Long live free and united Balochistan
Stop Baloch atrocities or face sanctions, EU sends out stern message to Pakistan
Expressing solidarity with the people of
"I told the European Union during our human rights debate that if our partner countries do not accept human rights and standards, in this situation we should react and seek sanctions like some moves in economic fields," he told ANI.
Czarnecki, who attended a silent vigil where the protesters condemned Pakistan for the ongoing atrocities and paid homage to those who lost their lives, added that it is not the time for words, but for actions.
"We have bilateral economic and political relations with Pakistan and if it will not change its state policy towards Balochistan, then we would change our attitude towards Islamabad and towards the government of Pakistan," he said.
Stating that Islamabad has dual standards, the European Parliament vice president said on one hand it shows a clean face to the world while on the other it indulges in human rights violations.
"Pakistan has two faces. It is the open face to us and the other is the brutal face towards Balochistan," he said, adding that all the 28 members of the EU should react against Pakistan's brutal operations and policies towards the Baloch people.
He also acknowledged the problem in Pakistan is that the government is controlled by the military.
"The problem is that the government in Islamabad practically doesn't control the situation and now is the time to accept and react to this situation. The people in Balochistan must feel our solidarity," he said.
http://www.businessinsider.in/European-Union-tells-Pakistan-to-stop-Baloch-atrocities-or-face-sanctions/articleshow/54485432.cms
حذف نام "بلوچستان" در کتب درسی سال تحصیلی 95-96 +عکس
نام "بلوچستان" از کتاب "مطالعات اجتماعی" پایه هشتم دوره اول متوسطه از روی نقشه حذف شده است
به گزارش کمپین فعالین بلوچ، با آغاز سال تحصیلی جدید در کتاب "مطالعات اجتماعی" پایه هشتم دوره اول متوسطه در صفحات 95 و 97 این کتاب بر روی نقشه ها نام "بلوچستان" حذف شده است.
در صفحه نود پنج کتاب بیان شده در نقشه قلمرو "ایلخانان" و در صفحه نود پنج قلمرو "تیموریان" بیان شده که در هر دو صفحه نام "بلوچستان" حذف و فقط سیستان ذکر شده است.
پیشتر نیز بارها نام “بلوچستان” از "سربرگ های اداری" ، "توسط خبرگزاری ها" ، پیام های تبلیغاتی "همراه اول" و "تابلوهای تبلیغاتی" ، "همچنین وبسایت های رسمی و نیمه رسمی دولتی" و... حذف شده بود.
در همین زمینه و در پی نگرانی عمومی بخاطر حذف نام “بلوچستان” ائمه جمعه ، فعالان بلوچ به حذف مکرر نام بلوچستان اعتراض کرده و از مسئولان مربوطه خواستند این موضوع را پیگیری نمایند.
محمدرضا پشنگ نماینده پیشین خاش، محمد سعید اربابی نماینده پیشین ایرانشهر و یعقوب جدگال نماینده پیشین چابهار در مجلس شورای اسلامی ایران نیز به روند حذف نام بلوچستان از سربرگ های رسمی ادارات و سازمانها در استان سیستان و بلوچستان اعتراض کرده و از حسن روحانی رئیس جمهور خواستند که به آنچه آنها آنرا “توطئه” ای علیه بلوچستان نامیدند، پایان دهند.
http://
تلگرام کمپین فعالین بلوچ برای دریافت اخبار موثقی که دولت پنهان می کند.
telegram.me/balochcampaign
"سوته دلان"
داستان دردآور محرومترین قشر جامعه بلوچستان که در سرزمین آبا و اجدادی خودشان، توسط "بیگانگان" غیربومی به "غیر خودی" و "غریبه" بودن محکوم و محروم شده اند. و از شناسنامه و یارانه و آموزش و بهداشت و بقیه امکانات دولتی و تسهیلات از جمله سفر و غیره محروم هستند.
داستان دردآور محرومترین قشر جامعه بلوچستان که در سرزمین آبا و اجدادی خودشان، توسط "بیگانگان" غیربومی به "غیر خودی" و "غریبه" بودن محکوم و محروم شده اند. و از شناسنامه و یارانه و آموزش و بهداشت و بقیه امکانات دولتی و تسهیلات از جمله سفر و غیره محروم هستند.
بلوچ نقاد هم به این پیرمرد نگونبخت قول داد که این ویدئو را در صفحه فیسبوکی استاندار بگذارد تا صدای او را بشنود.https://www.facebook.com/100013492440458/videos/128709320922149/
-1:57
تبعیض و بیعدالتی آموزشی در بلوچستان بیداد می کند
تبعیض و بیعدالتی آموزشی در بلوچستان بیداد می کند
در حالیکه بیش از نود هزار کودک بلوچ از تحصیل محروم هستند و مدارس کپری و مخروبه در بلوچستان فراوان هستند، امروز صبح محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور بزرگترین مجتمع آموزشی استان(مجتمع آموزشی حیات طیبه) در زاهدان را افتتاح کرد. در این مدرسه عمدتا دختران غیربلوچ (بیش از ١٥٠٠ دانش آموز ) تحصیل خواهند کرد. ١٢ میلیارد تومان از بودجه آموزشی استان صرف این مدرسه بسیار مجهز با ساختمانهای آموزشی متعدد و آزمایشگاه، آمفی تئاتر، سالن ورزشی، محوطه و فضای سبز و غیره برای "غیربلوچها" شده است. یعنی به نام ما و به کام آنها.
سرنوشت یک جوان دانشجوی جاسکی )جاسک یک شھر در اب بخش از بلوچستان اشغالی است کہ در استان ھرمزگان قرار دارد) کہ توسط اطلاعات رژیم دستگیر و شکنجہ شدہ صرفا بہ خاطر اینکہ با استاد آخوند سر کلاس بحث کردہ!
اسلام پادگانه ۲۴ ساله , یک ادم معمولی مثل بقیه مردم روی کره خاکی
دانشجوی دانشگاه ازاد، در رشته الکتروتکنیک در کنار درس کار میکرد به نقشه کشی و نقشه
برداری در شرکت مهندسی مشغول بود همه مردم بهش احترام میذاشتن و حاجی صداش میکردن...،
ادم زیاد اعتقادی نبودم ولی اعتقادات خاصی داشتم زیاد اهل دین و مذهب نبودم و به اعتقادات
همه احترام میذاشتم همیشه خدا رو شکر میکردم که زندگی خوب و خانواده خوبی دارم من مسلمان
سنی مذهب و بلوچ هستم در سال ۹۳ بازداشت شدم سن و سالی نداشتم ۲۲ سالم بود نمیدانستم
چرا و چه دلیلی سه نفر ادم خشک که ته ریش هم داشتن که ازمن پرسیدن فلانی گفتم بله گفتن
بریم تا جای و میایم کارت داریم گفتم شما گفت یک کار کوچکی است فکر کردم حتما کار نقشه
کشی یا نقشه برداری دارن گفتم من با ماشین خودم میام شما جلو برید که منو بزور سوار
ماشین خودشون کردن اول صبح بود هیچ کسی تو محله نبود دستبند زدن و سرم رو پایین گرفتن
که گفتم جیکار داری میکنی که با کف دست به سرم ضربه محکمی زد بیست دقیقه تو راه بودیم
که وارد یک ساختمان شدیم چشمم را بستن از راه پله بالا رفتیم منو داخل یک اتاق کوچک
راها کردن که یکی شون که منو تا اتاق اورده بود گفت منتظر باش میایم باهات کار داریم
باورم نمیشد جی شده فکر میکردم اینا کی هستن من کجام هنگ کرده بودم که یک ساعتی بعد
یکی اومد که اولین حرفی بهم زد هیچ وقت یادم نمیره گفت تو وهابی هستی اشغال عوضی و
شروع کرد با مشت به صورتم زدن من رو زمین افتادم نمیتوانستم مقاومت کنم که من همش میگفتم
سنی ام که تو دهنم میزد و میگفت خفه شو سگ سنی وهابی خفشو میکشمت کشتن شما حلال است
یک جا جمع شده بودم و تو سر و شکمم میزد و اذیت جنسی میکرد دیگه خسته شده بود با پا
میزد بهم سه روز داخل این اتاق بودم هر روز بدتر میشد نمیدانستم جیشده چرا من اینجام
چرا شکنجه میشم میگفتم شاید اشتباهی شده چندتا برگه اوردن روز سوم که امضا بزنم ترس
داشتم از اینکه بگم چی هست و نخونده امضا بزنم که گفتم چی هست میخوام بخونم که دوباره
شروع کرد به شکنجه و زدن با مشت و شوت که زود امضا کن دیگه تحمل نداشتم سه روز بدون
اب و غذا بودم فقط اب توالت میخوردم امضا کردم دیگه تحمل نداشتم منو به دادگاه بردن
دماغم با لب هام شکسته و پاره شده بود به شعبه اول بازپرسی از قبل انگار همه چیز اماده
شده بود و فقط مناظر من بودن قاصی با اینکه دماغ و لب و دهن من را که دید پاره و شکسته
است حرفی نزد و گفت که شما در دانشگاه تبلیغ وهابیت کردین و توهین به عتبات عالیات
یعنی قبرپرستی و بر هم زدن نظم دانشگاه که من گفتم به خداوندی خدا که من کاری نکردم
و دانشجوی معمولی هستم مثل بقیه و من سنی ام من کاری به وهابیت ندارم که منو از اتاق
بیرون کرد که منو به بازداشگاه امنیت اطلاعات بردن که من دو روز اونجا بودم همش میگفتم
خدایا خودت به کمکم برس هیچ کس رو ندارم من بی گناهم کاری نکردم نمیدانم به چه گناهی
اینجام که من با وکیلی که خانواده ام گرفته بودن و دلال یا(پارتی باز ) که پیدا کرده
بودن من با وثیقه ملکی ازاد شدم،یک هفته قبل از بازداشت شدنم در دانشگاه که کلاس داشتم
با استاد معارف که امام جمعه شهری که من دانشگاه بودم هم بود که استاد سر کلاس درس
شروع کرد به توهین به اهل سنت که اینا وهابی هستن و جیره خوره عربا هستن و بلوچهای
ادمکش هستن و اینا اصل وهابیت هستن که من فقط در همین حد جوابش رو دادم که از کجا و
چه منبعی این حرفا رو میزنی من یک بلوچ هستم سنی هم هستم اصلا دینی به عنوان وهابیت
نداریم و تو داری بمن توهین میکنی و تو هیچ اطلاعاتی در مورد دین نداری چرا الکی توهین
میکنی که من بعد یک هفته بازادشت شدم چه شکنجه های که شدم ،از دانشگاه اخراج شدم و
هم از محل کارم ،نمیدانستم جیکار کنم همش استرس داشتم که دادگاه جی میشه برام منی که
هیچ کاری انجام نداده بودم جرائت هیچ کاری رو نداشتم همش به خودم میگفتم خدایا من چه
کار اشتباهی کردم که اینطور باید سرم بیاد و این تقاصش باشه از شهری که زندگی میکردم
رفتم و یک خونه تو فاصله ۷۵ کیلو متری از شهرم گرفتم و تنها زندگی میکردم و اخر هفته
ها به خانواده ام سر میزدم و بعضی وقتا که جماعت تبلیغ که به شهرم میومد شرکت میکردم
و چند روز یا هفته ای که میموندن و دعوت به دین و یکتا پرستی میدادن، همیشه میگفتم
که فقط درس بخوانید حتی در خارج از ایران میدونم فشار ها همیشه برای بیرون کردن و اخراج
دانش اموزان و دانشجویان اهل سنت و بلوچ هست تعبیض زیاده حتی یک کارمند تو قوه قضایی
و اورگان های بالا نیست ،بعد از ازادیم همیشه مورد فشار بودم هفته ای یکی دوبار بهم
از اداره اطلاعات زنگ میزدند تهدیدم میکردند دیگه صبر و تحملم بریده بود که چرا دست
از سرم برنمیدارن...که دوبار در سال ۹۴ بازداشت شدم شب بود منو از ماشینم پیاده کردن
داشتم میلرزیدم سوار ماشین خودشون منو کردن و یکی سوار ماشین من شد نزدیک به ۴۰ دقیقه
ای تو راه بودیم که وارد یک ساختمان یا خونه ای شدیم به محض اینکه از ماشین پیادم کردن
یک مشت به صورتم خورد چشام تار شد فکر کردم چشمم ترکید اصلا با چشمم نمی دیدم گفتم
کور شدم منو به یک اتاق کوچکی بردن مثل اتاق قبلی نبود منتظر بودم که هر لحظه ای میان
ولی نیومدن چشم درد و سر درد داشتم دیوانه میشدم که فردا ظهر بود که دو نفرشون اومدن
رمز گوشیام رو میخواستن که بهم گفت رمز گوشیت رو بزن که منم دادم ساعت گوشی اصلا یادم
نمیره که ۱۲.۳۹ دقیقه بود گفتم من کاری نکردم که رفتن بعد ۲ساعتی یکی شون اومد چندتا
خرما با پنیر بهم داد که گفت همکاری کنی و هر جی گفتیم انجام بدی اینجا بهت بد نمیگذره
گفتم بخدا من کاری نکردم گفت میدونم چند روزی مهمان ما هستی ازادت میکنیم،شب بود تاریک
که فقط چراغ بیرون کمی داخل رو روشن میکردم که یک نفر اومد به داخل اتاق یا سلول جوان
بود دستبند به دستام زد و گفت اگه صدات در بیاد خفه ات میکنم که شلوار پام رو اومد
بکشه پایین که نذاشتم شروع کرد با مشت و پا زدن التماسش میکردم که تو دهنم میزد و میگفت
خفشو سگ کثیف وهابی الان اگه خفه نشی همه بچه ها میان باهم ترتیبت رو میدیم همش مقاومت
میکردم گفتم مردنم بهتره تا شرافتم بره دیگه نمیتونستم نفس بکشم دیگه نای مقاومت نداشتم
خودش هم خسته شده بود روم خوابید و بهم گفت خورده ات میکنم که واقعا خوردم کرد و بهم
چندین بار تجاوز کرد شب سیاهی بود از خودم بدم میومد فقط دنبال مرگ بود میخواستم خودکشی
کنم دیگه هیجی برام مهم نبود نمیدانم چه ساعتی بود که یک نفر دیگه اومد شروع کرد به
تهدید و فوش دادن نمیدانستم از من چه میخواستن ۶ شب سیاه رو داشتم و هر شب برام سیاه
تر میشد و بهم تجاوز میکردن روز ششم بود که با یک پوشه ابی رنگ که روش نوشته بود خیلی
محرمانه از من هیچ بازجوی نکرده بودن گفتم جی هست گفت امضا کن ترسیده بودم امضا نکردم
گفتم منو بکشید دیگه چیزی برام مهم نیست که شروع کردن به مشت و لگد زدن پس جی سگ سنی
وهابی فکردی نمیکشیمت یک دسته کلید دستش بود که گفتش امضا کن زود باش دستام رو مشت
کرده بودم امضا نکنم که با اون دسته کلید که چیزی مثل تیغ داشت رگ دست چپم را از چند
جا زد همش دنبال امضا گرفتن بود منم میگفتم بکشیدم امضا نمیکنم ،که شروع کرد به تهدید
خانواده ام که میگفت همشون رو یکی یکی میارم اینجا و رفت که گفتم امضا میکنم نمیدانم
جی بود ولی فکر کنم پنچ برگ میشدن رفت بعد از چند ساعتی اومدن منو دستبند زدن چشمام
رو بستن و به دادگاه بردن عصر بود هیچ کس داخل دادگاه نبود فقط قاضی شعبه اول دادیاری
که حتی قاضی یا دادیار نگاه هم بهم نکرد و هیچی ازم نپرسید که منو بیرون اوردن از اتاقش
انگار همه چیز از قبل اماده شده بود منو به بازداشتگاه امنیت اطلاعات بردن که یک شب
تو این بازداشتگاه بودم
که صبح منو به زندان بردند نمیتوانستم رو پاهام وایسم هیچ کس ازم خبری نداشت
که صبح منو به زندان بردند نمیتوانستم رو پاهام وایسم هیچ کس ازم خبری نداشت
منو به بند قرنطینه بردن اول موهام
رو زدن بعد مسول بند که دستم را دید منو برد درمانگاه زندان و بخیه زد هیچ حرفی با
هیچ کس نمیزدم فقط ارزوی مرگ میکردم یه مرده متحرک بودم چشمم سیاه شده بود و خون لخته
کرده بود از داخل پاره شده بود، یک نفری به اسم عباس بهم کارت تلفن داد گفت زنگ بزن
به هر کسی که میخوای فقط به عموم زنگ زدم گفتم من زندانم حالم اصلا خوب نیست و قطع
کردم تو نماز خونه فقط نشسته بود بعضی میومدن حرف میزن که از کجای جرمت چیه ناراحت
زندان نباش ولی اونا از دل من خبر نداشتن به خانواده ام اجازه ملاقات نمیدادن وضعیتم
رو به خانواده ام گفتم که چشمم ترکیده رگ دستم رو زدن که مادرم نامه نوشته بود به انتقالم
به بیمارستان و پزشکی قانونی که اجازه نمیدادن و قاضی قبول نمیکرد چند روزی گذشته بود
که یکی از مسولین زندان اومد بهم گفت که اماده باش میخوایم تهران ببریمت هیچ حرفی نزدم
منتظر بودم که چه چیزی دیگه میخواد سرم بیاد دیگه برام مهم نبود من پانزده روز تو زندان
بودم که با مبلغ زیادی که که خانواده ام رشوه داده بودن و با وثیقه ازاد شدم که همون
شب که ازاد شده بودم از اطلاعات بهم زنگ زدن که گفت خودت بیا ببینمت گفتم من مریضم
و خونه نیستم گفت میدونم کجای خودت بیا یا قبل از این بیام دنبالت ببریمت که مجبور
شدم برم کنار ساحل بود بهم گفت زندان خوب بود هیچ حرفی نزدم و گفت هر روز بهت زنگ میزنم
امار کل شهر و مردم رو میخوام فرداش از شهرم رفتم خواستم خودکشی کنم میترسیدم سر خانواده
ام جی میاد جرائت نداشتم میلرزیدم...چند روز بعد دکتر رفتم برای چشمم که گفت عفونت
کرده باید عمل کنی یا کور میشی که عمل کردم چند ماهی از خونه بیرون نمیومدم تنها زندگی
میکردم و هر هفته از اطلاعات بهم زنگ میزدند تا این که هر دو پرونده برای یک شعبه به
فاصله هشت روز امد نمیدانستم جیکار کنم چه حکمی قراره برام صادره بشه وکیل همش میگفت
پرونده هات خرج دارن من نمیتوانم کاری کنم اتهامات سنگینی داری تو تا پرونده است به
اتهامات تبلیغ علیه نظام سخنرانی به زبان بلوچی و تهمت به مامورین و نظام جمهموری اسلامی
تبلیغ وهابیت توهین به عتبات عالیات و قبر پرستی و بخش عکس ریس جمهور سابق احمدی نژاد
با مادر هوکوچاوز برو خدا رو شکر کن که با وثیقه ازادی نمیدانستم جیکار کنم فرار کنم
یا وایسم دادگاه اولم دوباره چشمم رو عمل کرده بودم و نرفتم که از اطلاعات روز دادگاه
زنگ زدن که دادگاه نرفتی میخوای بیایم ببریمت اگه جرائت و پا نداری نمیدانم چرا من
اینقد مهم بودم براشون، که من مجبور به فرار از شهرم شدم، خیلی دارم تهدید میشم هم
خودم هم خانواده ام
32 people killed 100+ abducted in three days Pakistans military operation in Dera Bugti & Naseerabad districts occupied Balochistan
32 people killed 100+ abducted in three days military operation in Dera Bugti & Naseerabad districts
جار:
دلپدردی هبرے منا رست کہ واجهین استاد پروفیسر عبدالله جان جمالدینی بیران بوته هاوند مه وتی گلباگین بهشت جاگہ دیات گون نیک این کارپدان واجهی نام نمیران انت.عبدالسلام بزرگ زاده بیست و نهم شهریور ۱۳۹۵ شمسی
................. ........... .......... ..................شادروان استاد پروفسورعبدلله جان جمالدینی بلوچ نویسنده بیش از صد کتاب و هزاران مقاله در مورد بلوچ و بلوچستان بود و آثار ارزشمندی از وی بجا مانده این استاد کامل دانشگاه کویته بلوچستان بیش از نیم قرن از عمر خویش را صرف تحقیق ،پژوهش و تدریس در دانشگاه کرد و با تربیت هزاران دانشجو که هر کدام از این دانشجویان و شاگردان ایشان خود از اساتید برجسته و نام آوران بلوچستان هستند خدمات بسیار ارزنده ای به جامعه بلوچستان ارایه داد و فقدان وی خسارت سنگینی به جامعه بلوچستان است ایشان نوه دختری شوکت الملک بیرجند است خداوند مغفرت نماید و جایش در بهشت برین باد یادش گرامی و نام نیک وی همیشه در قلب مردم بلوچستان در ایران ، پاکستان ، افغانستان و سراسر جهان جاودان و در دفتر تاریخ ماندگار است روحش شاد باد.
عبدالسلام بزرگ زاده
عبدالسلام بزرگ زاده
Balochistan is now officially an arrow in India’s quiver against Pakistan
There are four ways of dealing with a recalcitrant rival, according to Chanakya, the ancient Indian political philosopher and economist. They are saam, daan, bhed, and dand, roughly translating into talks, material offers, division, and punishment.
After decades of trying the first, talks, India seems to have decidedly opted for the third strategy, bhed, with regards to Pakistan over its inclination to nose around in Kashmir. The entity India has chosen to focus on is Balochistan, a particularly restive, mineral-rich region that is also the neighbour’s largest province.
“This is a country (Pakistan), which has systematically abused and violated the human rights of its own citizens, including in Balochistan,” Ajit Kumar, India’s ambassador and permanent representative to the United Nations (UN), said on Sept. 14.
With this statement, India has for the first time ever raised the Balochistan issue at the UN—officially including it in the country’s foreign policy armoury.
Pakistan has a brutal human rights history in that province, which borders Afghanistan and Iran. Balochis have been demanding independence for decades and so far thousands have gone missing,mostly following Pakistan’s military interventions.
India, from now on, will talk for the Balochis.
Indications of this shift in approach came a few days before India’s 70th Independence Day, when prime minister Narendra Modi referred to Balochistan. Then, during his annual Independence Day speech on Aug. 15, Modi again mentioned the love and admiration he received from Balochis.
But back then, these references appeared to be a tit-for-tat for Pakistan’s stand on Jammu and Kashmir, which had been on the boil for two months by then following the killing of Burhan Wani, a terrorist. New Delhi believes Pakistan is directly involved in inciting anti-India uprisings in the state. By invoking Balochistan, experts believed Modiwas reminding Pakistan of its own internal troubles.
Two months later, India has made its intentions loud and clear. “New Delhi appears to have decided that the only way to deal with Islamabad is to play offence, not defence,” Sadanand Dhume, a resident fellow at the Washington DC-based American Enterprise Institute (AEI), said. “By raising the Balochistan question, India is signalling that it no longer believes that talks with Pakistan can be productive at this point.”
India’s concern for Balochistan
New Delhi’s interest in Balochistan may not be entirely new.
For decades, Pakistan has accused India of meddling in the region and its separatist insurgency. In fact, in February 2014, just three months before he was appointed India’s national security advisor, Ajit Doval tacitly acknowledged this. “You do one more Mumbai, you lose Balochistan,” he said. Doval was referring to Pakistan’s involvement in the 2008 Mumbai attacks, which killed over 172 people and injured over 300.
“My sense is that India wants to push back against this narrative of Indian meddling by centering attention on what the Pakistanis themselves have done there (Balochistan),” Michael Kugelman, a senior associate for south and southeast Asia at the Washington DC-based Woodrow Wilson International Centre for Scholars, said.
In any case, the Balochistan issue may not really need an Indian role to simmer. Pakistan has done enough to earn the wrath of generations of Balochis.
Since British India’s partition in 1947, there have been five uprisings in Balochistan against the state of Pakistan. They began right after the Pakistani army moved in to enforce Balochistan’s accession in 1948. The region had wanted to remain independent and Pakistan’s founder, Muhammad Ali Jinnah, even promised this to the monarch of Balochistan, Mir Sir Ahmad Yar Khan Ahmedzai. Jinnah, however, backed out and asked his army to annexe the province.
Ever since, the Pakistani state has brutally suppressed the political aspirations of the Balochis.
“Thousands are disappearing due to Pakistan’s use of the military against its own people. The fact is, Balochistan is destabilising the region and this instability is spreading across borders. Hence, India needs to act in the larger interest of the region,” G Parthasarathy, a former Indian high commissioner to Pakistan, said.
Chinese checkers and isolation
In August, after Modi first mentioned Balochistan, UK-based Baloch activists came out in his support. They had finally got some international attention.
Through frequent mentions of human rights violations in Balochistan, India will now look to isolate Pakistan globally. “The current diplomatic offensive signals a change towards a more cost-effective strategy, directed at isolating Pakistan internationally instead of becoming entangled in another proxy conflict,” Constantino Xavier, an associate at Carnegie Endowment for International Peace India, said. “Especially in the US, as Obama prepares to leave, the growing sense is that Pakistan has become more of an obstacle than a facilitator to find a settlement in Afghanistan.”
Then there is the China factor, too.
The Balochi activists hailing Modi’s statement in August were seen protesting outside the embassy of China, Pakistan’s all-weather friend, in the UK. They were marking their opposition to the China-Pakistan Economic Corridor (CPEC), a collection of projects funded by China to improve infrastructure in Pakistan. The CPEC passes through Balochistan.
“At a strategic level, India also recognises that by internationalising the Balochistan issue it is increasing the costs for the China-Pakistan Economic Corridor,” said Xavier. Beijing is currently in the midst of pouring a staggering $46 billion into the CPEC.
One of the biggest such projects in Balochistan is the Gwadar port. China is building this to connect its mainland to the Indian Ocean through the Karakoram range so that it can reduce its dependence on the Malacca Straits, a region where it faces rising hostility.
So, will India go the whole hog at some point of time in future and seek Balochistan’s independence? The jury is out, but as of now, this seems unlikely.
For all of Pakistan’s brutality there, the US has made it clear that it doesn’t support Balochistan’s independence.
More importantly, even Iran, which shares the border with Balochistan, isn’t likely back the idea, because that would mean unrest within Iranwhich has a sizeable ethnic Baloch population.
What happens to relations now?
Although Pakistan hasn’t responded to India’s fresh salvos, it isn’t difficult to imagine what line it could take.
“It (Pakistan) will deny the allegations and lay the blame on India for Balochistan’s problems. Denying guilt and externalising blame is something Pakistan often does, and we’ll see more of it here,” said Kugelman.
India, though, may not have much to lose in the medium term.
For one, the relationship between the two countries has deteriorated since early this year. And India may not be keen on reviving talks at the moment.
“Without any mention of Balochistan for more than 60 years, talks between India and Pakistan have gone nowhere,” Madhav Nalapat, the UNESCO Peace Chair at the department of geopolitics and international relations at Manipal University, said. “Modi has made it clear that no country whose government is hostile to India can enjoy India’s indulgence.”
http://qz.com/782147/narendra-modis-message-to-the-un-balochistan-is-now-officially-an-arrow-in-indias-quiver-against-pakistan/
Subscribe to:
Posts (Atom)