Occupied Baluchistan: According to independent source Iranian security forces attacked a passenger Vehicle near the city of Saravan and set it ablaze, due the fire one person died on the spot whereas another has been seriously injured.
According details a convoy of five Vehicles were on their way when the Iranian security forces attacked them. The Vehicle dispersed amidst heavy firing. The Iranian security force followed one of the cars and continued firing at it until it caught fire. Eye-witness, on the condition of anonymity, told BalochWarna that nearby people rushed to the rescue of the passengers and tried to put out the fire. Unfortunately, one of the passengers died on the spot while the other has been secured in seriously injured condition.
Angry protesters took to streets after the wanton incident and blocked the road by burning tires. The protesters also chanted slogans against Iranian security forces and demanded the arrest of culprits. It is to be noted that it is the first time that Baluch public from Iranian occupied Baluchistan openly protested against the atrocities of Iran against Baluch people.
In recent years Iran has arrested and hanged hundreds of innocent Baluch on bogus up charged of the being enemies of God and accused of drug smuggling.
http://www.balochwarna.com/modules/news/article.php?storyid=3355
Welcome to the BC's blog. Here you will find the latest news and other information about Baloch people and Balochistan. You can also listen to Balochi music and watch films on our video bar section. Balochestan, the land of balochs, is occupied by Iran, Pakistan and Afghanistan and Baloch people are a victim of state terrorism carried out by the Islamic states of Pakistan and Iran. Thanks for visiting us. Pls contact us if you have any quation. E-mail: baloch.community.se@gmail.com
Long live free and united Balochistan
Search This Blog
Translate
Goodbye Pakistan - Malik Siraj Akbar
During the past eight years, we, the indigenous majority people of Balochistan, the largest resource-rich province in Pakistan, have experienced extraordinary brutalities. The Pakistani forces have killed the best of our politicians, doctors, lawyers, professors, journalists, and students. During the ongoing conflict, I have lost some of my best friends. Friends with whom I shared my dorm room; those with whom I ate lunch and worked as a journalist. Many of my friends have disappeared while the others are going through trauma.
As a liberal, progressive journalist, I have always advocated a peaceful political solution to the conflict in Balochistan but Islamabad never paid attention to our suggestions. The government agencies killed several Baloch journalists, blocked my online newspaper, The Baloch Hal, threatened to kill me, ran massive abusive online campaigns against me.
Pakistan loves Balochistan’s resources but not its people. A Baloch, whether educated or uneducated, is, at the end of the day, considered as a ‘traitor’. There were so many times I proposed in my articles that insanity should stop and Pakistani forces should end the killing of Balochs. Instead, the post-Musharraf Balochistan has witnessed the new gruesome phenomenon of kill and dump. At least 250 Baloch youths have been tortured to death in the last eight months.
I have always considered myself as a brave reporter but my friends tell me there is a very fine line between bravery and stupidity. But I chose to become a journalist because I wanted to fight injustice.
As a young endangered Baloch journalist who is still committed to exposing human rights violations, particularly from Balochistan, I am announcing a very difficult but important decision of my life. I would like to humbly and respectfully thank the government of the United States of America for granting me asylum in this country where I am sure I will not be judged “by the color of… skin but the content of … character.”
http://gmcmissing.wordpress.com/2011/10/26/goodbye-pakistan/
As a liberal, progressive journalist, I have always advocated a peaceful political solution to the conflict in Balochistan but Islamabad never paid attention to our suggestions. The government agencies killed several Baloch journalists, blocked my online newspaper, The Baloch Hal, threatened to kill me, ran massive abusive online campaigns against me.
Pakistan loves Balochistan’s resources but not its people. A Baloch, whether educated or uneducated, is, at the end of the day, considered as a ‘traitor’. There were so many times I proposed in my articles that insanity should stop and Pakistani forces should end the killing of Balochs. Instead, the post-Musharraf Balochistan has witnessed the new gruesome phenomenon of kill and dump. At least 250 Baloch youths have been tortured to death in the last eight months.
I have always considered myself as a brave reporter but my friends tell me there is a very fine line between bravery and stupidity. But I chose to become a journalist because I wanted to fight injustice.
As a young endangered Baloch journalist who is still committed to exposing human rights violations, particularly from Balochistan, I am announcing a very difficult but important decision of my life. I would like to humbly and respectfully thank the government of the United States of America for granting me asylum in this country where I am sure I will not be judged “by the color of… skin but the content of … character.”
http://gmcmissing.wordpress.com/2011/10/26/goodbye-pakistan/
بررسي پديده طلاق در استان سيستان و بلوچستان -- یاســر کــرد
با توجه به ساختار خاص اجتماعي ، جمعيتي و مذهبي استان ، بررسي طلاق ، و علل وقوع آن علاوه موارد بالا موارد ديگري نيز دست اندركار است كه ذيلا" بيان مي شود:
1- با همه تغييراتي كه در ساختار اجتماعي و نظام خانواده صورت گرفته اما هنوز ساختار غالب اجتماعي بر مبناي قبيله و نوع خانواده هم خانواده گسترده است. زياد سخت نيست كه شما خانواده هايي را پيدا كنيد كه سه نسل در كنار هم زندگي مي كنند . در چنين ساختاري ازدواجها معمولا" با نظارت و توصيه والدين صورت مي گيرد و رضايت زوجين از ازدواج و يا چيزي كه از آن تحت عنوان « ازدواج عاشقانه » ياد مي شود ؛ كمتر ديده مي شود . همين مساله باعث مي شود كه مردان به محض اندك تمكن مالي به ازدواج مجدد روي بياورند. هر چند طلاق در ساختار طايفه اي بدليل نسبت هاي زوجين كه اكثرا" نسبتهاي فاميلي نزديكي با هم دارند كم است اما بسيار ديده شده است كه بسياري از زوجين جدا از هم زندگي مي كنند. يعني « شبه طلاق» و جدايي در مورد آنها اتفاق افتاده است. و جالب اينكه همين شبه طلاقها هم بدليل برخي حمايتهاي دولتي كه از زنان خود سرپرست و بي سرپرست مي شود به طلاق واقعي منجر شده است.
2- با توجه به اينكه بخش اعظم استان سني حنفي مذهب هستند . فقه حنفي در زمينه طلاق قوانين سختگيرانه اي وضع كرده است كه در بسياري از موارد مانند موردي كه در ابتداي بحث اشاره شد منجر به طلاقهاي خاص شده است. من زياد وارد بحث نمي شوم اما از علماي نوانديش كه شرايط خاص زمانه و تغييرات آنرا درك كرده تقاضا دارم كه در اين زمينه با وضع فتواهاي جديد متناسب باشرايط و تغييرات عميق اجتماعي صورت گرفته ، به پويايي فقه كمك كرده و همچنين در مسائل فقهي مربوط به طلاق تاملي جدي داشته باشند.
3- آسيب هاي اجتماعي مانند: «اعتياد» و « بيكاري» در استان ما نسبت به كشور بدليل نزديكي به كشورهاي جرم خيز و توليد كننده مواد مخدر از شدت تخريب بيشتري برخوردار بوده اند. هرچند آمارهاي رسمي و تحقيفات اجتماعي قابل استنادي وجود ندارد اما ظواهر مساله نشان مي دهد كه اين دو معضل بنيانهاي خانواده را سست كرده است و دربسياري از موارد سبب فروپاشي خانواده ها شده است.
اعتياد به مواد مخدر ، بالخصوص اعتياد به مخدرهاي صنعتي يكي از مهمترين علل طلاق در استان درسالهاي اخير بوده است.
آمارها در مورد طلاق چه مي گويند؟
متاسفانه آمار ها در طول چند سال اخير از افزايش سريع نرخ وقوع طلاق در كشور دو استان حكايت دارد.
براساس آمار منتشر شده از سوی سازمان ثبت احوال کشور، آمار طلاق در سال 1384 برابر 84 هزار واقعه بوده که در سال 1389 به 137 هزار و 200 واقعه رسیده است. این آمار نشان می دهد که طلاق در طول پنج سال( تا پايان سال89) بیش از 53 هزار مورد افزایش يافته است.
روند بررسی آمار طلاق به شکل ساده بیانگراین است که 84 هزار طلاق در سال 1384 به 94 هزار مورد در سال 1385 رسیده است.
همچنین این آمار به 99 هزار و 852 واقعه در سال 1386 تبدیل شده و در سال 1387 تا 110 هزار و 510 واقعه می رسد که نشان از افزایش 11 درصدی دارد.
سیر صعودی طلاق در سال 88 به اوج خود رسیده و 126 هزار زوج در کشور از هم جدا شده اند که این آمار در سال 1389 به 137 هزار و 200 مورد افزایش یافته و رکورد عجیبی را در طلاق به جای می گذارد.
در واقع طلاق در طول این پنج سال( تا پايان سال 89) 37.59 درصد رشد مثبت داشته است.
مدیرکل دفتر آمار، اطلاعات جمعیتی و مهاجرت سازمان ثبت احوال کشور چندی پیش اعلام کرد، آمار ولادت و ازدواج در سه ماهه نخست امسال(سال 90) هم نسبت به زمان مشابه سال پیش، کاهش و طلاق افزایش یافته است.
هرچند استان ايلام وسيستان و بلوچستان در سالهاي نه چندان دور كمترين طلاق ثبت شده را داشتند اما بر اساس آمارها در سالهاي اخير در دسته استانهاي با رشد بالاي طلاق بوده است.
بر اساس آمار هاي سازمان ثبت احوال در 9 ماه ابتدايي سال 88 : 23 هزار 317 واقعه ازدواج ثبت شده است كه اين آمار در مدت مشابه سال 89 به 38 هزار 92 كورد رسيده است كه بيانگر رشد 4/106 درصدي ازدواج بوده است . كه باز خود اين آمار مبين تحليل خاص خود است كه در حوصله اين نوشتار نيست. اما در همين مدت يعني در 9 ماهه اول سال 88 : 1028 واقعه طلاق ثبت شده است و در مدت مشابه سال 89 به 1271 مورد رسيده است كه 23 درصد رشد داشنه است. يعني جايگاه ما در طلاق از رتبه هاي آخر جدول استانها به ميانه هاي جدول صعود داشته است!!
اما چه بايد كرد؟
1- مي گويند مادر تمام آسيبهاي اجتماعي « بيكاري» است . وضعيت بيكاري در كشور و استان ما با توجه به شرايط خاصي كه دارد «نگران كننده » است. و بيكاري سبب بسياري از آسيب هاي ثانويه نظير اعتياد و پديده مورد بحث ما يعني طلاق شده است. رفع بيكاري و ايجاد اشتغال با توجه به دليل شكل نگرفتن بخش خصوصي قدرتمند ، دخالت و سرمايه گذاري مستقيم دولت را مي طلبد.بدون تعارف سياستهاي اخير دولت در حوزه اشتغال جواب نداده است.
2- اعتياد به مواد مخدر و علي الخصوص اعتياد به مخدرهاي صنعتي ، باعث تخريب بسياري از خانواده ها شده است. دوستي بزرگوار از خانواده اي محترم درد دل مي كرد كه پسر معتادش چه بلاها كه بر سرشان آورده و در نهايت زنش را در يك صبح، صبحانه نخورده طلاق داد!. ضمن تقدير از زحمات دست اندركار ان مبارزه با مواد مخدر كه در سالهاي اخير موفقيت هاي زيادي را بدست آورده اند اما بايد به يك نكته تاسف انگيز اشاره كرد و آن اينكه الگوي مصرف مواد مخدر از مواد سنتي كه در خارج از مرزها توليد مي شدند به موادمخدر صنعتي توليد داخل تغيير يافته است و اين مساله است كه بنيان و ثبات خانواده ها را بشدت سست كرده بايد مورد توجه نهادهاي انتظامي و امنيتي قرار بگيرد.
3- « شبه طلاق» مفهومي كه اينجانب بر طلاقهاي ثبت نشده در استان گذاشته ام . واقعيت اين است كه بسياري از وقايع حياتي استان ثبت نمي شود . چه بسيار ازدواجها( بخصوص براي بيش از يكبار) و طلاقهايي كه بدليل شرايط خاص منطقه ثبت نمي شود. مفهوم «شبه طلاق» ناظر بر اين مساله است كه زنهاي رها شده بسياري وجود دارند كه با وجود اينكه حكم طلاق در موردشان جاري نشده اما بدليل چند زنه بودن شوهرانشان بدون هيچ و حقوقي همراه فرزندانشان رها شده اند و متاسفانه جمعيت قابل تاملي از خانوارهاي استان را نيز در بر مي گيرند . در مواجهه با اين پديده خاص بايد تدابير لازم هم از سوي دولت و دستگاه قضا و هم از سوي علماي محلي انديشيده شود.
در پايان اين قلم معتقد است كه طلاق نمي تواند الزاما" مفهوم ناپسند و مذمومي باشد. بلكه چه بسا در بسياري از موارد به تنش هاي درون خانواده پايان دهد وآسيب هاي كمتري را متوجه فرزندان و خانواده ها بنمايد . اما آنچه سبب نگراني كارشناسان مسائل اجتماعي شده رشد بي رويه آن در سالهاي اخير است كه فراتر از آستانه تحمل جامعه مي باشد. پرداختن به علل و ريشه هاي بوجود آوردن مساله و همچنين پيامدهاي آن مي تواند به جامعه براي درك بهتر پديده و مواجهه درست باآن كمك كند.
http://estoun.blogfa.com/post-405.aspx
Durand Line, and Pak's ‘imperial' ambitions - G.PARTHASARATHY
As the “end game” of American withdrawal from combat operations in Afghanistan begins, there is increasing resort to bravado and bluster challenging American power in Pakistani pronouncements. The Pakistan army's grandiose schemes for “strategic depth” in Afghanistan are premised on ensuring that Afghanistan is ruled by an internationally isolated regime, which would result in it becoming a de facto client-state of Pakistan.
But, behind this bluster and bravado, lies a key strategic calculation. An isolated regime in Kabul would have neither the influence nor power to aggressively assert Afghanistan's historical claims to territories seized from defeated Afghan rulers by Imperial British power. No Afghan Pashtun ruler has ever accepted the Durand Line, which divided and separated Pashtuns between Afghanistan and British India, as its international border with Pakistan.
The Prime Minister's Special envoy to Afpak, Mr Satinder Lambah, has recently published a study of the Imperial machinations that led to the Durand Line being imposed as the “frontier line” between British India and Afghanistan in 1893, following negotiations between Afghanistan's then Amir, Abdur Rahman Khan and Sir Mortimer Durand, the then Foreign Secretary of British India.
The first time the Durand Line was referred to as an “international boundary” was in a statement by Pakistan in 1947. The British Government, thereafter, referred to the Durand Line as the “International Frontier'' between Pakistan and Afghanistan in 1950. This was not surprising.
Pro-Pakistan tilt
Egged on by its erstwhile Governor of the Northwest Frontier Province, Sir Olaf Caroe, the British, who had developed a distinct distaste for Prime Minister Nehru's leftist oriented non-alignment, decided to adopt a pro-Pakistani tilt.
Caroe, an ardent admirer of Jinnah, persuaded American Secretary of State John Foster Dulles that it was essential for the western allies to support Pakistan, as a Muslim state that was to be designated to safeguard western access to the “wells of power''— the oilfields of the Persian Gulf.
The Afghans held that the disputed Pashtun region should not only have been given the option of joining either India or Pakistan, but also the additional option of becoming an independent state joining with Afghanistan, through a referendum. The Afghan position remains that areas which historically and legally formed a part of Afghanistan, were forcibly taken away between 1879 and 1921 and subsequently made a part of Pakistan.
Afghanistan's claim that territories extending till the River Indus constituted its frontier, together with its demand for inclusion of the port of Karachi in Afghanistan, was voiced in secret negotiations with Nazi Germany.
Thereafter, in November 1944, the Afghans urged the British that Pashtun tribal areas under British rule, should be given the choice of independence, or of reuniting with their “motherland”.
They also urged the British that Afghanistan should be given a “corridor” to the sea through Baluchistan. The Afghan National Assembly passed a resolution in July 1949, rejecting all “unequal” treaties signed with the British and denouncing the description of the Durand Line as the International Frontier with Pakistan. The Afghan Government also staunchly opposed the grant of UN membership to Pakistan.
Delusions of grandeur
Under pressure from Afghanistan over the Durand Line, Zulfiqar Ali Bhutto retaliated by inviting the fundamentalist Gulbuddin Hekmatyar to organise a cross-border insurgency, to destabilise the Daoud Regime in Afghanistan.
General Zia ul Haq thereafter used the opportunity of the ill-advised Soviet invasion of Afghanistan to put together an alliance of Wahhabi-oriented parties, to wage an armed struggle against the Soviets and with Western backing, to seize power in Afghanistan.
According to a German journalist who interviewed him the day before he died, Zia was beset with delusions of grandeur and spoke of Pakistani influence extending from the ramparts of Delhi's Red Fort, across Afghanistan, to Central Asia.
Pakistani author Ahmed Rashid asserts: “Zia's vision of a Pakistani-influenced region extending into Central Asia depended on an undefined border with Afghanistan, so that the army could justify interference in that country and beyond, as a defined frontier would have entailed recognising international law and the sovereignty of Afghanistan”.
Pakistan thereafter entered into a dangerous game of imperial overreach into Afghanistan and Central Asia, by challenging the international community, through support for what Ahmed Rashid describes as “surrogate regimes such as the Taliban”. It has left virtually no space for backing off on this score.
While the Punjabi-dominated Pakistani military may have brutalised lightly armed Baluchis and Bangladeshis, it fears the Pashtuns. Kayani thus has a difficult choice. If he chooses to try and fulfil Zia's ambitions, he will have to confront American and Western wrath, amidst concern in Iran, Central Asia and Russia.
Even if the Taliban succeed in capturing substantial portions of Pashtun areas in Southern Afghanistan, they will find that, unlike in the past, they will be faced with determined resistance from the non-Pashtun majority in the country, backed by the Western powers, Russia, Iran and the neighbouring Central Asian states.
In the ensuing turmoil, the already dwindling writ of the Pakistani state in its Pakhtunkhwa Province and tribal areas will be further eroded. We will then have a de facto Talibanised “Pakhtunistan” on both sides of the Durand Line.
Have Gen Kayani and his Islamist Corps Commanders seriously thought through the consequences of their ill-advised policies on the unity and territorial integrity of present day Pakistan? I think not.
(The author is a former High Commissioner to Pakistan. blfeedback@thehindu.co.in)
(This article was published on October 25, 2011)
http://www.thehindubusinessline.com/opinion/columns/g-parthasarathy/article2571234.ece?homepage=true#.TqbuyZzJ23I.facebook
Balochistan problem: ‘Guerrilla war a real possibility’ - By Ali Usman
After six decades of intermittent conflict, the people of Balochistan had a deep feeling of mistrust towards the central government, said a speaker at the conference.
LAHORE:
The outbreak of another civil war between Baloch nationalists and the Pakistan Army is a real possibility unless the Baloch peoples’ minimum demands are met.
“Baloch nationalism is a reality that we cannot ignore or coop up by making promises,” said Dr Javaid Haider Syed on the second and final day of a conference on ‘Pakistan: Challenges to Democracy, Governance and National Unity’ at Punjab University here on Tuesday.
In his paper titled ‘Balochistan Problem: The Main Threat to Pakistan’s National Unity’ Syed said that after six decades of intermittent conflict, the people of Balochistan had a deep feeling of mistrust towards the central government.
“The risk of a prolonged guerrilla movement in Balochistan is quite real,” said Syed, who is with Quaid-i-Azam University’s Department of History.
However, he said that in the absence of foreign support, the Baloch movement was unlikely to prevail.
Quaid-i-Azam University Department of International Relations Chairwoman Dr Lubna Abid Ali said that the basis of national unity should be Pakistani nationalism, not Muslim nationalism. She said Pakistan should be a multi-religious, multi-ethnic country with fundamental freedoms and respect for basic human rights.
“The challenges to democracy, governance and national unity in Pakistan include local and external factors. Internally, the current PP government is facing divisions within the party, radicalisation of society, corruption, price-hike, energy and food shortages, injustice, ethnic and sectarian violence, rise of non-state actors, Afghan Jihad, inconclusive military operations in Waziristan, floods, natural hazards and fight against terrorism. Externally, Kashmir and water issues, NATO and ISAF forces in Afghanistan, US-Iran conflict, worldwide economic crunch, regional and international challenges are major problems,” she said.
University of Peshawar Department of Political Science Chairman Dr AZ Hilali said that Pakistan’s elites had created the environment that led to the Taliban. “Talibanisation has grave socio-cultural, economic and strategic implications for Pakistan,” he said, as the militants were not just an existential threat to Pakistan, but a threat to regional security and stability.
Dr Qalb-i-Abid of Punjab University read from his paper about the media role in shaping the public agenda. “Media is consistently inculcating the message that Pakistan needs a creative, innovative and incorruptible leadership in order to meet the present day challenges to achieve the goals envisioned by Quaid-i-Azam Muhammad Ali Jinnah,” he said.
“The various channels … are deeply involved in redefining what the role of institutions in Pakistan should be. It is often noticed that it is the media, not the government or the opposition, that is setting the direction of change,” he said.
Published in The Express Tribune, October 26th, 2011.
http://tribune.com.pk/story/281879/balochistan-problem-guerrilla-war-a-real-possibility/
مرگ دو دانشآموز به دلیل آتشسوزی در دبیرستانی در چابهار
سحرگاه امروز، آتش سوزی در دبیرستان شبانهروزی وابسته به دانشگاه چابهار، موجب مرگ دو دانشآموز و سوختگی شدید سه دانشآموز دیگر شد.اما در سیستان و بلوچستان هیچ بیمارستانی با این مشخصات وجود ندارد. متاسفانه در حال حاضر نه آمبولانس مجهزی در چابهار وجود دارد و نه هواپیما و اورژانس هوایی تا بتوانیم این دانشآموزان را به کرمان یا تهران منتقل کنیم.
سحرگاه امروز، آتش سوزی در دبیرستان شبانهروزی وابسته به دانشگاه چابهار، موجب مرگ دو دانشآموز و سوختگی شدید سه دانشآموز دیگر شد.
به گزارش خبرآنلاین، این آتشسوزی به دلیل اتصالی کابلهای برق کولر گازی اتفاق افتاده است.
حمیدرضا پشنگ، نماینده سیستان و بلوچستان در مجلس دراین باره به خبرآنلاین گفت: "اکنون برای ما مهم است که سه دانشآموز دیگر را به کمک آمبولانس هوایی، به نزدیکترین بیمارستان سوانح سوختگی برسانیم. اما در سیستان و بلوچستان هیچ بیمارستانی با این مشخصات وجود ندارد. متاسفانه در حال حاضر نه آمبولانس مجهزی در چابهار وجود دارد و نه هواپیما و اورژانس هوایی تا بتوانیم این دانشآموزان را به کرمان یا تهران منتقل کنیم."
یکی از این دانشآموزان، 90 درصد سوختگی دارد و دو دانشآموز دیگر 40 درصد. این دبیرستان وابسته به دانشگاه چابهار، مخصوص پرورش دانش اموزان نخبه بوده است. این دانشآموزان از طریق آزمون ورودی، در این دبیرستان تحصیل میکردند.
سال گذشته در پاییز نیز وقوع آتشسوزی در مدرسه شبانهروزی چاهرحمان واقع در بخش نصرتآباد در سیستان و بلوچستان منجر به کشتهشدن یک دانشآموز شد.
خبرآنلاین
آتش سوزی خوابگاه دبیرستان دانشگاه علوم دریایی چابهار دو نفر از دانش آموزان جان باختند.
گزارش خبری دهستان حیط:
امروز صبح در خوابگاه دبیرستان دانشگاه علوم دریایی چابهار آتش سوزی رخ داد بر اثر این حادثه دونفر از دانش آموزان جان باختند به گزارش یکی از کارمندان دبیرستان دانشگاه این حادثه بعلت اتصالی برق در خوابگاه رخ داده موجب آتش سوزی شده است و دو نفر که در خوابگاه بودند نتوانستند از شعله های آتش عبورکنند از شدت سوختگی موجب مرگ انها شده است .
آخرین خبر: که به دست ما رسیده است تعدادی دیگر از دانش آموزان بر اثر شدت سوختگی وضع وخیمی داشتند آنها را به شهر تهران اعزام کردند یکی از مصدومان که وضعش خیلی وخیم اعلام شده فرشید درزاده است و دو نفر فوت شده بنام های بلیده (از فامیل های شهردار چابهار) و رئیسی که ساکن نوبندیان می باشد روحشان شاد به خانواده داغدارشان تسلیت عرض می نماییم.
هنوز این حادثه در حال برسی است..............؟
http://farhan2010.blogfa.com/post-598.aspx
امروز صبح در خوابگاه دبیرستان دانشگاه علوم دریایی چابهار آتش سوزی رخ داد بر اثر این حادثه دونفر از دانش آموزان جان باختند به گزارش یکی از کارمندان دبیرستان دانشگاه این حادثه بعلت اتصالی برق در خوابگاه رخ داده موجب آتش سوزی شده است و دو نفر که در خوابگاه بودند نتوانستند از شعله های آتش عبورکنند از شدت سوختگی موجب مرگ انها شده است .
آخرین خبر: که به دست ما رسیده است تعدادی دیگر از دانش آموزان بر اثر شدت سوختگی وضع وخیمی داشتند آنها را به شهر تهران اعزام کردند یکی از مصدومان که وضعش خیلی وخیم اعلام شده فرشید درزاده است و دو نفر فوت شده بنام های بلیده (از فامیل های شهردار چابهار) و رئیسی که ساکن نوبندیان می باشد روحشان شاد به خانواده داغدارشان تسلیت عرض می نماییم.
هنوز این حادثه در حال برسی است..............؟
http://farhan2010.blogfa.com/post-598.aspx
تنها قنات روستای کتیج را دریابید
تنها قنات روستای کتیج را دریابید
همانمطورکه درتصویرفوق می بینیم تنها قنات روستای کتیج درحال ازبین رفتن است
این قنات آب اکثریت بخش کشاورزی روستاراتأمین می کندلازم به ذکراست عمده محصولات
کشاورزی این روستا انار،پرتقال،خرما،لیمو،نارنگی،کشاورزی،ذرت وسبزیجات می باشدکه
درصورت عدم رسیدگی به وضعیت قنات شاهدنابودی بخش اعظمی ازکشاورزی این روستا خواهیم
بودضمن اینکه اشتغال عمده مردم روستا که مبتنی بر کشاورزی است ازبین خواهدرفت
.لذاحداقل خواسته کشاورزان ازمسولین تخصیص اعتبارلازم جهت مرمت وبازسازی این قنات
می باشد.
کتیج نیوز
UNPO denies platform to Baloch leader
LONDON: A European organisation gave in to pressure from the Pakistani government and refused to allow platform to an influential Baloch leader, who had been raising the Balochistan issue at the UN for more than six years, Baloch activists said on Friday.
The Unrepresented Nations and Peoples Organisation (UNPO) told Mehran Baloch that the organisation had apprehensions from partners in working with anyone associated him, they added.
A representative of the UNPO told Mehran Baloch's office, I am concerned not just for UNPO but also for the Society for Threatened Peoples , which is a strong and loyal partner and a resource that UNPO other members also want to be able to use.
Given the loss of Interfaith International's Ecosoc status , said the representative in reference to the suspension of the Geneva-based NGO at Pakistan's request,''we have to be extremely careful not to jeopardise this.''
The UNPO provided platform to many other Baloch figures from various organisations but it categorically told its associates that Mehran Baloch was an undesired person.
Mehran Baloch said he believed the UNPO action came at Pakistani request and the Organisation of Islamic Conference (OIC) countries , who support Pakistan on such issues.
He regretted that an organisation like the UNPO had succumbed to the pressure put in by external forces and failed in its duty to ''stand up for the people'' it is named after.''This is a dangerous trend that the organisation advocating the rights of the people are suspended and disallowed to work ,'' he said.
He said that Dr Charles Graves of the Interfaith International had assured him that he was looking to continue providing platform to diverse opinion as soon as the suspension period of his organisation ended but also said the pressure on his organisation was too great.
''The refusal by the UNPO to me also reflects how badly divided the Baloch activists are and why they need to show international unity for a common cause. Only our unity can defeat the aims of the minnows,'' Mehran Baloch commented.
Courtesy:The News
http://www.balochjohd.com/modules/xnews/article.php?storyid=447
The Unrepresented Nations and Peoples Organisation (UNPO) told Mehran Baloch that the organisation had apprehensions from partners in working with anyone associated him, they added.
A representative of the UNPO told Mehran Baloch's office, I am concerned not just for UNPO but also for the Society for Threatened Peoples , which is a strong and loyal partner and a resource that UNPO other members also want to be able to use.
Given the loss of Interfaith International's Ecosoc status , said the representative in reference to the suspension of the Geneva-based NGO at Pakistan's request,''we have to be extremely careful not to jeopardise this.''
The UNPO provided platform to many other Baloch figures from various organisations but it categorically told its associates that Mehran Baloch was an undesired person.
Mehran Baloch said he believed the UNPO action came at Pakistani request and the Organisation of Islamic Conference (OIC) countries , who support Pakistan on such issues.
He regretted that an organisation like the UNPO had succumbed to the pressure put in by external forces and failed in its duty to ''stand up for the people'' it is named after.''This is a dangerous trend that the organisation advocating the rights of the people are suspended and disallowed to work ,'' he said.
He said that Dr Charles Graves of the Interfaith International had assured him that he was looking to continue providing platform to diverse opinion as soon as the suspension period of his organisation ended but also said the pressure on his organisation was too great.
''The refusal by the UNPO to me also reflects how badly divided the Baloch activists are and why they need to show international unity for a common cause. Only our unity can defeat the aims of the minnows,'' Mehran Baloch commented.
Courtesy:The News
http://www.balochjohd.com/modules/xnews/article.php?storyid=447
Europe News - Upsurge in extra judicial killings in Balochistan
Hong Kong, October 24: As the Baloch National Movement for liberation gains momentum, atrocities by Pakistan army against Baloch political leaders, students and intellectuals are on the rise. The Hong Kong-based Asian Human Rights Commission said in a report that 206 missing persons had been extra judicially killed in Balochistan in the past 15 months. The study done from August 2010 says that not a single day goes by without an extra judicial killing in the province.
Watch Video report:
Expert: build Nordic union 'if the euro falls'
As the eurozone crisis continues to dominate European political business, Gunnar Wetterberg, an analyst at white collar union Saco, has stated the case for a Nordic Union and currency, to counter the threat of a eurocollapse.
- Borg: EU debt crisis not just a eurozone issue (13 Oct 11)
- Ministers tout 'Swedish model' to solve European debt crisis (12 Oct 11)
- Reinfeldt: intensify 'peer pressure' to boost EU growth (7 Oct 11)
"A united Nordic state would be far stronger in the face of the outside world than the five countries individually, while an increasingly common domestic market would provide significantly better growth than today," Wetterberg argued.
He continued to call on leaders to "enhance emergency preparedness by exploring the conditions for joining together", bemoaning that the possibility is barely considered to exist.
Wetterberg, who is a prominent social commentator and historian, first raised the prospect of a union two years ago when he presented a proposal for a new Kalmar Union, referring to the historical term meaning a series of unions between the kingdoms of Denmark, Norway and Sweden from 1397 to 1523.
While he noted that his call courted comment and praise, he underlined that little has been done in the interim to seriously consider the alternative, despite the ongoing debt crisis afflicting several EU countries and threatening the very existence of the euro.
Wetterberg warned that if the EU moves towards a more federal solution in order to tackle the problems with the single currency, then Scandinavia needs to stand ready.
"Otherwise it will be difficult to maintain openness and free trade with other countries' weakness for protectionism and secrecy," he argued.
A comparison was made with the US, where while maintaining a federal system with significant differences between the states, it is possible for workers to move across the country to account for fluctuations in the economy.
The Local/pvs (news@thelocal.se)
What do you think? Leave your comment below.
احمدی نژاد: خبر دقیقی از اهداف ناتو در لیبی دارم
احمدی نژاد: خبر دقیقی از اهداف ناتو در لیبی دارم
آقای احمدی نژاد می گوید غرب معمر قذافی را کشت تا دهانش بسته بماند
در حالی که اجساد معمر قذافی رهبر پیشین لیبی و پسرش معتصم مخفیانه در مکانی سری در بیابان دفن شده، محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران، تلویحا گفت که آقای قذافی را غربیها کشتند تا اسرارشان را فاش نکند.
در تازه ترین واکنش ایران به سرنگونی حکومت معمر قذافی، محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری، امروز ضمن متهم کردن ناتو به تلاش برای چپاول ثروتهای لیبی، تلویحا گفت که معمر قذافی همانند اسامه بن لادن، رهبر پیشین شبکه القاعده، به قتل رسید تا علیه کشورهای غربی افشاگری نکند.
آقای احمدی نژاد در یک سخنرانی در شهر بیرجند گفت: "بعضی معتقدند این آقا رو کشتند تا حرفهایش را نزند. شبیه کاری که بر سر بن لادن آوردند."
پس از اعلام کشته شدن بن لادن در عملیات کماندوهای ویژه آمریکایی در حوالی اسلام آباد در ماه مه (اردیبهشت) گذشته، محمود احمدی نژاد روایت رسمی از این ماجرا را به زیر سوال برد.
آقای احمدی نژاد گفته بود که خبر دقیق دارد که اسامه بن لادن از مدتها قبل از این عملیات در اختیار نیروهای آمریکایی بوده و "او را مسموم کرده بودند."
او گفت: "اطلاع دقیق داریم دلیل اینکه او را کشتند نه برای مبارزه با تروریسم بلکه فقط برای تامین خوراک تبلیغاتی درون جامعه آمریکا و جلب آراء مردم در انتخابات است."
امروز نیز رییس جمهوری ایران در سخنرانی خود گفت از نیات واقعی ناتو در لیبی خبر دقیق دارد.
خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، از قول او نوشته است: "خبر دقیقی از کشورهای ناتو دارم. نشسته اند کارهای لیبی را تقسیم می کنند. یکی می گوید این بخش از منابع نفتی لیبی مال ما و آن بخش مال شما و آن یکی می گوید راه ها و جاده ها و شهرها مال ما. بروید ثروت ملی لیبی را بردارید، به چند قیمت بازسازی کنید و در اختیار بگیرید."
معمر قذافی تا آخرین روزهای زندگی اش مخالفان خود را دست نشانده "استعمارگران" می خواند و از هوادارانش می خواست مانع از افتادن کشور خود به چنگ ناتو شود.
ناتو می گوید که بنا به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل تنها برای حفاظت از جان غیرنظامیان وارد عملیات نظامی در لیبی شده است.
حافظه تاریخی
"من از تو سوال می کنم نگاه کن به تاریخ گذشته ایران، آیا هیچ رئیس جمهوری یا معاون اول رئیس جمهوری از ایران به لیبی سفر کرد؟"
محمود احمدی نژاد خطاب به یک خبرنگار آمریکایی
اما رییس جمهوری ایران از عملکرد شورای امنیت هم انتقاد کرد و گفت: "شما با یک تکه کاغذ که از شورای امنیت که امروز بی آبروترین نهاد بین المللی است و تحت سلطه مطلق آمریکا و متحدین او قرار دارد، گرفتید وارد لیبی شدید، مردم این کشور را کشتید و امروز هم می خواهید ثروت و عزت ملت لیبی را تقسیم کنید؟"
همچنین بنا به گزارش خبرگزاری فارس، محمود احمدی نژاد در ادامه این سخنرانی خاطره گفتگوی خود با یک خبرنگار آمریکایی درباره روابط ایران با معمر قذافی را بازگو می کند.
رییس جمهوری ایران می گوید از این خبرنگار پرسیده است: "من از تو سوال می کنم نگاه کن به تاریخ گذشته ایران، آیا هیچ رئیس جمهوری یا معاون اول رئیس جمهوری از ایران به لیبی سفر کرد؟ ولی یک رییس جمهوری دولت آمریکا را نشان بده که به لیبی سفر نکرده باشد و یک قرارداد امضا نکرده باشد."
در شهریور ۱۳۶۳ آیت الله علی خامنه ای، رییس جمهوری وقت ایران، به لیبی سفر کرد و مورد استقبال معمر قذافی قرار گرفت.
خاکسپاری مخفیانه قذافی
همچنین امروز یک مقام شورای ملی انتقالی لیبی به بی بی سی گفت که اجساد معمر و معتصم قذافی و یکی از مشاوران ارشد رهبر سابق لیبی مخفیانه به خاک سپرده شد.
این تصمیم پس از چند روز سردرگمی رهبران حکومت جدید لیبی درباره نحوه و مکان خاکسپاری این اجساد گرفته شده است.
خانواده آقای قذافی می خواستند جنازه او بیرون زادگاه اش، شهر سرت، دفن شود.
اما مقامهای شورای ملی انتقالی می گفتند که ترجیح می دهند او را در جایی محرمانه خاک کنند.
بنا به گزارشها، سحرگاه امروز چند نفر از بستگان و نزدیکان معمر و معتصم قذافی و ابوبکر یونس جبر، وزیر دفاع سابق لیبی در مراسم نماز میت شرکت کردند و بعد اجساد را دو مقام مورد اعتماد شورای ملی انتقالی برای تدفین به مکانی سری در بیابان "صحرا" انتقال دادند.
مقامهای شورای ملی انتقالی نگران بودند که قبر رهبر سابق لیبی به زیارتگاه طرفدارانش یا هدف حملات مخالفانش بدل شود.
جسد معمر قذافی تا پیش از تدفین در مصراته به نمایش عمومی گذاشته شده بود.
آقای قذافی پنجشنبه گذشته در شهر سرت زنده به دام افتاد ولی مقامهای حکومت جدید اعلام کردند او بعدا در جریان یک تیراندازی کشته شد.
همین مساله سوالهایی را درباره نحوه مرگ آقای قذافی مطرح کرده است. شورای ملی انتقالی وعده تحقیق داده است.
آینده شمال آفریقا، اسلام میانهرو یا اسلام بنیادگرا؟
۳ تن از رهبران اخوان المسلمین هنگام اعلام موجودیت حزب توسعه و آزادی، براساس الگوی ترکیه
در نخستین انتخابات تونس پس از بهار عربی، پیروزی چشمگیر در انتظار اسلامگرایان است. همزمان، رئیسشورای موقت ملی لیبی، از اجرای مو به موی شریعت سخن میگوید. آیا بهار عربی، جائی برای دموکراسی خواهد گذاشت؟
افکار عمومی جهان، با نگرانی روند انتخابات تونس و جشن پیروزی مردم لیبی بر رژیم قذافی را دنبال میکند. در تونس، حزب اسلامگرای نهضت به رهبری شیخ راشد الغنوشی، در نخستین انتخابات پس از سرنگونی زینالعابدین بنعلی راه پیروزی چشمگیر را میپیماید.
روز یکشنبه (۲۳ اکتبر، ۲ آبان) همزمان با برگزاری انتخابات تونس، دهها هزار نفر از مردم لیبی در میدانی که اکنون نام "میدان شهدا" را یافته است، جمع شدند تا سقوط رسمی حکومت ۴۰ ساله قذافی و آزادی خود را جشن بگیرند. اما آنچه مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای موقت ملی خطاب به مردم گفت، با آزادی همخوانی چندانی نداشت.
بازگشت به چند همسری در لیبی!
مصطفی عبدالجلیل، که در ۹ ماه گذشته مورد پشتیبانی بیدریغ ناتو و کشورهای غربی بوده است، گفت:«ما به عنوان کشوری اسلامی، شریعت اسلام را مبنای قانونگذاری میدانیم. بنابراین هر قانونی که اسلام را نفی کند، باطل است. مثلا قانون ازدواج و طلاق که چند همسری را ممنوع کرده خلاف اسلام است و باید لغو شود.»
در تونس، نزدیک به ۸۰ حزب و گروه سیاسی وجود دارند که بسیاری از آنها را نیروهای سکولار تشکیل دادهاند. راشد الغنوشی، رهبر حزب نهضت، پیش از این بارها گفته که نمیخواهد با "اسامه بنلادن" یا "خمینی" مقایسه شود، بلکه الگوی او اسلامگرایان ترکیه هستند. او، در روز برگزاری انتخابات هم تاکید کرده که جنبش وی خواهان دموکراسی است. بنا براین، هنوز این امید وجود دارد که مجلس آینده تونس، دست کم آن بخش از قوانین اسلامی را که با حقوقبشر و دموکراسی تعارض دارد، تصویب نکند.
اما با سخنان مصطفی عبدالجلیل، نگرانی مدافعان حقوقبشر نسبت به آینده لیبی بسیار تشدید شده است. عبدالجلیل، ضمن تاکید بر لغو قانونی که چند همسری را ممنوع کرده، وعده میدهد که دولت جدید امتیازات خاصی به خانوادههای شهدا بدهد.
اتحادیه اروپا و آلمان نگران لیبی
نخستین نگرانیها نسبت به آینده لیبی را وزیرخارجه آلمان و رهبران اتحادیه اروپا ابراز داشتند. گیدو وستروله وزیرخارجه آلمان در واکنش به سخنان رئیسشورای موقت لیبی گفت که دولت آلمان روند امور لیبی را با دقت دنبال میکند. روزنامه هامبورگر آبندبلات به نقل از وستروله نوشت: «آلمان در حالحاضر سرگرم گفتوگو با نمایندگان لیبی جدید است.»
شبکههای تلویزیونی، سخنرانی رئیسشورای موقت لیبی را پخش کردند. هنگامی که او از چندهمسری دفاع کرد، تنها گروه کوچکی در میان جمعیت "الله اکبر" سر دادند. این نشانمیدهد که طرفداران بازگشت به شریعت اسلامی در لیبی اکثریت را تشکیل نمیدهند. اما این که آنها چقدر بر قوانین تاثیر بگذارند، بسته به ترکیب نیروها در پارلمان آینده است.
براساس برنامهای که شورای موقت اعلام کرده، قرار است تا دو هفته دیگر دولت انتقالی لیبی تشکیل شود. انتخابات کنگره باید تا هشت ماه دیگر برگزار شود. برندگان این انتخابات، وظیفه خواهند داشت نخستوزیری را انتخاب کنند که مامور تشکیل دولت موقت خواهد بود. مدت ماموریت دولت موقت ۱۸ ماه تعیین شده است. در این مدت باید قانون اساسی جدید لیبی آماده شود.
دموکراسی یا بنیادگرائی اسلامی؟
نتیجه نهائی انتخابات تونس هنوز اعلام نشده است، اما تمام منابع خبری پیروزی چشمگیر نامزدهای جریان اسلامگرای نهضت به رهبری راشد الغنوشی فراتر از آن میدانند که تاکنون پیشبینی میشد. ناظران امور مصر احتمال میدهند که در این کشور نیز، اخوان المسلمین با حدود ۳۰ درصد کرسیها بزرگترین فراکسیون مجلس آینده را تشکیل دهد. در لیبی، اظهارات مصطفی عبدالجلیل جای تردیدی باقی نمیگذارد که تلاش بزرگی برای اسلامی کردن این کشور وجود خواهد داشت.
آیا دیکتاتوریهای سکولار شمال آفریقا، جای خود را به استبدادهای مذهبی خواهند داد؟ این نگرانی، در مورد تونس کمتر، در مورد مصر بیشتر و در مورد لیبی از همهجا شدیدتر است. انتخابات مصر قرار است نوامبر امسال برگزار شود. اخوان المسلمین نیز، تاکنون بارها اعلام کرده که راه حزب اسلامگرای عدالت و توسعه ترکیه را در پیش خواهند گرفت.
کارشناسان شمال آفریقا معتقدند اگر اسلامگرایان معتدل در تونس و مصر به آنچه میگویند وفادار بمانند، همانطور که راه میانه ترکیه برای آنها الگو شده، روش کشورداری آنها نیز میتواند به تدریج سرمشق سیاستمداران جدید لیبی قرار گیرد و احتمال قدرت یافتن بنیادگرائی خشن اسلامی را در این کشور تضعیف کند.
JT/SI
روزنامههای روسیه: از خزر بوی گاز و جنگ میآید
روسیه با احداث خط لولهی گاز خزر مخالف است. اتحادیه اروپا متقابلا روسیه را به محدود کردن بازار گاز اروپا تهدید میکند. جنگ لفظی روسیه و اتحادیه اروپا بر سر انتقال نفت و گاز دریای خزر به کجا خواهد کشید؟
دیمتری مدودیف، رئیس جمهور روسیه، گفته است: «خط لولهی خزر را میتوان فقط با توافق ۵ کشور ساحلی کشید. اگر چنین توافقی حاصل نشود، روسیه به شدت با آن مخالفت خواهد کرد». پیش از نیز مقامهای دیگر روسی از جمله والرییازاف، معاون دومای روسيه و رئيس "انجمن گاز" اين كشور احداث خط لوله خزر را غیرممکن دانسته بود.
سرگی پراوسوداف و آلکسی گریوچ، تحلیل گران روزنامههای "نزاویسیمایا گازیتا" و "ماسکوسکایا نووستی" ضمن انتقاد از اقدام یکجانبه ترکمنستان برای احداث خط لولهی خزر، مینویسند:«از دریای خزر بوی گاز و جنگ میآید.» آلکسی گریواچ در مقالهی خود حتی تاکید میکند که روسیه حاضر است بر سرمسئلهی خزر با اروپا وارد جنگ شود.
هشدار اتحادیه اروپا
"تهدیدات روسیه" باعث انتقاد شدید مقامهای اتحادیه اروپا شده است. گونتراوتینگر، کمیسر انرژی اتحادیه اروپا ضمن هشدار به روسیه صریحا اظهارداشته که اگر روسیه با احداث خط لوله خزرمخالفت کند، اتحادیه اروپا نیز به روسیه اجازه نخواهد داد خط لولهی "جنوب" را بسازد. اوتینگر همچنین گفته که اتحادیه اروپا با تشدید مقررات و قوانین داخلی خود، عرصه را در بازار گاز خود برای روسیه تنگ خواهد کرد.
مفسران روسی این سخنان اوتینگر را اولتیماتوم اتحادیه اروپا به روسیه تلقی کردهاند.
کارشناس: روسیه، سد انتقال گاز خزر
دکتر بهروز عبدالوند، هماهنگ کنندهی "مرکز تحقیقات مربوط به حوزهی دریای خزر در برلین" به دویچه وله میگوید: «روسیه تابحال توانسته مانع احداث خط لولهی خزر شود و این مسئله به دلیل اقدامات و یا مانورهای نظامی این کشور در خزر نبوده است. معادلات منطقهای به گونهای است که کشورهای ترکمنستان و آذربایجان منافع روسیه را درنظر میگیرند».
این کارشناس تاکید میکند که روسیه به خاطر حفظ انحصار صدور گاز ترکمنستان به اروپا، به ترکمنستان و آذربایجان فشار میآورد. اما نیازی به اعمال قدرت نظامی در خزر ندارد و فقط با ابزار سیاسی سیاستهایش را پیش میبرد.
خط لوله روسیه در بالتیک
روسیه بر خلاف اعتراض کشورهای لهستان و اوکرایین در دریای بالتیک خط لولهگاز احداث کرده است. آلوده شدن زیست محیطی دریای بالتیک، یکی از دلایل مخالفت کشورهای ساحلی این دریای بود. اما دلیل واقعی مخالفت روسیه با احداث خط لولهی خزر چیست؟ خط لوله ۲۰۰ کیلومتری خزر قرار باید گاز ترکمنستان را به آذربایجان برساند.
دکتر هومن پیمانی کارشناس آسیای میانه و قفقاز، انگیزه سیاسی را دلیل اصلی مخالفت روسیه با خط لولهی خزر میداند. وی میگوید: «یکی از بحثهایی که روسیه مطرح میکند این است که احداث خط لولهی خزر به آلودگی محیط زیست منجر میشود. اما روسیه از طریق احداث "خط لوله شمال" و صدور گاز خود از طریق دریای بالتیک ادعای خود را نفی میکند».
پیمانی خاطرنشان میکند: «تردیدی نیست که احداث این خط لوله به آلودگی خزر کمک خواهد کرد و همهی کشورهای حوزه دریای خزر باید به آن اعتراض کنند. اما کشورهای منطقه نیز به دلیل وابستگی به خط لوله روسیه، مصمم هستند راههای دیگری برای فروش گاز خود پیدا کنند و وابستگی به روسیه را کاهش دهند.»
کمک اتحادیه اروپا به خط لوله خزر
شورای اتحادیه اروپا در ۲۱ شهریور ۱۳۹۰ تصمیم گرفت با کشورهای آذربایجان و ترکمنستان برای احداث خط لولهی گاز در دریای خزر وارد مذاکره شود. این تصمیم اتحادیه اروپا بلافاصله مخالفت مقامهای روسیه را برانگیخت.
گونتر اوتينگر، کميسر انرژی کميسيون اروپا صریحا از روسیه درخواست کرد به ترکمنستان و آذربايجان برای عدم شرکت در پروژه انتقال گاز خزر به اروپا فشار نیاورد و «چوب لای چرخ خط لولهی خزر و خط لولهی ناباکو نگذارد».
گرچه جنگ لفظی سیاستمداران روسیه و اتحادیه اروپا ادامه دارد، اما سران شرکتهای انرژی فعال در حوزهی دریای خزر در این جدالها شرکت نمیکنند. از جمله شرکت "ار. و.ا" آلمان که در بلوک ۲۳ دریای خزر واقع در سواحل ترکمنستان فعالیت میکند، سکوت را ترجیح داده است. گازپروم و شرکتهای دیگر روسی فعال در حوزه خزر نیز از تحلیل صریح سخنان سیاستمداران روسی خودداری میورزند.
کریستیان دولزال نمایندهی رسمی پروژه خط لوله نابوکو در تماس با دویچه وله خاطرنشان میکند که به عنوان نماینده یک پروژه اقتصادی قصد نداد درباره مسائل و مشکلات سیاسی بحث کند. اما وی تاکید میکند که اتحادیه اروپا مصمم است خط لوله خزر کشیده شود. وی همچنین میگوید، "او ام وی"، اتریش، "ار. و. ا" آلمان و بوتاش ترکیه از جمله اعضای کنسرسیوم نابوکوهستند که سالها در آذربایجان و ترکمنستان نمایندگی دارند و فعالیت میکنند.
سرانجام یک جنگ لفظی
بهرغم امیدواری نماینده رسمی نابوکو، ناظران سیاسی تهدیدهای مقامهای روسیه و فشار این کشور بر کشورهای کوچک حوزهی دریای خزر را جدی تلقی میکنند. در پی فشارهای روسیه، وزارت امورخارجهی ترکمنستان با صدور بیانیهای به شدت از مواضع روسیه انتقاد کرد.
مفسر مسکوسکایا نوستی مینویسد:«روسیه برای مخالفت با اجرای طرح احداث خط لوله خزر فعلا راهی جز اعمال زور به همسایگان کوچک و همکاری با ایران در دریای خزر ندارد. از سوی دیگر، همزمان با تشدید جنگ لفظی میان روسیه و اتحادیه اروپا، ترکمنستان نیز در ظرف ماههای گذشته نیروی دریایی خود را تقویت کرده است. آمریکا و ناتو به جمهوری آذربایجان و ترکمنستان در تقویت نیروی دریایی کمک میکنند.
روسیه در مخالفت با احداث خط لولهی خزر فعلا به مانور نظامی و تبلیغات دراینباره بسنده کرده است. اما بزودی قرار است اتحادیهی اروپا پیرامون احداث خط لوله ترانس خزر با ترکمنستان وارد مذاکره شود. آیا تهدیدهای روسیه پس از این مذاکره نیز فقط در چارچوب "مانور دریایی" و "تبلیغات رسانهای" باقی خواهد ماند؟
طاهر شیرمحمدی
تحریریه: جواد طالعی
http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15483736,00.html?maca=per-rss-per-all-1491-rdf
به علت درج خبر ترور حاجی درمحمد رئیسی، رئیس اولین دوره شورا و از معتمدین نیكشهری در سايت نيکشهر که در آن از نيروهای انتظامی اشغالگر انتقاد شده بود با تهديد نيروهای امنيتی مدير سايت اعلام کردند که سايت نيکشهر ديگر بروز نخواهد شد
با عرض پوزش از مردم شریف شهرستان نیكشهر و طرفداران
به اطلاع می رساند به دلیل محدودیت
در اطلاع رسانی و هزینه بر بودن كار خبر و انعكاس رویدادها و نداشتن هزینه لازم
دیگر سایت نیكشهر بروز نخواهد شد.
با تشكر مدیر سایت نیكشهر
دلايل ِ بی اسـاس ِ فاشيسم ِتماميت خواهِ فارس برای ادامـه اشغـال بلوچستـان غربـی قسمت اول
با سـلام و درودهـای بيکـران به شهــدای بيشمـار بلوچستـان که دربرابـر اشغالگـران و بيگانگان مهاجـم قهرمانانـه ايستـاده و زندگـی خويش را فـدای گلزميــن و مردم بلـوچ کردنـد.
با ادای احتـرام به مـادران بلــوچ که در طـول تاريـخ پرافتخـاربلوچستـان درسـوگ عزيـزان خود زيستنـد، گريستنـد و با داغ جانـکاه از دســت دادن شوهـر و فرزنـدان به تاريـخ فداکاريهـای بلـوچ پيوستنـد. با تحسيــن و درود هـای بی پايـان به بردبــاری و ايثـارخواهـران بلـوچ که در جوانـی بيـوه گشتـه و سياهپـوش شدنـد.
با همـدردی عميــق با نوباوگــان و فرزنــدان خردسال بلــوچ که پدرانشــان را ناجوانمردانـه کشتنـد و در ضربـه پذير تريــن مرحلـه سنی يتيـم شـان کردنــد.
با تحسيـن و تعظيــم به پدرانی دردکشيــده و استـوار که در غـم از دسـت دادن جگـرگوشـگان، در خلـوت خويش خون گريستنـد اما هـرگـزبــه دشمــن ددصفــت تسليــم نشدنـد.
با ســلام به صـدهـا هـزار بلـوچ آزاده که در زمـان شـاهان ِ سفـّاک و شيخ تاريک انديش مجبـور به ترک گلزميــن شده انـد. درود به بيشماران بلوچ که در آرزوی بازگشتـت به وطــن ( بلوچستـــان ) در خـارج زيستنـد وبا اميـد به آزادی و رهايی وطن در غربــت جان باختنــد. با ادای احتـرام به قطـره قطـره خونهـای ريختـه شــده بلـوچ بر سرزميــن خونيـن بلوچستـان، سرزمينــی کـه «بلــوچ گلزميــن» بـود و بيگانـگان بی تمــدن آنـرا ناجوانمردانـه اشغـال و غارت کـرده به ويرانـه ای تبديـل کرده انـد. با ســلام به ملـت مبــارزو بردبـار بلـوچ که با پيکـری زخمــی همچنـان ايستـاده اسـت و با تمـام وجــود از هويــت ملــی خـود دفـاع می کنــد. با درود و آرزوی پيـروزی بـرای نسـلهـای حـال و آينـده، سرمچـاران فداکــارو مبارزيـن راه عدالـت اجتمــاعی، استقــــلال و آزادی بلــوچ گلزميــن
.
اگرچه ذره ذره وجـودم فرياد می زنـد که به زبان مـادری ام شهـديــں بلوچـــی بنويسـم اما برای فهمانــدن پارسيان، فارسی زبانان و بلوچهای بيگانه با زبان مادری، برخی از مقاله هايـم را بخصـوص اينرا که می خوانيد بناچار به زبان فارسی می نويسـم. تا کمکـی به اصـلاح فارسهـای «ناآگـاه و بيگنـاه» کرده باشـم. اگـر هم اصـلاح نشونـد شايد اندکی به فکر بيفتنـد و ببيننـد که فاشيسـم لجام گسيختـه و حکام تمدن ستيــز چه بر سر ما آورده اسـت و چـرا؟ تا شايـد آسيميله شدگان بخـت برگشتــه از خواب فارس زدگـی بيـدار شده و به زبان فارسی بخواننـد که حکام بلــوچ ستيز « ايران» برای حفـظ منافــع اقتصــادی خود و غــارت هرچه بيشتـر بلوچستــان چه جهنمی در سرزميــن اجــدادی ما بپا کرده انـد. به «زبان ِ رسمـی ايـران» يعنی زبانِ ِ خودِ ستمگـران ِ فـارس می نويســـم که سياستهـای فاشيستــی ِ حکام مرکـزی و عملکرد ضدبشـری شـان در بلوچستــان، راه و رسـم ِ متمدنانـه ای برای همسايگـی و همزيستـی مسالمـت آميـز» نيسـت. سرکـوب، اعـدام، تحقيـر، غارتگــری، پايمال کردن حقوق ابتدايی ديگران، کشتـار و توحـش ِنامحدود را بعنـوان « فرهنگ و تمـدن» بخـورد «فارسهای نا آگاه » دادن بی احترامی به تمدن بشــری، بی توجهـی مطلـق بـه انسـان و پايمـال کـردن ارزشهای انسانــی است.
در اين مقالـه مختصـر بـه دلايل ويـژه و بی اسـاس فاشيستهـای منفعــت پرست فارس نظـری خواهم افکنـد. دلايلی واهـی که از کله هـای ِ بی مخِ شعبان ها، جهانبانی هـا، هويداهـا، لاجورديها، شوشتری ها، دهمرده ها، شهرياريها، نوراها، سردارخپله های پاسداران و تئوريسيــن های تماميت خواه فارس بروز شده انـد. با سرهـم کـردن و تبليـغ مبالغه آميـز چنيــن دلايل فارس پسنـدانـه ای مکارانه سعـی در غصب« ابــدی» سرزميـن ميرکمبــر و ميرحمـل ، بلوچ گلزميــن را دارنــد. با استنـاد به دلايـل غيـر منطقـی ، نادرسـت و بی اسـاس بـرای حفـظ قـدرت پوشالـی و منافع اقتصـادی ملـت ستمگــرفارس اوضاع و شرايط زندگـی مردم بلــوچ را در بلوچستـان بدتــر ازسـودان جنوبـی ، ناميبيـا و گامبيـا کرده انــد. اوضـاع تا حـدی فلاکــت بار است که برخی از نويسندگان فارس با انگيــزه ها و مقاصـد خاص خـود بلوچستــان را « سرزمين محـروم»، « استان محـروم»، « استان عقب افتاده و فقير» وحتی « آفريقای ايران» نام داده انـد.
.
با گسترش مبـارزات حق طلبانـه و هدفمنــد ملتهای تحت ستـم که در « چهارچوب تماميت ارضـی ايران» در بنـد هستنـد، لرزه به به انـدام فرسوده سيستم فاشيستی حاکم افتاده اسـت. ازآنجائيکه احتمال از دست دادن قدرت پوشالی برتری طلبـان مرکز روزبروز بيشتـر می شود وفاشيستهای مرکزگــرا نخواهند توانست به سياستهای ضدبشـری و تمدن ستيزانه خود ادامه دهنـد به هر گونه حربه ای متوسل می شونـد تا جلوی جنبشهـای روبه رشد ملتهای اسير را سـد کنند و از پيشرفت سياسـی، اقتصـادی و اجتماعی همـه جلوگيری کنند. جامعه شناسان تنگ نظر ِ پارس، مورخين تحريف نگارپارس، آخونـدهای حاکم، فرماندهان نظامی ددصفت، اطلاعاتی های انسان ستيز، بازاريان سودجوی پارس، حزب الله لبنان، جيش مهـدی ، سپاه تروريستـی قـدس و کلاهبرداران حرفه ای رسمی و غير رسمی همه دست بدست هم داده اند تا شايد « ايـران » ِ ساخته و پرداخته انگليـس را از مرگ حتمـی و فروپاشــــی قطعــــی نجات دهنــد تا شايــد بساط زر و زور آنان چند صباحــی ديگــر همچنان بر جا باشـد.همگــی شان بخوبی می دانند که پته ننگ آلود فاشيسم فارس و همدستـان جنايت پيشه اش بر آب شده و بوق رسوايی حکام ايران در سراسرجهان پيچيده است. چيزی از عمرنگيـن شونيسم حاکم باقی نمانده است و دقيقا به همين دليل اسـت که موج سرکوب لجـام گسيخته در آذربايجان جنوبی، کوردستان شرقی، عربستان (الاحواز)، ترکمنستان جنوبی و بلوچستان غربی به اوج خود رسيــده است. زندانهای فاشيستهـای تمدن ستيــز مملـو از بيشماران مبارز کورد، ترک آذری، عرب الاحوازی، ترکمن، بلوچ و لـرمحــروم هستنـد.
تئوريسيــن های دولتــی به دست و پا افتــاده و به تئوری بافی های باصطــلاح علمــی پرداختــه، به يافتن دلايل عجيـب و بی اساس مشغـول هستند تا به قــول خودشان « اقوام ايرانی» را متقاعــد کننــد که بقــای کشور انگليس ساختــه « ايران» به نفع همــه اســت. صداقــت آنرا ندارنـد که اقــرار کننــد نفـع کشوری بـنام « ايران» به جيب فاشيستهــای حاکم، کلاهبرداران فارس و پشتيبانان خارجی آنها سرازيــر اسـت و دود سمـّی و کشنده آن به چشم ملتهــای تحت ستــم و عقب نگه داشتــه شــده می رود.
کـم نيستنـد «مورخيـن » فـارس که با خبرگی در تحريــف تاريــخ و توهـم آفرينی با غــرور جاهــلانه ای قـوم پارس را از نـژاد « آريايـی اصيــل» می داننـد. بنظـر آنان توهـم « نژاد آريايـی» يک فاکـت مهم تاريخـی است که در طول هزاران ســال بطور جامــد وکاملا دست نخـورده باقی مانـده اسـت! توهـمی که فاشيســم تماميت خواه و پان ايرانيسـم تا « ابــد» به استناد به آن وجود انگل وار يک امپراتوری ضدبشـری را توجيه کننــد. درست از همين زاويه است که تئوريسيـن های مدافـع امپراتوری فرسوده ايران، در دنيای توهمـات خـود مردم بلــوچ را از «نژاد آريايی» معرفی می کننــد تا دليلی «ابــدی » و تاريخی برای در بنــد نگهداشتن ملـت تحــت ستــم بلــوچ داشته باشنــد. حکام مرکـزی و
سياستمـداران مـکار پارس با استنـاد به آثـار تحريف کاران شونيسـت و بر اسـاس توهـم «آريايی » ، ملـت بلـوچ را ايرانی می داننـد. بزعــم آنان بلـوچ همـان زمـان ايرانی بود که حتی نامـی از ايـران وجـود نداشت، زمانيکه حتی خود فارس ها اهــل « پارس يا فارسستان» بودند بلـوچ ايرانی بـود! چنان در جهالـت، تنگ نظری و شونيسـم غرق هستند که حاضر نيستند بشنوند يا بخوانند که سرزميــن پهنــاور بلوچستــان و مردم مقـاوم بلــوچ از خود تاريخی پرافتخار و طولانی دارند که با تاريـخ همـدان، کاشان، گرمسـار، نطنــز، اصفهـان و کويربرهــوت يــزد مشتـرک نيســت.
.
وقاحـت را در تحريف تاريخ و توهـم آفرينی چنـان نامحدود کرده انــد که چيـزی نمانده ترکمنـها، ترکهـا ی آذری و اعـراب الاحـواز را نيز« آريايی» معرفی کننــد. در نهايـت به اين نتيجـه می رسنـد که بلـوچ و ديگـر ملل تحت ستـم بايد به زندگی بـرده وار در «چهـارچوب ايران» انگلـيس ساختـه، بـه حاکميـت مطلـق فاشيسم جنايتـکار فـارس تـن بدهـنـد زيرا منافـع اقتصـادی و غريزه قـدرت طلبـی و تماميـت خواهـی فارس ايجاب می کنـد که بلــوچ، کــورد، تـرک آذری، ترکمــن ، لـرو عـرب الاحـــوازی در« چهـارچوب تماميت ارضـی ايران» اسيــر باشنـد. سرزمينهايشـان فقـط بخاطـر
حفظ منافـع اقتصـادی و سياسـی « هم وطنان درجه يک » بطـور سيستماتيــک شبانه روز غــارت شونـد، پولدارهــای فارس پولدارتـر شــده و شماره حسابهـای حکام بی تمــدن و قذافـی صفــتِ تهــران و « آقا زادگـان » انگل صفـت دربانکهـای اروپــا، روسيـه، کانادا ، امارات متحـده عربــی،استراليــا، اندونــزی، مالــزی، ونزوئـلا، مکزيـک، برزيــل و ترکيـه و تاجيکستــان چاق تـر شونــد۰
دليل ديگری که با باد غبغـب و جاهــلانه بــه آن مـی بالنـــد «فرهنـگ و تمـدن پارس» است که بنـام «تمدن ايرانی » نيز از آن ياد می کننـد. بزعـم آنـان پارس فرهنگی پيشرفته و تمدنی ديرينــه دارد و به همين دليـل حق حاکميـت برسرنوشت ملـت بلوچ و ادامه اشغال بلوچستــان غربــی را دارد. در حاليکه سياستهــا و عملکرد فاشيستی شـاهـان ِ خـون آشام و حکــام قــذافــی صفــت در طـول تاريخ به ويژه در هشتاد و سـه سال گذشته نشانی از تمـدن بشـری نداشتـه انــد. آخر در قامـوس کدام ملت يا قوم جز پارسيان «تمـدن» يعنی : کشتار اطفال و نوزادان ( قتل بيرحمانه نوزادان بلوچ در بيمارستان خاتم الانبيای دزآپ) ، اعـدام روزمره جوانـان، دستگيــری، شکنجه، کشتـار، تــرور، تخريب جامعه مدنی، اشغـال و غصـب سرزميـن ديگـران ، مسلـح کردن باندهای اوباش و تبهکار و انداختن آنان به جــان و مـال مـردم، تخريـب عبادتگاههـا و مساجـد، توهيــن آشکار به مقدسات مردم بمنظور جنگ افروزی از نوع مذهبـی آن، قبرپرستـی، خـودزنــیِ ديوانه وار، تبليــغ برای چمباتــه زدن بر سر چاه تاريـکِ جمکــران، غارتِ طلبکارانــه منابـع طبيعـی و معادن متعلـق به مردم بلـوچ، زندانی کردن کودکان خردسال، تبعيضهای اشکار در بازار کار ، ادارات دولتی و انستيتوهای رسمی و غيررسمی، تحقيــر و تمسخــر فرهنــگ بلــوچ، ناديده گـرفتــن زبان اصيـل بلوچـی و برخورد کينـه توزانـه با آن، غارت محصـولات کشاورزی وبالا کشيـدن فرآورده های دامـی، تخليـه دريای بلوچستــان از ميگـو و ماهی، غصـب زمينهای کشاورزی دهقانان و املاک مسکونی بلوچ در دزآپ، واش، پهـره، بنپــور، دشتياری، دهــوارو واگذاری آنها به مهاجرين يــزدی، اصفهانـی و کرمانی، داغدار کردن دهها هــزار مـادر و يتيــم کردن هـزاران کودک بلوچ و...
بر کمتــر کسـی در بلوچستــان پوشيــده اسـت که سياستهـا ، اهـداف و عملکـرد خونيــن فاشيســم ِ تماميـت خـواه فـارس دربلوچستــان فـوق العـاده غيرمتمدنانـه و ضدبشـری بوده انـد. اما از آنجائيـکه قذافـی صفتان حاکم در ريـا و دروغپــردازی خبـره هستنـد و دستگاههـای تبليغاتی را با دفتــر و دستکهـای قـدرت در انحصـار خـود دارنـد شيادانــه ادعا می کننـد که با راه انــدازی دههــا هــزار « پروژه و طرح عمرانـی» بلوچستــان را بـه اوج « قله ترقی» رسانده و مـا را « متمـدن » کـرده انـد!
فجايعـی را که در ليسـت پاييـن ذکر می کنـم محصـول حاکميـت مطلـق فاشيســم تماميت خــواه فـارس و از جملــه عوامــل بازدارنـده پيشرفــت اجتماعــی ـ اقتصــادی و سياسـی دربلوچستان اشغالـی هستنــد. فجايعـی که جنايـت بر عليــه بشريــت، تمــدن ستيـزی آشکار و سياستهـای سيستماتيــک و ضدبشــری اشغالگــران در بلـوچ گلزميـن هستنـد.
۱ـ وجود و حکمرانـی اشغالگـران فارس و زابليهـای افراطـی در وطـن ما بلوچستـان.
۲ـ فقدان دمکراسی ( آزاديهای فردی و اجتماعی، آزادی مذهب، آزادی بيان، آزادی احزاب سياسی، آزادی تشکلها و انجمنهای
فرهنگی و صنفی و آزادی انتخابات ) در بلوچستان بطور مطلق ومحـروم کردن مردم بلوچ از حـق تعيين سرنوشت خويش
۳ـ تحميل زبان فارسـی ، ناديده گرفتن زبان اصيل بلوچی و اجرای طرح جنون آميزِ آسيميلاسيون در تمام سطوح آموزشی.
۴ـ غارت شبانه روزی منابع طبيعی و معادن ملی بلوچستـان
۵ ـ سرکوب گسترده، آشکار و نهان ملت بلوچ
۶ـ تلاش مستمر برای از بين بردن جامعـه مدنی بلوچ ، رواج دادن خرافات، سرايت دادن فرهنگ مبتـذل بين جوانان بلـوچ، ترويج رشوه خواری و پارتی بازی.
۷ـ تبليغ و ترويج مذهب تشيع و راه اندازی جنگ مذهبی
۸ـ تلاش سيستماتيک مبلغين شيعه و اعمال سياست رسمی رژيم تهران برای تغيير مذهب مردم بلوچ
۹ـ دستگيـريهای روزمره واعدام جوانان بيگناه بلوچ
۱۰ـ تام الاختيار بودن اوباشان زابلی به رهبری فاشيستهايی چون شهرياری جلاد، نورا و کيخا
۱۱ـ بالا کشيدن بودجه استان بوسيله باندهای اشغالگران ( زابليها، باند استاندار بيگانه، باندهای وابسته به سران مافيايی سپاه، باند هزاره های مقيم بلوچستان و ...)
۱۲ـ بيگانه دانستن بلوچ در سرزمين اجدادی اش
۱۳ـ سيم کشی ، بنای ديوار و کانال کشی در قلب بلوچستان
۱۴ـ تلاش جاهلانه برای قطع ارتباط بلوچها با همديگر
۱۵ـ وجود معلمان روانی و بيسواد زابلی در مدارس بلوچستان
ـ۱۶ـ تنبيه بدنی و تحقير دانش آموزان بلوچ
۱۷ـ تبعيض و تحقيــر دربازار کـار خصوصی و ادارات دولتی
۱۸ـ سازماندهی، مديريت مافيايی و رونق دادن قاچاق مواد مخدر و قاچاق سوخت توسط ارگانهای دولتی بخصوص سپاه مافيايی و بسيجی ها
۱۹ـ تفرقه افکنی وتبه کاريهای مستمــرسپاه مافيايی پاسداران واطلاعات در بلوچستـان
۲۰ـ سرمايه گذاری کلان و برنامه ريزی سيستماتيـک برای احيای نظام نسبتا مرده سـرداری ـ طايفه ای و به قهقـرا کشاندن جامعـه مـدنـی بلوچ
۲۱ـ تشکيل شبکه های ضد بلوچ و باندهای تام الاختيار مافيايی زابلی، بسيجی، سپاه و اطلاعاتی
۲۲ـ ايجاد درگيری و اختلاف برنامه ريزی شده بين مردم بلوچ در شهرها و روستاهای بلوچستان.
۲۳ــ ايجاد تسهيلات شغلی، مسکن و بهداشتی فقط برای اشغالگران
۲۴ـ کوچ دادن فارسها به شهرهای بلوچستان برای بهم زدن ترکيب جمعيتی و در اقليت قرار دادن مردم بلوچ.
۲۵ـ دادن وام مسکن، وام "کار آفرينی" وام ماشين، وام سرمايه گذاری از بانک صنايع و معادن، وام کشاورزی به اشغالگران فارس و باندهای جنايتکار زابلی و هزاره.
۲۶ـ سرازير کردن درآمد حاصل از شيلات بلوچستان به جيب اشغالگران و حسابهای پر نشدنی شان
۲۷ـ به يغما بردن محصولات کشاورزی بلوچستان درچهارفصل سال
۲۸ـ غصب زمينهای شهری واراضی حاصلخيز بلوچستان دردزآپ (زاهدان ) ، پهره ( ايرانشهر )، واش (خاش)، شستون (سراوان )، دهوار، بنپــور، گـِه ، چهبار، کنرک، بزمان، دشتياری، جاسک، ميناب و تقسيم آنها بين اشغالگران برتری طلب و زياده خواه فارس که مانند مور و ملخ به بلوچ گلزمين حمله ور شده اند
۲۹ـ راه اندازی جنگ سايبری بر عليه ملت بلوچ
۳۰ـ تحريف تاريخ بلوچستان.
فاشيستهای فارس چنـان حرفه ای و به خيال خود « حساب شده» عمل می کنند که هميشه سعی در پنهـان کردن سياستها و برخوردهای ضدبشری خود را دارنـد. سياستهايـی که بر تفکـر پوسيـده، تبعيض گرايانـه و تماميت خواهانه بنا شده انـد و آنچه را که در بالا ذکرشده وارونه جلوه داده و بعنوان «تمدن و فرهنگ پيشرفتـه» فارس معرفی می کنـند . با شگـردهای فارس فريبانه ادعا دارند که بلوچستان را «متمدن» و آباد کرده اند. اينرا دليلی بر آن می دانند که بلوچستان غربی همچنان در اشغال شان باشد وانتظاردارنـد که ملـت بلوچ از آنان شکرگزاری کرده و تا « ابــد » به فاشيسـم تمـدن ستيـز تسليـم شوند.
با استنـاد به دلايــل تاريخی و شناختـه شـده هيچ شکی در اين نيسـت که مردم بلـوچ حتی هشتـاد و ســه سـال قبــل متمــدن تر از مهاجمـان فــارس بودنـد. بلوچستـان حکومـت مستقـل خـودش را داشـت و آنهـم نوعـی از حکومـت فدرالـی. مردم بلــوچ به هيـچ کشـوری وابستگـی اقتصــادی، سياسـی يا نظامـی نداشـت و به وجــود و حقـوق همسايـگان من جملــه پارس ، پٹــان و پنجابـی احتـرام می گذاشت. لشکـريان ددصفـت فارس به فرماندهـی امان ... جهانبانی خونخـوار و مکار به بلوچستـان يورش بردند تا بر بلـوچ، وطن و سرزميــن اجـدادی اَش حاکـم گـردند وبا توحـش و سبعيـت به امپراتـوری « ايران » وسعـت دهند. مـردم بلـوچ به دفـاع از سرزميــن و موجوديت ملی خود
برخاسـت و به مهاجمـان بی تمــدن قهرمانانـه نـــــــــــــــــــه گفــت. اگرچـه لشکـريان رضا ميرپنـج با حمايت مستقيــم استعـمارگران انگليســی توانستنــد بلوچستــان را تحـت سيطره خود در آورنــد اما مردم حق طلــب بلـوچ با طـرح آزادی و استقـــــلال بلوچستـــــــان همچنــان درحـال مبـارزه هستنـد.
لشکريـان فارس آمدنــد، ويران کردنـد، کشتنــد، سوختنـد، تخريـب کردند اما تا بحــال گورشـان را از بلوچستــان گم نکرده انـد و به فارس تـازی مشغـول هستنــد. آنها همچنـان در بلــوچ گلزميــن مانـده و با بربريـت ويـژه فـارس و قـلـدری به تمـدن ستيـزی ادامـه می دهنــد. با پـرورش دادن و شستشــوی مغــزی چنـد نفــر از خــود بيگانــه و آسيميلـه شـده ، فکـر می کننــد که وطـن ما را تا« ابــد » تصاحـب کرده جلـوی پيشرفــت جامعـه بلــوچ را از هر لحـاظ سـد کننــد تا به غـارت بلـوچستــان ادامــه داده و در نهايــت به يکـی از مقاصـد شـوم و برنامه ريــزی شـده خـود يعنــی از بيــن بردن هويـت و موجوديـت مـلی بلــوچ دســت يابنــد.
ادامه دارد.
پروشــت ءُ پــروش باتنــت ايران ءُ پاکستان
آزات ءُ آبــاد بـات گنجـيــــں بلـوچستــــــان
محمـد کـريــم بلــوچ
۲۳اکتبــر ۲۰۱۱ برابر با اول آبانماه ۱۳۹۰
علل درگیری های موجود در بلوچستان و ریشه های تاریخی آن
علل درگیری های موجود در بلوچستان و ریشه های تاریخی آن
پـیـشـگـفـتـار
.وضعیت بلوچستان بسیار شبیه اوضاع کردستان می باشد بهمین دلیل بعنوان پیشگفتار مایلم در ابتدای بحث با ادای احترام به روان پـــــاک پنج قربانی بیگناه ِ هفته گذشته که توسط رژیم جمهوری اسلامی اعدام شدند، این توحش عریان را محکوم کرده و مراتب تاسف و شرمساری خود را بعنوان یکی از فعالان اپوزیسیون برونمرزی اعلام کنم. زیرا علیرغم قیام یکپارچه و متحد ســـــبـــز مـردم ایران و ایثار و جانفشانی هموطنان مبارز درونمرزی، ما با بی تفاوتی کامل نسبت به مسئولیت خطیر و تاریخی خود یعنی " ایجاد همبستگی مــلــی" در برونمرز، همچنان اسیر هژمونی طلبی گروهی و درگیر تنازعات مسلکی و "قبیله ای" هستیم.
دیـــبــاچــه
.برای مدت بیش از دو دهه دستگاه های تبلیغاتی رژیم جمهوری اسلامی موفق شده بودند تا مشکلات سیاسی، اقتصادی و مذهبی و همچنین درگیری های متعدد نیروهای امنیتی و نظامی حکومت را در قالب مبارزه با مواد مخدر معرفی کرده و بدینگونه مردم دنیا و بخصوص هموطنان را نسبت به سرکوب و تبعیض آشکار در بلوچستان بی تفاوت نگه دارند. اما رشد وسایل ارتباط جمعی و و تلاش فعالان بلوچ در داخل و خارج کشور و همچنین انعکاس درگیری های مرگبار سالهای اخیر در بلوچستان باعث عریان شدن حقایق بلوچستان در انظار بین المللی شد. البـتـه به دلیل محدودیت زمانی، بنده ناچاراً بصورت "تـــیـتـروار" در این بخش از بحث ِ "مسائل و مشکلات در بلوچستان" به علل و انگیزه ِ تضاد ها و درگیری های موجود در بلوچستان و ریشه های تاریخی آن خواهم پرداخت.
مــقــدمــه
از منظر تاریخی آغاز حضور دولت های مرکزی در بلوچستان همواره از طریق قشون کشی و سرکوب بوده و است. در شاهنامه فردوسی اشعار فراوانی در تفصیل جنگ بین شاه ایران ِ زمین و شاه بلوچستان (مــکـُـران) وجود دارد. اما در تاریخ معاصر کشتار بلوچ ها توسط قشون قاجار را می توان مبداء و آغاز بدبینی، کینه و دشمنی بین بلوچ و"گــَـجــَر و یا "قجر" به شمار آورد. نام "گــَـجــَر" در روانکاوی و قاموس فرهنگی سیاسی بلوچ حک شده است. حکومت های پهلوی و جمهوری اسلامی نیز نه تنها گامی موثر در جهت مرمت و یا زدودن این حافظه تلخ تاریخی بر نداشتند، بلکه بطور اخص در طی سی سال اخیر واژه "گــَـجــَر تشدید معنی شده است. تخم بی اعتمادی و بدبینی و خصومتی را که قاجار با قتل عام بیش از سی و دو هزار بلوچ کاشتند، همچنان با ریختن خون بلوچ توسط جمهوری اسلامی آبیاری می شود. طبیعتا محصول چنین کـِـشته ای دوستی و همکیشی و برادری نخواهد بود. متاسفانه علیرغم دگرگون شدن زمان و مکان و تغییر بافت اجتماعی بلوچستان، شیوه تعامل حکومت با مردم بلوچ در طی صد سال گذشته همچنان تغییرناپذیر مانده است.
علاوه بر ریشه تاریخی بدبینی و خصومت منبعث از سرکوب، فاکتورهای متعددی در بروز و ادامه درگیری ها در بلوچستان دخیل هستند. قبل از پرداختن به این عوامل باید به یک نکته بسیار مهم اشاره کنم و آن هم ماهیت ضد مردمی وعملکرد سرکوبگرانه دولت های متعدد مرکزی در سطح کلی و یا ملی می باشد. متاسفانه همه مردم ایران مورد ظلم و سرکوب دولت های فاسد و مستبد قرار گرفته اند، اگرچه بلوچستان مظلومترین قربانی بوده و است ولی باید اذعان نمود سرکوب و شکنجه و زندان و تجاوز و اعدام مختص بلوچستان نیست بلکه در سراسر ایران از جمله کهریزک و اوین نیز اتفاق می افتد. اما این ظلم و تعدی و تبعیض عریان در بلوچستان همانند کردستان بیرحمی و بی قانونی خاص خود را دارا می باشد، که بنده اجمالاً به تک تک این ویژه گی ها در حد مقدور خواهم پرداخت.
عامل قومی و اجتماعی
علیرغم اینکه ما در عرف مـُدرن سیاسی و بین المللی یک ملت هستیم و به تمامیت ارضی ایران التزام عملی و اعتقاد سیاسی داریم، اما ایران مجموعه ای است از اقوام و یا به اصطلاح "مـلـیّت" های مختلف که در بطن نهفته آن می توان همزیستی و همگونی آمیخته با تعارض های تاریخی را یافت. در ایران اقوام مشخصی نظیر بلوچ، کرد، آذری، ترکمن، عرب و غیره وجود دارند. هموطنان فارس زبان ما خود را از قوم بخصوصی نمیدانند و با واژه قوم (مـلـیّت) ِ فارس نیز سازگاری ندارند. بر طبق گفته شاهنامه فردوسی که شناسنامه ایرانیان است فارس زبانان ایرانی مخلوطی هستند از اقوام مختلف:
ز دهقان و از تـُرک و از تازیان
نــــــژادی پـدیـد آمـد انـدر مــیان
نه دهقان نه تـُرک و نه تازی بود
ســخـن ها به کــردار بازی بــود
در نتیجه هموطنان فارس زبان ما متعلق به قوم بخصوصی نیستند و "قومیت" بخصوصی را معرف خود نمی دانند. در نتیجه نباید به آنها به عنوان یک قوم (مـلـیّت) نگریست. اما از منظر جامعه شناسی سیاسی این آمیختگی و تعارض نهان باعث عدم درک و احترام متقابل و تبعیض عیان بر علیه اقوام (مـلـیّت های) ایرانی شده است که کالبدشکافی عمیق آن مستلزم وقت فراوان است. یکی از علل مشکلات در همین پیچیدگی نهفته است، بدین معنی که مردم یا گروهی از یک جامعه که تمام ابزار قدرت را در دست دارند و با مقوله "قــوم" و قـومـیّت (مـلـیّت) بیگانه هستند، چه نوع تعامل و برخوردی را با مناطق و اقشاری از مردم کشور که بر هویت "قومی" یا "مــلــی ـ تاریخی" خود اصرار دارند، داشته باشند. تکصدائی و تک فرهنگی غالب مبتنی بر خودمحوری و خودشیفتگی القاء شده تاریخی ِ که در نهایت مــُنـجر به برتری طلبی و تامگرای ِهویت سازی "آریایی" و یا "اُمــت" شیعگری مبتنی بر هویت زدائی اقوام ایرانی توام با تحقیر و سرکوب شده ، یکی از علل ریشه ای و تاریخی درگیری ها در بلوچستان و بسیاری از مناطق اقوام (مـلـیّت های) ایرانی می باشد. این خودشیفتگی مُزمّن ِ خودمحورانه و ناآگاهانه که همواره بستر تنش و تبعیض را فراهم می سازد، در بین لایه های روشنفکر و تحصیلکرده ِ هموطنان برخاسته از مرکز نیز ریشه ای عمیق دوانده است، زیرا در مقابل هرگونه تظلم خواهی ِ بر حق، چوب تکفیر ِ"تحریک شده توسط اجانب" و "تجزیه طلبی" را بر فرق معترضین اقــوام (مـلـیّت های) ایرانی می کوبند.
عامل فرهنگی و زبانی
تعامل مردم بلوچ با حکومت مرکزی از طریق گماشته گان اداری و نظامی دولت های مختلف ایران بوده است. اکثریت قریب به اتفاق مامورین دولتی با فرهنگ ، سـُنـن، مذهب و حتی زبان مردم بلوچ بیگانه بوده اند. بسیاری از مامورین خود را تبعیدی محسوب نموده و در نتیجه هیچگونه تلاشی برای درک متقابل ننمودند. این تفاضل و تمایز فرهنگی موجب گسترش شکاف بیشتر بین مردم بلوچ و نمایندگان دولت (کارمندان اداری و نظامی) شد. فرهنگ خودبزرگ بینی، نخوت و تحقیر دیگران و ناآگاهی و تنگ نظری حاکم بر اذهان الــقـاء شده مامورین دولتی فارس زبان بر مشکلات عدیده موجود در بلوچستان نیز افزود. عدم درک متقابل از زبان یکدیگر نیز یکی از عوامل موثر در حفظ شکاف موجود و استمرار حس بدبینی می باشد. بلوچ مـُقـیّـد بوده و است تا زبان تازه وارد ها را یاد بگیرد، ولی اجازه نوشتن و نشر به زبان خود را ندارد. یعنی به جای تولید حس هموطنی، برادری و برابری، در عمل وضعیت استعمار کننده و استعمار شده وجود دارد.
عامل مــذهــبـی
در جمهوری اسلامی مذهب بعنوان یک مشخصه بارز به آلت تعیین کننده در تمامی مناسبات حکومتی با مردم ایران تبدیل شده است. مردم بلوچ سـُنـی ِ حنفی مذهب هستند. اما دو حادثه بسیار مهم در منطقه منشاء و مبداء آغاز حملات شدیدی بر علیه مذهب حنفی مردم بلوچ شدند. اول اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ شوروی که منجر به رشد و گسترش مذهب خشن و مطلقگرای جدیدالتاسیس (حدود ۱۵۰ سال پیش) "وهابیت" شد. دوم بقدرت رسیدن آخوندهای قشری شیعه مذهب در ایران. این دو بینش تامگرای افراطی ِ متجانس اما بعضاً متضاد با زیرکی و نیرنگ خاص خویش از دو سنگر مختلف به مذهب و فرهنگ با مدارای (Tolerant) مردم بلوچ حمله نمودند. این مبحث می تواند بسیار پیچیده و طولانی باشد، در نتیجه آن را می گزارم و میگذرم و فقط به این بسنده می کنم که متاسفانه تبعیض و سرکوب مذهبی در بلوچستان بطور بسیار خطرناکی باعث رشد افراطیگری اندیشه وهابی در بعضی از نحله های سنتی ـ مذهبی بلوچ شده است. سرکوب، اجحاف و توهین مذهبی بهمراه کمبود امکانات آموزشی، فقر و بیکاری و تبعیض در استخدام باعث رشد مدارس دینی در بلوچستان شده اند. بسیاری از فرزندان مستمندان بلوچ بدلیل فقر مطلق، عدم استطاعت مالی برای تهیه شهریه و کتاب و قلم ناچاراً به مدارس دینی جلب می شوند زیرا در آنجا از امکانات مجانی خوابگاه، آموزش، خوراک و پوشاک رایگان بهره مند خواهند شد. متاسفانه رژیم امکانات تبلیغی فراوان از قبیل تلویزیون ماهواره ای ســـــلام و غیره برای مبلغین و فحاشان ضد سُنی نظیر شیخ بــیــژن جــارچــی ملقب به حجت الااسلام مهدی دانشمند فراهم نموده است. از طرف دیگر هر عالم یا فرد ســُنی مذهب اگر نسبت به اینگونه توهین و تحقیر و فحاشی ها اعتراض کند، بلافاصله دستگیر، شکنجه و زندانی و حتی احتمالا اعدام خواهد شد.
عامل اقتصادی
.تا قبل از حمله قاجار بلوچستان از نظر کشاورزی، دامداری و ماهیگیری و تجارت دریا نسبتاً خودکفا بود. سیاست عامدانه از بین بردن کشاورزی و دامداری در دوران پهلوی، بلوچستان را به یکی از فقیرترین مناطق ایران تبدیل نمود. بعنوان مثال حکومت پهلوی حدود ده میلیارد دلار در طی شش سال برای تاسیس بزرگترین پایگاه نظامی در بندر کـُنارَک در شمال چابهار هزینه نمود. اما حاضر نشد حتی یک میلیون دلار برای احداث سد و یا بهبود امکانات کشاورزی و دامداری و شیلات صرف نماید. بلوچستان از دیدگاه زمین شناسی و معادن متعدد از جمله طلا، نفت، نقره، آنتيموان، كروم، منگنز، مس، آهن، سرب و روي، قلع و تنگستن، نيكل و پلاتين و سنگهای گرانقیمت داراي پتانسيل هاي ارزشمندي مي باشد. امروزه بلوچستان با ۴۶ درصد مقام اول را در صید ماهی در کشور دارد، آن هم علیرغم دخالت های بیجا و کارشکنی های بوروکراتیک مقامات دولتی. امروزه خرمای بلوچستان تحت مارک های مختلف نظیر خرمای مضافتی بـم؛ سارا و غیره در سراسر جهان به فروش می رود. صدها هزار تـُن محصولات کشاورزی و میوه های گرمسیری بلوچستان در بازارهای نقاط مختلف ایران و جهان و از جمله هندوانه بلوچستان در اروپا و آمریکا بفروش می رسد. متاسفانه جمهوری اسلامی بجای احداث سد برای مهار آب بارانهای موسمی و گسترش کشاورزی و دامداری، تا کنون هزاران میلیارد تومان صرف ساختن دیوار و خندق مرزی و مین گزاری مناطق مرزی و همچنین ساخت پروژه های متعدد امنیتی و نظامی کرده است؛ در حالیکه بیش از هفتاد درصد مردم بلوچ زیر خط فقر زندگی می کنند. فقر و بیعدالتی در بلوچستان عامل اصلی تنش بین مردم و حکومت است. بعنوان مثال هر سه بمبگزار انتحاری در بلوچستان (سراوان، زاهدان و پیشین) از خانواده های فقیر و یا نسبتا فقیر بوده اند. فقر محرک اصلی جذب نوجوانان فقیر بسوی مدارس دینی می باشد. بیش از نود درصد طلبه های مدارس دینی از خانواده های فقیر بلوچ هستند. بخش قابل توجه ای از فارغ التحصیلان این مدارس برای مقابله با توهین، تحقیر، تبعیض و افراطیگری بی حد و حصر مسئولین شیعه استان جذب تفکر وهابیت و یا جذب گروهای مسلح نظیر جندالله می شوند.
عامل کمبود امکانات بهداشتی، مسکن، آموزشی و بیکاری
خانه و مساکن "سازمانی" و دولتی برای کارمندان غیر بومی دولت ساخته می شوند. مردم فقیر بلوچ در کـَپرهای حصیری یا آلونک های گــِلی زندگی می کنند. غیر بومیان که تقریباً همگی شیعه هستند، در استفاده از امکانات پزشکی و بیمارستانی بر مردم بومی بلوچ ارجحیت دارند. بسیاری از مردم بلوچ ترجیح می دهند برای معالجه به پاکستان بروند. برطبق آمار منتشر شده در سایت استانداری سیستان و بلوچستان (اردیبهشت ۱۳۸۹) در سراسر استان با جمعیتی حدود دو میلیون و هفصد هزار نفر فقط ۲۷۵ نفر پزشک عمومی و ۱۷۵ پزشک متخصص (یعنی از ۷۰ هزار پزشک شاغل در ایران فقط ۴۵۰ پزشک و یا بعبارتی فقط شش دهم یک درصد در بلوچستان مشغول به کار هستند. بر طبق آمار منتشر شده سازمان نظام پزشکی ایران، برای هر یک هزار نفر ایرانی یک پزشک وجود دارد اما برای هر شش هزار بلوچ ایرانی یک پزشک وجود دارد. سایت استانداری تعداد دندانپزشکان استان را ۵۱ نفر ذکر می کند که اکثر آنها نیز همانند پزشکان در شهرهای زاهدان و زابل متمرکز هستند. این آمار برای حکومتی که ادعا می کند توانایی فرستاندن کرم و موش به فضا را دارد، اما از فرستادن دندانپزشک به استانهای محروم ایران عاجز و قاصر است، مایه تاسف می باشد. از طرف دیگر حدود هفتاد و سه هزار نیروی ارتش، سپاه پاسداران، بسیج، نیروهای انتظامی و نیروهای امنیتی اطلاعاتی در بلوچستان مستقر هستند. یعنی تقریباً برای هر سی و هشت نفر در استان یک مامور نظامی امنیتی وجود دارد. بر طبق آمار رسمی حدود سی درصد از به اصطلاح "نونهالان" استان از امکانات اولیه تحصیلی حتی کلاس کپری محروم هستند. از ۵۶۰ هزار دانش آموز استان، در نهایت فقط هزار و اندی نفر بلوچ وارد دانشگاههای استان می شوند. ظرفیت شش دانشگاه استان حدود ۷۰ هزار دانشجو می باشد که فقط حدود دو درصد دانشجویان آنها بلوچ می باشند. وانگهی اکثر فارغ التحصیلان دانشگاهی بلوچ با تبعیضات عدیده در بازار کار و بخصوص استخدام دولتی روبرو هستند.
عامل موقعیت جغرافیایی و سوق الجیشی بلوچستان در منطقه
.در مورد موقعیت سوق الجیشی بلوچستان کتابها و مقالات فراوانی نوشته شده است و من وارد این مقوله نمی شوم زیرا مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شود. حضور نظامی آمریکا و ناتو در منطقه و بخصوص در افغانستان و پاکستان و رقابت جمهوری اسلامی با به اصطلاح استکبار جهانی از یک طرف؛ و از طرف دیگر رقابت و جدال بین تشیع ولایت فقیه و وهابیت ِ بُعد تبلیغاتی جدیدی را به معضلات بلوچستان افزوده است. تا کنون جمهوری اسلامی نه تنها برنده این بازی تبلیغاتی بوده است بلکه حداکثر سود را از حضور نظامی آمریکا در منطقه و سرنگونی صدام و طالبان و تضعیف مجاهدین خلق در عراق عاید شده است. در عمل آمریکا با صرف صدها میلیارد دلار و هزاران کـُشته توانست سه دشمن عمده جمهوری اسلامی را یا تضعیف و یا کاملا از بین ببرد. علیرعم کمک های بیدریغ آمریکا به ارتش پاکستان که در حال حاضر بیرحمانه جنبش مردم بلوچ در پاکستان را سرکوب می کند و همکاری تنگاتنگ سازمانهای امنیتی پاکستان و افغانستان با اطلاعات ایران دستگاههای تبلیغاتی عریض و طویل جمهوری اسلامی ادعا می کنند که علت اصلی معضلات بلوچستان دخالت بیگانگان می باشد و نه ظلم و ستم و تبعیض و تحقیر و سرکوب بی حد و حصر رژیم در داخل بلوچستان.
عامل جمهوری اسلامی و راه چاره
در پایان باید تاکید کنم که حل مشکلات مردم بلوچ و بلوچستان و یا کردستان و دیگر مناطق ایران جدا از یافتن چاره اساسی برای رفع معضل اصلی کشور یعنی رژیم مستبد و ارتجاعی جمهوری اسلامی نیست. بلوچستان بخشی از ایران است، و در نتیجه مشکل و مانع اساسی برای آزادی و پیشرفت کشور یعنی وجود نامبارک رژیم جمهوری اسلامی نیز همانا مشکل اساسی بلوچستان می باشد. برای رفع این مانع تاریخی همه ملت ایران از جمله اقوام (ملیت های) ایرانی همراه با نیروهای دمـُکرات ـ سکولار باید با صبر و شکیبائی اما با درایت و هوشیاری خاص متحد شوند و جنبش سبز آزادیخواهی ملت ایران را تا قله پیروزی نهایی به پیش ببرند.
پاورقی: این نوشتار زمینه سخنرانی بنده در میزگرد مسائل و مشکلات در بلوچستان بود که توسط انجمن پژوهشگران ایران در روز شنبه پانزدهم ماه مئی (۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۹) در لندن برگزار شد.
عبدالستار دوشوکی
(۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۹)
Doshoki@gmail.com
Subscribe to:
Posts (Atom)









