سلاحها در داخل توالت

PAKISTAN

Waffen im WC

این ترکیب متنوع نیروهای عملیاتی برای اجرای عملیات، خود گویای آن هدفی هست که برای رسیدن به آن این عملیات صورت گرفته، رئیس جمهور پاکستان ذوالفقار علی بوتو، سوای از دادن مأموریت به چهل نفر پلیس و افراد نظامی، به بیست تن خبرنگار نیز اجازه داد، آنها به سفارت عراق در اسلام آباد حمله ور شوند و در آنجا وجود یک انبار اسلحه را آشکار سازند.

در داخل دفاتر و توالت ها کشف شدند: 300 قبضه تفنگ کلاشنیکف ساخت شوروی بهمراه تقریبا 60 هزار فشنگ، 40 عدد بمب آتش زا ساخت شوروی و چند عدد دستگاه رادیوئی قابل حمل، بر روی کارتن های حاوی این سلاح و مهمات، آدرس وزارت خارجه عراق در بغداد بعنوان فرستنده این محموله ها نقش شده است.

حکمت سلیمان سفیر عراق در اسلام آباد که از پاکستان باید به فوری اخراج شود، قبل از ترک پاکستان گفت" این سلاح و گلوله ها نباید علیه پاکستان بکار گرفته شوند" شاید او در این خصوص درست و واقعیت را میگوید، زیرا عراق هیچگونه شراکت مرزی با پاکستان ندارد و آن دشمن آزار دهند برای عراق، همسایه پاکستان کشور ایران است، اما در دو سوی مرزهای ایران و پاکستان طوایف و قبایل مردمان بلوچ ساکنند.

بلوچ ها از شاه ایران و از بوتو خواستار خودمختاری در سطوح وسیعتری برای مناطق خودشان هستند، بلوچ های پاکستان از سوی قبایل های پشتون همسایگان شمالی خود ساکن در کوه ها، جهت حصول این مطالبه پشتیبانی و یاری میشوند.

پشتون ها هم در یک منطقه مرزی زندگی میکنند: آنها در ایالات شمالی پاکستان و همچنین در افغانستان ساکنند، آنان همیشه در مقابل قدرتهای حاکم و در مقابل هجوم بیگانگان از خودشان دفاع کرده اند، خواه آن بیگانگان هندی یا بریتانیایی و یا پاکستانی باشند.

بوتو و حزب حاکم وی، حزب مردم پاکستان اعلام کردند، بعد از شکست در جنگ درمقابل هند و جدایی بنگال شرقی (بنگلادیش فعلی)، باقیمانده کشور پاکستان را به چهار استان تقسیم کرده اند، تا به اینطریق خواست جدایی طلبی بلوچ ها و پشتون ها را مهار کند.

همچنین این مورد نیز بزودی آشکار شد، که بوتو فقط در استانهای سَند و پنجاب برای خود هوادارانی پیدا کرده است، بلوچ ها و پشتون ها با وجود نداشتن رابطه ملی با دو قطب، همیشه بین شرق و غرب در حرکت بوده اند، آنها از رهبر پشتون ها عبدالولی خان قدرتمندترین مخالف بوتو پشتیبانی میکنند، حزب وی حزب عوامی ملی (اِن اِی پی) نه تنها در دو استان کشور پارلمانها را در دست خود دارد، بلکه سَمت فرماندار دولت مرکزی نیز در اختیار همین حزب است.

به هدف تضعیف و از بین بردن جنبش های استقلال طلبانه دو ملت بلوچ و پشتون، بوتو در سال گذشته یک "توطئه خارجی" را شکل داد و آفرید، دولت پاکستان جنجال سازی و فرافکنی میکند و میگوید، آن دشمن از ارث به جا مانده پاکستان، یعنی هند و رهبر از پا افتاده بنگلادیش مُجیب الرحمان با همدستی ولی خان، در لندن یک برنامه چیده اند و با هم آنها توافق کرده اند، پاکستان را به صورت یک استان به هند ملحق سازند، در واقع طی این زمان ولی خان به هدف معالجه چشمانش در بریتانیا بسر میبرد.

در طول زمانی که اپوزیسیون در لندن در حال استراحت بسر میبرد، در داخل کشور بوتو به دروغگویی منفعتی روی آورده هست، رئیس جمهور سوار بر موج احساسات ملی حداقل از دو استان سَند و پنجاب، در پارلمان مرکزی یک قانون اساسی جدید را ارایه داد که براساس آن، وی پانزده سال همچنان همه وهمه قدرت پاکستان را در حیطه اختیارات خودش داشته باشد، حتی حزب مخالف اپوزیسیون به این قانون پیشنهادی و ارایه شده رأی موافق داد.

بوتو از طریق سازمانهای جاسوسی و اطلاعاتی پاکستان، همه خبرها و موارد مختلفی از فاکتور عملکردهای مخالفان خود را در اختیار دارد، از آن زمان هر فردی را که وی مایل بوده، توانسته با آشکار کردن و یادآوری آن اسرار و خبرها به فرد، شخص مورد نظر خود را زیرفشار قرار دهد.

فقط ولی خان را نمیتوان تحت فشار قرار داد، زیرا وی در دوران حکمرانی خلف بوتو، بیشترین وقت خود را در زندان بسر برده، این رهبر حزب مخالف بعد از بازگشت از بریتانیا، به خود اجازه داد علیه این قانون اساسی پیشنهادی بوتو به مخالفت و اعتراض بپردازد.

در پارلمان و همچنین در انظار عمومی ولی خان، رئیس جمهور کشور را یک فاشیست خطاب میکند، او را به خشم تهدید میکند، ولی خان گفت "گردن وزیر دادگستری پاکستان حافظ پیرزاده را خواهد شکست"، بلوچ ها و پشتون ها تهدید به شورش کرده اند.

قبل از اینکه این شورش گسترش یابد، بوتو پانصد نفر از همکاران حزبی خودش را مخفیانه مأمور کرد، تا در بلوچستان یک شورش "خودساخته و غیر واقعی" راه انداخته و آن را دامن زده و گسترش دهند، تا بعد به بهانه امنیتی دولت مرکزی بتواند در مناطق به اصطلاح شورش زده، نیروهای نظامی خود را گسیل داده و آنها را در آن دو استان مستقر نماید.

استان شمال غربی خسته ناپذیر میماند: زیرا در آن کوهستانهای زمخت و صعب العبور و گذرگاه خیبر، بریتانیا نیز قبلا تلاش کرده بود این ارتش پشتونها را مهار و آرام کند، اما موفق نشد.

بوتو قصد دارد ولی خان را از صنحه سیاسی کنار بزند، وی با مطرح کردن یک "توطئه و سازش" خارجی علیه خودش، اما در حقیقت آن توطئه ساخته و طراحی شده بدست دولت و یاران حزب او جهت انحراف افکار عمومی، آن مورد جنجالی سلاحهای غیرقانونی عراقی را که نادیده گرفته بوده، حال به هدف بهره برداری سیاسی از آنها، بوتو میخواهد پرونده آنها دوباره تصحیح و تفسیر گردد.

بوتو تلاش میکند صاحب و گیرنده آن اسلحه ها عراقی مال بلوچ های ایران را به حساب ولی خان و طرفداران وی در بلوچستان و استان شمال غربی قلمداد کند، برای خبرنگاران این اراده و میل بوتو در مفهوم واژه ای و تصویری آن واضح و روشن است.

هفته گذشته بوتو فرماندار استان پشتون ها ارباب سکندرخان و فرماندار استان بلوچستان غوث بخش بیزنجو را از صدارت عزل کرد، هر دو شخصیت معزول از رهبران اِن ای پی و فعالان دولتهای ایالتی هستند، اما این اقدام بوتو دیر صورت گرفت، ولی خان رئیس دولت ایالت پشتون ها در شهر پیشاور طی ماههای اخیر برای شهروندان استان خودش، شهروندانی که بدون هیچ دلیل و سبب نیز از تیراندازی خوششان می آید و به وجد می افتند، بیش از 200 هزار نسخه مجوز سلاح صادر کرده است.

و در چهارشنبه گذشته فرماندار سابق و معزول استان بلوچستان غوث بخش بیزنجو تهدید کرد، که مردمان بلوچستان عزل و برکناری او را توسط دولت مرکزی، نخواهند پذیرفت.

http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-42650933.html

اصل این خبر به زبان آلمانی در مجله اشپیگل چاپ آلمان بتاریخ 19 فوریه 1973 منتشر شده است.

برگردان به زبان فارسی از: ح د سدیچ

پنجشنبه 21 اُکتبر 2010 م مطابق 29 مهرماه 1389 خ