سالهاست ما با مارهای خوش وخط خال اما افعی آشناییم اما...
مارهایی که به شکل رمالهایشان درامده و با ساز و سورنای مسموم کننده شان سالهاست ملتم را از پای درمی آورند.
در پشت این لبخندها نیش هایی بس زهرآگین نهفته و چون هپنوتیزم لبخند مردم ما راخام ،مدهوش و فراموش از گذشته تلخ کرد و حافظه خراش دیده شان را پاک کرد، نیشش را در وجود بلوچ و بلوچستان فرو می کنند ،تا ما به راز خیانت پی بردیم دوره اش تمام شد و شعارهای مدهوش کننده دولتی دیگر خاممان خواهد کرد و این سلسله همچنان از ما جان در جهت فرصت بخشیدن به عمر نظام می گیرد.
مردم ما فراموش کرده اند که در بازی شطرنج نقشه یکی است و فقط حربه ها کار می کنند و یا طبق این ضرب المثل که مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسد،اما مردم ما عادت به نیش خوردن کردند و به این ضرب المثل عمل می کنند که نیش عقرب از بهر فطرت اوست و ما بر فطرت صبر و نرم خویی و مصلحت .
آنچه بر نقشه سیاه و سفید شطرنج نقش بسته مهم است ،مهم نیست که سرباز یا فیل و اسب و یا وزیر و شاه پای روی کدام یکی از خانه های سیاه و سفید می گذارد.این که چه کسی است مهم نیست.مهم آن رسالت و نقشه راه از قبل تعیین شده است که باید به نحو احسن به پیش ببرد.گاهی حربه ها به شکل لبخند وگاهی نیشخند و گاهی بصورت فردی عبوس و خشمگین هستند ،یکی با چوب و دیگری از باب نصیحت که ای بلوچ نباید در مقابل چوب آن احمق ایستاد باید با رای دادن به ما حقش را کف دستش گذاشت.در حالی که هر دو در راستای یک نظام بدون اختیار از خود در دخل و خرج در قوانین و نقشه راه در راستای تثبیت موقعیت و خریدن فرصت جهت بخشیدن عمر به نظام هستند.
سه نسل از فرزندانمان چنین قربانی سیاست لبخند و شعارهای دلپسند و راهگشا شدند اما امروز به جرات می گویم دو نسل از آن ها در دام فقر و تبعیض و بیکاری از بین رفتند و نسل سوم ناامید و سرخورده و نسل چهارم با این وضع به جایی نرسیده از بین خواهد رفت.در نگاهی دیگر احمد پوده همانی است که بوده.
یعنی با وجود امد و رفت دولتها بلوچ و بلوچستان رنگ تغییر ندیدند و بلوچ در وضعیت صد سال پیش خویش قرار دارد و وجب به وجب خاک با عظمت بلوچستان گواه بر همان بلوچستانی می دهد که در زمان پیدایش زمین بود.
سوال اینجاست تا که مردم ما در برابر سیاست های جنایتکارانه،نابخردانه و نابودگرای رژیم سکوت خواهند کرد.کی مردم ما بیدار خواهند گشت و خواهند فهمید که تا زمانی که قانون اساسی تغییر نکند ،تا زمانیکه دست بالا را نداشته باشند ،تا زمانیکه که یکصدا و متفق و متحد نباشند،تا زمانیکه در راستای نجات برنیایند راه برون رفتی از سیاست تجزیه و نابودی بلوچ و بلوچستان نخواهند داشت.
این تصویر آیینه امروز فقر و تبعیض نیست بلکه آیینه جنایت دولتهای امروز و گذشته است و اگر فکر می کنیم وضعیت اقتصادی ،آموزشی ،امنیتی ،فرهنگی و اجتماعی ما با این لبخندها تغییر می کند باید به این باور هم برسیم که لبخندها،سیاست ها و برنامه ها و شعارهای عوام فریبانه گذشته چه کرد،ایا ما هم به انتظار جمعه ای دیگر شاید فرجی شود نشسته ایم!!!!
به خودآییم که خود باوری راه نجات است نه زودباوری ،نه اینکه مثل گذشته فریب سراب و در پایان سرخورده و سرگردان و در این سرگردانی وحیرانی و بن بست باز بدنبال همان سیاست دشمن که دامی برای فریب و نابودی ما می باشد را بخوریم.
ای مارگزیده ها ازاین ریسمانهای سیاه و سفید باید احساس خطر کرد.راه نجات از این همه ظلم و ستم از میان افکار بیدار و بازوان پر قدرت می گذرد.پس سعی کنید قوی باشید تا نابود نشوید که ضعیف محکوم به نابودی و شکست است.
زمزم به زیر پای توست فریب سراب را نخور
محمود بلوچ
#بلوچ_وبلوچستان_مظلوم
مارهایی که به شکل رمالهایشان درامده و با ساز و سورنای مسموم کننده شان سالهاست ملتم را از پای درمی آورند.
در پشت این لبخندها نیش هایی بس زهرآگین نهفته و چون هپنوتیزم لبخند مردم ما راخام ،مدهوش و فراموش از گذشته تلخ کرد و حافظه خراش دیده شان را پاک کرد، نیشش را در وجود بلوچ و بلوچستان فرو می کنند ،تا ما به راز خیانت پی بردیم دوره اش تمام شد و شعارهای مدهوش کننده دولتی دیگر خاممان خواهد کرد و این سلسله همچنان از ما جان در جهت فرصت بخشیدن به عمر نظام می گیرد.
مردم ما فراموش کرده اند که در بازی شطرنج نقشه یکی است و فقط حربه ها کار می کنند و یا طبق این ضرب المثل که مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسد،اما مردم ما عادت به نیش خوردن کردند و به این ضرب المثل عمل می کنند که نیش عقرب از بهر فطرت اوست و ما بر فطرت صبر و نرم خویی و مصلحت .
آنچه بر نقشه سیاه و سفید شطرنج نقش بسته مهم است ،مهم نیست که سرباز یا فیل و اسب و یا وزیر و شاه پای روی کدام یکی از خانه های سیاه و سفید می گذارد.این که چه کسی است مهم نیست.مهم آن رسالت و نقشه راه از قبل تعیین شده است که باید به نحو احسن به پیش ببرد.گاهی حربه ها به شکل لبخند وگاهی نیشخند و گاهی بصورت فردی عبوس و خشمگین هستند ،یکی با چوب و دیگری از باب نصیحت که ای بلوچ نباید در مقابل چوب آن احمق ایستاد باید با رای دادن به ما حقش را کف دستش گذاشت.در حالی که هر دو در راستای یک نظام بدون اختیار از خود در دخل و خرج در قوانین و نقشه راه در راستای تثبیت موقعیت و خریدن فرصت جهت بخشیدن عمر به نظام هستند.
سه نسل از فرزندانمان چنین قربانی سیاست لبخند و شعارهای دلپسند و راهگشا شدند اما امروز به جرات می گویم دو نسل از آن ها در دام فقر و تبعیض و بیکاری از بین رفتند و نسل سوم ناامید و سرخورده و نسل چهارم با این وضع به جایی نرسیده از بین خواهد رفت.در نگاهی دیگر احمد پوده همانی است که بوده.
یعنی با وجود امد و رفت دولتها بلوچ و بلوچستان رنگ تغییر ندیدند و بلوچ در وضعیت صد سال پیش خویش قرار دارد و وجب به وجب خاک با عظمت بلوچستان گواه بر همان بلوچستانی می دهد که در زمان پیدایش زمین بود.
سوال اینجاست تا که مردم ما در برابر سیاست های جنایتکارانه،نابخردانه و نابودگرای رژیم سکوت خواهند کرد.کی مردم ما بیدار خواهند گشت و خواهند فهمید که تا زمانی که قانون اساسی تغییر نکند ،تا زمانیکه دست بالا را نداشته باشند ،تا زمانیکه که یکصدا و متفق و متحد نباشند،تا زمانیکه در راستای نجات برنیایند راه برون رفتی از سیاست تجزیه و نابودی بلوچ و بلوچستان نخواهند داشت.
این تصویر آیینه امروز فقر و تبعیض نیست بلکه آیینه جنایت دولتهای امروز و گذشته است و اگر فکر می کنیم وضعیت اقتصادی ،آموزشی ،امنیتی ،فرهنگی و اجتماعی ما با این لبخندها تغییر می کند باید به این باور هم برسیم که لبخندها،سیاست ها و برنامه ها و شعارهای عوام فریبانه گذشته چه کرد،ایا ما هم به انتظار جمعه ای دیگر شاید فرجی شود نشسته ایم!!!!
به خودآییم که خود باوری راه نجات است نه زودباوری ،نه اینکه مثل گذشته فریب سراب و در پایان سرخورده و سرگردان و در این سرگردانی وحیرانی و بن بست باز بدنبال همان سیاست دشمن که دامی برای فریب و نابودی ما می باشد را بخوریم.
ای مارگزیده ها ازاین ریسمانهای سیاه و سفید باید احساس خطر کرد.راه نجات از این همه ظلم و ستم از میان افکار بیدار و بازوان پر قدرت می گذرد.پس سعی کنید قوی باشید تا نابود نشوید که ضعیف محکوم به نابودی و شکست است.
زمزم به زیر پای توست فریب سراب را نخور
محمود بلوچ
#بلوچ_وبلوچستان_مظلوم
No comments:
Post a Comment