۲۷مارچ یوم سیاه

Abdul Sattar Purdely

۲۷مارچ یوم سیاه
به هر هندا گریبی هاک دهنزیت 
منی دل پچیا گون هون شنزیت
۶۹ سال قبل از امروز مرحله دیگر از رنج و مصیبت ملت بلوچ آغازشد ، اردوی پاکستان تحت رهبری مستشاران نظامی استعمار کهن بریتانیا بر بلوچستان حمله نموده وآن را اشغال کرد .
 انگلیس بحیث خالق پاکستان خود را متعهد میدانست که باید در درون غلاف پاکستان مواد غذای کافی برای بقای آن ذخیره نماید ، بلوچستان بمثابه یکی از غنی ترین کشورهای آسیای میانه بحیث تمویل کننده و تغذیه کننده پاکستان انتخاب شد زیرا انگلیسها میدانستند که اینکشور به ارزش بیش از یک تریلیون دالرمعادن طلا ، مس ، آهن ، نفت ، گاز ، سنگ رخام ، کرومایت ، بیرایت ، سلفر وغیره دارد و میتواند برای مدت طولانی بحیث منبع تغذیه پنجاب استفاده شود و علاوه برآن بلوچستان دارای ساحل با اهمیت یست که برای حمل و نقل بین المللی به تناسب تنگی هرمز ارزش دارد .
 بعد از اشغال بلوچستان توسط پاکستان مقاومت و مبارزه با چوچه استعمار کهن آغاز شد ، نخستین نبرد با استعمار را شهزاده عبدالکریم ولیعهد بلوچستان رهبری کرد ، گوریلاهای بلوچ ازکوه های بلوچستان به نبرد با اشغالگران پرداختند ، پاکستان از سران قبایل و سرداران بحیث وسیله فشار بر شهزاده استفاده کرد ، رهبری پاکستان یادداشت در قران پاک نوشت و تعهد کرد که پروبلم بلوچستان را از طریق گفتگو حل نماید ، اما زمانیکه مجاهدان بلوچ از کوه ها پائین شدند در نزدیکی قلات در منطقه هریوی بر آنها حمله نموده ، تعداد زیاداز سرمچاران رابه شهادت رسانده و عده از رهبران را دستگیر و زندانی ساخته وبعدا اعدام نمود .
 ازهمین تاریخ غارت بلوچستان بطور بیرحمانه آغاز گردید بدون اینکه حداقل توجه برای فراهم آوری تسهیلات لازم آموزشی ، خدمات صحی ، آب آشامیدنی و غیره برای اهالی فراهم شود ، هنوزهم بلوچها ازدندآبهای ذخیره شده باران یکجا با مواشی خویش استفاده مینمایند ، گاز بلوچستان در منازل و کارخانه های سند ، پنجاب و خیبرپختونخواه استفاده میشود ولی بلوچها از منابع بدوی برای رفع ضروریات خویش بهره میگیرند ، بندر گوادر خلاف خواست بلوچ با امپریالیسم زرد معامله شد .
از تاریخ ۲۷مارچ ۱۹۴۸۸بدینسو همه ساله روز اشغال بلوچستان بحیث روز سیاه از سوی بلوچها تقبیح میگردد ، جنبش آزادیبخش بلوچستان هیچگاه تضعیف نشد بل از بدوی اشغال دروجود کریمخان ، میرنوروزخان زرکزی شروع وادامه فعالیتهای رزمی گوریلای آغاز و تداوم یافت .
 در نتیجه فعالیتهای قهرمانانه بلوچها ، ون یونت جنرال ایوب خان درهم شکست ، انتخابات سازماندهی شد و حزب عوامی ملی باور مردم را بدست آورد و حکومت خویش را در بلوچستان تشکیل داد ولی عمرش خیلی کوتاه بود ، بنا برتقاضای شاه ایران ذوالفقار علی بوتو حکومت نیپ را منحل و زعمای آنرا روانه سلولهای زندان نمود ، باردیگر مبارزات مسلحانه ضد پاکستان اوج گرفت و ۵۵هزارگوریلای بلوچ در برابر ۸۸هزار اردوی تا دندان مسلح پاکستان قرار گرفت ، درین صف آرای اردو استعمار درآستانه شکست قرارداشت که گارد کوماندویی ایران و هلیکوپترهای کوبرا و طیارات جنگی نوع میراژوفانتوم وارد عمل شد و سرمچاران ناگزیر به عقب نشینی گردیدند .
 در فاز بعدی نبرد با استعمارگران در دوران جنرال ضیا بیش از هشت هزار بلوچ به شهادت رسید و در مرحله کنونی که از سال ۲۰۰۵ آغاز شد ، پاکستان سیاست اختطاف و انکار را در پیش گرفت ، مبارزان و مخالفان را در روز روشن گرفتار ودر شکنجه گاه ها مورد آزار واذیت قرار داده و جنازهای مسخ شده را در دشتها و کنار جاده ها می افگنند ، هم اکنون بیش از سی و پنج هزار بلوچ مفقودالاثراند ، پنجابیها بیرحمانه مردمرا میکشند ، خانه ها را به آتش میکشانند ، زنهارا اسیر میکنند و نسل کشی بلوچها کماکان ادامه دارد .
 و اما اکنون خوشبختانه در نتیجه مبارزات قهرمانانه سرمچاران پرافتخار و ایفای نقش عالی سیاسیون و رهبران خردمندبلوچ ، جنبش آزادخواهی بلوچ از حمایت روز افزون جامعه دموکرات جهانی ، سازمانهای مدافع حقوق بشر و اعضای پارلمان کشورهای پیشرفته برخوردار گردیده است و زعمای بلوچ هم درک کرده اند که فقط مشت واحد میتواند دندانهای استعمارپنجاب را بشکناند از همینرو ، هرروز باهم نزدیکتر میشوند و در بسی موارد مشترکا عمل میکنند که مایه سرفرازی ملت بلوچ است ، هر روز این باور قوی تر میشود که بزودی بلوچ حاکم بر سرنوشت خویش خواهد شد .