﮐﻼﺕ ﺑﻌﺪﺍً ﺍﻟﺤﺎﻕ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﺷﺪﻩ ﺟﺮﮔﻪ ﺷﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻮﻉ
ﻗﺎﻧﻮﻧﯿﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺍﻣﻀﺎ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻣﺎﺭﭺ
۱۹۴۸ﻡ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﻧﻤﻮﺩ .
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۵۵ﻡ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﻭ ﺷﻬﺰﺍﺩﻩ
ﻋﺒﺪﺍﻟﮑﺮﯾﻢ ﺧﺎﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﮐﻮﭼﮏ ﺧﺎﻥ ﮐﻼﺕ ﺍﺳﺎﺱ ﺣﺰﺏ ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ »
ﺍﺳﺘﻤﺎﻥ ﮔﻞ « ) ﺣﺰﺏ ﺧﻠﻖ ( ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍً ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺰﺏ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ
National Awami Party ) ﺣﺰﺏ ﻣﻠﯽ ﻋﻮﺍﻣﯽ ( ﻣﺴﻤﯽ ﺷﺪ .
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۶۲ﻡ ﺯﻋﻤﺎﯼ ﺑﻠﻮﭺ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺧﯿﺮ ﺑﺨﺶ ﻣﺮﯼ، ﻧﻮﺍﺏ ﺍﮐﺒﺮ
ﺑﮕﺘﯽ ﻭ ﻋﻄﺎﺍﻟﻠﻪ ﻣﯿﻨﮕﻞ ﺑﺎ ﻣﯿﺮﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻭﯼ
ﺭﺍ ﺑﺤﯿﺚ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺳﺎﻻﺭ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺗﺤﺮﮐﺎﺕ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻧﺪ .
ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺍﺳﺎﻣﺒﻠﻪ ﯾﯽ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻋﻄﺎﺍﻟﻠﻪ
ﻣﯿﻨﮕﻞ، ﺧﯿﺮ ﺑﺨﺶ ﻣﺮﯼ ﻭ ﺍﺣﻤﺪ ﻧﻮﺍﺯ ﺑﮕﺘﯽ ﺑﺤﯿﺚ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺍﺳﺎﻣﺒﻠﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮔﺮﺩﯾﺪﻧﺪ .
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺳﺎﻝ ۱۹۷۰ﻡ، ) ﺣﺰﺏ ﻣﻠﯽ ﻋﻮﺍﻣﯽ ( ) NAP ( ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ
ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺳﺮﺣﺪ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪ، ﻣﯿﺮﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺑﺤﯿﺚ ﮔﻮﺭﻧﺮ
ﻭ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﻋﻄﺎﺍﻟﻠﻪ ﻣﯿﻨﮕﻞ ﺑﺤﯿﺚ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﻋﻠﯽ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮔﺮﺩﯾﺪﻧﺪ، ﻭﻟﯽ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ ﺣﮑﻮﻣﺖ NAP( ) ﺩﺭ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ
ﺫﺭﯾﻌﻪ ﺫﻭﺍﻟﻔﻘﺎﺭ ﻋﻠﯽ ﺑﻮﺗﻮ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ، ﺷﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﺣﯿﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﺭﺳﻤﯽ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻣﻨﺤﻞ ﻭ ﺯﻋﻤﺎﯼ ﺍﯾﺎﻟﺘﯽ ﺍﯾﻦ
ﺣﺰﺏ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺯﻣﺮﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩ .
ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۷۹ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺣﺰﺏ ﭼﭗ ﮔﺮﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ » ﺣﺰﺏ
ﻣﻠﯽ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ « ﺗﺎﺳﯿﺲ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺰﺏ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۸۱ﺑﻪ
ﺍﻱﺗﻼﻑ ﺍﺣﯿﺎﯼ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺳﯽ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۹۲ﻡ
ﺑﻪ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﯿﮏ ﭘﯿﻮﺳﺖ .
ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺳﺎﻝ ۱۹۸۸ﻡ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﮐﺎﻧﺪﯾﺪ ﮔﺸﺖ ﻭﻟﯽ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﺸﺪ ﺯﯾﺮﺍ ﺑﻪ ﺧﻼﻑ ﻭﯼ ﺟﺒﻬﻪ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﻋﻄﺎﺍﻟﻠﻪ
ﻣﯿﻨﮕﻞ ﻭ ﻧﻮﺍﺏ ﺍﮐﺒﺮ ﺑﮕﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﻻﯾﻨﺲ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ
ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻧﺎﮐﺎﻡ ﮔﺸﺖ .
ﻣﯿﺮﻏﻮﺙ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﻧﺠﻮ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۸۹ﻡ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺷﺪ ﻭ ﻏﺮﺽ ﻋﻼﺝ ﻭ
ﺗﺪﺍﻭﯼ ﺑﻪ ﻟﻨﺪﻥ ﺳﻔﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﮐﺘﻮﺭﺍﻥ ﻋﺠﺰ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺪﺍﻭﯼ ﺍﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻮﻻﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﮐﺮﺍﭼﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺷﻔﺎﺧﺎﻧﻪ ﺁﻏﺎ ﺧﺎﻥ ﺑﺴﺘﺮ ﺷﺪ ﻭ ۱۱
ﺍﮔﺴﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮕﺮﺩ ﺍﻋﻼﻡ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ
ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺩﺍﻋﯽ ﺍﺟﻞ ﺭﺍ ﻟﺒﯿﮏ ﮔﻔﺖ .
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺭﺣﻠﺖ ﺟﺎﻧﮕﺪﺍﺯ ﻭﯼ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺳﭙﺮﯼ ﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﯾﺎﺩ
ﺑﺰﻧﺠﻮ ﻧﻤﺮﺩ ﻭ ﻫﻤﯿﺶ ﺩﺭ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻥﺩ ﻧﻘﺶ ﻭ ﺳﻬﻢ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .
ﻣﺄﺧﺬ :
۱ـ ﺑﻠﻮﭼﯽ ﺯﻧﺪ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ۲۲ ﺍﮔﺴﺖ ﺳﺎﻝ ۲، ﺑﺎﺑﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ
ﻣﯿﺮﻏﻮﺙ ﺑﺰﻧﺠﻮ، ﺣﺴﻦ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺑﺎﺩﯾﻨﯽ، ﺹ۲۹ .
۲ـ ﭘﺮﺩﻟﯽ ﻋﺒﺪﺍﻟﺴﺘﺎﺭ، ﺧﺎﻥ ﮐﻼﺕ، ﺳﯿﻤﻪ ﯾﯿﺰ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ، ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻝ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺳﺎﻝ۱۳۸۸، ﺹ ۳۹ـ