Long live free and united Balochistan

Long live free and united Balochistan

Search This Blog

Translate

Pakistan the oppressor

Peter Tatchell
guardian.co.uk, Thursday 28 January 2010 

A series of massacres of peaceful protesters by Pakistani security forces look set to sink hopes of a settlement deal between the government in Islamabad and Baloch nationalists who are campaigning for self-rule. There are fears that the sinister, shadowy Pakistani military and intelligence agencies are behind these killings, in a deliberate attempt to sabotage the reconciliation package put forward by the government of President Asif Ali Zardari and Prime Minister Yousaf Raza Gilani.

On 15 January, at least two Baloch political activists were shot dead and four others seriously wounded after Pakistani security forces opened fire on a peaceful protest organised by the Baloch Students Organisation (BSO) in the Khuzdar district of Balochistan. The rally had been called to protest against the recent murder of Baloch citizens in Karachi and the launching of a new military crackdown in Pakistani annexed and occupied Balochistan.

The shootings are the latest of many killings of Baloch protesters and nationalist leaders. They've been targeted because of their support for the six-decades-long campaign of resistance against Pakistan's invasion and subjugation of their homeland.

In September last year, Pakistani forces opened fire on a public gathering at Tump High School in Balochistan, killing a 20-year-old political activist, Mukhtar Baloch, and wounding 27 others, including four women and a six-year-old child. Five members of the BSO were arrested at the scene and taken to unknown locations. Watch this mobile phone footage of the attack – the shooting begins just over four minutes into the film.

A similar Pakistani military assault on a peaceful Baloch rally took place in January 2009 in Turbat. A month later at Dashte Goran the army attacked a wedding party, killing 13 people, including the bride, groom, six family members and the wedding officiator. A total of 21 people were injured – the majority of them women.

Rasool Bux Mengal, joint secretary of the Baloch National Movement (BNM), was abducted from Uthal last August. His tortured dead body, slashed and covered in cigarette burns, was found hanging from a tree. The intention was clear: to terrorise and intimidate the Baloch people. Mengal was the second BNM leader murdered in the last year. In April 2009, the body of Ghulam Mohammad, chair of the BNM, was found partly decomposed in a vat of toxic chemicals.

In October last year, Baloch medical students were beaten up and arrested by Pakistani forces in a raid on the Bolan Medical College. The same month, 11 innocent civilians, including women and children, were killed in the Dera Bugti district by Pakistan army bombardments.

Little wonder then that Baloch nationalist leaders have rejected the latest peace and reconciliation package proposed by the government in Islamabad. They cite the ongoing military repression and the inadequate nature of the proposals.

At first glance, the "Rahe-i- Haqooq Balochistan" deal doesn't seem unreasonable. It offers a cessation in military operations, a ban on the construction of new army garrisons (although existing ones would remain), the release of most (not all) political detainees and a payment of $1.4bn in gas royalties, spread over 12 years.

Baloch nationalists say the offer does not give the people of Balochistan control over their own natural resources or a fair price for them. Moreover, of the 4,000 Baloch people who have been arrested and disappeared, only a handful have been released since the democratic civilian government of Prime Minister Gilani was elected in 2008.

The torture of Baloch rights campaigners remains routine and widespread. Promises of de-militarisation are contradicted by continued military operations, attacks on civilian targets and by the building of more police and military garrisons in Balochistan, including a 62% increase in police stations and a 100% increase in paramilitary checkpoints.

Baloch human rights groups report that the kidnapping and torture of peaceful, lawful Baloch activists continues unabated. Indeed, the Pakistani government itself has admitted that in 2009 at least 1,102 people were seized by the security forces in Balochistan and disappeared. In recent years, an estimated 80,000 Baloch people have been displaced by Pakistan's military attacks.

These attacks have been aided and abetted by military supplies from the UK, including small arms, artillery, helicopter components and military communications equipment. The US has sold the Pakistani military billions in arms, including F-16 attack aircraft, and Bell and Cobra attack helicopters, which have been used against the people of Balochistan.

Rejecting Islamabad's proposals, nationalist leaders such as Nawab Khair Bakhsh Marri and Akhtar Mengal, leader of the Balochistan National Party and a former chief minister of Balochistan, argue that the deal would not ensure genuine autonomy and self-rule. They see it as a way of continuing the Pakistani colonisation of their homeland.

Indeed, if the government in Islamabad has a genuine intention to negotiate a settlement, why has it taken nearly two years to put forward these proposals and why are they so inadequate and qualified?

The 1973 constitution of Pakistan promised complete provincial autonomy for Balochistan within 10 years. It never happened. Democratically elected Baloch chief ministers who have tried to defend the interests of the people of Balochistan have been sacked by Islamabad. The current chief minister, Aslam Raisani, has limited authority and can be overruled at any time by the federal government and the military top brass if he steps out of line.

Even if the government of Pakistan had good intentions, its options are limited. Whatever President Zardari and Prime Minister Gilani may want to happen in Balochistan, they are in office but not truly in power. They are the public face of a Pakistani state that is beholden to more powerful forces – the Pakistani military and intelligence services, including the Intelligence Bureau (IB), Federal Investigation Agency (FIA), Inter Service Intelligence (ISI) and Military Intelligence (MI). Together with the army, these intelligence services are the real power in Pakistan. They are implicated in six decades of disappearances, torture, detention without trial and extra-judicial killings in Balochistan.

The former dictator and general, Pervez Musharaff, may have been ousted from the presidency in 2008 but his cronies still hold many of the key levers of power, especially in the all-crucial military, security and intelligence agencies. They continue to call the shots and pull the strings, regardless of what the democratic, civilian government says and wants.

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/jan/28/pakistan-balochistan-nationalists-islamabad

Latest News: Great Baloch resistance leader martyred in road accident - East Balochistan



Quetta: BalochWarna has just received the sad news of the untimely bereavement of one the great Baloch resistance leaders, Mir Amir Bux Langove Baloch. BalochWarna sources from Balochistan has reported that the Sarmachaar (Freedom Fighter) has received martyrdom during an accident in early hours of Thursday morning (28/01/2010), hence adding another name in the golden pages of the book of Baloch martyrs of liberation struggle.


Mir Amir Bux Baloch was brother of Shaheed Majeed Baloch and was a lawyer by profession. He had been with the Baloch liberation seeking forces since his young age and had always struggled to defend Baloch land and Baloch people against the occupation forces. Baloch Nation, especially Baloch youth will always remember him as one of the greatest patriot Baloch resistance leaders. His lose is irreplaceable but his name lives on throughout the history of Baloch Nation and he will always been remembered as one of the patriot and loyal sons of motherland (Balochistan).

http://www.balochwarna.com/modules/news/article.php?storyid=2388

Baloch Lawyers not to take part in Supreme Court Bar Association’s protest


Quetta: Balochistan’s lawyers (Baloch Bar Association) have made it clear that they have nothing to do with Pakistan Supreme Court Bar Association’s protest call. They said that they do not want to be part a Supreme Court team that has never raised voice against the atrocities against the people of Balochistan. They said those Baloch Lawyers who are members of Supreme Court Bar Association should wake up and pay attention to the problems of Balochistan, instead of protesting for the Supreme Court Bar that has never raised the issue of Baloch people. “The Baloch Lawyers were at the forefront in protests/movement for the restoration of Chief Justice but as soon as he gain he freedom, he ignored the Balochistan issue”, the Baloch lawyers complained.


The Pakistani judges have never taken notice of the “genocide” of Baloch people and neither have they ever taken any action against the target killings and abductions of Baloch leaders, complained the Baloch lawyers. They said that Baloch National Identity, language and culture cannot be destroyed by such biased action. The Baloch Lawyers said they wanted to make it clear to the Supreme Court and Balochistan High Court that they will not take part in any protest of Supreme Court Bar Association in future. As Baloch [Lawyers] they will continue to struggle for the betterment of people of Balochistan, and will not hesitate from any kind of sacrifice in this regard.

Courtesy: DailyTawar

http://www.balochwarna.com/modules/news/article.php?storyid=2385

The Baloch Hal News: 31 illegal immigrants deported from Iran

QUETTA: Iranian authorities on Wednesday deported 31 Pakistani immigrants who had entered Iran without legal documents.

According to an official at the Taftan administration, the deported Pakistanis had entered Iran in a bid to proceed to Europe via Turkey and Greece. They have been handed over to Taftan authorities. They were being interrogated.

http://thebalochhal.com/2010/01/31-illegal-immigrants-deported-from-iran/

Open Letter to Native Americans: Please help Baluchistan

by Ahmar Mustikhan | January 27, 2010 at 10:42 pm


Two members of the presiding council of the pro-liberation American Friends of Baluchistan have written an open letter to the Native Americans of the United States to come to the rescue of the Baluch people and help end their genocide.

A.F.B. members Rashid Baloch and Malik Baloch on Thursday drew a parallel between the trail of blood and tears of the Native Americans to the gruesome happenings in Baluchistan, where the Baluch are engaged in a heroic struggle to regain their statehood.

Dear Native American brothers and sisters:

On behalf of the stateless Baluch people of southwest Asia, we the members of the presiding council of the American friends of Baluchistan are writing this letter to you as in history you have faced the same grave injustices and indignities at the hands of the white men as the Baluch are facing at the hands of the dominant Punjabis in Pakistan and the dominant Persians in Iran.

Unfortunately, the descendants of the very same forces that converted you guys into a minority on your homeland are today busy supplying deadly weapons to the Pakistan military to kill us. U.S. supplied Cobra gunship helicopters and F-16 fighter jets have been used against Baluch tribesmen in Kohlu and Sui.

And on top of that the Lockheed Martin company that manufactures the deadly aricraft promotes arts and culture for the rich in the Washington DC area-- an example the Strathmore in Northern Bethesda. Many "liberal" publications, like the Washington Post are proud partners in such cultural undertaking.

Our mountains are red with the blood of the best sons of the soil and our mountains have been blackened by the anti-earth nuclear tests that the religion-oriented army of Pakistan conducted on our motherland.

As we write these lines our people are facing a slow motion motion genocide in Baluchistan, the Texas-sized stateless region divided among Pakistan, Iran and Afghanistan due to the cruelty and mischief of white people of Great Britain.

The Pakistanis and Iranians have been killing our people and looting our resources, just as you were treated and decimated here in the United States. As such we need your help to stop these atrocities against the Baluch people.

Now our Baluch fishermen from our historic town of of Pasni will be uprooted from their ancestral fishing waters s Pakistan navy is planning to build a nava harbor there. Pasni does not belong to these people from the north; the area is indigenous Baluch land.

We urge you to please write to the highest officials of the United States, including President Barrack Obama and military chief Admiral Mike Mullen that they must act to save the baluch land, sea and mountains from further destruction.

All friends of earth and environment must come forward and tell Pakistan enough is enough. Pakistan, and Iran, must be told hands off Baluchistan.

http://www.nowpublic.com/world/open-letter-native-americans-please-help-baluchistan

انگليس و جدايي بلوچستان

http://www.bashgah.net/sources-757.html   ● نويسنده: هاشم - ملكشاهي

● منبع: سایت - مؤسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران - تاريخ شمسی نشر 28/02/1387

در سال 1662 م، دولت پرتغال جزيره بمبئي را به چارلز دوم پادشاه انگليس بخشيد و او نيز اين جزيره را به كمپاني هند شرقي منتقل كرد، گسترش اين شركت تسلط انگليس در هندوستان را سبب شد. با ظهور ناپلئون در فرانسه تمام معادلات قدرت و سياست جهاني به هم خورد. ناپلئون به دنبال فتح هندوستان بود كه شاهرگ حياتي انگليس به شمار مي‌رفت. انگلستان فرمانرواي درياها بود و ناپلئون راهي جز حمله از طريق خشكي به هند نداشت و اين راه به ناچار از ايران مي‌گذشت. از طرف ديگر روسيه نيز تحمل برتري رقيب ديرينه خود يعني انگلستان را نداشت و به دنبال فتح نواحي شرقي ايران بود. انگليس نيز به دنبال تسلط بر نواحي شرقي ايران و افغانستان بود تا بتواند نيروهاي خودي را در آنجا مستقر سازد و در مقابل حملات فرانسه و روسيه بايستد. انگليسي‌ها براي سدكردن هجوم فرانسه و روسيه به هندوستان، به افغانستان لشكركشي كردند و نفوذ خود را از طريق دو دستگي و ايجاد تفرقه بين بلوچ‌ها گسترش دادند.

در سال 1859 م، انگليس براي برقرار كردن رابطه مخابراتي مستقيم هند و اروپا يك رشته سيم بين اسكندريه و خليج فارس دايركرد. در سال 1278 ه.. ق دولت انگليس، گلداسميت را به منظور انجام تحقيقاتي در زمينه چگونگي امتداد اين خط تلگراف در طول صحراي مكران مأموركرد. در سال1247ه.. ش انگليس قصد تصرف بلوچستان را داشت كه ناصرالدين شاه با آنان كنار آمد و قرارشد مرزهاي بين ايران و هند مشخص گردد. مقاومت بلوچها، افسران انگليسي را به اين نتيجه رساند كه تنها از طريق كنار آمدن با سران طوايف بلوچ مي‌توانند بر حاكميت خويش در بلوچستان تداوم بخشند. به همين دليل عمده سران و خانهاي بلوچ را با دادن اسلحه و مختصري مقرري فريب دادند و به بهانه عبور خط تلگراف در هر محل تلگراف‌خانه‌اي بر پا كردند و پرچم انگليس را بر فراز آن برافراشتند. بدين سان انگليس‌ها در سراسر بلوچستان نفوذ كردند. انگليسي‌ها با اين دسيسه‌هاي استعمارگرانه و بي قيدي‌هاي حاكم وقت بود كه به سال1287 ه.. ق نيمي از بلوچستان ايران را جدا و به خاك پاكستان فعلي ضميمه كردند.

تحولاتي كه در قاره اروپا روي داد، موجب كشيده شدن ميدان رقابت كشورهاي اروپايي به ديگر قاره‌ها به خصوص آسيا شد. يكي از سرزمينهايي كه اهميت زيادي براي دولتهاي اروپايي داشت، هندوستان بود. در جريان رقابت اروپاييها براي تسلط بر هندوستان، سرزمينهاي مجاور آن به عنوان معابر دسترسي بر آن سرزمين، اهميت خاصي يافت. يكي از اين نواحي بلوچستان بود. انگليسي‌ها كه توانسته بودند، دست ديگر رقيبان خود را از هندوستان كوتاه نمايند، تصميم گرفتند براي امنيت بخشيدن به سرحدات آن، منطقه حايلي در مرزهاي شمال غربي تشكيل دهند و از اين زمان سياست انگليس، در شرق ايران و بلوچستان آغاز شد.

تأسيس حكومت قاجار، پادشاهان اين سلسله در تلاش بودند تسلط خود را بر مرزهاي شرقي كشور گسترش دهند. توجه دولت انگليس به بلوچستان به عنوان كمربند دفاعي جنوب غربي هند و از طرف ديگر نگاه متمركز شاهان قاجار به بلوچستان موجب تقابل سياست آنان شد. در اين زمان ديپلماسي قوي انگلستان در برابر ديپلماسي ضعيف قاجار قرار گرفت. انگليسي‌ها براي رسيدن به اهداف خود دست به هر اقدامي زدند و نقشه‌هاي گوناگوني را به اجرا در‌آوردند، تا اينكه در نهايت بلوچستان را به عنوان سپر دفاعي هندوستان از ايران جدا كردند.


هندوستان و رقابت كشورهاي اروپايي
سفر واسكودوگاما از كشور پرتغال در سال 1497 به هندوستان راه را براي ايجاد مستعمرات در اين سرزمين و ساير نواحي آسيا باز كرد (سپاهي، 1385: 57). بعد از تسلط پرتغاليها بر هند در سال 1662 دولت پرتغال جزيره بمبئي را به چارلز دوم پادشاه انگليس هديه كرد و او نيز اين جزيره را به كمپاني هند شرقي منتقل كرد (نيكبختي، 1368: 63).. امپراتوري بريتانياي كبير از نيمه قرن هفدهم به تدريج با زور و زر و خدعه هندوستان را از چنگ راجه­هاي ايالت و امپراتوران مغول هند خارج كردند (بهزادي، 66: 1368). بدين ترتيب انگليسي‌ها، پرتغالي‌ها را از گردونه­ي رقابت خارج كرده خود بر اوضاع مسلط شدند.

در اواخر 1600 كمپاني هند شرقي به موجب فرمان ملكه اليزابت تاسيس گرديد. كمپاني به تدريج توانست نفوذش را در هندوستان گسترش دهد و از ديگر رقباي خود پيشه گيرد (سپاهي: 58). به دنبال ظهور انقلاب صنعتي در اروپا توليد كالا به مراتب بيشتر از احتياج بازارهاي اروپايي بود. علاوه بر اين مواد اوليه بسياري از كارخانه­ها در اروپا وجود نداشت و كشورهاي اروپايي براي رفع اين نيازها، توجه بيشتري به سرزمين‌هاي ديگر نمودند (سپاهي: 58). يكي از اين سرزمين‌ها كه از قبل نيز مورد توجه كشورهاي اروپايي قرار گرفته بود، هندوستان بود. اين كشور با توجه به ويژگي‌هايي كه داشت، مناسب‌ترين سرزمين براي استعمار بود.

اروپاي آن روز مي‌دانست كه امپراتوري بريتانيا به هندوستان زنده است و اگر لندن مغز اين امپراتوري است،... هند قلبي است كه خون ثروت و رفاه و عظمت را در رگ‌هاي بريتانيا جاري مي سازد. (بهزادي: 68). در چنين اوضاع و احوالي، انگليس كه از سال‌هاي قبل بر هند مسلط شده بود و سعي در حفظ آن در مقابل رقيبان داشت، با رقابت ناپلئون كه قصد داشت اين سرزمين را از دست آن كشور خارج كند مواجه شد (سپاهي: 58).


انگليس و دفاع از هندوستان
بعد از آنكه ناپلئون در اروپا به پا خواست، تمام معادلات قدرت و سياست جهاني به هم خورد. ناپلئون انگليس را بيش از همه دشمن خود مي‌پنداشت چرا كه تمام اتحاديه‌هاي نظامي عليه فرانسه توسط انگليس طراحي مي‌شد. ناپلئون به خوبي دريافته بود كه شاهرگ حياتي انگليس، هندوستان است. وي در جست و جوي راهي براي فتح هندوستان بود و چون انگلستان فرمانرواي درياها بود، او راهي نداشت جز اينكه از طريق خشكي بر هند حمله ور شود و اين راه به ناچار از ايران مي‌گذشت (بهزادي: 67). انگلستان خطر فرانسه را به خوبي دريافته بود. تصرف هندوستان از راه ايران، افغانستان، سند و پنجاب مكرر در تاريخ ثبت شده بود و انگليسي‌ها مي‌دانستند كه اگر ميدان را باز بگذارند، فرانسوي‌ها به راحتي هندوستان را فتح خواهند كرد.

خطر حمله­ ناپلئون باعث توجه دولت انگليس و كمپاني هند شرقي به مناطق همجوار هندوستان، يعني راه‌هايي شد كه احتمال حمله‌ ناپلئون از آن طريق وجود داشت. يكي از آن سرزمينهاي همجوار هندوستان، بلوچستان بود و در نتيجه­ اين رقابتهاي دول رقيب، اين ناحيه مورد توجه استعمارگران قرار گرفت و رقابت آنها در اين منطقه تا جدا شدن قسمتي از بلوچستان ايران و قرار گرفتن آن در كمربند حفاظتي هند و حتي پس از آن ادامه يافت (سپاهي: 59).

بعد از مكاتبه دولتمردان ايران با ناپلئون و آمدن نمايندگان او به ايران ميرزا رضاخان قزويني مأموريت يافت پيماني با ناپلئون منعقد نمايد. بنابراين پيمان فين كنشتاين در 4 مه 1807/ 25 صفر 1222 بين دو كشور بسته شد. از جمله مفاد اين پيمان، قطع رابطه­ ايران با دولت انگليس و اعلام جنگ با آن كشور بود. ايران همچنين در اين پيمان متعهد شد كه هرگاه امپراتوري فرانسه قصد نمايد از خشكي قشوني را براي يورش به هند بفرستد، هرگونه امكاناتي را براي آنان فراهم نمايد (مجموعه عهدنامه‌هاي تاريخي ايران از عهد هخامنشي تا عهد پهلوي، 1350: 152-153).

با اعزام ژنرال گاردن از جانب ناپلئون به ايران حكومت بريتانيا در لندن وحشتزده شد و نمايندگاني را به دربار ايران مأموريت داد از جمله اين نمايندگان سرجان مالكم بود كه به خاطر رابطه‌ دوستي بين ايران و فرانسه، از جانب دولت ايران پذيرفته نشد (سپاهي: 60).

انگليس و بررسي سرزمين‌هاي همجوار هندوستان
خطر حمله ناپلئون از طريق ايران به هندوستان و پذيرفته نشدن مالكم سفير انگليس از جانب دولت ايران موجب شد تا كمپاني هند شرقي و دولت انگليس به شناسايي و بررسي سرزمينهاي همجوار هندوستان بپردازند. يكي از اين سرزمينها بلوچستان بود كه اين زمان وارد تاريخ جديد خود شد (سپاهي: 62). انگليس مي­بايست هندوستان را حفظ مي­كرد و معابر لشكركشي كشورهاي اروپايي به هندوستان و مرزهاي دفاعي شبه قاره را در اختيار خود مي‌گرفت از طرفي روسيه نيز از آغاز قرن هيجدهم بر درياهاي گرم جنوب و بيش از همه بر استانبول چشم طمع دوخته بود. روسيه مي­بايست معابر لشكركشي به هندوستان را در اختيار خود مي­داشت تا لندن را لااقل به تسليم استانبول وا دارد (بهزادي: 70). اين عوامل سبب شد انگليس براي دفاع از هندوستان به شناسايي سرزمينهاي غربي آن بپردازد كه بلوچستان يكي از آنان به شمار مي­رفت.

پذيرفته نشدن جان مالكم در دومين مأموريتش به ايران در سال 1808/1221 او را در تصميمش براي شناسايي سرزمينهاي مجاور هندوستان مصمم كرد (سپاهي: 61). چندين افسر مستعد براي اين منظور همراه مالكم بودند. نخستين شخص سروان گرانت بود، وي مأموريت يافت درباره­ بلوچستان غربي تحقيقاتي انجام دهد و نتيجه را گزارش دهد (سپاهي: 61). هدف از مأموريت او اين بود كه آيا نيروهاي نظامي كشورهاي اروپايي مي­توانند از طريق سواحل جنوب ايران به درون هندوستان رخنه كنند يا نه؟ گرانت اولين غربي بود كه تمام سرزمينهاي بين خليج گواتر و جاسك را شناسايي كرد و راه ورود به بلوچستان را براي ديگر هموطنان خود كشيد (سپاهي: 63). انگليسيها از طريق هنديان آموزش ديده در فنون نقشه‌برداري كه در لباس روحانيون مسلمان بودند و به طور كلي در هيئت سياح، تاجر، زاهد و درويش و ظاهر مي شدند(بهزادي: 70). و به شناسايي مرزهاي شرقي ايران مي‌پرداختند.

از ديگر مأموران سياسي و نظامي انگليس كه براي شناسايي بلوچستان رهسپار اين ديار شدند، سروان چارلز كريستي و ستوان پاتينجر بودند كه مأمور شدند از راه خشكي، قدرت طبيعي، اقتصادي و مناطق سوق­الجيشي بلوچستان و بخش ديگري از ايران را بررسي كنند (سپاهي: 64). در نتيجه مسافرت پاتينجر و همكارش اطلاعات فراواني در مورد قبايل و سران آنها، شمار جنگجويان قبايل و اوضاع طبيعي بلوچستان به دست آمد كه موجب آشنايي اروپاييان با اين بخش از ايران و راهگشاي مأموران انگليسي به هنگام تقسيم بلوچستان شد.

سياست ايجاد كمربند حايل
اهميت هندوستان براي امپراتوري انگليس به قدري بود كه برخي سياستمداران بر اين عقيده بودند كه امكان زيستن براي انگلستان بدون هندوستان وجود ندارد. لرد كرزن در اين باره مي‌نويسد: «زماني كه هند شناخته شده است، سرورانش همواره صاحب اختيار نيمي از جهان بوده اند. » (سپاهي: 66).

دولت انگلستان پس از 1815 و تجربه تلخ اتحاد فتحعلي شاه و ناپلئون در مي­يابد كه بر خلاف تصورات قبلي، ايران به عنوان خط دفاعي هندوستان چندان قابل اعتماد نيست و روسيه نيز مي­توانست با عبور از شمال خراسان به خان­نشينهاي آسياي مركزي دست يابد. بنابراين، لندن و حكومت كمپاني در هندوستان بر آن شدند تا تلاش خود را در آسياي مركزي به كار اندازند و ديوار دفاعي هند را از ايران به آسياي مركزي تغيير دهند (بهزادي: 172). به دنبال آن در دهه 1830/1250ق. در انگلستان اجماع فزاينده­اي پديد آمد مبني بر اينكه، روسيه به زيان ايران، عثماني و آسياي مركزي در حال توسعه بخشيدن به قلمرو خود مي‌باشد و از همين جا طرح «مسئله شرق» يا «بازي بزرگ» ريخته شد. در اين طرح، ايران به عنوان دولت حايل در برابر پيشروي و توسعه‌طلبي فزاينده­ روسيه به هندوستان از اهميت استراتژيكي خاصي برخوردار شد (فوران، 1378: 172). در اين برهه زماني انگليس به دنبال سد دفاعي محكم و استواري مي­گشت تا بتواند با خيال راحت‌تري به سلطه­ خود در هندوستان ادامه دهد. آنان سد دفاعي خود را در مناطق مرزي خاوري ايران يافتند كه دولت مركزي ايران سياست قاطعي براي تسلط كامل بر آن نداشت و اين همان چيزي بود كه انگليسيها خواستار آن بودند چرا كه به راحتي مي‌توانستند مناطق استراتژيك را از ايران جدا كرده به نقشه­ خود يعني ايجاد كمربند حايل دست يابند.

ايران و توجه به مرزهاي شرقي
با پايان يافتن جنگهاي ايران و روسيه، دولتمردان ايران تصميم گرفتند مرزهاي شرقي ايران را به نواحي اصلي آن گسترش دهند، اما انگليسيها تصور مي­كردند كه دولت ايران هر قدمي كه به سمت هندوستان بر مي­دارند به طور قاطع به اشاره­ دولت روس است (سپاهي: 67). انگليس از اساس تفكر دولت و دربار ايران، درباره­ مرزهاي جنوب شرقي­اش آگاه شده بود. ايران از آغاز سلطنت قاجاريه مرز طبيعي جنوب شرقي خود را، رود سند مي­دانست. عباس ميرزا در خلال گفت و گو­هاي دوستانه و خصوصي با مأمورين انگليس بارها به اين مطلب اشاره كرده بود و محمد شاه نيز بر همين عقيده بود (بهزادي: 95). در نتيجه انگليسيها درصدد ممانعت از پيشروي ايران به طرف شرق بر آمدند كه اولين مورد آن مسئله‌ي هرات و به دنبال آن جدايي بلوچستان بود كه با تعيين حدود مرزي اين مناطق، هم خط دفاعي هندوستان را كامل كردند و هم به پيشروي ايران به سمت شرق براي هميشه پايان دادند.

بلوچستان در آغاز سلطنت ناصرالدين شاه
با آغاز سلطنت ناصرالدين شاه و توجه دولت مركزي به بلوچستان سرداران و حاكمان نواحي مختلف اين ناحيه، داوطلبانه اطاعت خود را از دولت مركزي اعلام نمودند (سپاهي: 124). و اين بدان دليل است كه اميركبير صدراعظم ايران در آن زمان اهميت ويژه­اي به بلوچستان مي‌داد و آن هم به خاطر آگاه بودن او از سياستهاي انگليس در ايران بود.

در اين دوران نيز شورشهايي در بلوچستان براي استقلال رخ داد اما با سياست مدبرانه اميركبير بلوچها دوباره به اطاعت از ايران گردن نهادند (بهزادي: 106). انگليسها از اين وضع نگران شدند، زيرا با گسترش مرز هاي شرقي ايران، ايران را به هند نزديكتر مي­ديدند. با توجه به چنين اوضاعي، دولت انگليس در سال 1853/1270ق. به منظور جلوگيري از گسترش نفوذ بيشتر ايران در بلوچستان، مأموراني از سند به بلوچستان اعزام كرد. جاسوسان انگليسي مردم بلوچ را تحريك به شورش عليه دولت ايران كرده بودند (سپاهي. ص124). دولت انگليس در اين سالها سعي مي­كرد با ايجاد جو بدبيني در ميان مردمان بلوچ آنها را به شورش عليه دولت مركزي وا دارد اما اقدامات آنها در اين زمان نتيجه­ دلخواه را نداد و انگليسيها درصدد برآمدند تا به ترفندهاي ديگر متوسل شوند.

كشيدن خطوط تلگراف؛ زمينه‌ساز تقسيم بلوچستان
بعد از معاهده پاريس و استقلال افغانستان، مشكلات انگليسيها در هند، براي چند سال، آنها را از دخالت علني در بلوچستان بازداشت، اما شورش هند در سال 1857/1274ق. انگليسيها را در تقسيم بلوچستان مصمم كرد (سپاهي: 130). انقلاب هندوستان و خطري كه در آن مقطع تاريخي متوجه امپراتوري بريتانيا شد، آثار و نتايج عميقي در ايران به جاي گذاشت. از جمله مهمترين اين آثار ارتباط تلگرافي هندوستان با اروپا و با انگليس و در نتيجه كشيده شدن خطوط تلگراف در ايران بود (بهزادي: 119). براي ايجاد خطوط تلگرافي در بلوچستان، مذاكرات توسط افسران انگليسي با دولت ايران شروع شد، اما اين مذاكرات با مخالفت و مقاومت شديد در ايران مواجه شد (سپاهي: 130). اولياي ايران به هيچ عنوان نمي­خواستند پاي مأموران انگليسي به نقاط دور افتاده­ مملكت، به خصوص نواحي جنوب به ويژه در ميان طوايف بلوچستان باز شود. انگليسيها سرهنگ اپستويك را براي حل اين مسئله به سمت سفارت تهران برگزيدند (بهزادي: 120-119). سرانجام امتياز كشيدن خطوط در 24 جمادي‌الاخر 1279/17دسامبر1862 با دولت ايران به امضا رسيد. در آن زمان صدارت ايران با امين‌الدوله بود كه با انگليسيها رابطه­ صميمانه­اي داشت.

انگليسي­ها در سال 1859/1275ق براي برقرار كردن رابطه­ مخابراتي مستقيم هند و اروپا يك رشته سيم بين اسكندريه و خليج فارس داير كردند. در سال 1278ق. دولت انگليس گلداسميت را به منظور انجام تحقيقاتي در زمينه­ چگونگي امتداد اين خط تلگراف در طول صحراي مكران مأمور كرد. در سال1280ق. كار كشيدن خط تلگراف تمام شد و آن خط را از كراچي به جاسك مربوط كردند (نيكبختي: 64).

مأموران انگليسي به هنگام مطالعه، براي كشيدن خطوط تلگرافي پي بردند كه كشيده شدن خطوط تلگراف زميني در بخشي از نواحي ساحلي ايران، براي كنترل و سرانجام جدايي اين نواحي مجاور، فرصت مناسبي مي­تواند باشد (سپاهي: 130). بنابراين تحقيق و بررسي از اين نواحي بر عهده­ سر فردريك گلداسميت گذاشته شد.

انگليس و حفظ خطوط تلگرافي توسط سرداران بلوچ
با عبور سيم تلگراف از بلوچستان، دولت انگلستان گلداسميت را با چند افسر ديگر به بلوچستان فرستاد، اما آنها با مقاومت و مخالفت بلوچها مواجه شدند. افسران انگليسي به فرماندهي گلداسميت به اين نتيجه رسيدند كه تنها از طريق كنار آمدن با سران طوايف و قبايل مي­توانند بر حاكميت خويش در بلوچستان تداوم بخشند. به همين خاطر عده‌اي از سران، خانها و سردارهاي بلوچ را با دادن اسلحه و مختصري مقرري فريب دادند و به بهانه­ عبور خط تلگراف در هر محل تلفنخانه­اي برپا كردند و پرچم انگليس را بر فراز آن برافراشتند (نيكبختي: 66). بدين­سان انگليسيها در سرتاسر بلوچستان نفوذ كردند و از طريق محدود مقرري كه به سرداران بلوچ مي­دادند از آنها تعهد گرفتند تا از سيمهاي تلگرافي مراقبت نمايند.

در اين ميان عده­اي ديگر از بلوچها كه بهره­اي نبرده بودند، دست به تحريكات زدند، در نتيجه سيمهاي تلگراف را قطع، و براي مأموران انگليسي مزاحمت ايجاد مي­كردند و بعضي از كاركنان را كشته، برخي را اسير نمودند. اين پيش­آمدها سبب شد تا دولت انگليس از ايران بخواهد مرز بين ايران و هند تعيين شود. دولت ايران با اين تقاضا موافقت ننمود. گلداسميت بلوچها را تحريك نمود تا سر به شورش زنند. ناصرالدين شاه متوجه اين خطر شد كه چنانچه رضايت انگليس را فراهم نكند، ممكن است بلوچستان را از ايران مجزا نمايد. در سال 1288ق. انگلستان عده­اي سرباز هندي را به پنجگور فرستاد و خيال داشت تمامي بلوچستان را فتح كند. ناصرالدين شاه از اين نقشه باخبر شد و با سفير انگليس در تهران در اين باب مذاكره نمود (همت، 101: 1370). سفير انگليس اظهار كرد كه اگر دولت ايران خواهان دوستي با دولت انگليس است، بايد خطوط مرزي بلوچستان را با مرز هند تعيين نمايد. ناصرالدين شاه نيز اين پيشنهاد را پذيرفت. از طرف ايران وزير خارجه ميرزا سعيدخان و آصف­الدوله حاكم كرمان و چند نفر ديگر معلوم شدند. از طرف انگلستان گلداسميت و دو افسر مهندس تعيين گرديدند، اما نتيجه مطلوبي حاصل نشد. در اين جلسه قرار شد دولت انگليس سالي سه هزار تومان جهت محافظت از تيرها و سيستم تلگرافي كه در قسمت بلوچستان واقع مي­شد پرداخت نمايد و تعيين مرزها به ملاحظاتي، نامعلوم و مسكوت ماند (همت: 102). در اين زمان انگليسيها با كاشتن تيرهاي تلگراف در گوشه گوشه­ي بلوچستان و گسترش نفوذ خود دراين منطقه و در نهايت با تفرقه انداختن بين مردم بلوچستان كم كم به اهداف خود نزديكتر شدند.

توافق ايران با انگليس در تشكيل كميسيون مرزي
در سال 1862م. در ديوار دفاعي هندوستان، تنها منطقه­اي كه ترتيب قطعي براي آن، مطابق نقشه­ انگلستان داده نشده بود، منطقه­ بلوچستان بود. (بهزادي: 121). در آن هنگام خان كلات قسمتهاي شرقي بلوچستان را تحت اداره يا نفوذ خود داشت. انگلستان درصدد بود بلوچستان را همچون افغانستان به صورت كشوري مستقل درآورد.

اولين كميسيون براي تعيين مرزهاي شرقي ايران، بين دولت ايران و خان كلات به حكميت انگلستان تشكيل گرديد، انگليسيها به ظاهر نقش حكم را بازي مي­كردند اما در واقع مدعي آنها بودند و مطرح نمودن خان كلات بهانه­اي بود براي جدايي بلوچستان از ايران. (سپاهي: 144). بعد از شكست آقاخان محلاتي در مأموريتش براي جدايي بلوچستان، دولت انگليس بر آن شد كه اين امر را توسط يكي از خوانين مقتدر محلي و با توسعه بخشيدن قلمرو او انجام دهد. مقتدرترين و مناسب ترين فرد براي اين منظور خان كلات بود (بهزادي: 122). كه انگليس آن را در سال 1854م. تحت­الحمايه خود كرد و بعد آن را جزء امپراتوري هند در آورد. (غراب، 1364: 14-13).

ايجاد روابط سياسي بين دولت انگليس و خان كلات باعث شد كه از اغتشاشات بلوچستان جلوگيري شود و مقام حكمراني خان كلات استحكام پيدا كند، اما لازم بود ترتيبهاي تازه اتخاذ شود كه سرحدات غربي اين مملكت از تجاوزات مصون بماند و از دولت ايران كه قريب بيست سال بود به سرحدات كلات تجاوز مي­كرد جلوگيري شود، و در بين يك حد و حدودي معين گردد. (بهزادي: 125). زماني كه ابراهيم­خان در اوايل دهه­ 1270ق. در حكومت بلوچستان مستقر شد دامنه­ فتوحات وي انگلستان را مضطرب كرد و به فكر چاره­جويي انداخت (بهزادي: 128). دولت انگليس مي­پنداشت كه در صورت عدم مداخله، ابراهيم­خان تمامي حوزه حكومتي خان كلات را فتح خواهد كرد و مرزهاي شرقي ايران به هند نزديكتر مي­شود. آنان درصدد برآمدند تا با تعيين حدود رسمي بين بلوچستان و كلات از پيشروي ابراهيم­خان حاكم بلوچستان به سمت سرزمينهاي غربي هند جلوگيري كنند.

با شكايات متعدد دولت انگليس به دربار و دولت ايران، ايران تحت سرپرستي ميرزا­حسين­خان سپهسالار در سال 1871/1287ق. حاضر به تحديد رسمي مرزهاي ايران و كلات با حكميت دولت انگليس شد. سر­فردريك گلداسميت به عنوان حكم انگليس تعيين گرديد (بهزادي: 130). از طرف دولت ايران ميرزا معصوم خان انصاري به عنوان رئيس كميسيون مرزي انتخاب شد (سپاهي: 149).

بر اساس موافقت‌نامه­ تعيين حدود مرزي كميسيونرها­ي ياد شده آزادي خواهند داشت نقشه­اي از متصرفات ايران در بلوچستان و متصرفات خان كلات با مرزهاي آن ترسيم كنند وآن را با خود به تهران بياورند، پس از آن مسئله با آگاهي دولت بريتانيا به گونه­اي عادلانه تصميم گرفته مي­شود. (سپاهي: 156). نماينده­ ايران ميرزا معصوم خان در راه بازگشت به تهران به دولتمردان ايران مي‌نويسد: «... اين مأمور انگليسي ]گلداسميد [جز حمايت و تقويت خان كلات و تحصيل سند كه كيج و تمپ و بليده و مند و كوهك و اسپندار و بلكه بيشتر سرباز و دشت باهو تعلق به خان معزي اليه دارد و خيال ديگري ندارد... » (سپاهي: 164). به طوري كه از نامه­ ميرزا معصوم خان برمي­آيد، انگليسيها در نقشه­ خود قصد داشتند، نواحي تمپ، كيج، بليده، مند، كوهك و اسپندار و حتي نواحي سرباز و دشت باهو را از خاك ايران جدا و به خاك كلات بيفزايند.

تلاشهاي ميرزا معصوم خان براي قرار دادن كيج و مند در قلمرو ايران به جايي نرسيد... (سپاهي: 164). ناحيه ديگر كه در اين زمان مورد اختلاف بين گلداسميت و ميرزا معصوم خان بود، ناحيه­ كوهك و اسپندار بود. (سپاهي: 165- 164). اما با همه تلاشهاي سرداران بلوچ و ديگر مأموران ايراني در حفظ حقوق كشورمان، دولت ايران در اوت سال 1871م/ جمادي­الآخر 1288ق. پذيرفت كه نقشه­ها و يافته­هاي يكجانبه گلداسميت، مبناي صدور رأي نهايي قرار بگيرد... (سپاهي: 166).

بدين ترتيب مناطقي از بلوچستان ايران جدا و به خان كلات داده شد كه حاكم بلوچستان و شاه ايران از اين امر ناراضي بودند. نارضايتيهاي حاكم بلوچستان و اقدام خودسرانه­ي او براي تصرف نواحي از دست رفته، بعد از كميسيون مرزي اول، سبب شد زمينه‌هاي تشكيل كميسيون دوم مرزي نمايان شود.

اختلاف بر سر كوهك
هر­چند دولت ايران نقشه­ گلداسميت را براي تعيين حدود مرزي از خليج گواتر تا جالق قبول نمود، اما اختلاف بر سر كوهك و بخشي از در ماشكيد همچنان باقي ماند (سپاهي: 169). ابراهيم خان (حاكم بلوچستان) عصباني و ناراحت از اصل تشكيل كميسيون و تعيين رسمي سرحدات و به محض مراجعت هيئتهاي طرفين از بلوچستان خودسرانه به اشغال و تصرف كوهك پرداخت. (بهزادي: 136). با تصرف كوهك توسط ابراهيم­خان انگليسيها درصدد زير فشار گذاشتن دولت ايران به منظور دست كشيدن از كوهك بر آمدند.

وزير مختار انگليس در تهران، طي نامه­اي به وزارت خارجه ايران، تقاضا كرده بود كه با توجه به پذيرفتن نقشه گلداسميت توسط دولت ايران، مسئله كوهك حل و فصل شود. (سپاهي: 171). با ادامه كنترل كوهك و اسپندك توسط دولت ايران، مأموران انگليسي به فكر افتادند اين مناطق را از دست ايران خارج نمايند. (سپاهي: 173).

كميسيون مرزي دوم
به دنبال تعيين حدود و علامت‌گذاري بخش اول از مرزهاي بلوچستان، در سال1290ق. تامسن وزير مختار انگليس، طي نامه‌اي به ايران خواستار تعيين حدود مرزي ايران و كلات از جالق تا ملك سياه كوه شد. (سپاهي: 204). يكي از مهمترين عواملي كه سبب شد انگليسيها دو سال بعد از كميسيون مرزي اول، تقاضاي تشكيل كميسيون ديگري بنمايند، بدون شك ترس آنها از تصرف قسمتهايي بود كه تعيين حدود نشده بود. ترس انگليسيها از آن بود كه با تصرف كوهك توسط ابراهيم­خان، حاكم بلوچستان امكان داشت كوهك و نواحي اطراف آن در قلمرو ايران داخل گردد. انگليسيها بعد از تصرف كوهك توسط ابراهيم خان به تلاشهاي خود براي استرداد اين ناحيه به خان كلات ادامه دادند.

در نامه­اي كه سفير انگليس به دولتمردان ايران نوشته بود، به خط مرزي گلداسميت استناد نموده بود طبق اين نقشه، جالق و كله­گان حدود مرزي ايران را تشكيل مي­دادند. در ادامه تقاضا كرده بود كه خط مرزي از جالق الي كوه ملك سياه در زمستان آينده تعيين شود. (سپاهي: 204). اما دولت ايران نواحي كوهك و ماشكيد را متعلق به خود مي­دانست و با اين طرح مرزي جديد انگليس مخالف بودند.

بعد از آنكه سفارت انگليس با اصرار دولت ايران، بر تعلق كوهك و ماشكيد مواجه شد (سپاهي: 206). و در اين مورد با دولت ايران به نتيجه نرسيد، دولت هند بريتانيا نيروهايي در سال 1312ق/ 1894در پنجگور در نزديكي ايران مستقر كرد و در واقع مي­خواست، از راه تهديد نظامي دولت ايران را وادار به قبول درخواستهاي خود بنمايد (سپاهي: 206-205). ابتدا به دليل اهميت استراتژيكي شاه حاضر به واگذاري ماشكيد نشد، در نتيجه تعيين حدود مرزي منتفي شد. بعد از سركشيهاي برنامه­ريزي شده توسط انگليسيها، از جانب سردارهاي بلوچ، شاه مجبور شد دستور تشكيل هيئتي براي تعيين حدود مرزي از جالق تا كوه ملك سياه را صادر نمايد.

قرارداد تعيين حدود مرز ايران و كلات از كوهك تا كوه ملك سياه در 9رجب 1313/ 26 دسامبر 1895 به امضاي صدراعظم ايران، امين‌السلطان و سفير انگليس در تهران رسيد و قرار شد طبق اين قرارداد، كميسيونر دولت انگليس به نمايندگي دولت تحت­الحمايه­ كلات و نماينده­ ايران در دهم فوريه 1896 در كوهك حاضر شوند و كار تعيين حدود را شروع نمايند (سپاهي: 212). سرحدات مذبور از قله مثلثاتي ملك سياه­كوه شروع گرديده به طول متجاوز از 900 كيلومتر به سمت جنوب امتداد يافته به ساحل شمالي خليج گواتر خاتمه مي­يابد. در تمام مسير تعداد 246 علامت مرزي گذاشته شد. (جهانباني، 110: 1338).

اولين ستون مرزي در شرق كوهك تعيين شد و به اين ترتيب كوهك به طور رسمي به ايران داده شد، اما نخلستانهاي ماشكيد جنوبي كه شامل لادگشت نيز بود به حاكم خاران واگذار شد (سپاهي: 214). يكي از مناطق مورد اختلاف در اين كميسيون مرزي، نخلستانهاي متعلق به طايفه­ ياراحمد زهي بود، كه طبق حدود پيشنهادي در قلمرو خان كلات قرار گرفت، در حالي كه اين طايفه در قلمرو خاك ايران زندگي مي­كردند. در نهايت اين نخلستانها به ايران واگذار شد. (سپاهي: 214).

با حل اين اختلاف، تحديد و علامت مرزي در 24 مارس1896 / 9 شوال 1313 پايان يافت و موافقت نامه­اي به امضا رسيد در نتيجه كار اين كميسيون، حاكميت ايران بر مناطق چون كوهك، كناربست، اسفندك، و غرب رود ماشكيد كه از مدتها قبل در تصرف ايران بودند، تأييد شد، ولي بخش عمده­اي از ناحيه ماشكيد و از آن مهمتر ناحيه­ ميرجاوه و شهر آن و نقاط استراتژيك اين منطقه از ايران جدا شد. (سپاهي: 215).

با جدايي اين مناطق از خاك ايران علاوه بر اينكه ديوار دفاعي هندوستان كامل شد، مقاصد سياسي انگليس و بهره‌برداري درازمدت استعمارگران را نيز براي ساليان دراز تأمين كرد به گونه­اي كه ما هم ­اكنون شاهد حوادث گوناگون در مرزهاي بلوچستان هستيم كه همگي توسط انگليسيها از سالها پيش طراحي شده­اند.

نتيجه‌گيري
رقابت دولتهاي فرانسه و انگليس بر سر هندوستان، انگليسها را برآن داشت تا كنترل بلوچستان را كه يكي از معابر دسترسي به هندوستان بود، به دست بگيرد. انگليسيها براي جدا كردن بلوچستان از ايران اقدامات گسترده‌اي براي شناسايي اين سرزمين انجام دادند. از جانب ديگر دولت ايران در تلاش بود تسلط خود را بر اين نواحي گسترش دهد. در دوره ناصرالدين شاه، دولت مركزي تسلط و گسترش نفوذ خود را در بلوچستان و مرزهاي شرقي ايران افزايش داد. اين حركات سبب شد تا انگليس سرحدي براي جلوگيري از پيشروي ايران تعيين نمايد. انگليس بعد از كشيدن خطوط تلگرافي، درخواست تعيين حدود متصرفي دولت ايران را در بلوچستان نمود، اما با مخالفت دولت ايران مواجه شد. ناصرالدين شاه كه قدرت مقاومت در برابر سياست انگليسيها را نداشت، تن به تشكيل كميسيونهاي مرزي مشترك داد. نتيجه كار اين كميسيونهاي مرزي، واگذاري بخشهاي وسيعي از بلوچستان و تشكيل بخشي از منطقه­ي حايل براي هندوستان بود. همچنين انگليسيها از اين جدايي بلوچستان، مقاصد سياسي و استعمارگرانه درازمدت را در ساليان بعد در سر داشتند، به گونه­اي كه هم اكنون شاهد برخي ماجراها براي برهم زدن نظم سياسي منطقه هستيم و اين همان چيزي است كه استعمار انگليس از ساليان پيش خواهان آن بوده است.


منابع و مآخذ

1. غراب، كمال‌الدين، بلوچستان يادگار مطرود قرون، تهران: كيهان، چ دوم، 1364.

2. نيكبختي، سعيد، آهنگ بلوچستان، سفرنامه. بي جا، هامون، 1374.

3. سالار بهزادي، عبد­الرضا، بلوچستان در سالهاي 1307 تا 1377 قمري. تهران: بنياد موقوفات دكتر محمود افشار، 1372.

4. سپاهي، عبد­الودود، بلوچستان در عصر قاجار. قم: گلستان معرفت، 1385.

5. مجموعه عهدنامه­هاي تاريخي ايران از عهد هخامنشي تا عصر پهلوي، 559 ق. م تا 1942 م. تهران: وزارت خارجه، 1350.

6. همت، محمود، تاريخ بلوچستان، بي جا: گلي، 1370.

7. جهانباني، امان‌الله، سرگذشت بلوچستان و مرزهاي آن، تهران: ارتش، 1338.

8. فوران، جان. مقاومت شكننده. ترجمه احمد تدين، تهران: خدمات فرهنگي رسا، چ دوم، 1378.

لندن:افغان جنگ پرغور کے لئے امریکااوراس کے اتحادی ممالک کی کانفرنس --- کانفرنس میں طالبان کو''خریدنے'' کے منصوبہ کی حمایت کی توقع

لندن.ایجنسیاں


لندن میں افغان جنگ کے خاتمہ سے متعلق نئی حکمت عملی وضع کرنے کے لئے بین الاقوامی کانفرنس ہورہی ہے جس میں دنیا کے ستر سے زیادہ ممالک کے وزراء اور دوسرے حکام شرکت کررہے ہیں. لندن کانفرنس کے دوران توقع ہے کہ عالمی برادری کی جانب سے طالبان کو قومی دھارے میں شامل کرنے... مزيد

یران:بعد ازانتخابات گڑبڑ پھیلانے پر2افراد کوپھانسی دے دی گئی --- 9افراد پھانسی کے لئے اپنی باری کے منتظر

ایران میں صدارتی انتخابات کے بعد پُرتشدد ہنگاموں میں حصہ لینے کی پاداش میں دوافراد کو پھانسی دے دی گئی ہے. ایران کی ایک عدالت نےبعدازصدارتی انتخاب پُرتشدد ہنگاموں اور بلووں میں حصہ لینے کے جرم میں گیارہ افراد کو سزائے موت سنائی تھی.ایسنا نیوزایجنسی کے مطابق ان افراد پر محارب یعنی اللہ کا باغی ہونے اوراسلامی حکومت کا تختہ الٹنے کی سازش... مزيد

US warns Iran of “growing consequences” --- Obama pledges to counter bio-terrorism threat

The United States on Thursday warned Iran would face "growing consequences" if it doesn’t halt its nuclear program and promised to take steps to...More

Iran executes two over post-election unrest --- Nine others await own turn

Iran executed two people on Thursday over widespread street unrest that erupted after the Islamic Republic's disputed presidential election in June, an Iranian news agency reported. The two were among 11 people sentenced to death on charges including moharebeh (waging war against God), trying to overthrow the Islamic...More

Afghanistan & allies meet to bring end to war

 LONDON (Agencies)
Facing a make-or-break year in Afghanistan, ministers from some 70 countries meet on Thursday to hammer out a strategy to try to bring an end to the war. The London conference is expected to back efforts to win over Taliban foot soldiers with money and jobs, and review a U.N. terrorism blacklist to encourage fighters to...More

سناتورهاى امريكايى خواستار " تحريم هاى فلج كننده " عليه ايران شدند --- اراک اوباما ایران را به اعمال تحریم های بیشتر تهدید کرد

باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا امروز پنجشنبه 28-1-2010 ایران را تهدید کرد که به دلیل فعالیت اتمی با تحریم های بیشتری روبه رو خواهد شد. اوباما در یک سخنرانی در کنگره آمریکا افزود : " جامعه جهانی برای برخورد با ایران متحد است وایران بیش از پیش منزوی شده است." کشورهای غربی ایران را به تلاش برای تولید بمب اتمی متهم می کنند... بيشتر

کنفرانس لندن برای بررسی مسائل افغانستان آغاز به کار کرد

ایران در کنفرانس شرکت نمی کند
کنفرانس بین المللی لندن برای بررسی اوضاع افغانستان روز پنجشنبه 28-1-2010 با شرکت نمایندگان نزدیک به 70 کشور و سازمان بین المللی وافغانی و بدون حضورایران در لندن آغاز به کارکرد. رسول موحدیان سفیر ایران در لندن دلیل عدم شرکت کشورش در این کنفراس را " عدم ریشه یابی واقعی مشكلات و نقش بی بدیل كشورهای منطقه ای در حل بحران افغانستان... بيشتر

دو نفر از بازداشت شدگان پس از انتخابات اعدام شدند

نه نفر دیگر نیز درانتظاراجرای حکم اعدام هستند

دبی – العربیه نت
دستگاه قضایی ایران امروز پنجشنبه 28 – 1 – 2010 حکم اعدام دو نفر از بازداشت شدگان پس از انتخابات را اجرا کرد. بر اساس بیانیه دادگاه انقلاب تهران ، برای 11 نفر از شرکت کنندگان در تظاهرات اعتراضی حکم اعدام صادر شده است و بامداد امروز حکم دو نفر از آنها اجرا شد. طبق... بيشتر

Instability in Motion: Balochistan By David Cast


Balochistan is a large province in south-western Pakistan bordering both Iran and Afghanistan. Its capital Quetta is the southern tip of Pashtunistan and the presumed home of Mullah Omar the leader of the Afghani Taliban and his Shura, a collegiate group that exerts deep influence if not command and control in Afghanistan particularly in the southern provinces of Kandahar and Helmand. Osama bin Laden could also be holed up in Quetta or the northern part of the province.

As we shall see, Balochistan is another good example of the unintended consequences a central institution invading the legitimacy of a region’s political institutions can have. Instead of quickly fixing a problem, it spreads instability through the whole social fabric and alienates natural allies.

Historically Balochistan - much like the tribal areas of Pakistan - has benefited from a large degree of autonomy due in part to its tribal background. The Balochs are a tribal people descendant of an Iranian people who came to the Pakistan territory 900 years ago.

Balochistan was also the battle ground of a proxy war between the British and the Russians in the 19th century in the “Great Game” for resources and access to the sea in the Indian sub-continent and its northern areas.

Today, the autonomy of Balochistan is put into question as the Baloch Assembly sees increasingly its power compromised by the greater penetration of the central government in its affairs, which some see it as a potential source for civil war. The upheavals are perpetrated in particular by the arm of the Frontier Corps (FC) in Balochistan, a central paramilitary organization responsible for maintaining security in the border areas in Balochistan but also in the tribal lands to the north-east.

This has come to a point where analysts of Balochistan are talking about a “parallel government” ran through the apparatus of the FC.

This pressure -only going to increase in the new American strategy - comes in part from the US government who are seeking ways to defeat the Taliban by denying them sanctuary in Pakistan.

Similar efforts have been successful if we can see American agency in the Swat valley and South Waziristan offensives of 2009. But these offensives took place because a treaty between the tribal areas and the central government fell through from 2007 onward in the demise of President Pervez Musharaff. Then again, the strength, increasing ruthlessness and antagonism towards the central government by the tribal areas can be further traced back to the links with the American invasion of 2001 in Afghanistan.

North Waziristan, another trouble area, is under a current aerial drone campaign led by CIA and Special Forces working undercover in Pakistan and in the mountainous border regions of Afghanistan.

On the other hand, Baluchistan has been left relatively untouched despite the increasing role in the affairs of the province by the FC.

Many Balochistan people see the FC as a self serving entity, more concerned about increasing their power at the expense of the indigenous democratic Baloch institutions and enriching themselves instead of performing their duty of protecting the Baloch people, denying access to the border to the “bad” people and seeking out anti government and anti-afghan forces in the area. Targeting anti-afghan forces – the US interest – is often not on top of the list of the FC.

And yet the FC has received a substantial portion of the US aid versed to the Pakistani military in the recent years.

The behavior of the FC is somewhat similar to the roles independent commanders - large and small warlords - play on the other side of the border in lawless, anarchic portions of the Afghan territory. While the afghan equivalents emanate because of the anarchy and the weakness of the central government, the Baloch case exhibits a predatory and corrosive effect of already existing institutions. The tip in the balance comes from resources – arms, money, and external support – that is being given to the FC and not the Balochistan natural authorities.

The other forces in the region also threatening the autonomy of Baluchistan is, of course, the Taliban and other similarly minded groups. This is where things get so complicated because support for the Taliban comes from different sources. We have already seen that the FC sometimes is unconcerned with the Taliban and can also be quietly supportive. Similarly, within Baloch society at large there are those who reject the Taliban and wish to conserve and augment democratic and western liberal values, and those who have a soft spot in their heart for Muslim militancy and traditional values.

But even the democratic faction in Baloch who should favor efforts to defeat the presence of religious extremists in their midst seems to reject categorically the presence of the FC. This is because of FC’s conflict of interest, their corrosive effect on Baloch’s political institutions, and also the invasion of privacy and human rights. Much like in America there are debates over how much security can encroach on civil liberties, the people of Balochistan demand at what cost can the FC go after religious extremists and impose draconian measures like sealing the borders, clamping down on protests, intrusively investigating the public and carrying kinetic actions in the midst of the population.

The growing instability of Balochistan can be yet again a lesson for American endeavors as it tackles the tribal areas of Pashtunistan across the border: governance must be served through the bottom up instead of top down. No matter your intentions, external forces wielding military might entering a region will necessarily corrode indigenous political institutions - making the external force illegitimate. The external forces will also inevitably slowly shift its purpose becoming less inclined to battle fringe extremist insurgents and more inclined to self-serving privateering.

Throughout history, there are moving relative levels of power between the center and the regions whether in a state, an empire, or an inter-state balance of power. Sometimes, the “barons” are stronger and sometimes the king is. Clearly, given the socio-economic nature of the tribal areas of Afghanistan and Pakistan, and the relatively weak means the Pakistani center or the Americans in Afghanistan have to bring about change, the tip of power must lie with the barons. An invading power using violence to change the conditions on the ground must be ready to do things neither the Pakistani nor the Americans are ready to do or have the capacity to do in order to maintain power and achieve stability. These measures would include things like purging the local intelligentsia, establishing colonies or otherwise being ready to stay for the long run.
By David Cast

As a consequence, the money and support that went to the FC should have gone to the government of Balochistan. In the case where the Balochistan authorities were supporting actively enemies of the Pakistani government or US interests, efforts should have been made to support indigenous factions to dethrone the authorities. Instead, by passing local institutions is only likely to alienate the whole population of Balochistan, including your natural allies, and creates multiple levels of instability not only restricted to the authorities but within the political community and the nature of the regime.

http://davidcastonguay.blogspot.com/2010/01/instability-in-motion-balochistan.html

Balochistan case

Daynamic in Balochistan case:

  • April 1948 ;Roots of the conflict
  • 11958 - 1959; Baloch againtone unit policy of the governemt
  • Guerrilla warfare; led bye Sher Muhammad Bijarani Marri
Read more: http://www.docstoc.com/docs/23528225/BALOCHISTAN-CASE

Balochistan : Quetta Handed Over to FC as Police Strike Continues

Wednesday, 27 January 2010

The Balochistan government on Tuesday directed the Frontier Corps (FC) to take over the maintenance of law and order in Quetta, after policemen demanding an increase in salaries continued protesting for the second consecutive day.

Below is an article published by: Daily Times

Taking stern action against policemen and officers responsible for Monday’s (25 January 2010) violent protests in the provincial capital, the Balochistan government arrested 15 policemen, including three officers and registered cases against 250 policemen, while the government also suspended 30 others. Government sources said the FC had been called in to guard official buildings, including the Governor and the Chief Minister’s houses that were ransacked by the protesting policemen on Monday (25 January 2010). Cases were registered against the protesters at the Civil Lines Police Station for resorting to violence during a protest rally.

The policemen used official weapons for aerial firing, burnt tyres to block various roads, damaged several vehicles and beat up civilians.A high-level meeting discussed damages caused by the protesters.

Deputy superintendents of police Mohammad Nawaz Salachi and Murtaza Kayani were arrested for their role in the violent protests. The government also replaced Deputy Inspector General (DIG) Shahid Nizam Durrani, with Regional Police Officer Ghulam Shabir Sheikh.

Likewise, Capital City Police Officer (CCPO) Abid Nothkani was also ordered to report to the Services and General Administration Department. The FC personnel were deployed at the headquarters of the Anti-Terrorism Force, Police Lines, the Police Training College, Zarghoon Road, Prince Road, Jinnah Road, Masjid Road, Shahra-e-Iqbal, Shahra-e-Liaqat, Kasi Road, as well as several other important areas.

Murtaza Baig, spokesman for the FC, told Daily Times that “the FC deployments are a part of a June 2009 request made by the Balochistan government for assistance to the police force to curb targeted killings”, adding that no new request had been made by the Balochistan government.

http://www.unpo.org/content/view/10637/243/

Harassment of American Friends of Balochistan's founder by Pakistani I.S.I. Agents in Washington DC

To, Dated: January 26, 2010
Your Excellency Mr. David Jacobson
United States Ambassador to Canada
PO Box 866 Station B,
Ottawa. Ontario,
K1P5T1

Subject: Harassment of American Friends of Balochistan's founder by

Pakistani I.S.I. Agents in Washington DC

Dear Mr. Ambassador:

The Baloch Human Rights Council of Canada would like to bring your attention to an incident that occurred on January 22, 2010 in front of Pakistan Embassy in Washington DC. On that day activists of the American Friends of Baluchistan had taken a permit to protest in front of Pakistan Embassy against the slow-motion genocide of Baloch people at the hands of Pakistani State Security forces and Muttahida Qaumi Movement (M.Q.M.) in Pakistan.


During the protest a person, who looked and sounded like a Punjabi, the dominant group in Pakistan that is responsible for the woes of the Baloch people, came from the side of the Pakistani embassy, and posing as a journalist, approached and interviewed Mr. Mustikhan, took pictures of the protest. The man vouched that he works with Sami Abraham, reporter for the Pakistani television news channel, GeoTV . Mr. Mustikhan believes that the person who took the interview was an official of the infamous Inter-Services Intelligence.

It is not the first time that human rights activists are being intimidated on U.S. soil. On November 22, 2009 the A.F.B held an international Baluch conference at the National Press Club in Washington DC; this conference was also attended by U.S. State Department officials. One official from Pakistan embassy again disguised himself as an attendee and stole signed petition cards for U.S. congressmen and senators which also had the senders' personal information.


Baloch activists in Canada have also faced similar issues with suspected Pakistani agents.


The world today knows the brutal role of Pakistan army in destroying the peace process in Afghanistan through the I.S.I., harboring, arming and training the Taliban in Northern Waziristan and elsewhere in Pakistan, while asking the International Security Assistance Force in Afghanistan not to cross the Durand Line. The motto and philosophy of I.S.I . is to protect the "Islamic ideological borders" of Pakistan, which apparently lies beyond the physical borders of Pakistan.

The Pakistan army, and its extension the I.S.I . have forcefully disappeared more than 8,000 Baloch political activists in Pakistan, which include women and children under the age of 12. Baloch in Pakistan are facing the fifth and the fiercest military operation in Baluchistan. The New York-based world Human Rights Watch just reported widespread abuses against Baloch civilians by Pakistan army and I.S.I.

The A.F.B. has requested the U.S. authorities to intervene and investigate the matter to stop Pakistani agents from violating the First Amendment rights of the Baloch and Sindhis now living in the U.S.A.

The A.F.B. has also lodged a formal complaint with U.S. authorities against suspected agents of the infamous Inter-Services Intelligence who are working as diplomats at the Pakistan embassy.


The B.H.R.C. seriously condemns the harassment of Mr. Mustikhan by the Pakistani agents and demands a complete investigation into this matter. B.H.R.C. also demands from the Honorable Ambassador to lodge a formal complaint to the officials in Pakistan Embassy in Ottawa about these acts of intimidation against Baloch in U.S. and Canada.

The B.H.R.C., with its headquarters in London, is an international organization aimed at stopping the genocide of Baloch people in Pakistan and Iran.

Thanking you in advance.

Sincerely,

Dr. Zaffar Baloch
President
Baloch Human Rights Council of Canada.

پاسخ امنیتی در قبال اعتراض روحانیان سنی به تبعیض مذهبی




گزارش ها حاکی است که تعدادی از روحانیان اهل سنت در روزهای اخیر در شهرهای تربت جام، تایباد، خواف و تالش بازداشت و تعدادی دیگر از روحانیان سنی نیز از سوی دادگاه ویژه روحانیت به زندانی های چند ساله محکوم شده اند.
همزمان مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان از مقام های جمهوری اسلامی خواسته است تا با تجدید نظر در سیاست های گذشته و احقاق حقوق ملی و مذهبی اهل سنت به برخی سیاست های تبعیض آمیز خود خاتمه دهند.
سایت رسمی مدرسه دارالعلوم زاهدان با تائید بازداشت روحانیان سنی، گزارش داد که "اخیرا تعدادی از علمای جوان استان خراسان رضوی دستگیر و روانه زندان شده اند."
بنابر این گزارش این روحانیان سنی که در شهرهای تربت جام، تایباد و خواف بازداشت شده اند، از روحانیان جوانی هستند که "به تازگی فارغ التحصیل شده و به منطقه خویش برگشته اند."
شیخ قریشی مدیر مدرسه دینی شهر تالش و خطیب مسجد جامع محمدیه این شهر، روحانی سنی دیگری است که بازداشت شده است.
به گزارش سایت "سنی آنلاین"، صبح یکشنبه ۲۰ دی "نیروهای نظامی پس از یورش به خانه شیخ قریشی به جمع آوری کتب و وسایل و دستگاه کامپیوتر او پرداخته و حتی سیم کارت های وی را توقیف و خود او را بازداشت کردند".
علاوه بر این دادگاه ویژه روحانیت روزهای اخیر با صدور احکام سنگین دو روحانی سنی را به زندان محکوم کرد.
خواسته اهل سنت که ما بر آن مصر هستیم این است که حقوق قانونی ما به ما داده شود. جامعه ما همواره مورد تبعیض قرار گرفته و جایگاه لازم و شایسته به آن داده نشده است و اهل سنت کشور درطول این سی سال در مدیریت کلان کشور جایگاهی نداشته و در مدیریت های منطقه ای هم سهم بسیار جزئی داشته اند.
مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی
مولوی عبدالعلی خیرشاهی که رسانه های نزدیک فعالان مذهبی سنی از او به عنوان "عالم سر شناس اهل سنت ایران" نام می برند، پس از دو سال بلاتکلیفی در زندان، هفته سوم دی ماه از سوی دادگاه ویژه روحانیت در مشهد به ۹ سال زندان و تبعید محکوم شد.
ماموستا ایوب گنجی دیگر روحانی سنی که تا پیش از بازداشت در اوایل سال ۸۷ امام جماعت مسجد قبای سنندج بود نیز از سوی دادگاه ویژه روحانیت مستقر در همدان به ۱۰ سال زندان و تبعید محکوم شده و شعبه ۴ دادگاه تجدید نظر تهران نیز این حکم را تائید کرده است.
دادگاه ویژه روحانیت در دو هفته گذشته تعدادی دیگر از روحانیان سنی را نیز احضار و مورد بازپرسی قرار داده است.
"حسن امینی" و عمر محمد امینی از روحانیان سنی به ترتیب به دادگاه ویژه روحانیت مشهد و همدان احضار شده اند.
به گزارش سایت مدرسه دینی دارالعلوم زاهدان، حسن امینی"حاکم شرع مردمی کردستان" چندی قبل نیز ساعتی پس از آن که در مراسم فارغ التحصیلی طلاب اهل سنت حوزه دارالعلوم زاهدان به ایراد سخنرانی پرداخت در حین مراجعت به تهران در فرودگاه زاهدان توسط نیروهای اطلاعات بازداشت و "پس از ۱۰ روز با اخذ وثیقه از سوی دادگستری بلوچستان آزاد شده "بود.
درخواست برای پایان دادن به تبعیض مذهبی
مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان روز چهارشنبه ۳۰ دی ماه در مراسم فارغ التحصیلی طلاب مدرسه علوم دینی خواهران "دامن" خواستار تجدید نظر در برخی سیاستهای تبعیض آمیز گذشته و احقاق حقوق ملی و مذهبی اهل سنت شد.
او گفت: "خواسته اهل سنت که ما بر آن مصر هستیم این است که حقوق قانونی ما به ما داده شود. جامعه ما همواره مورد تبعیض قرار گرفته و جایگاه لازم و شایسته به آن داده نشده است و اهل سنت کشور درطول این سی سال در مدیریت کلان کشور جایگاهی نداشته و در مدیریت های منطقه ای هم سهم بسیار جزئی داشته اند."
بنابر گزارش سایت مدرسه دینی دارالعلوم زاهدان، امام جمعه اهل سنت زاهدان با تاکید بر "ایرانی و ایرانی الاصل بودن اهل سنت کشور" گفت: "همین اهل سنت برای پاسداری از ایران، خود را در مرزها به کشتن داده اند."
مولوی عبدالحمید با اشاره به این که "قانون هیچ فرقی در بین شیعه وسنی قایل نیست" تاکید کرد که "ما معتقدیم که بسیاری از سیاستها در نظام جمهوری اسلامی به خوبی جوابگو نبوده اند و لازم است که مورد تجدیدنظر قرار گرفته و تغییر کنند، از آن جمله عدم بکارگیری اهل سنت در پستهای کلان کشور و واگذاری مسئولیتها و مناصب به این قشر قابل توجه کشور است."
امام جمعه اهل سنت زاهدان که از او به عنوان یکی از پرنفوذ ترین رهبران مذهبی سنی ها در ایران نامبرده می شود با اشاره به حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، بر لزوم وجود "آزادی بیان" در کشور تاکید کرد و افزود "در نظام جمهوری اسلامی باید حس انتقاد پذیری باشد و به جای سرکوبی منتقدان و خفه کردن اعتراضات باید به آنها جوابگو بوده و از راه گفتمان و مذاکره به مشکلات رسیدگی شود."

بي بي سي

حمله تروریستی به ماموستا کریکار در نروژ

بنا بر گزارشهای رسیده به سنی نیوز ، ساعت ١:٥٦ دقیقه بامداد امروز دوشنبه 25 /1/2010 دو شخص مسلح به منزل ماموستا فاتح کریکار در شهر اسلـــو پایتخت نــروژ حمله کردند . که موفق به ترور ايشان نشدند، اما یکی از محافظین ماموستا زخمی شده است .

سنی نیوز : ماموستا کریکار کاملا سالم و در زمان حمله تروریستی به منزل ایشان ماموستا بیدار بوده اند و پلیس نروژ در کمترین زمان ممکن به منزل ماموستا رسیده و چند تیر شلیک شده به یکی از اتاقها را يافته است .
تا هنگام پخش این خبر از سایت دوربین ، منزل ماموستا کریکار در کنترول کامل پلیس و در نزدیکی منزل ایشان ماشینی را به آتش کشیده اند . پلیس ماشین سوخته را دزدی میداند و بر این باور است که این ماشین مرتبط به افراد مسلحی است که اين حمله تروريستي را سازماندهی کرده اند .
افراد مسلح در صدد شکستن پنجره یکی از اتاقهای منزل ماموستا بودند که محافظین ماموستا متوجه شده و به آنها حمله کردند و درنتیجه این افراد مسلحه شروع به شلیک چند گلوله نمودند که در این کشمکش حمله محافظین به افراد مسلح مقداری وسایل از این افراد به جامانده است که برای تحقیقات کاملا سودمند خواهند بود.
ماموستا كريكار كه نام اصلیش " نجم الدین فرج احمد" می باشد . متولد 1956 در شهر سلیمانیه عراق است . وی یکی از علمای برجسته جهان اسلام و موسس جنبش انصار الاسلام می باشد که هم اکنون در کشور نروژ زندگی می کند.

ttp://taptan2.blogspot.com/



رفسنجانی به تلاش برای " خلع ید آیت الله خامنه ای " متهم شد

دبی – العربیه نت
غلام حسین الهام ازمقامات نزدیک به محمود احمدی نژاد ، رئیس مجمع تشخیص مصلحت ومجلس خبرگان ایران را به تلاش برای خلع ید آیت الله خامنه ای متهم کرد.

الهام شب گذشته در نشستی در قم گفت : " رئيس مجلس خبرگان با طرح ايده شورای فقاهت به دنبال خلع ید از ولایت بود.

"وی افزود " جریان هاشمی می خواست از طریق تغییر ساختارها ، نظام را دچار مشکل کند و طرح شورای رهبری و به دنبال آن شورای فقاهت که هر دو بر خلاف قانون اساسی بود نیز درهمین راستا باید مورد ارزیابی و دقت قرارگیرد.

"به گفته او " این شورای فقاهت یک نوع خلع ید از ولایت بود وغرض از این گونه کارها نوعی تغییر ساختار بود."آقای الهام در دولت نهم دبیرهیئت دولت ، سخنگوی دولت ، وزیردادگستری ورئیس ستاد مقابله با قاچاق کالا وارز بود اما پس از تصویب قانونی در مجمع تشخیص مصلحت نظام مبنی بر ممنوعیت تصدی چند مسئولیت به شکل همزمان درحال حاضر فقط عضو شورای نگهبان است و در کابینه جدید احمدی نژاد مسئولیتی ندارد.

هواداران محمود احمدی نژاد طی ماههای گذشته به شکل بی سابقه ای اکبرهاشمی رفسنجانی را آماج انتقادهای تند قرار داده اند.محمد یزدی دیگر عضو شورای نگهبان اخیرا آن بخش از اظهارات رفسنجانی در جمع اعضای حزب اعتدال وتوسعه که در آن تاکید کرده بود " رهبری می تواند مشکلات موجود را حل کند " توهین به آیت الله خامنه ای توصیف کرده بود.

او خطاب به رفسنجانی گفت :" من این نوع اظهارات را نمی ‌فهمم؛ شما با حكم رهبری مسئولیت گرفته ‌اید آن وقت این طوری صحبت می‌ كنید."رفسنجانی روز گذشته با اشاره به اظهارات یزدی گفته بود " با صحبت های ایشان واطلاعات رسیده این بار بوی توطئه به مشام می رسد ".

وی تاکید کرد قصد دارد به شکل مکتوب جواب محمد یزدی را بدهد تا به گفته او " مسائل ایشان در زمان امام راحل و در جلسه انتخاب رهبری بعد از ارتحال امام و در قوه قضاییه " را به او گوشزد کند.

انتقاد هواداران احمدی نژاد از آقای رفسنجانی زمانی آغاز شد که رئیس جمهوری اسلامی درمناظره تلوزیونی با میرحسین موسوی چندتن از مسئولان بلندپایه از جمله هاشمی رفسنجانی را به کارشکنی وفساد اقتصادی متهم کرد.رفسنجانی در واکنش به این اتهام ها از مسئولان صدا وسیما خواست تا به او فرصت دفاع از خود وفرزندانش را بدهند اما با درخواست او موافقت نشد.

او پس از آن در نامه ای به رهبرجمهوری اسلامی ایران اتهام های احمدی نژاد را "عاری از حقیقت و غیرمسئولانه " خواند وخواستار دخالت آیت الله خامنه ای برای " رفع فتنه‌های خطرناک و خاموش کردن آتشی که دودش در فضا قابل مشاهده است" ،شد
غلام حسین الهام با اشاره به نامه رفسنجانی گفت: " وی در این نامه علاوه بر اینکه احمدی‌ نژاد را فاقد صلاحیت و هم ردیف منافقان و بنی‌ صدرمعرفی کرده بود، به نوعی نظام را تهدید کرد و دقیقا سناریوی بعد از انتخابات در آن تعیین شده بود.

"الهام همچنین هاشمی رفسنجانی را به تلاش برای " مشروعیت بخشی به اهدافش " متهم کرد وگفت : " آقای هاشمی اصلا اعتقادی به مشارکت حداکثری درانتخابات ندارد وممکن است از لحاظ سیاسی جور دیگری عمل کند اما هر چه هدفش پیش برود به آن مشروعیت می بخشد.

"او افزود :" هاشمی حتی در یک جایی بیان کرده بود که دوره مدارا با دولت احمدی‌ نژاد تمام شده است وحتی برای فشار به رهبری برخلاف قواعد، مجلس خبرگان را تحت فشار قرار داد تا این مجلس صلاحیت احمدی‌ نژاد را مورد ارزیابی قرار دهد اما خوشبختانه بزرگان مجلس خبرگان رهبری با تدبیر خود اجازه چنین کاری را نداده و این موضوع را تدبیر کردند. "

هجوم آخوندهای جاهل به بلوچستان و ديگرمناطق سنی نشين

هزاران تن از آخوندهای جاهل رافضی از قم، يزد، کاشان، اصفهان و تهران در اين روزها بـه بلوچستان و ديگر مناطق سنی نشين چون خراسان، کردستان، هرمزگان، ترکمن صحرا گسيل می شوند تا به تبليغ جنون آميز فرقه جمکرانی ـ رافضی و خرافات آخوندهای تبه کاری چون خمينی مردار و خامنه اي جلاد بپردازند.

سالهاست که با زر و زور و تزوير خرافات شيعی خود را ديوانه وار درمناطق سنی نشين تبليغ می کنند . قبل از شروع "دهه فجر" هزاران طلبه و آخوند جاهل ماموريت يافته اند تا برای قبولاندن خرافات رافضی، بدترازماموران شاه اسماعيل صفوی به ميليونها مردم بيگناه فشارآورند هجوم وحشيانه و جنون آميز آخوندها در حالی ادامه دارد که دهها عالم و رهبر مذهبی اهل تسنن در
سياهچالهای رژيم مافيايی تحت بدترين شکنجه های روحی و جسمی هستند و دهها تن ديگر از عالمان برجسته اهل تسنن صرفا بخاطر عقايد پاک شان و ايمان راسخ به حـــق به شهادت رسيده اند.

http://taptan2.blogspot.com/2010/01/blog-post_27.html

اسلام رادیکال؛ یگانه محرک طالب‌ بسیجی

در شهرستان ۱۷۰هزار نفری «سرباز»، در کمتر از سه ماه، ۲۶هزار نوجوان ۱۳ساله را به عضویت بسیج درآورده‌اند.

شهرستان «سرباز» از توابع استان سیستان و بلوچستان است که چند ماه پیش در یک انفجار «تروریستی»، گروهی از سرداران سپاه در آنجا جان خود را از دست دادند.

فارغ از درستی و نادرستی این خبر، بسیاری اوقات فکر می‌کنم، کارکرد‌ ۲۳هزار پایگاه‌ بسیج برای جمهوری اسلامی چه شباهتی می‌تواند با ۱۰هزار مدرسه طلبان در پاکستان داشته باشد.

در جمهوری اسلامی از بسیجیان نوجوانی که سن و سال آنها بین ۱۳تا ۱۵سال است، برای سرکوب معترضان استفاده می‌شود. بدست گروهی از آنها سلاح می‌دهند و بدست جماعتی دیگر باتوم، چماق، کابل و چاقو.

چرایی و فلسفه به‌ کار‌گیری این چماق‌ها و کابل‌ها در پایگاه‌های بسیج و جلسات هادیان سیاسی تئوریزه می‌شود تا هریک از این چماقداران برای تقرب به اهل‌بیت، در رکاب ولی‌امر سربازی کنند.

مدارس طالبان در پاکستان و افغانستان نیز در مقیاسی رادیکال‌تر، همین کارکرد را دارند؛ تربیت طالبانی نوجوانانی که در سودای بهشت، کمربند انفجاری به خود می‌بندند. همان کاری که در فلسطین نیز انجام می‌شود و جمهوری اسلامی آن را عملیات «شهادت‌طلبانه» می‌خواند.

آموزه‌های رادیکال مذهبی، یگانه عامل انگیزشی نیرو‌های بسیج و طالبان است، با این تفاوت که بسیج فعلن با چوب و چماق به جنگ «محاربان» آمده و طالبان سال‌هاست که با بمب و تفنگ با دشمنان اسلام می‌جنگند.

جمهوری اسلامی در خشکاندن مغز نوجوانان چندان تفاوتی با طالبانی که وحشت در دل جهانیان افکنده، ندارد. تنها تفاوت در موقعیت جفرافیایی و فرهنگی است، وگرنه این نظام اسلامی دقیقن همان راهی را می‌رفت که طالبان رفته است.

پنجم بهمن ماه سال ۱۳۸۸

20100126


دستگيري دهها نفر در بلوچستان تحت عناوين مختلف

به گزارش خبرگزاري فارس از زاهدان، به نقل از پايگاه اطلاع‌رساني پليس، سلطان سهرابي اظهار داشت: در اجراي طرح تشديد برخورد با قاچاق سوخت در استان، ماموران انتظامي اين شهرستان در هفته گذشته موفق شدند، 18 هزار و 160 ليتر سوخت قاچاق را كشف و 18 قاچاقچي را در اين زمينه دستگير كرده و 19 خودرو سوخت كش را نيز توقيف و به مراجع قضايي معرفي كنند

وي ادامه داد: ماموران انتظامي اين شهرستان علاوه بر اين كشفيات در راستاي ارتقاي امنيت اجتماعي و افزايش احساس امنيت در جامعه تعداد 18 نفر از مخلان امنيت را دستگير و روانه زندان كردند

فرمانده انتظامي چابهار نيز اظهار داشت: ماموران انتظامي اين شهرستان در راستاي طرح تشديد برخورد با قاچاق فرآورده‌هاي نفتي در هفته گذشته موفق شدند از خروج 7 هزار و 640 ليتر سوخت قاچاق از كشور جلوگيري كرده و در اين زمينه هفت قاچاقچي سوخت را دستگير و تعداد شش دستگاه خودرو را متوقف كنند.

عباس چالاكي افزود: ماموران انتظامي اين شهرستان در اين مدت موفق شدند، 11 تن ماهي، 500 كيلوگرم برنج پاكستاني، يك‌هزار و 800 كيلوگرم آرد و 60 تخته پتو را از سودجويان اقتصادي كشف و در اين زمينه شش نفر متهم را دستگير و به همراه شش خودرو به مراجع قانوني معرفي كنند.

وي برقراري نظم و امنيت را براي توسعه و آباداني منطقه لازم و ضروري دانست و همكاري بيشتر مردم با پليس را در ايجاد آرامش و امنيت بسيار موثر ارزيابي كرد

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8811061037

http://www.radiobalochi.org/BH_Rights/Dastgiri18nafar_20100126.html

.



مسلح کردن طوایف بلوچ، طرحی کهنه با هدف های شوم

آخرداد سپاهی

سیاست مسلح کردن طوایف بلوچ، سیاستی است که یک بار دیگر از سوی سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در دستور قرار گرفته است. سردار حسین سلامی جانشین فرمانده کل سپاه در سخنانی در مورد وضعیت امنیتی بلوچستان و نقش شوشتری فرمانده قرارگاه قدس گفت:" ایشان از همان ابتدای کار خود ، شروع به برقراری ارتباطات مردمی و برگزاری همایش هایی کرد تا از نزدیک با آن ها دیدار کند و به مسلح کردن مردم برای حفاظت از امنیت و حتی ورود به حوزه های اجتماعی مردم مبادرت کرد" . همچنین اسماعیل کوثری، نماینده تهران و فرمانده سابق لشکر 27 و جانشین فرمانده قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران که اکنون نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی است ، تاکید کرده است که "برنامه سپاه برای مسلح کردن طوایف جنوب شرقی کشور، مشارکت آن ها در ارتقاء امنیت منطقه ای است. او تاکید کرده که "این برنامه مشابه برنامه دیگری است که سال ها پیش در شمال غرب ایران در منطقه کردستان در قالب پیشمرگان کرد مسلمان به اجراء در آمد".

سیاست مسلح کردن بخشی از نیروها و طوایف برای بومی کردن سرکوب امر تازه ای نیست.دولت های مرکزی چه در زمان شاه و چه در زمان حکومت اسلامی برای مقابله با نیروهای مسلح و یا سازمان های سیاسی بلوچ ، همواره تلاش کرده اند از نیروهای بومی نیز استفاده کنند. زیرا برایشان روشن است که نیروهای غیربومی کارائی لازم برای سازماندهی یک مقابله ی مؤثر را ندارند. این امر با توجه به این که بلوچستان یک منطقه عشایری است و مرزهای مشترکی با پاکستان و افغانستان نیز دارد، و مردم این منطقه بطور سنتی مسلح هستند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از این رو مسلح کردن برخی از طوایف، سیاست تازه ای نیست. این سیاست در زمان شاه بطور گسترده به کار گرفته می شد. در اوایل دهه 1970 با حضور ازموسی خان از سرداران طایفه مبارکی و عبدی خان سردارزهی در بغداد و هم زمان با اوج گیری درگیری های سیاسی و تنش های گسترده میان دولت عراق و دولت ایران، دولت عراق به تسلیح و تجهیز طوایف بلوچ پرداخت. و بسیاری از بلوچ های ساکن شیخ نشین ها را نیز با امکانات گوناگون مسلح و مجهز می کرد. در آن زمان که شکل گیری جبهه های آزادیبخش در سراسر دنیا به امر عمومی ای تبدیل شده بود، دولت عراق نیزبخشی از افراد و نیروهای بلوچ را با آموزش نظامی تحت نام "جبهه آزادیبخش بلوچستان" به این منطقه اعزام کرده بود و از آن ها حمایت های گسترده ای نیز می کرد. عده ای از افراد این جبهه در یک گشت معمول، با نیروهای ژاندارمری رژیم شاه درگیر شده و چندین ژاندارم را نیز کشته بودند. پس از این عملیات، خبر حضور نیروهای" جبهه آزادیبخش بلوچستان" در منطقه پیچیده بود. دولت شاه که خیلی زود متوجه شده بود که با این نیروها نخواهد توانست با اتکا به نیروهای ارتش و ژاندارمی مقابله ی مؤثری سازمان دهد، دست به دامان عیسی خان مبارکی شد. عیسی خان مبارکی که در تهران سکونت داشت یکی از خان های پرنفوذ طایفه ی مبارکی بود که روابط و وابستگی گسترده ای با دولت مرکزی داشت. این طایفه در همکاری با دولت شاه، در ترور و سرکوب شورش دادشاه در اواخر دهه سی شمسی ( دهه پنجاه میلادی) نقش داشت. عیسی خان مبارکی به منطقه اعزام شد و در همکاری با ژاندارمری به سازماندهی عشایر تحت نام " چریک" و سپس "دلاور" پرداخت. این نیروها در سرکوب مردم بلوچ و هم چنین مخالفین تحت نام "جبهه آزادیبخش بلوچستان" با موفقیت عمل کردند. این نیروهای تحت نام "دلاور" بعدها در ژاندارمری ادغام شدند و پایگاهی در منطقه "آهوران" داشتند که تحت فرماندهی یکی از پسران عیسی خان مبارکی قرار گرفت. بعدها نیروهایی که در عراق آموزش دیده بودند تسلیم مقامات دولتی شدند و نیروی "دلاور" نیز دیگر ضرورت آن چنانی نداشت.

پس از سرنگونی دولت شاه، پاسداران جمهوری اسلامی وارد منطقه شدند. در دوران پس از انقلاب، که بلوچستان در خلاء قدرت قرار داشت، اسلحه در منطقه به فراوانی یافت می شد و درگیری های زیادی در منطقه اتفاق می افتاد که در بسیاری از موارد، این عملیات وابستگی خاصی به جریانات و یا سازمان های سیاسی نداشت. پاسدارن رژیم خیلی زود متوجه شدند که برای مقابله با این حجم از درگیری ها نا توان هستند و از سوئی به نیروهای بازمانده از دوران شاه همچون ژاندارمری نیز اعتماد نداشتند، بنابراین با توجه به تجارب دوران شاه، رژیم جمهوری اسلامی نیز به فکر سازماندهی یک نیروی بومی سرکوب برای مقابله با نیروهای مسلح بلوچ افتاد. در همین زمان، که گاه درگیری های میان طوایف و قبایل پیش می آمد، طوایف ضعیف که خود را مظلوم می دانستند، در تلاش بودند با نزدیک شدن به نیروهای دولتی، برای خود حفاظ امنیتی ایجاد کنند. این نزدیکی ها در ابتدا به صورت پراکنده اتفاق می افتاد. هم زمان با آغاز جنگ، دولت عراق یک بار دیگر برای گشودن جبهه ای در جنوب شرقی ایران، و وارد آوردن فشار بر دولت اسلامی، به خان ها و سرداران بلوچ که با دولت مرکزی درگیری داشتند و در پی این درگیری ها به پاکستان پناهنده شده بودند، نزدیک شد. دولت عراق با ارسال پول و امکانات و تسلیحات، توانست تعدادی از خوانین ناراضی را جذب کرده و تحت نام "جنبش مجاهدین بلوچ" به مقابله با دولت مرکزی بکشاند تا عملیاتی در بلوچستان انجام دهند. برای مقابله با این نیروی وابسته به عراق، دولت اسلامی نیز بخش گسترده ای از طوایف و خوانین بویژه در منطقه "آهوران" را تحت نام "بسیج عشایری" سازماندهی کرد. یکی از این نمونه های قدیمی یک گروه مسلح بلوچ تحت رهبری فقیرمحمد آسکانی از طایفه ی "آسکانی" که بخشی در ایران سکونت دارند وبخشی در پاکستان بود. اوبه گرَکی معروف بود و آدم ماجراجویی بود که یک نفر را کشته بود و سپس تعدادی از اعضای طایفه ی خود را سازمان داده بود و به عنوان مدافع حقوق مردم بلوچ فعالیت می کرد و عده ای نیز پول جمع آوری می کردند و در اختیارش می گذاشتند. اما در واقع او با دولت پاکستان همکاری داشت. و بعدها نیز همکاری های خود را با جمهوری اسلامی سازمان داد. و ارتباطاتی نیز با دولت عراق ایجاد کرده بود و کمک می گرفت. او حتی یکی از رابطین خود با دولت عراق را که از بلوچ های بزرگ شده در عراق بود به دولت جمهوری اسلامی تحویل داد که نیروهای بسیج او را به زندان فرستادند و بعدها اعدامش کردند. وقتی رابطه ی همکاری او با دولت جمهوری اسلامی روشن شد ، دولت عراق کمک هایش را قطع کرد. او حتی یکی از افراد نزدیک خود به نام جُماخان که در پایگاهش حضور داشت را می خواست به دولت ایران تحویل دهد.

در هر حال ، "بسیج عشایری" تقریبأ تنها جائی بود که در شرایط بیکاری و فقر گسترده، برای بسیاری ممرر درآمد محسوب می شد و می توانست به امرار معاش خانواده ها کمک کند. همین فقر و بیکاری و گاه روحیات ماجراجویانه باعث می شد افراد به راحتی به خدمت این یا آن نیروی ارتجاعی درآیند ؛ گاه به خدمت عراق و گاه به خدمت جمهوری اسلامی. به دست آوردن درآمد و سلاحی که به آن ها قدرت می داد، نقطه ی عزیمت این گرایشات و همسوئی ها محسوب می شد. و در این میان درگیری های طایفه ای نیز عاملی بود که مورد سوءاستفاده های نیروهای ارتجاعی و ضدمردمی ، چه اسلامی و چه نیروهای خارجی ، قرار می گرفت. "بسیج عشایری" توانسته بود در منطقه آرامشی خشن ایجاد کند ، به گونه ای که نیروهای وابسته به "جنبش مجاهدین بلوچ" و یا نیروهای مسلح وابسته به سازمان های سیاسی و یا گروه های مبارز محلی جرئت نمی کردند در این منطقه دست به عملیات بزنند. به دنبال پایان جنگ و حتی در اواخر جنگ ، دولت عراق کمک های خود به "جنبش مجاهدین بلوچ" را قطع کرد و همین امر باعث نابودی این جریان، به عنوان یک نیروی فعال ضد رژیمی شد. با پایان یافتن این عملیات، "بسیج عشایری" نیز مضمون کار و فعالیت خود را از دست داد. با این حال، دولت اسلامی این نیروی سازمان یافته را حفظ کرد. اما رشد درگیری های درونی بسیج عشایری نیز به تضعیف آن کمک کرد. در این درگیری ها که در "نیک شهر" اتفاق افتاد، چندین نفر کشته شدند.

در شرایط کنونی و بویژه در چند سال اخیر، که "جندالله" در منطقه فعال شده است، فعال سازی "بسیج عشایری" بار دیگر در دستور کار دولت اسلامی قرار گرفته است. سازماندهی همایش های طوایف و قبایل بلوچ که در ماه گذشته در شهرهای بلوچستان توسط سپاه پاسداران سازماندهی شد، پاسخی به همین نیاز برای بومی کردن سرکوب است. مسلح کردن بخشی از طوایف و دادن امکانات گوناگون به آن ها، برای جلب همکاری در سرکوب نیروهای مسلح و مردم، جزئی از سیاست شناخته شده ی بومی کردن سرکوب است. علاوه بر مسلح کردن، دادن امکانات در زمینه کشاورزی یا دام داری و ایجاد شرایط شغلی برای افراد وابسته به قبایل و طوایفی که همسو با رژیم عمل می کنند، نیزبه جزئی از سیاست رژیم اسلامی تبدیل شده است. در همین راستا چشم فروبستن بر فعالیت های تجاری و قاچاق چنین طوایفی نیز امر شناخته شده ای است. این کار در شرایط بیکاری و فقر گسترده ، می تواند برای بسیاری از جوانان، تنها راه نجات تلقی شود. و رژیم ضدانقلابی جمهوری اسلامی ، بر این بی آینده گی جوانان سرمایه گذاری کرده است. اهمیت این موضوع، برای دولت اسلامی از این روست که موقعیت جغرافیائی بلوچستان، و حضور نیروهای آمریکا و انگلیس در کشور همسایه افغانستان، و امکان دخالت در تحولات بلوچستان، بلوچستان را به حلقه ضعیف جمهوری اسلامی تبدیل کرده است. انفجاری بودن نارضایتی در بلوچستان و درگیری های همیشگی میان مردم و نیروهای دولتی، به گونه ای است که گرایش جدایی طلبی را تقویت کرده و حتی برخی از سازمان های سیاسی بلوچ را به سمت شعار جدائی و استقلال سوق داده است. و این زمینه ای است که می تواند مورد بهره برداری نیروهای سلطه گر خارجی قرار گیرد و مزاحمت هایی جدی برای حکومت اسلام ایجاد کند. این نکته از دید حکومتیان نیز پنهان نمانده است. تمرکز نیروی فوق العاده سرکوب در بلوچستان، واگذاری حفظ امنیت منطقه به سپاه پاسداران، و تلاش برای بومی کردن سرکوب، محورهای اساسی سیاست رژیم برای مقابله با این نگرانی هاست. تلاش رژیم اسلامی برای سازماندهی مجدد "بسیج عشایری"، حمایت از برخی از طوایف در مقابله با بخش دیگر، دادن امکانات گسترده و بازگذاشتن دست آن ها برای فعالیت های تجاری و قاچاق، به این دلیل صورت می گیرد که دریافته اند برای مقابله با نیروهای مخالف و برای سرکوب نارضایتی توده ای مردم بلوچ ، نیروی بومی بسیار مؤثرتر عمل خواهد کرد. و این خطری است که در بلوچستان در مقابل جنبش مبارزاتی مردمی قرار دارد.

نکته مهم دیگری که باید به آن توجه کرد این است که در گذشته، این خوانین بودند که در سازماندهی نیروهای سرکوب بومی نقش تعیین کننده داشتند. اما این نقش در شرایط کنونی تضعیف شده است. هر چند هنوز هم برخی از سران قبایل وخوانین (همچون خوانین "سردارزهی" ) در این کار نقش دارند، اما حالا دیگر در رأس حرکت قرار ندارند و بیشتر در حواشی هستند. با توجه به این وضعیت ، در شرایط کنونی حضور در نیروی سرکوب "بسیج عشایری" به صورت فردی انجام می گیرد و این دست عوامل رژیم را در گزینش و آموزش و سوءاستفاده از آن ها بشدت باز می کند. حضور فردی و استخدام در چنین نهادی، امکانات آن ها برای انجام بسیاری از کارها را فراهم می آورد. کسی که به جاسوس رژیم تبدیل می شود، می تواند به راحتی در کار قاچاق فعالیت داشته باشد و بسیاری از ماجراجوئی های خود را به عمل درآورد و یا به تصفیه حساب های شخصی بپردازد. چنین افرادی، به سرعت صاحب زندگی مرفه شده و در وضعیت مالی مناسبی قرار می گیرند. کسانی که با رژیم همکاری نمی کنند، در نوک پیکان خشم رژیم قرار می گیرند. اقدماتشان در تجارت و قاچاق بشدت سرکوب می شود، و با دستگیری شان خطر اعدام نیز آن ها را تهدید می کند. دولت اسلامی برای سازماندهی نیروی سرکوب در بلوچستان، از نیروهای پاکستانی نیز مزدور استخدام کرده است. از این رو دولت اسلامی تلاش می کند از حضور برخی از طوایف در این سو و آن سوی مرز بهره برداری کرده وافرادی از بلوچستان پاکستان را نیز به استخدام درآورد وبه شناسائی بلوچ هایی که از آن سوی مرز به عنوان پناهگاه و مخل اختفا استفاده می کنند بپردازد. وقتی دولت پاکستان دوازده نفر از بلوچ های ایرانی ساکن پاکستان را دستگیر و به ایران تحویل داد، اطلاعات در مورد آن ها، از سوی همین عوامل مزدور صور ت گرفته بود. یا سوءاستفاده از باندهای تبه کار(گَنگ) در بلوچستان که باند های مافیائی هستند، از سوی دولت اسلامی و یا دولت پاکستان، امر شناخته شده ای است. "گنگ" ها افراد ماجراجوئی هستند که حاضرند در ازای دریافت پول دست به ترور و آدم ربائی و گروگانگیری و دادن اطلاعات بزنند و یک نیروی خطرناک هستند.انتخاب "پیشین" برای همایش طوایف و قبایل بلوچستان، یعنی منطقه ای در جوار مرز پاکستان، با هدف جلب همکاری بخشی از بلوچ های ساکن پاکستان صورت گرفته بود.

باید توجه داشت که پروسه ی به حاشیه رانده شدن خوانین بعد از انقلاب آغاز شد. بسیاری از خوانین که در زمان شاه از موقعیت ممتازی برخوردار بودند، پس از انقلاب در رده ی طاغوتیان جای داده شدند و سرکوبشان در دستور قرار گرفت. بسیاری از سران خوانین آواره شده و به پاکستان و کشورهای دیگر پناهنده شدند و درگیری ها درونی طوایف نیز گاه به خارج از مرزها انتقال یافت. برای نمونه می توان از میرملداد خان سردارزهی نام برد که توسط امان الله مبارکی در پاکستان ترور شد. پسر میرملداد بعدها به ایران بازگشت ولی دیگر همکاری فعالی با رژیم نداشت وقرار بود در جلسه همایش "پیشین" نیز شرکت کند که دیر به محل مراسم رسیده بود. سران طوایف و قبایل در زمان شاه، همکاری گسترده ای با رژیم شاه داشتند و در سرکوب حرکت های مردمی بلوچستان نقش ویژه ای ایفا می کردند. چه در کشتن دادشاه، و چه در سرکوب نیروهای مسلح بلوچ، سران این طوایف نقش ویژه ای داشتند. در آن زمان خان و سردار طایفه نقش زیادی داشت. بطور مثال خان طایفه ریگی در بلوچستان شمالی "سرحد" نقش بالائی داشت و ارتباطات مستحکمی نیز با دولت شاه به هم زده بود. و یا طایفه مبارکی در بلوچستان جنوبی "مَکُران"، طایفه ای است که بر طوایف دیگر در منطقه ی "آهوران" حکم فرمائی می کرد. و یا طایفه "سردارزهی" در منطقه "دشتیاری" یعنی در چهابهار و اطرافش، فرمانروائی داشتند و یا طایفه "شیرانی" در منطقه "فنوج" و" مسکوتان" و "بنت" و"دهان"یعنی قسمت های غربی بلوچستان. و "میرلاشاری ها" در منطقه لاشار سکونت و نفوذ دارند. در منطقه "نیک شهر" و "چهاربهار" نیز طایفه ی "بلیده ای ها" نفوذ و قدرت دارند.

در منطقه "سرحد" بافت و ساختار طایفه ای با منطقه "مَکُران" متفاوت است. زیرا در این منطقه برخلاف منطقه جنوب، یکجا نشینی و اقتصاد کشاورزی، نقش اصلی را نداشت و بیشتر دامداری و کوچ و تجارت نقش برجسته تری داشت و از همین رو نقش سردار و خان در این قبایل قوی تر از نقش آن ها در طوایف بلوچستان جنوبی بوده است. در منطقه سرحد طوایف "ریگی"، "شهنوازی"، "بارکزهی"، "براهوئی"، "گمشادزهی"،و ... سکونت دارند.

اما با گسترش یک جانشینی و شهرنشینی و شکل گیری اقتصاد شهری و حضور فعال مردم بلوچ در بخش های اقتصادی، ساختار طایفه ای و ایلی به شدت آسیب دید و از نقش و جایگاه خوانین کاسته شد. هر چند بسیاری از خوانین یا پسرانشان هم اکنون به تجار و سرمایه داران محلی تبدیل شده اند و بیش از آن که نفوذ معنوی در افراد طایفه داشته باشند، نفوذ اقتصادی شان به آن ها نقش وجایگاه ویژه می دهد ، اما نه نفوذ و جایگاهی هم چون زمان شاه. با این حال هنوز فرهنگ عشایری و ایلی، به طور کامل رخت برنبسته است و با شهرنشین شدن طوایف ، بخش هایی از این فرهنگ هر چند به شکل تضعیف شده تری، به شهرها منتقل شده است. یکی از دلایل این امر آن است که اقتصاد بلوچستان یک اقتصادی تولیدی نیست. تجارت و قاچاق کالا میان ایران و پاکستان و یا ایران و شیخ نشین های عربی و یا قاچاق مواد مخدر و اقتصادانگلی ، نقش اصلی را بازی می کند و همین عامل ، به تداوم مناسبات و فرهنگ و روحیه ی عشایری کمک کرده است.

در شرایط کنونی، فشار های مذهبی در بلوچستان نیز به شدت افزایش یافته است. از زمان روی کارآمدن دولت احمدی نژاد، این فشارها تشدید شده و عملأ نارضایی را گسترش داده است. به دیگر سخن علاوه برستم ملی و ظلم و جوری که بر مردم روا می شود، اعتقادات مذهبی شان نیز مورد اهانت قرار می گیرد ؛ اهانت به رهبران روحانی که در میان مردم هم نفوذی دارند، نیز مرسوم شده و این دامنه ی نارضایی را گسترش داده است. از همین روست که در هنگام انتخابات، هر کاندیدایی که مورد حمایت رژیم قرار می گیرد مردم به کاندیدای رقیب رأی می دهند. این سیاست نارضایی را بشدت افزایش داده است و زمینه ی سوءاستفاده از آن را نیز فراهم آورده است. دولت اسلامی به جای کاهش فشار و تن دادن به خواست های ملی و مذهبی مردم بلوچستان، سیاست امنیتی کردن منطقه را در دستور قرار داده است. سیاست بومی کردن سرکوب و سازماندهی مجدد بسیج عشایری در همین راستا صورت می گیرد. روشن است که این سیاست سرکوبگرانه ، وضعیت مردم را بدتر کرده و امکانات جنبش مردمی برای دستیابی به خواست های خود را محدودتر می سازد و شرایطی را بوجود می آورد که اقدامات ماجراجویانه برخی جریانات مورد استقبال جوانان احساساتی قرار گیرد.

18 آبان 1388ـ 9 نوامبر2009



فراخوان تظاهرات سبز 22 بهمن

Video ---->

Hatman moshaahede koneed. 22 bahman-e emsaal shaayad be marge in nezaam khatme beshe!!!!

Helping Pakistan- Obliterate Balochistan

By: Diagoh Murad Email: diagoh@yahoo.com

“Prime Minister Gillani Petitions Envoy for Drone Technology”

Pakistan being the close acquaintance & coalition collaborator in the ongoing war on terrorism of the United States has played a major role and was on the forefront to offer assistance to United States army and the NATO forces. The ongoing war on terrorism has made chances for Pakistan to have good relationship with America although many would believe that American government is not satisfied with Pakistan’s ongoing effort to put an end of terrorism inside Central Asia, as many of Pakistan’s own tribal belts are infected by Taliban’s militancy Swat, Malakhand, South & North Waziristan are under the control of Taliban leadership also known as Tehrik-e-Taliban Pakistan which is worrying as they have seized many of the governmental institutions and the so called operation “Rah-i-Nijat” was not a success to recover these district while there are operation undergoing but still no result can be seen. As militancy has spread inside Peshawar and the other key parts of FATA, it raise doubts that Pakistan is showing no concern to stop the advancing or may trying to dismantle the Taliban’s forces inside N.W.F.P, where even the provincial capital has been under severe battles with the Taliban insurgency.

The constant war inside Afghanistan has affected the whole Central Asian region which is why the American thinks that Pakistan is the sole ally that they can rely on. But even if we consider Pakistan to be loyal to finish off the root inside its tribal belts and take out the rest of Taliban’s miscreants out of Waziristan and FATA region it will not succeed to finish off Talibanisation which has network inside Pakistan own Secret Services ISI & MI, who have deep sympathy for Taliban’s for instance Hamid Gul the former ISI chief who was involved creating the radical force known as Taliban in the 1980 Soviet invasion of Afghanistan.

Pakistan maybe called devoted to crush the force of Taliban but to what measure, the Taliban are flourishing inside the tribal belts of Pakistan although American forces are trying to resist the Talibanisation of Waziristan with aerial bombardment through drone missiles but still the Taliban have succeeded to succumb Pakistan’s civilian government to their demands when they applied Sharia laws inside the region which were under their control and prior to this in the Presidency of Parvez Musharaf the Talibanic forces were given free hand to prosper inside South & North Waziristan under the agreement that they wont be touched if they cooperate with the Government.

Even the recent visit of Mr. Robert Gates Defense Secretary of United States didn’t proved to be subjected putting pressure over Pakistani Government, one perquisite up point came when Mr. Gates said that “Dividing these individual extremist groups into individual pockets if you will is in my view a mistaken way to look at the challenge we all face, because many American officials believe that Pakistan has been distinguishing between the other Taliban group for they are unwilling to go after those who they see as a future proxy against Indian interest in Afghanistan after Americans leave”. The biggest problem which is being seen today that Pakistan is not sincere in the war against terrorism because if it is than there are no sign of any improvement inside the tribal belts of N.W.F.P and now even the CIA has reshaped a new plan to expand the drone strike in Balochistan.

Balochistan as being rich in mineral resources and has the largest coastal belt in Central Asia has been seen going on under severe fierce battle in which the secular Baloch guerrilla groups are fighting for their salvation, As they call themselves taken forcefully by Pakistan and the illegal annexing of Balochistan as a part of illegitimate body of Pakistan. The Central Intelligence Agency may want to include the Balochistan capital city Quetta as their new target point for suspected Taliban or Al- Qaeda top most leaders but CIA should also take notice of what the civic population of Balochistan has to say about the drone strikes and should take secure measures to diminish Taliban forces, should also look into matters that Pakistani government already rejected the drone strikes inside Balochistan and reasoned that it will be against the sovereignty of Pakistan but Pakistan on the other hand is supporting the Talibanisation of Balochistan to counter the Baloch nationalism who are struggling for National Liberation. The flourishing of Talibanic Quetta Shura was done under the authorization of Pakistani secret services who knows where these top leaders are hiding and where the origin of Talibanisation is coming from.

First thing the authority in Washington should do is to get the audit of the aids Pakistan has been bestowed with, $3 billion in military aid last year and prior in the Obama administration has spent hefty amount on Pakistani Paramilitary forces (FC) in military aiding to stop the border accessing of Pakistan But no better result were shown, Even NATO supply trucks are being targeted by the Governmental Forces to put pressure on American officials to launch an oppressive operation against Baloch nationalist which is all planned up by the Pakistani official secret services to crush the Baloch nationalism which is going on as a secular and democratic movement enshrined in the UN charter.

The news of donating dozen of spy drones to Pakistan is just the start, in which Pakistan will not only use these spy drones on the Baloch resistance movement but will crush the nationalism and also the nationalist forces but no harm would come to the Taliban’s residing in Balochistan, because Pakistan has a soft heart for Taliban. The military aid in this time of Obama administration the donation of F16 fighter jets & Cobra Helicopter to Pakistani military to counter the Taliban insurgency in the stronghold that is South Waziristan will never be used against any of the terrorist forces but they will be utilized against Baloch nationalist forces for instance the killing of Nawab Akbar Khan Bugti & Balach Khan Marri were all done using the military aid giving to Pakistan.

American officials should understand this also that in the Presidency of Parvez Musharaf striked a deal with the Britain government to extradite the top most Baloch Leader Hyarbiyar Marri, Faiz Baloch & several other Baloch Nationalists who were secular in their terms to work for the ongoing situation of Balochistan which became worse because of military operation on the civilian population of Balochistan against the 2006 transatlantic aircraft plot key operative Rashid Rauf, one can say how deceiving this deal was to extradite two secular minded person with terrorist like Rashid Rauf. The donation of these spy drone missiles will become disaster once they were used against secular Baloch nationalist because Pakistan won’t let the Baloch nationalism so easily because they are the main threat to Pakistan excluding Taliban as they are working under the leadership of Pakistan military.

In the recent visit Mr. Gates was questioned whether the CIA would expand the drone strike further in Balochistan, His answer was “silence” which let many people wondering what would be the next strategy of United states because if the drone strikes are expanded to Balochistan than maybe Pakistan will direct the targets of these drones to Baloch nationalist as they are the biggest menace and if they did succeed than it will bring anti-Americanism in the hearts of secular Balochs, which will blow the American support in the Baloch society and certainly American would not want that to happen because Pakistan is already on its verge of destruction and only the Baloch are left as being trustful and loyal as being totally secular.

Helping Pakistan would not bring terrorism on its knees but it will make the roots of terrorism stronger because Pakistan is the source from where all these terrorist forces have raised up, To overcome these radical forces American have to take interest in small but trustful nation like Baloch nation because Pakistan will not dismantle Taliban and neither is loyal to this war on terrorism because if it is than the Taliban wouldn’t have gotten chance to flourish inside Pakistan that they could mingle any where they like from Tribal belts of N.W.F.P to Quetta its hard to believe that the Paramilitary Forces being aided by United States to stop the encroachment of Taliban has failed to do so which is a sheer sign that Taliban are presented by Pakistan and its military coup and if the donation of these spy drones will make Pakistan to counter the Talibanic forces than American forces should keep records of these spy drones as where these drones are being used because it is their priority and if they are misused and were utilized against Baloch nationalist forces than America should take action against Pakistani policies as they should have done earlier.

The new administrative government of President Barrack Obama should consider new policy regarding Pakistan because giving military aid to Pakistan and succumb under the pressure of Pakistan, allowing the donation of spy drones will make the situation worse for America to gain more coalition partners as not only India but Baloch nation will become tensed once the transfer of these spy drones are done because if Pakistan had made a wish list in which there it defined particulars which they require on the ongoing war on terrorism and if this wish list is considered by United States than the future damage will be on United States as it is already being seen and analyzed that Taliban are gaining ground to acquire the Nuclear weapons of Pakistan.

Even before the transfer of spy drones they Pakistani military leadership in meetings on Thursday asked “Mr. Gates to give them their own armed drones to go after the militants, not just a dozen smaller unarmed ones that Mr. Gates announced as gifts meant to placate Pakistan and induce its cooperation”. Pakistan with the slogan of help and donation in military to crush the militancy inside its regional border is just a mockery to overcome the obstacle they face today in the face of Baloch resistance & Indian pressure after Mumbai attack. This all disillusioned facts will become worse once United States considered other demands of Pakistan military leadership because it will be the end of secularism and democracy inside Central Asia or maybe Balochistan as today this region and the inhabitants who are resisting will be crushed with the US supplied warheads which will end the coalition allies, whom America desperately needs in this time, because Baloch nation can and will try to stop the advancement of Talibanisation inside Balochistan once it is funded or even supported by United States.

http://sarmachar.wordpress.com/2010/01/25/helping-pakistan-obliterate-balochistan/