Long live free and united Balochistan

Long live free and united Balochistan

Search This Blog

Translate

احزاب کرد ایرانی انتخابات مجلس را تحریم کردند

حزب دمکرات کردستان ایران و حزب کومله کردستان ایران با صدور بیانیه‌ی مشترک انتخابات مجلس را تحریم کردند. کارشناسان مسائل کردستان ایران درباره‌ی انگیزه موضع‌گیری احزاب کرد ایرانی و نفوذ این احزاب در کردستان توضیح می‌دهند.

دو حزب عمده‌ی کرد ایرانی با صدور بیانیه‌ی مشترک در دهم دی ۱۳۹۰ انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی را تحریم کردند. در بخشی از این بیانیه چنین آمده است: «انتخابات اگر در کشوری دمکراتیک و در سایه‏ی حکومتی باورمند به دمکراسی و حقوق و آزادی‏های مردم برگزار شود، بی‏شک نتیجه‏ی آن مجلسی مردمی و نماینده‏ی حقیقی مردم خواهد بود».

احزاب کرد ایرانی در بیانیه خود برگزاری انتخابات را به نمایش تشبیه کردند و نوشتند: «مقصود رژیم از این نمایش حضور مردم در پای صندوق‏های رای و استفاده‏ی تبلیغاتی از آنها جهت مشروعیت‌ بخشی به خود است و نه سهیم کردن مردم در اداره‏ی کشور».

هر دو گروه کرد ایرانی ضمن اشاره به انزوای بین‌المللی ایران خاطرنشان کردند مشارکت در این انتخابات می‌تواند افکارعمومی جهانیان را نیز به انحراف بکشاند.

همه‌ی گروه‌های کرد ایرانی انتخابات را تحریم کردند

کاوه قریشی، آگاه به مسائل امور کردستان ایران به دویچه‌وله می‌گوید که این دو حزب کرد به صورت سنتی بعد از انقلاب همیشه انتخابات را تحریم کرده‌اند. اما این‌بار تحریم‌ها از سوی گروه‌های سیاسی و مدنی دیگر کرد از جمله نمایندگان سابق کردستان در مجلس و همچنین اصلاح‌طلبان کرد هم انجام گرفته است.

کاوه قریشی درباره‌ی موضع اصلاح‌طلبان کرد به دویچه‌وله می‌گوید: «پس از اینکه آقای خاتمی شروطش را برای شرکت در انتخابات آزاد مطرح کرد، آخرین بار اصلاح‌‌طلبان کرد در تائید آن یک بیانیه صادر کردند و صریحا اعلام کردند که موضع آنها همان موضعی خواهد بود که اصلاح‌‌طلبان در سراسر کشور اتخاذ کرده‌اند».

کاوه قریشی نتیجه می‌گیرد که گروه اصلاح‌ طلبان کرد هم در انتخابات نهم مجلس شرکت نخواهد کرد.

کثرت احزاب سیاسی در کردستان ایران

طاهر برهون تحلیل‌گر کرد مقیم آلمان در رابطه با احزاب سیاسی کرد به تنوع و کثرت این احزاب اشاره می‌کند و بر این باور هست که کثرت احزاب سیاسی کرد می‌تواند الگویی برای ایران و مناطق سکونت دیگر اقلیت‌های قومی کشور شود.

وی گرچه از احزاب عمده‌ی کرد چون حزب دمکرات کردستان ایران، حزب دمکرات کردستان، حزب کومله کردستان ایران نام می برد، اما نام دیگر جریان‌های سیاسی کردستان مثل حزب کومله کردستان، حزب رزگاری، حزب استقلال کردستان، حزب پژاک را هم ذکر می‌کند که به صورت غیرعلنی فعالیت می‌کنند و برخی از آنها در اقلیم کردستان عراق مقر و پایگاه دارند.

آیا احزاب کرد ایرانی نفوذی بین مردم دارند؟

اما این احزاب در کردستان چه نقشی دارند؟ آقای مصطفی هجری دبیر اول حزب کردستان ایران پیش از این در گفتگو با دویچه‌وله گفته بود که «در کردستان هیچگونه حرکت اعتراضی پیش نمی‌آید، مگر اینکه پرچمدار و پیشرو آن حزب دمکرات کردستان ایران باشد».

اما به نظر برهون برای سنجیدن میزان نفوذ احزاب سیاسی کرد راه‌کارهای عملی وجود ندارد. کاوه قریشی کارشناس دیگر مسائل کردهای ایران هم درباره‌ی نفوذ احزاب کردی ایرانی می‌گوید: «چون ما در جامعه‌ی آزاد زندگی نمی‌کنیم و شرایط و امکان سنجش و ارزیابی دقیق نیست، نمی‌توانیم آمار دقیقی از نفوذ این احزاب ارائه بدهیم».

آقای قریشی در ادامه صحبت‌هایش تاکید می‌کند: «براساس تجربه‌ی سال‌های اخیر ما شاهد نفوذ فزاینده‌ی احزاب عمده‌ی کرد بوده‌ایم. هرگاه احزاب سیاسی و گروه‌های مدنی کرد بر سر موضوعی به اجماع رسیدند، جامعه واکنش مثبت نشان داده است. این احزاب و گروه‌ها در اردبیهشت سال ۱۳۸۹ در خصوص اعدام آقای کمانگیر و بقیه موفق شدند یک اعتصاب سراسری را در کردستان ایران به راه بیاندازند».

چرا احزاب کرد ایرانی با اصلاح طلبان وحدت نمی‌کنند؟

در بخشی از بیانیه مشترک حزب دمکرات کردستان ایران و حزب کومله آمده است که اصلاح‏طلبان در مورد شرکت در انتخابات مجلس دچار تردید شده‏اند.

آیا در شرایط کنونی همکاری بین احزاب کردی و اصلاح طلبان امکان‌پذیر هست؟

طاهر برهون، تحلیل گر سیاسی کرد در رابطه با همکاری اصلاح‌طلبان و احزاب کرد ایران انتقاد می‌کند که اصلاح‌طلبان هنوز هم احزاب ملی کرد را "تجزیه طلب" می‌شناسند و مسائل کردستان را به عنوان "غائله" ارزیابی می‌کنند.

به رغم این "اختلافات و ذهنیت‌ها" به نظر این تحلیل‌گر اکنون شرایط و زمان همکاری، حداقل بین آن بخشی از طیف اصلاح‌طلبان که قصد ندارند در این انتخابات شرکت کنند با احزاب عمده‌ی کردی بوجود آمده است.

برهون انتقاد می‌کند که احزاب کردی هم برای تحریم در انتخابات باید یک پلاتفرم مشترکی ارائه می‌دادند. وی به دویچه‌وله می‌گوید: «همانگونه که برای شرکت در انتخابات لیست مشترکی می‌دهند برای تحریم هم باید به دنبال متحد گشت».

اختلافات بنیادین احزاب ملی کرد و اصلاح طلبان

کاوه قریشی درباره اختلافات احزاب ملی کرد و اصلاح طلبان می‌گوید: «احزاب کرد خواست دگرگونی ریشه‌ای نظام را در دستور کار خود قرار داده‌اند، اما اصلاح‌طلبان قصد دارند در چارچوب قانون اساسی تغییراتی را انجام دهند. بنابراین هر دو طیف با این تفاوت بنیادی بعید به‌ نظر می‌رسد که با هم اجماع کنند».

آقای قریشی نتیجه می‌گیرد که این مسئله گونه‌ای آسیب در فعالیت سیاسی گروه‌ها و احزاب سیاسی ایرانی است.

نزدیکی بیشتر احزاب ملی کرد و اصلاح طلبان

طاهر برهون، تحلیل گر سیاسی کرد مقیم آلمان ولی نظر دیگری دارد. وی می‌گوید: «حتی احزاب کرد ایرانی که خواستار سرنگونی رژیم هستند می‌توانند با گروه‌های دیگر که "ساختار شکن" هم نیستند ولی خواهان تحولات عمیقی در جامعه بوده و طرفدار بهتر شدن وضعیت حقوق بشر، زندانیان سیاسی و یا قانونی شدن محاکمات هستند، همکاری کنند.

به نظر این کارشناس تاکنون گام عملی برای تحقق این همکاری برداشته نشده است. هم احزاب عمده‌ی کرد و هم اصلاح‌طلبان برای همکاری بایستی ذهنیت‌ها را بشکنند.

برهون تاکید می‌کند، ذهنیت‌های مسموم گذشته مانع همکاری طرفین شده است. اینها در قدم نخست بایستی بازنگری کنند و نوعی پالایش بوجود آورند تا بتوانند بیانیه مشترکی مثلا در رابطه با تحریم انتخابات صادر کنند.

استقبال مردم کرد از انتخابات چگونه خواهد بود؟

هر دو کارشناس آگاه به مسائل کردستان ایران که با دویچه وله صحبت کردند متفق‌القولند که مردم کرد بر اساس تجربه‌ی عملی و تاریخی خود از انتخابات مجلس نهم استقبالی نخواهند کرد.

کاوه قریشی در صحبت‌های خود نتیجه می‌گیرد که با توجه به اینکه گروه‌های اصلاح‌طلب کشور صریحا موضع‌گیری نکرده‌اند و احزاب عمده‌ی کرد و حتی نمایندگان سابق مناطق کردنشین در مجلس هم انتخابات را تحریم کرد‌ه‌اند، مردم کرد کمترین مشارکت را در این دور از انتخابات خواهد داشت.

طاهر شیرمحمدی
تحریریه: جمشید فاروقی

آمریکا در استراتژی دفاعی خود تجدیدنظر می‌کند

دولت ایالات متحده طرح ریاضتی جدیدی را تنظیم کرده که در آن کاهش گسترده بودجه نظامی این کشور پیش‌بینی شده است. احتمال می‌رود که معرفی این طرح سبب تشدید اختلاف‌نظرها در بحبوجه مبارزات انتخاباتی در این کشور شود.

دولت آمریکا در چارچوب اقدامات ریاضتی گسترده در پی سازماندهی مجدد نیروهای مسلح این کشور است. به گفته‌ی منابع دولتی طی تجدیدنظری که در استراتژی دفاعی آمریکا لحاظ شده، ارتش این کشور از اهداف خود مبنی بر هدایت همزمان دو جنگ در جهان دست خواهد کشید.

افزون بر این کاهش حضور نظامی در اروپا و به تعویق انداختن قراردادهای چندین میلیارد دلاری از دیگر راه‌کارهایی هستند که برای صرفه‌جویی در نظر گرفته شده‌اند.

قرار است لئون پانه‌تا، وزیر دفاع ایالات متحده به همراه مارتین دمپسی‌، رییس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا روز پنج‌شنبه (۵ ژانویه) طرح جدید ریاضتی را معرفی کنند. انتظار می‌رود که این طرح موجب تشدید اختلاف‌نظرها میان دمکرات‌ها و جمهوری‌خواهان بر سر بودجه این کشور در گرماگرم مبارزات انتخاباتی که هم‌اکنون در جریان است، شود.

یکی از نکات این طرح که می‌تواند مناقشه برانگیز از آب درآید، کاهش شدید توانایی نیروهای مسلح است به طوری که ایالات متحده در آینده تنها قادر به هدایت یک جنگ بزرگ باشد.

به گفته یکی از مقامات دولتی، در عوض ارتش آمریکا بایستی در موقعیتی قرار بگیرد که برنامه‌های خصمانه طرف مقابل را در همان ابتدا بی‌اثر کرده به گونه‌ای که اصلا فرصت به وجود آمدن هیچ کشمکش عمده‌ای رخ ندهد.

یکی دیگر از عناصر این استراتژی جدید کم کردن تعداد پایگاه‌های نظامی آمریکا در اروپا به ۲ تا ۳ واحد است. به طور متوسط هم اکنون نزدیک به ۳ تا ۴ هزار سرباز در هر پایگاه نظامی مستقر هستند. هنوز به طور دقیق پایگاه‌هایی که تعطیلی آنها در نظر گرفته شده، مشخص نشده‌اند.

صرفه‌جویی‌های همه جانبه

دفتر ریاست جمهوری و وزارت دفاع آمریکا تا کنون در مورد این طرح جدید اظهار نظری نکرده‌اند و ‌صحبت‌ها در این زمینه را به یک کنفرانس مطبوعاتی در روز پنج‌شنبه (۵ ژانویه/۱۵ دی) موکول کرده‌اند.

یکی از سخنگویان دولت تنها به ذکر این نکته بسنده کرده است که باراک اوباما، رییس‌جمهوری ایالات متحده از نزدیک در توسعه راهبرد دفاعی جدید درگیر بوده و به طور مستمر با وزیر دفاع و مقامات ارشد نظامی مشورت کرده است.

تجدید نظر در اهداف دفاعی در سال گذشته نیز یکی از موضوعات مهم دولت آمریکا بوده و مأموریت تنظیم این طرح پیش‌تر به رابرت گیتس وزیر‌دفاع پیشین این کشور سپرده شد. در آن زمان باراک اوباما از وزارت دفاع خواسته بود تا در ۱۲ سال آینده نزیک به ۴۰۰ میلیارد دلار در هزینه‌های خود صرفه‌جویی کنند.

در این میان صنعت دفاعی آمریکا نیز از این تغییرات مصون نخواهد ماند. یکی از مقامات دولتی به خبرگزاری رویترز گفته است که در طرح جدید مشخص شده که ارتش تا دو سال بعد قادر به خریداری شماری از تجهیزات نظامی خاص از جمله یک زیردریایی و یک ناوبر جدید نخواهد بود.

SN/FW

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15647834,00.html?maca=per-rss-per-all-1491-rdf

Lodging FIRs against cannot deter me from the struggle for freedom of Balochistan: Hyrbyair Marri

London: Baloch patriotic leader Hyrbyair Marri said pieces of papers lodged against him can never discourage him from the just path of Balochistan's independence struggle. He expressed these views while responding to the FIRs lodged against him by a relative of the head of ISI death squad, Shafeeq Mengal, of an attacked on their safe house in Quetta. “I want to ask why no FIRs were lodged when thousands of Baloch youth were abducted and hundreds killed. Lodging pieces of papers against us cannot undermine our bold stances. I have been in favour of free Balochistan from the day one and my practical struggle according to my capability is in front of everyone.” said Mr Hyrbyair Marri.

He further said that, the paid agents and stooges of Pakistani military generals were burying dead the bodies of members of the notorious death squad in the darkness of night because they know these terrorists were involved in killings of hundreds of innocent peaceful political activists and the Baloch nation will not spare them. Now they are trying to hide their black deeds by burying their comrades in cowardly manner. That is the difference between salaried agents and brave Baloch freedom fighters; when Baloch political activists are killed by these agents, the whole Baloch nation buries their heroes in full zeal and vigour unlike paid cowards.”

Mr Marri said that, “these state agents are struggling to get prices of their dead agents but it is very unfortunate on their part that their masters too are beggars. The financial conditions don't allow their masters to pay the wicked agents for their black deeds.”

Commenting on regional politics the Baloch leader said that, “Pakistan is again trying to use their strategic assets, Pakistani Taliban and Afghan Taliban, against international community and NATO forces, which is not a good sign for regional peace and prosperity. We have been continuously expressing our reservations and have kept saying that Pakistan is a safe-haven for Taliban and Al-Qaeda but the international community instead of taking into account our reservations have blindly trusted the Pakistani state. Pakistan is once again herding Taliban together to blackmail America and International community to get more donations and aids. No rational person with sound knowledge can ever believe Pakistan, but unfortunately NATO and other international powers have neglected the dual face of Pakistan. These unreasonable acts by International forces are costing them now. It is totally spoiling the ten years long sacrifices and achievements of International forces.”

The Baloch leader once again pleaded Baloch nation to unite under the umbrella of one ideology and requested them to formulate a policy to tackle Pakistani agents, so that the Baloch nation sees the bright day of its independence very soon.

http://www.balochwarna.com/modules/news/article.php?storyid=3411

"حق حاکميت ملى" مردم بلوچ و رابطه آن با "دموکراسى" در ايران

http://www.ostomaan.org/
لازم است پيش از پرداختن در مورد موضوع بالا و در واقع براى درک بھتر آن به تعريف و پيشينه تاريخى مقوله ھايى که در محاورات سياسى مان بکار ميبريم مختصراً پرداخته شود۰ زيرا که بدون داشتن درک مشابه از مفاھيم و مقوله ھاى بکار گرفته شده، درک نظرات يکديگر و نھايتاً ھم انديش و يا دگر انديش بودن دشوار و غير منصفانه خواھد بود۰ توجه به دو نکته زير را نيز لازم ميدانم : نکته اول اينکه تمامى پديده ھا٬ مقوله ھا٬ واژه ھا و مفاھيم سياسى و اجتماعى ھمچون موجوداتى زنده بر بستر زمان ومکان متولد و در طول تاريخ تکامل جوامع بشري و بنا به ضرورتھاى زمان خويش دستخوش تغيير و تحول گرديده اند و اين امر نيزھمچنان ادامه خواھد داشت۔ نکته ديگر اينکه با وجود ھمانندى و يگانگى قانونمندى ھاى طبيعى بر پروسه تحول و تکامل جوامع بشرى بر روى کره زمين ٬ به نظر ميرسد که مراحل رشد جوامع اروپائى سير تکاملى کلاسيکترى داشته و به دليل وجود اسناد تاريخى معتبر٬ بيشتر مورد تحقيق و تجزيه و تحليل متفکران و محققان اجتماعى قرار گرفته اند و به ھمين دليل اغلب الگوھاى اجتماعى مدرن از اين سو گرفته شده اند۔

حق چيست؟
در پروسه زندگى و زنده ماندن که در ابعاد زمان و مکان قابل لمس و مفھوم است، موجودات زنده در نتيجه تلاش و کوشش خود امکاناتى را فراھم ميآورند که با بھره ورى و بھره بردارى از آنھا، تداوم حيات متناسب با شرايط زيستى شان ممکن ميگردد۰
ماحصل تلاش ھاى "فردى" و يا "جمعى" که مسلماً براى رفع نيازھاى فردى و يا جمعى خواھند بود، حس تعلق و تملک فردى و يا جمعى ويژه اى نسبت به آن دستآورد ايجاد خواھند کرد۰ دستآورد و محصولى که صاحب و يا صاحبان آن از طريق ارزش کار متناسب با زمان خود، شايستگى بھره ورى و بھره بردارى از آن را از آن خود کرده اند به طورى که براى حفظ نظم جارى درآن دوره، رعايت اين امر يعنى بھره ورى از آن دستآورد، براى ديگران نيز امرى ضرورى ميشود
حقوقى که مستقيماً با دخالت "اراده انسانى" حاصل ميشوند حقوقى "اکتسابى" و يا "خصوصى" اند مانند حق مالکيت و بھره ورى از شکارى که کرده اى، حق استفاده از مکانى که خود ساخته اى و يا بھره بردارى از درختى که در زمين خود کاشته اى۰ اما حقوقى که براى پاسخ به نيازھاى گروھى و بدون دخالت اراده انسانى که در پروسه اى طولانى از" زمان" و بطور "طبيعى"، آرام و تدريجى حاصل ميآيند "حقوق عمومى" ويا "طبيعى" اند که متعلق به ھمه جامعه اند ، مثل حق ھستى و حيات فردى، حق ھستى و حيات گروھى، حق آزادى انديشه وبيان آن ، حق آموزش کودک به زبان مادرى و۰۰۰
بدين ترتيب ميتوان گفت که "حق" امرى اعتبارى است که اعتبارخود را براى مالکش از طريق تأييد و تصويب کنشگران "متقابل" که در محيط زيست مشترک وپيرامون آن موجود ھستند به دست ميآورد
۰
حاکميت چيست؟
انسان که در مقابله چالشھا و ناملايمات طبيعى و براى ادامه ھستى در تنازع بقايش چاره اى جز رويکرد "اجتماعى" شدن نداشت محکوم به تنظيم وايجاد قانونمندى در "مناسبات اجتماعى" چه در محيط خانه وکاشانه و آشيانه اش و چه در حوزه وميدان فعاليت روزانه براى تأمين معاش خود بوده است۔ ھر آنگاه که دو نفر و يا بيشتر در کنار ھم بوده اند، بدون بيان و داشتن تعريفى از آن٬ در تنظيم روابط و مناسبات ميان خود٬ ضرورت "اعمال ھژمونى" براى تنظيم و حفظ مناسبات فى ما بين، برايشان امرى ملموس٬ 
طبيعى و گريز ناپذير بوده است۔
لذا، از آنگاه که زندگى انسانھا به شکل جوامع مدنى در آمده است، در آنجا ضرورت و حضور يک "قدرت کنترل کننده" براى برقرارى نظم سياسى و اجتماعى مورد نياز زمان خود٬ امرى اجتناب ناپذير بوده است۔
ھر چقدر که انسان در طول تاريخ تکامل خود زمان مندتر و در حوزه ھاى مختلف زندگى اجتماعى و اقتصادى اش کاملتر و پيچيده تر شده است الزاما نظم سیاسی و اجتماعی و تقسیم کاربا ساختار پیچیده تری مورد نياز بوده است۔
"حاکمیت" ، آن نیروئی است که این نظم سیاسی و اجتماعی را سازمان می دهد۔ برای اینکه یک جامعه سیاسی بتواند به حیات خود ادامه دهد ، باید یک منبع و يک قدرت عالیه (Supreme authority ) سازمان دھنده اى وجود داشته باشدکه منشاء قوانین و اجرا کننده آن باشد۔ نام این قدرت عالی سیاسی يا قدرت فائقه حاکمیت است که هر دوره معینی از تاریخ با نظریه معینی از حاکمیت همراه بوده است۔

"حاکميت" حامل "حق" است و ايجاد "حق حاکميت "موضوع انقلابات در طول تاريخ تکامل بشريت بوده است که چه کسى اين حق را دارد٬ کنيسه؟ کليسا؟ مسجد؟ امپراطور؟ شاه؟ خان؟ سردار؟ بازار؟ مردم ؟

رابطه حاکميت با سرزمين، مردم و ملت
بر خلاف ایده "مردم" که برای توجیه وجود خود نیازمند پرورش زمان نیست ودر هر نقطه ای از زمان و در هر مکانی همواره وجود داشته اند و وجود خواهند داشت، ایده "ملت" ذاتا نیازمند پرورش زمان است و یک پل تاریخی بین نسل های مختلف مردم در یک مکان بر قرار می سازد ، که حامل عناصر" زبان" و" قومیت" و گاها "مذهب" ، و نیز" زندگی مشترک" در طی " زمان" است
لئون دوگوی (Leon Duguit ) ، متخصص حقوق عمومی فرانسوی ، در این رابطه می نویسد :
" ملت ، دارنده اصلی و منشاء حاکمیت است. ملت یک شخص است و همه صفات یک شخصیت ، از جمله ، وجدان واراده را داراست. شخص ملت، در واقعیت از دولت جداست . ملت ، قبل از دولت وجود دارد و دولت بدون ملت ، وجود خارجی ندارد. ملت می تواند همچنان وجود داشته باشد حتی اگر دولتی وجود نداشته باشد".

بر این اساس ، ملت برای بیان وجود خود ، نیازمند تلاش و زمان برای ساختن میراث و خاطرات و سمبل های مشترک خود است و درست در این رابطه است که ما از فرآیند و پروسه " ملت سازی " سخن می گوئیم ، زیرا ملت ، فرزند تاریخی زمان است.
ماده سوم از " اعلامیه حقوق انسان ها و شهروندان" انقلاب کبير اجتماعى فرانسه براین حق حاکمیت ملت تاکید ورزید:
" اصل حق هر گونه حاکمیت، اساسا از آن ملت است . هیچ کس و هیچ فردی نمی تواند قدرتی را اعمال کند که از ملت ناشی نگردیده باشد" وجه مشخصه ناسیونالیسم مدرن این بود که ملت ها باید بتوانند از نظر سیاسی ، حق تعیین سرنوشت خود را داشته باشند و "همبستگی ملی" باید تنها معیار تعریف ملیت باشد. بر این اساس ، مشروعیت دولت - ملت تا آنجائی است که خواسته های سیاسی ملت معینی را نمایندگی میکند . بنابر این ، مشروعیت سیاسی دولت نه از مرزهای جغرافیائی ، بلکه از همبستگی ملی ناشی می گردد. مشروعيت دولتھاى حاکم در کشورھاى کثيرالمله اى مثل ايران که فقط حافظ منافع يک ملت است، فقط با زور سرنيزه حاصل ميآيد زيرا که در اينجا مشروعيتش را نميتواند از ھمبستگى ملى اى که وجود ندارد به دست آورد۰
مردم در سرزمين زندگى ميکنند و حاکميت ھم در مرزھاى مشخص سرزمينى اعمال ميشود مٽلاً پس از ترک خاک ايران و ورود به خاک دبى، با سمبول ھاى متفاوتى که حکايت از سرزمينى ديگر و حاکميتى متفاوت دارندمواجه ميشويم۰ در ايران سمبول ھاى حاکميت ولى فقيه شيعه دوازده امامى و در دبى سمبول و نشانه ھاى حاکميت شيوخ عرب آل مکتوم را لمس خواھيم کرد۰ و يا پس از ترک خاک انگليس و عبور از درياى مانش وارد خاک فرانسه ميشويم ، بلافاصله سمبول ھاى ديگرى مى بينيم که ميگويد اينجاحاکميت کسانى ديگر است٬ ولى بايد ديد که حامل آن حاکميت در آنجاھا کيست؟ ٢٠٠ سال پيش حامل حاکميت در فرانسه لوئى 14
، 15 و 16 بودند ولى امروز حامل حاکميت ملت و مردم فرانسه ھستند۔

"حاکميت ملى" مردم بلوچ و رابطه آن با "دموکراسى" در ايران
با توجه به معادلات جھانى٬ و عصر گلوباليزاسيون يا عصر جھانى شدن پديده ھا که با سرعت در حال پيشروى است از سوئى٬ و تاريخ گذشته مشترک ساکنان فلات ايران از سوى ديگر، سرنوشت ملل ساکن ايران ھم اکنون آنچنان بھم گره خورده که آزادى يکى بدون آزادى ديگران ممکن نيست۰ حاکميت طولانى و تاريخى استبداد شاھى و شيخى در ايران، که نه تنھا در منطقه بلکه در دنيا براى خود نمونه منحصر بفردى شده است، با سرکوب ھاى بيرحمانه، ريشه و بنياد شکل گيرى ھر نھاد اجتماعى و حقوقى مستقل را در تمامى ايران از ريشه خشکانده است۰ ھيچ نوع تغيير و تحول اجتماعى پايدار در ايران و منطقه بدون استقرار دموکراسى که بر پايه منشورجھانى حقوق بشر سازمان ملل و ساير کنوانسيونھاى آن نھادينه شده باشد محتمل به نظر نمى آيد۰ تأمين "حاکميت ملى" مردم بلوچ بر سرزمين تاريخى شان، با توجه به شرايط حاکم کنونى بر آن، ضرورتاً حتمى نيست که از مسير شعار" استقلال" بگذرد۰ براى چنين حاکميتى که اجباراً مستلزم تأمين پيش شرط ھا مادى، ذھنى و ابزارھاى ضرورى خويش است، چاره اى جز عبور از مسير نھادينه شدن دموکراسى در ايران و نتيجتاً تربيت نسلھاى مدرن خود که منطبق با شرايط مشخص خود باشند ندارد۰ وجود ورشد نھادھاى سياسى، اجتماعى و حقوقى مستقل که از ضرورتھاى بديھى تحول در ھر جامعه اند، نه تنھا باعث تقويت "روحيه ھمبستگى ملى" ما بلوچ ھا در تقابل با"روحيه قبيله گراٸى" و زات و زھى بلکه باعث رشد روحيه مبارزه جمعى سازمان يافته، درستيز با مبارزه فردى و فردگراٸى نيز خواھد شد۰ لذا ھر فعاليتى که جامعه ايران را قدمى به نھادينه شدن دموکراسى نزديکتر کند، در واقع به ھمان نسبت ملل تحت ستم در ايران را قدمى به حق تعيين سرنوشت و برقرارى حاکميت ملى شان نزديکتر خواھد نمود۰

کشمکش و چالشى که، براى اعمال ھژمونى و حاکمیت به قصد ھدايت ھر جمعى به سوى نظم و مناسبات مورد نظر جريان داشته و خواھد داشت٬ چيزى جز سياست نيست ۔ به بيان ديگرسیاست مبارزه برای بدست آوردن قدرت و نفوذ و کاربست آن در جامعه و بطور کلى ھنر ممکنات است۰ سياستمداران موفق آنھايى بوده اند که براى تدارک ديدن ورسيدن به اھداف مقطعى و استراتژيکشان شان، با استفاده از امکانات موجود خود را سازماندھى و آماده عمل نموده اند۔

بدست آوردن حق حاکميت ملى موضوع و معضل سياسى مردم بلوچستان است۰ حقى که با زور سرنيزه و توپ و تانک از آنان سلب شده است۰ ھمه ما کما بيش از چگونگى اشغال بلوچستان در بخش غربى آن تحت دسيه ھاى استعمار انگليس و دولت قاجار و پس از آن باز ھم با ھمکارى و رھبرى انگليس و دولت رضا شاه پھلوى آگاھى داريم۰ آثار مخرب و ويرانگر نزديک به يک قرن حاکميت استبداد لجام گسيخته و سرکوب عريان و آشکار حاکمان تاجدار و عمامه بسر بر کل ايران و مخصوصاً بلوچستان، بر کسى از روشنفکران بلوچ پوشيده نيست و مردم بلوچ ھم با تمام تار و پود ھستى خود آنرا لمس کرده اند۰ بالاترين آمار بيکارى، اعتياد، بيسوادى، پاٸين ترين سطح بھداشت و درمان و عقب نگھداشته شده ترين مناسبات اجتماعى در کل ايران نصيب ملت بلوچ گردانده شده است۰ با سرعت شديدى سياستھاى فارسيزه کردن کل بلوچستان با اجراى سياستھاى ھمانند سازى اجبارى از طريق ميراندن زبان و فرھنگ و ھنر بلوچى وھمچنين با بھم زدن بافت جمعيتى بلوچستان به نفع مھاجرين تحت الحمايه دولت در حال عملى شدن است۰ خلاصه کلام اينکه نگاه حاکمان ايران بر بلوچستان از ھمان آغاز اشغال، نگاھى نظامى- امنيتى و برخورد بابلوچ و بلوچستان برخورد استعمارگر با مستعمره بوده است۰ کندن صدھا کيلومترخندق عميق و وسيع و ايجاد صد ھا کيلومتر ديوار ھاى بتونى بلند و پھن، در سرتاسر مرز مصنوعى انگليس ساخته و غير انسانى که قلب ملت بلوچ را به دو پاره تقسيم کرده است حکايت از داستانى بس غم انگيز در پيش رو دارد۰

نھرو ميگويد "ملتى که تاريخ خود را نداند ناچار است آنرا تکرار کند"۰ ما با دانستن تاريخ مبارزاتى گذشته خود، حال را ميسازيم و با برنامه ريزى آگاھانه، تلاش در زدن نقبى به آينده خواھيم نمود۰ تاريخ يکبار شانس و فرصت(فرصت تاريخى) را براى شکل گيرى پديده ھاى تاريخى به سادگى براى بھره بردارى کنشگران فراھم ميآورد که اگر از دست داده شدند، نسلھاى بعدى براى فراھم آوردن مجدد چنان فرصتى ، بايد ھزاران برابرپذيراى تاوان و رنج و مشقت گردند۰ حاکمان پيشين بلوچستان در بخش شرقى و غربى شانس و فرصت داشتن دولتى مستقل و ملى را به دليل نداشتن انسجام اجتماعى و نظامى متناسب با نياز زمان خويش، شانس و فرصت تاريخى که تبديل به دولت –ملتى مدرن گردند را در مقابل برترى نظامى و سياسى محمد على جناح و رضا شاه پھلوى، اين تحت الحمايگان امپراطورى انگليس باختند۰ اما مردم بلوچ از ھمان آغاز اشغال به اشکال گوناگون در مقابل متجاوزان مقاومت نموده اند که بسته به شرايط و شدت خفقان، اين مقاومت گاه در سطح و گاه در عمق خود را نمايانده است۰

حاکميت ملت بلوچ بر سرزمين تاريخى خود و داشتن حق تعيين سرنوشت از جمله حقوق طبيعى آن ميباشند که خوشبختانه در عصر و دوره حاضر مورد حمايت مجامع بين المللى و از جمله موارد مورد تأکيد وتأييد مفاد و منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد اند۰ اما جھت دستيابى به چنين حقى، بدون فراھم نمودن و داشتن ابزارھاى لازم ، تلاشھاى ما جدى گرفته نخواھند شد۰ آن دوران که با جنگھاى چريکى حکومت ھاى مرکزى از پاى درآورده ميشدند، دير زمانى است که سپرى شده و ما در دوران مدرنى زندگى ميکنيم که ابزارھاى مدرن و روش ھاى مدرن مبارزاتى متناسب با زمان خود را ميطلبد۰ مھمترين و تنھا نيرويى که تواناٸى باز گرفتن حق به يغما رفته را دارد نيروى مردمى ملت بلوچ است۰ اما براى بھم پيوستن نيروى تک تک مردم و تبديل کردن آن به طوفانى قدرتمند و با امواجى بنيان کن، نياز مبرم و بى چون و چرا نه تنھا به بھم پيوستن و يگانگى آنان در ھدف بلکه چگونگى سازمان يافتگى اين نيرونيز ھست۰ و اين يعنى سازماندھى و سازمان يابى به وسيله تشکلات و ارگانھاى سياسى و اجتماعى مدرن۰ و درست اين ھمان چيزى است که استبداد حاکم در ايران و ياران بين المللى اش، آن را قوى ترين دشمن خود دانسته و ھمواره با خشن ترين اشکال ممکن از نطفه بندى چنين ابزارھايى يعنى تولد نھادھا و تشکلات سياسى و اجتماعى بربستر حقوق دموکراتيک ، با سرکوب وحشيانه جلوگيرى نموده است۰ نمونه ملموس چنين توحشى اين که جمھورى اسلامى " مھرنھاد" ھا را براى جلوگيرى از تولد چنين "نھادھايى" است که درعنفوان جوانى شان از ادامه زندگى بازداشته و آنچنان شرايط خفقانى را حاکم گردانده است که بيشتر روشنفکران بلوچ را ھم اکنون به "کرنش گرانى عزلت نشين وعافيت طلب" تبديل نموده است تا چه رسد به توده عادى مردم که از نظر شرايط مادى و ذھنى ھشت شان گرو نُه شان است۰ در چنين شرايطى که ملت بلوچ در بلوچستان غربى فاقد ابتداٸى ترين ابزارھاى مبارزاتى لازم است چاره چيست و چگونه ميتوان به تأمين حق حاکميت ملى جامه عمل پوشاند؟ دو راه يا خط و مشى سياسى بيشتر وجود ندارد۰

راه اول ; درگام نخست تلاش در تأمين شرايطى دارد که درکل جامعه ايران حقوق دموکراتيک انسانھا بطور فردى و گروھى رعايت گردد تا از اين طريق نھادھا و ارگانھاى سياسى و اجتماعى ضرورى که ريشه در مردم داشته باشند به وجود آورده شوند۰ در چنين شرايطى زمينه براى گام دوم يعنى امر سازمان يابى روشنفکران متعھد ومتعاقباً سازماندھى توده ھاى مردم بلوچ فراھم خواھد گشت۰ و درست براى دستيابى به چنين شرايطى است که بخشى از روشنفکران فعال بلوچ تأکيد بر "ھمزيستى مسالمت آميز" ملل ساکن ايران دارند، تا با ھمبستگى و مبارزه اى پيگير، نظام استبدادى حاکم را با نظامى دموکراتيک و بر پايه منشور حقوق بشر سازمان ملل و ساير کنوانسيونھاى آن جايگزين سازند۰ نظام و مناسباتى که در آن نه تنھا حقوق شھروندى تک تک مردمان ايران، بلکه حقوق جمعى ملل ساکن آن نيز رعايت گردد۰ اين دسته از روشنفکران و فعالين سياسى بلوچ، اين راه و گذر از اين مسير را با اينکه مسيرى پر پيچ و خم و داراى پستى و بلندى فراوان است، مناسبترين و مطمٸن ترين خط مشى سياسى براى تأمين حاکميت ملى مردم بلوچستان ميدانند۰

طرفداران اين خط و مشى سياسى، باتکيه بر نيروى مردم بلوچ و تأکيد بر اصل " ھمزيستى مسالمت آميز و حقوق برابرملتھا در ايران"، عمدتاً به نيرو و تواناٸى ھاى حاصل از ھمبستگى تمام ملل ساکن ايران و از جمله روشنفکران مترقى و مبارزان دموکرات ملت فارس براى مبارزه در راستاى نھادينه کردن دموکراسى در ايران، تکيه و اميد دارند۰

راه دوم ، معتقد به شکست دادن نيروھاى اشغالگر و به عقب راندن قھر آميز آنان از طريق مبارزه اى روياروى و مسلحانه عليه نيروھاى نظامى و حاکمان ايران با تکيه بر نيروى مردمى ملت بلوچ و پشتيبانان بين المللى استقلال بلوچستان است۰بسيارى از دوستان فعال در صحنه سياسى بلوچستان غربى و خاصاً آنھايى که در فضاى بازسياسى و دموکراتيک کشورھاى اروپاٸى عمر بسر ميکنند، به دليل تبعيضات و تحقيرات غير قابل تحمل و سرکوب عنان گسيخته مردم بلوچ توسط حکام، اميد خود را از عملى شدن شرايطى که در ايران دموکراسى حاکم شود به کلى از دست داده و تنھا راه نجات و تأمين حاکميت ملى مردم بلوچستان را اتخاذ چنين خط ومشى سياسى اى مى بينند۰ طبيعى است که براى چنين امرى نيز و چه بسا که با دقت عمل و حساسيت بيشترى، نياز به سازمان يابى پيشگامان و سازمان دھى مردم ميباشد۰

به باور من اين خط و مشى سياسى انعکاسى از برخوردى احساسى و عاطفى به معضل ستم ملى در بلوچستان غربى است ۰ ھر چند که پيروان اين مشى سياسى برآشفته ميشوند، اما اتخاذ چنين خط سياسى اى خود را ھمطراز و ھمگام جلوه دادن با مبارزان بلوچستان دربخش شرقى است و فى الواقع خود را در ترازوى شرايط سياسى - اجتماعى بلوچستان شرقى قرار دادن ووزن کردن است ۰ باورمندان اين خط و مشى به نظر ميآيد که به سادگى چشمان خود را بر اين واقعيت مى بندند که شرايط سياسى، اجتماعى و اقتصادى در دو کشور پاکستان و ايران بدليل داشتن دو تاريخ و گذشته کاملاً متفاوت از ھمديگر، تفاوت فاحش دارند۰ و به ھمين دليل سطح رشد ملى گرايى و بالتبع سطح مبارزات عملى و چگونگى سازمان دھى و سازمان يابى در دو بخش بلوچستان کاملاً متفاوت و ويژگى ھاى خاص خود را دارند۰ امروز در بلوچستان شرقى ، دانش آموزان بلوچ با انکار سرود ملى پاکستان، عملاً در مدارس خود آھنگ و يا سرود " ما چکّٸن بلؤچانى" را ميخوانند و مردم بجاى پرچم پاکستان، پرچم مبارزاتى بلوچستان را بر بلندترين مکانھاى شھرھاى بلوچستان بر افراشته و آن را آذين بند آرامگاه شھداى آزادى بلوچستان ميکنند۰ در بلوچستان شرقى به دليل وجود دموکراسى نيم بندى که وجود داشته است مردم بلوچ و مبارزان آن توانسته اند نه تنھا براى حفظ ھويت ھاى ملى که زبان وادبيات و ھنربخش مھمى از آن را تشکيل ميدھد، بلکه با سازماندھى خود حول تشکلاتى سياسى،صنفى، ادبى، ھنرى و فرھنگى و ھمچنين وجود سردار و سردارزادگانى ملى گرا وخستگى ناپذير شعله مبارزه و مقاومت ملى را روشن نگھدارند و به مرحله اميد بخش کنونى برسانند۰ برخلاف آمادگى بسيار بالاى مردم بلوچ براى سازمان يابى در مبارزه اى پيگير، متأسفانه ھنوز ھم از يکسو به دليل عدم اتحاد و ھمبستگى لازم در ميان مبارزان و نداشتن رھبريتى واحد و از سوى ديگر سياستھاى اربابان جھانى و نيازشان به نظاميان حاکم در پاکستان ، تا تأمين حاکميت ملى مردم بلوچستان در بخش شرقى به شکل "کشور مستقل بلوچستان" ضمن اميد فراوان، ھنوز فاصله ھا داريم۰ و بقو
ل يکى از رھبران بنام استقلال بلوچستان در بخش شرقى، ملت ما در شرايطى نيست که ھمزمان دو ھندوانه در يکدست بگيرد۰
طرح دستيابى به حاکميت ملى مردم بلوچستان در چھار چوب سيستمى غيرمتمرکز و دموکراتيک که تقسيم و اشتراک قدرت سياسى در آن بر مبناى ملتھاى ساکن ايران و به طور برابر باشد (فدراليسم ملى) بيشترعملى و قابل درک نسبت به طرح ھاى ديگر ميباشد۰ زيرا که در پناه چنين مناسباتى است که ملت بلوچ قادر خواھد شد نھادھاى سياسى ، اجتماعى، فرھنگى، ھنرى و صنفى گوناگون خود را بنا نھاده رشد و تکامل دھد ۰ با تکامل نھادھا و ارگانھاى سياسى لازم يعنى احزاب سياسى مجرب ، پارلمان ملى بلوچستان، نيروھاى انتظامى بلوچستان و ۰۰۰ و ھمچنين کسب تواناٸى در ميدان ھاى گوناگون ، نسلھاى آينده براى دستيابى ھر چه بيشتربه حق حاکميت ملى خويش از طريق مبارزه اى مستمر و متمدنانه آماده تر و پيگيرتر خواھند بود۰

در چنين کشمکشى، دانستن اينکه چه کسى و چه ميبرد شايد آسان باشد اما چگونه و چه وقت بردن را نه تنھا ميزان دانش بلکه توانائى و امکانات موجود و عمل کنشگران تعيين خواھد کرد۔ درجه اعمال نفوذ و تأٽير گذارى کنشگران بسته به قدرت و امکانات آنھا است۰ طرح شعارھاى بدون برنامه عملى، آرزوھا را جانشين واقعيات کردن و آرمان گراٸى محض است ۰ طرح شعارھايى که سرچشمه از منزّه طلبى و رنگھا را فقط سياه و سفيد ديدن وبر حداکثر خواھى مطلق يعنى يا "ھمه چيز" يا "ھيچ چيز" ريشه داشته باشند در عمل کمک سازنده و تأثير گذار براى حرکت به پيش جنبش ملى نخواھند کرد بلکه عزم حاکمان را در "سرکوب"، و گريز محکومان (مردم) را از"سازمان يابى" جزم تر ميکند۰ کنشگران سياسى واقع بين بايد راه و چاره قدرتمند شدن را بيابند و برنامه ھاى سياسى و بلند پروازيھا را بايد با قدرت موجود خودمتناسب سازند، در غير اينصورت خود را به مضحکه دشمن و نا اميد کننده دوست تبديل کردن است۔

فعالين سياسى بلوچى که در اين مرحله از مبارزه رھايى بخش و دموکراسى خواھى، خط ومشى "حاکميت ملى مردم بلوچستان" را با تأکيد بر "ھمزيستى مسالمت آميز ملل ساکن ايران با حقوق برابر" و يا آنانکه خط و مشى سياسى "استقلال " را دنبال ميکنند، ميتوانند و حق دارند که ، پويندگان راه و باورھاى خويش باشند۰ اما اما با برخورد سازنده و احترام متقابل اجازه ندھند که به بازيچه دوستان نادان ويا ابزار دشمنان دانا عليه يکديگر و ملت خويش تبديل گردند۰

رحيم بلوچستانى دسامبر سال 2009

(لازم به ذکر است که در بيان مفاھيم و مقوله ھاى سياسى موجود در اين نوشته از نوشته ھا ومقالات استادانى بزرگوار ھمچون ھدايت سلطان زاده، ناصر ايران پور، دکتر گلمراد مرادى و ۰۰۰بھره برده ام)

دفاع رحيم بلوچستانى ازفدرالیسم ,با شناختی نادرست از مقولات

http://www.zrombesh.org/

در مقاله "حق حاکميت ملى" مردم بلوچ و رابطه آن با "دموکراسى" در ايران، آقای رحیم مقولات سیاسی متعددی بکار برده اند تا نتیجه خاص خود که همانا دفاع از فدرالیسم و مثلأهمزیستی مسالمت­آمیزملت بلوچ در ایران است، را گرفته باشد..
آقای رحیم از منابع گوناگون استفاده کرده اند تا به تشریح برخی از واژه هایی را که بکار برده بپردازد. بطور مثال از «حق» و «حاکمیت» و نیز «حق حاکمیت» نقل کرده اند. در ادبیات سیاسی، و عرصه سیاست جهانی، حاکمیت یا ساورانتی در انواع مختلف وجود دارد و در اکثر جوامع مدرن و دمکراتیک آن را متعلق به ملت یا ناسیون میدانند که از طریق نهادها و ارگانهای مختلف باجرای درآورده میشود. در قوانین رایج بین المللی ملت به مجموعه مردمانی گفته میشود که در سازمان ملل متحد سرزمین شان بعنوان یک کشورمستقل عضو شناخته شده است. پس در ایران حاکمیت متعلق به ملت ایران است و بلوچ میتواند بعنوان یک اقلیت اتنیکی در چارچوب ایران خواستار یکسری حقوق باشد. همانطوریکه حزب مردم بلوچستان در نوامبر 2009 تلاش نمود با شرکت در کنفرانس سازمان ملل برای دفاع از اقلیتهای اتنیکی در ژنو، خواستار یکسری حقوق درچارچوب حاکمیت ایران برای اقلیت اتنیکی بلوچ شود..

علیرغم سیاست محوری حزب مردم بلوچستان بر «حق حاکمیت ملی»، در چارچوب ایران این حق از نظر حقوقی نمیتواند شامل ملت بلوچ شود چرا که ملت بلوچ با پدیده ملت بزرگ ایران روبروست. اگرچه حضور حزب مردم بلوچستان در کنفرانس ژنو مبیین پذیرش اقلیت اتنیکی بلوچ در ایران از سوی حزب مردمی که محور سیاست را بر اساس حق حاکمیت ملی استوار کرده است. در عصر گلوباليزاسيون حاکمیت متعلق به ملت ایران است و هیچ قانونی نمیتواند این حق را تا زمانی که پدیده ملت ایران سندیت داشته باشد،از ملت ایران بگیرد. در عرصه گلوباليزاسيونی که آقای رحیم از آن فدرالیسم خود را نتیجه گیری میکنند، پدیده ای بنام ملت بلوچ وجود خارجی ندارد تا ساورانتی یا حاکمیت شامل آن شود.

آقای رحیم از رابطه دمکراسی و حق تعیین سرنوشت به تفصیل نوشته اند و بدفاع ازفدرالیسم با شناختی نادرست از مقولات پرداخته، و بدینسان آشفتگی در شناخت این ترمولوژیها را بنمایش گذاشته اند. این آشفتگی را میتوان در انتخاب نام حزب فدرالیست بلوچستانی یعنی حزب مردم بلوچستان مشاهده کرد. استفاده ترم سیاسی «مردم» برای بلوچ با نُرمهای رایج سیاسی همخوانی ندارد، چرا که کنوانسیونها و قوانین بین المللی «مردم» به ساکنان کشورهای عضو یا تحت استعمار این کشورها گفته میشود. از آنجا که حزب مردم بلوچستان و آقای رحیم منافع ملت بلوچ را در چارچوب ایران دمکراتیک و همزیستی مسالمت آمیز ملت بلوچ را با ایرانیان تشخیص میدهند ونه بابرادران ويا فاميل ھم خانه !!(بلوچستان شرقى)، بنابر منطق گلوباليزاسيون نمیتوانند ادعای وجود پدیده سیاسی ای بنام مردم بلوچ داشته باشند. از اینرو طرح خواست حق تعیین سرنوشت برای ملت بلوچ در چارچوب ایران موردی پیدا نمیکند. در منشور سازمان ملل متحد حق تعیین سرنوشت برای مردمانی که تحت سلطه کالونیستها بودند، در نظر گرفته شده است. از آنجا که آقای رحیم بلوچستانی بر این باور خردمندانه خویش است که «سیاست هنر ممکنات است» و در روند گلوباليزاسيون مصلحت بلوچ بر اینست تا منافع گره خورده اش را در چارچوب ایران جستجو کند، پس قلم را آنطور که سیاست ایران حکم میکند، بکار ببرید و مبارزین بلوچ را با شعارهایی از قبیل اشغال بلوچستان، فارسیزه کردن بلوچستان، تامین حاکمیت ملی بلوچ و. . . که بنابر راهبرد سیاسی تان در تضاد بنظر میرسند، بتمسخر نگیرید. طرح این مسایل از سوی شما زمانی برای مبارزین بلوچ جدی تلقی خواهند شد که بپذیرید پیروی نادرست شما از بینش «سیاست هنر ممکنات است» تا کنون یک خطا بوده و نیز بپذیرید که رابطه ملت بلوچ با ایران رابطه اشغالگر و اشغال شده است ومنافع ملت بلوچ با منافع ملت ایران در تضاد است..
دمکراسی در ایران نمیتواند تامین کننده حاکمیت ملی ملت بلوچ شود چرا که پدیده ایران از نظر حقوقی و بین المللی حاکمیت را متعلق به ایران میداند و بلوچستان بخشی ناگسستنی از تمامیت ارضی ایران محسوب میشود. از نظر موازین بین المللی و از نظر حقوقی تمامیت ارضی کشورها یک اصل خدشه ناپذیر است که سازمان ملل و موازین بین المللی متعهد بدفاع از آن هستند. البته آقای رحیم میتوانند مثال از مواردی چون تیمور شرقی و کشورهای اروپای شرقی و یوگسلاوی بیاورند که به استقلال دست یافته اند. واقعیت اینست که منافع و شرایط بین المللی همراه با مبارزات مردمان این کشورها سبب این تحولات شده است تا پیروی و اجرای موازین بین المللی..
بنابر پیش فرض آقای رحیم اگر چناچه هم در ایران بعد از جمهوری اسلامی ما شاهد استقرار یک نظام دمکراتیک با نرم های رایج بین المللی شویم، در آنصورت آقای رحیم و احزاب فدرالیست بلوچستان تنها مجاز به فریاد زدن در ایران دمکراتیک شان خواهند شد بدون اینکه توانسته باشند خواست خود مبنی بر حاکمیت ملی ملت بلوچ را بر پایه حقوقی استوار کنند. بطور مثال در کشورهایی چون بریتانیا که عدم تمرکز قدرت را باجرای درآورده و فاکتور یک نظام فدرال نيز برقرار است، اسکاتلند با وجود داشتن پارلمان مستقل و اختیارات بسیار وسیع سیاسی از حق حاکمیت برخوردار نیست. بدین معنی که از نظر حقوقی و قوانین بین المللی اسکاتلند در صورت برگزاری رفراندوم برای استقلال و کسب آرای حتی صددرصد نمیتواند بدون رضایت پارلمان بریتانیا به استقلال اش دست یابد. نمونه دیگر را میتوان در کشور اسپانیا مشاهده کرد. کاتلانها با برگزاری رفراندوم غیررسمی رای به استقلال کشوری بنام کاتلان داده اند، ولی از آنجاییکه بنابر موازین و قوانین بین المللی این حق شامل ملت کاتلان نمیشود تا یکجانبه اعلام استقلال کنند(از نظر حقوقی و حتی بنابر قانون اساسی اسپانیا کلاتلان بعنوان یک ملت شناخته شده است) و ساورنتی از آن ملت اسپانیا است، از اینرو اسپانیا رفراندم کاتلانها را برسمیت نمیشناسد و حق تصمیم گیری را منحصر به پارلمان اسپانیا میداند.
پس آقای رحیم و احزاب بلوچستانی طرفداران فدرالیسم در ایران دمکراتیک ,ادعایی واقعبینانه برای تامین حاکمیت ملی بلوچ ندارند، چرا که تهران تصمیم میگیرد که مسئله ای بنام ملت بلوچ واقعییت دارد و یا اینکه ما همه ایرانی و برابر هستيم ..

آقای رحیم در نوشته اش تلاش نموده بین مبارزات بلوچها بر علیه پاکستان و ایران برای استقلال بلوچستان فرق بگذارد. در این شکی نیست که مبارزین بلوچ در فازهای بسیار مختلف قرار دارند ومسئله استقلال بلوچستان شرقى از پاکستان بمراتب امیدوارکننده تربه نظر ميرسد. اما آقای رحیم با وجود اظهار حمایت از مبارزین بلوچ برای استقلال بلوچستان از پاکستان، در همانجا مینویسد که به پیروزی شان مطمئن نیست. این بخش از نوشته آقای رحیم مرا یاد یک مبارز فرهیخته بلوچ دیگری میاندازد که او با وجود نشانه های انکارناپذیر از مبارزات سرمچاران بلوچ برای استقلال بلوچستان غرق در ناباوری بود. وی زمانیکه اکبرخان بگٹی براى پيشبرد مبارزات به کوههای بلوچستان رفت، عیناً مثل آقای رحیم مسئله ذات و سرداری و منافع فردی را بمیان میکشید، و متاسفانه تا زمان شهادت اکبرخان بگٹی بر در و دیوارهای خانه اش خط ميکشيدند و روز شمارى ميکردند تا بما ثابت کند و بگويند که اینهم شما و قهرمان ملی تان که نان را به نرخ روز خورد!!. حال بنظر میرسد که پیروان این گونه تفکرھميشه درمیان ما بلوچها ھستند و لحظه شماری ميکنند برای دیدن شکست مبارزات سرمچاران بلوچستان ، تا فدرالیسم و سیاستهای انحرافی شان را نسبت به مسئله بلوچ باثبات برسانند..

آقای رحیم اگر هنوز فکر میکنید که ما استقلال طلبان، افرادی احساساتی هستیم، لااقل بخودتان بیاييد و از فلسفه« سیاست هنر ممکنات است» استفاده کنيد.
در پايان عرض بنده به آقای رحیم بلوچستانی وديگررحيم ھايى که درآينده بجاى استقلال بلوچستان, فدراليسمى که61سال در پاکستان در بلوچستان شرقى امتحان خود را پس داده است را اينباردر بلوچستان غربى به ملت بلوچ تحميل نکنند ونيزعرض بنده به آنهایی که درعصرگلوباليزاسيون زندگى ميکنند وهمزیستی مسالمت آمیزایران اشغالگر و بلوچستان اشغال شده را راه حل برای ملت بلوچ، اساس سیاست و مبارزه خود میدانند، اینست که آنها بھتراست از طرح مسایلی که پدیده ملت ایران !!و حاکمیت ناشی از آنرا خدشه دار و یا تضعیف میکنند، خود را بر حذر دارند.
زندگی مسالمت آمیزملت بلوچ درايران زمانی ممکن است که ملت بلوچ ازهویت وجودى خود دست بردارد وخود را ذوب در ملت ایران بنماید و احزاب فدرالیست بلوچ ھم تمامیت ارضی ایران را پاس بدارند..

اما آنهاییکه به هویت ملی ملت بلوچ ایمان دارند، برای حاکمیت ملى خود که آنھم دراستقلال بلوچستان تجلی مينمايد، مبارزه شان را طبق معمول ادامه خواهند داد.

پاينده باد بلوچستان

زنده کردن بافتهای در حال مرگ با الهام از چسب گیاه حشره‌خوار!

محققان در تلاشند تا با الهام از نوعی گیاه حشره‌خوار، روزی بتوانند از ماده چسبناک این گیاه که قادر است تا یک میلیون برابر طول طبیعی خود کشیده شود، برای چسباندن زانوی مصنوعی یا قطعات کاشتنی دیگر، بدون نگرانی از پس زده شدن آنها توسط بدن استفاده کنند.
به گزارش سرویس فناوری ایسنا، در آزمایشگاه «مینگ‌جون ژانگ» واقع در کمپ «ناکسویل» دانشگاه «تنسی» آمریکا، 15 گیاه «sundew» روی لبه پنجره جای گرفته و به جذب نور خورشید و خوردن حشرات مشغول هستند. «Sundew» یک گیاه حشره‌خوار است که حشرات را با استفاده از دانه‌های چسبناک کوچکی که در انتهای شاخک‌های خود دارد، به‌ دام می‌اندازد.
گروه تحقیقاتی «ژانگ» امیدوارند یک روز بتوانند از این ماده چسبناک برای چسباندن زانوی مصنوعی یا قطعات کاشتنی دیگر، بدون نگرانی از پس زده شدن آنها توسط بدن استفاده کنند.
هدف از این کار، مطالعه مواد زیستی در مقیاس نانو و تقلید از آن چیزی است که طبیعت در طول میلیون‌ها سال انجام داده است تا در نهایت از این یافته‌ها در زندگی روزمره استفاده شود. «لانگان» می‌گوید: در جراحی‌های پزشکی جایگزینی، «به چیزی نیاز داریم که سلول‌ها، آن را شناخته و به آن متصل شوند». نانوذراتی که در چسب «Sundew» وجود دارند، به‌ راحتی توسط سلول‌های انسانی شناخته می‌شوند.
«ژانگ» و همکارانش، علاوه بر تحقیق بر روی ویژگی‌های بسیار جذاب چسب گیاه حشره‌خوار «Sundew»، نانوذرات موجود در گیاه پیچک انگلیسی را بررسی می‌کنند. نانوذرات این گیاه، نور را پخش می‌کنند و می‌توانند جایگزین نانوذرات فلزی شوند که اخیراً در کرم‌های ضد آفتاب به ‌کار می‌روند.
ژانگ و همکارانش، در سال 2010 مقاله‌ای با عنوان Nanofibers and nanoparticles from the insect-capturing adhesive of the sundew (Drosera) for cell attachment در مجله «Nanobiotechnology» منتشر کردند. آنها در این مقاله گزارش کردند که نانوالیاف و نانوذرات طبیعی حاصل از چسب «sundew» سازگاری بسیار بالایی برای اتصال به سلول‌ها از خود نشان می‌دهد.
«لانگان» اشاره می‌کند که می‌توان از این نانوالیاف روی چسب‌های زخم استفاده کرد و به ‌جای این‌که زخم را فقط با یک پوشش کتانی بپوشانیم، یک روکش زیست‌سازگار ایجاد کنیم که با تحریک فعالیت سلولی موجب بهبودی سریع‌تر زخم شود.
چسب «sundew» ویژگی‌های مرد عنکبوتی را داراست. به ‌عنوان مثال می‌تواند تا یک میلیون برابر طول طبیعی خود کشیده شود. بیشتر نوارهای لاستیکی تنها می‌توانند تا شش برابر طول اولیه خود کش بیایند.
این الاستیسیته بالا، چسب «sundew» را به گزینه مناسبی برای روکش دادن قطعات کاشتنی بدن، تولید مجدد بافت‌های در حال مرگ، درمان زخم و بهبود چسب‌های سنتزی تبدیل می‌کند. این ماده آن‌قدر الاستیک و چسبنده است که استفاده از آن مقرون به ‌صرفه است، چرا که تنها کمتر از یک میکرولیتر از آن می‌تواند 25 میلی‌متر مربع را پوشش دهد.

با نفوذترین خانواده های ایرانی در دبی چه کسانی هستند؟

حاکم دبی چگونه ایرانیان را جذب کرد؟
در یکی از اسناد ویکی لیکس به حضور موثر ایرانیان در دبی اشاره شده است. این سند در 27/6/2007 توسط جیلیان برنز، رئیس دفتر منطقه ای ایران در دبی تنظیم شده است.
به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب" ؛ در این سند ویکی لیکس آمده است: دبی یکی از مراکز اصلی ایرانیان خارج از کشور از لحاظ تعداد زیاد و حضور در جامعه اقتصادی است.
مهاجران ایرانی، چه کسانی که قبل و چه کسانی که پس از انقلاب اسلامی به دبی آمدند، نقشی قابل توجه در موفقیت اقتصادی دبی بازی کرده اند.

دبی همچنان پذیرای مهاجران ایرانی است که در همه ی حوزه های اقتصادی فعالیت می کنند. البته، تنش بین دو کشور و افزایش فشار بین المللی در مورد ایران باعث به وجود آمدن مشکلاتی برای جامعه اقتصادی دبی شده است.
به گفته ی اتاق تجارت و صنعت دبی، ایرانیان و غالبا تاجران این کشور، در بین اولین بیگانگانی هستند که در امارات متحده ی عربی فعالیت اقتصادی را اغاز کردند.
در ادامه ی این سند آمده است: از زمان دهه 1950 که ایران پویاترین اقتصادی منطقه را داشت، بازار دبی، اول از همه متوجه ایران بود.
حاکم دبی، شیخ راشد به ایرانیان مشوق هایی مثل زمین رایگان، محافظت شخصی و معافیت از پرداخت گمرگ ارائه کرد.
با فشارهای اقتصادی غرب علیه  ایران  پس از انقلاب 57 ، دبی نقشی جدی به عنوان مرکز صادرات برای ایران بازی کرد.
این تلگراف بر روی حضور اقتصادی ایران در امارات تمرکز دارد. در ذیل نگاهی جامعه شناختی به جامعه ی ایرانیان ساکن دبی شده است:
امارات در فاصله ی کمتر از 100 مایلی خلیج فارس واقع شده و  بزرگترین شریک تجاری ایران است. دبی به عنوان روزنه ای از سوی ایران استفاده می شود تا فعالیت اقتصادی این کشور با دنیای خارجی از طریق حمل بارها توسط کشتی های بزرگ و لنج ادامه یابد.

اتاق تجارت و صنعت دبی ادعا می کند که در سال 2006، تجارت غیرنفتی ایران و دبی به 8 میلیار دلار رسیده بود.
همچنین ارزش تجارت کامل ایران - دبی به حدود 11 میلیارد دلار رسید.
همانطور که در رسانه های داخلی گزارش داده شد، کنسولگری ایران در دبی اعلام کرد که صادرات و واردات به ایران به 7 میلیارد دلار در سال 2006 رسید و صادرات ایران به امارات نزدیک به 3 میلیارد دلار بود. انتظار می رود که به 3.5 میلیارد دلار در سال 2007 برسد.
مسئول تجاری کنسولگری ایران در دبی اعلام کرده است که ایران ماشین الات و تجهییزات سنگین، میوه، سبزی ، غذا، مصالح ساختمان و محصولات پتروشیمی به امارات صادر می کند.
به نوشته ی سایت دولتی ایسنا، در پایان سال 2006، مجموع سرمایه ایرانیان  در دبی نزدیک به 300 میلیارد دلار است.
بسیاری از خانواده های ایرانیان فعال اقتصادی در دبی به وضعیت برجسته ی رسیده اند. اما مهاجران قدیمی ایرانی در جامعه دبی بیشتر شناخته شده اند. البته انها هم اکنون شهروند امارات هستند.
به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب" ؛  حتی برخی از انها وارد دولت امارات شده اند و پست وزارتی نیز گرفته اند.

خانواده های مشهور ایرانی
خانواده های با نفوذ ایرانی در دبی عبارتند از: گله داری، گرگاش، العقیلی و رفیقدوست .
این افراد چندین فعالیت اقتصادی و سرمایه گذاری  دارند و نمونه ی فرصت های کاری موجود در دبی هستند.
خانواده گله داری، البته با مقداری پسرفت مواجه شده اند ولی سابقه ی طولانی در فعایت های سازمانی و تجاری از دهه 1940 دارد.

وی اصلتا اهل شهر گله دار در ایران است. سه بردار گله داری اولین هتل مدرن دبی را ساختند که شامل هتل اینترکانتیننتال و هیتات رجینسی در اواسط دهه 1970 می شود.
یکی از بزگرترین چهارراه های دبی عبدالوهاب گله داری نام دارد که به خاطر نزدیکی به محل نمایشگاه ماشین معروقش یعنی گله داری موتورز است.

عبدالوهاب همچننین روزنامه گلف تایمز را راه اندازی کرد و یکی از فرزندانش سردبیر روزنامه خلیج تایمز بود.
به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب" ؛ امروز، یکی دیگر از فرزندان گله داری، عصام مدیرعامل توسعه دهندگان بین المللی عمار هستند که برج دبی را می سازد و قرار است که بزرگترین برج جهان باشد.
همچنین خانواده های بزرگ دیگری مثل العقلیلی روابط تجاری قابل توجهی با امریکا و ایران دارند. البته العقیلی با پسرفت هایی در حوزه سرمایه گذاری در ایران مواجه شده است.

ایرانیان در تمام حوزه ها پخش شده اند
امروز، ایرانیان دبی در طیف گسترده ای از فعالیت های اقتصادی مشغول به کار هستند و به نظر نمی اید که بر روی بخش خاصی در فعالیت های اقتصادی متمرکز شده اند.

دولت ایران، مرکزی تجاری در دبی دارد که همایش های بین الملی تجاری برگزار می کند و شورای مستقل تجارت ایران، آن محل را اداره می کند تا ایرانیان فعال اقتصادی را کمک کند.

بر اساس مقاله ای که در ژانویه سال 2007 در میدل ایست انلاین منتشر شد، اتاق تجارت و صنایع دبی اعلام کرده است که هشت هزار و پنجاه شرکت ایرانی در دبی ثبت شده اند. این در حالی است که شورای تجارت ایران این تعداد را نزدیک به 10 هزار شرکت عنوان کرده است.

لهحه ی لاری پلیس امارات
به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب" ؛ دیگر ایرانیان به عنوان، معلم، استاد، مسئولان بانکی و پزشک در امارات فعالیت می کنند.بسیاری از پلیس های امارات اصالتا متعلق به قسمت جنوبی ایران و بلوچستان هستند.
برای مثال، یک چهارم افسران پلیس در ساختمان مرکز تجارت جهانی دبی، محل ساختمان کنسولگری، به لاری سخن می گویند که گویشی فارسی است.
 

همچنین برخی از اماراتی های قدیمی، زبان فارسی را به صورت محدود صحبت می کنند، چراکه زمانی زبان فارسی زبان بازار داخلی دبی بود.

منافع دولت ایران
دولت ایران از دو حوزه در خصوص جامعه تجارت ایرانیان در دبی نفع می برد.
در ادامه این سند به منافعی که ایران از تجارت با امارات می برد اشاره شده است: برعکس کردن جریان سرمایه از ایران و هدایت دوباره آن به ایران و حفظ ارتباط اقتصادی بین دو کشور مخصوصا در حالی که تهدید تحریم های بیشتر افزایش پیدا کرده است.

همچنین مقامات ایرانی معمولا سفرهایی به دبی می کنند که نمی توان فهمید که این قدم، به بهبودی اوضاع کمک کرده است یا خیر.

احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در تاریخ 13 می سال 2007 به دبی سفری کرد که اولین سفر رئیس دولت ایران به امارات از زمان اتحاد امارات بود.

او دیدارهایی محرمانه ی با فعالان اقتصادی داشت که افراد برجسته ای هم در میان انان بودند.
در ادامه ی سند ویکی لیکس آمده است: ما از چندین نفر شنیده ایم که جامعه ی ایرانیان دبی در گردهمایی بزرگ رئیس جمهور ایران در استادیوم فوتبال باشگاه ایران حضور یافته اند.

در کنار رئیس جمهور، اخیرا، وزیر تجارت و رئیس بانک مرکزی چندین بار به دبی سفر کرده اند.
به گزارش رسانه ها، وزیر تجارت در جلسه ای با شورای تجارت ایران حضور یافت و در پاسخ به درخواست برخی از اعضا، قول به انجام اقداماتی در جهت تسهیل تجارت امارات واعضا داد.
به نوشته ی این سند ویکی لیکس، منابع ما اشاره کردند که دولت ایران به دنبال استفاده از نفود بیشتر در شورای تجارت ایران است.

یکی از دلایل اهمیت روابط این دو کشور، حضور حمید اصفی ، یکی از ارشدترین دیپلمات های ایرانی، سخنگوی سابق و معاون وزیر خارجه را به عنوان سفیر ایران در امارات است.
کنسول ایران در دبی دیدارهای مرتبی با شیوخ دبی در مورد روابط تجاری دارد.

توضیح تنظیم کننده ی سند: فضای تقریبا باز اقتصادی دبی و جو اجتماعی با محدویت کمتر این کشور به جذب ایرانیان که هم اکنون 10 درصد جمعیت امارات را تشکیل می دهند ادامه می دهد.

به گزارش سرویس بین الملل پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب" ؛ همچنین تسهیل کردن انتقال محموله ها به ایران از دبی خط، عرضه ای  مهم برای خدمات و واردات محموله به ایران  است که شامل فعالیت خود ایرانیان برای دور زدن تحریم امریکا و سازمان ملل می شود

در پایان توضیحات این سند آمده است: تصویر فرود هواپیمای احمدی نژاد در ماه می در امارات و خروج همزمان دیک چنی معاون رئیس جمهور امریکا از این کشور، نشان دهنده ی مشکلات سهمگین امارات برای ارتباط با دو کشور ایران و آمریکاست و همچنین سخت است که امارات دو کشور را نادیده بگیرد.

نگرانی فرمانده سپاه از آغاز دوباره اعتراضات مردمی

محمدعلی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران ایران از دور تازه‌ای از اعتراضات مردمی همزمان با برگزاری انتخابات مجلس نهم اظهار نگرانی کرده است. در همین حال به نظر می‌رسد مقامات حکومت ایران نگران مشارکت پایین رای دهندگان هستند.

محمد علی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران  

فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران می‌گوید دشمن در تلاش است با دستاویز قرار دادن انتخابات مجلس، آشوب‌ها و اعتراضات اجتماعی را احیا کند. سردار محمدعلی جعفری از شهروندان خواسته است در انتخابات آینده مجلس «مشارکت حداکثری» داشته باشند.

نهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی اولین انتخابات پس از اعتراضات مردمی سال ۱۳۸۸ محسوب می‌شود. حکومت ایران پیش‌تر در سال ۱۳۸۹، از برگزاری انتخابات شورای‌های شهر خودداری کرد و این انتخابات را به تاخیر انداخت.

حکومت نگران است که انتخابات مجلس بار دیگر اعتراضات عمومی را شعله‌ور کند. انتخاباتی که بدلیل خودداری گروه‌های "اصلاح‌طلب" از شرکت در آن بیشتر کشمکشی میان گروه‌های مختلف اصول‌گرایان حاکم خواهد بود.

سردار جعفری به خبرگزاری مهر گفته است که بر اساس اخبار و اطلاعاتی که داریم دشمنان از مدت‌ها قبل برای ایجاد آشوب نقشه کشیده و طرح‌هایی را آماده کرده‌اند.

وی می‌افزاید: «آن‌ها می‌خواهند با ایجاد نا‌آرامی‌ها و تنفس مصنوعی، جریان فتنه را زنده کنند و از سوی دیگر با نشان دادن و برجسته‌سازی تقابل معترضین با نظام، چهره‌ی مردمی نظام را در جهان اسلام مخصوصا در جبهه بیداری اسلامی مخدوش کرده و الهام بخشی انقلاب اسلامی را با مانع روبرو سازند.»

حکومت ایران، اعتراضات مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را «فتنه» می‌نامد. مخالفان و منتقدان حکومت ایران از ان به عنوان «جنبش سبز» یاد می‌کنند. آن اعتراضات با سرکوب خشونت بار حکومت ایران و کشته شدن ده‌ها نفر متوقف شده است.

فرمانده سپاه پاسداران ایران می‌افزاید: «مردم مومن ولایت‌مدار و با بصیرت با درک شرایط حساسی که در آن قرار داریم و با مشارکت حداکثری خود این توطئه جدید دشمن را نیز خنثی خواهند کرد.»

به نظر می‌رسد با توجه به حوادث انتخابات سال ۱۳۸۸ و همچنین اعلام عدم مشارکت اصلاح‌طلبان و دیگر گروه‌های اپوزیسیون در انتخابات مجلس نهم، این فرمانده نظامی از کاهش میزان مشارکت شهروندان نگران است.

این اولین بار نیست که یک مقام بلندپایه‌ی حکومت ایران از احتمال شروع دوباره اعتراضات در آستانه برگزاری انتخابات اظهار نگرانی می‌کند.

هفته گذشته نیز غلامحسین محسنی اژه‌ای دادستان کل کشور، با استناد به اظهارات سیستم‌های اطلاعاتی و امنیتی ایران گفت: «براساس قرائن و شواهد، دشمنان ما امروز بسیار تلاش دارند تا در این فضا که ما در آستانه انتخابات هستیم اگر بتوانند به زعم باطل خودشان فضای کشور را ملتهب کنند.»

وی افزود: «آن‌ها در مقام این هستند که کشور را حتی با اجتماعات کوچک ولو در گوشه و کنار و با گرفتن چند عکس، ناامن نشان بدهند و وانمود کنند‌‌ همان مسائلی که در سایر کشورهای منطقه مطرح است در ایران هم بروز و ظهور دارد.»

پیش‌تر آیت الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران با اشاره به در پیش بودن انتخابات مجلس، گفته بود: «انتخابات یک پشتوانه برای امنیت ملی است. نباید اجازه داد به چالشی برای امنیت ملی تبدیل شود.»

تجاوز وحشیانه به خانم معلم بوی خون گرفت


روزنامه همشهری نوشت:
صدای فریاد کمک‌خواهی خانم معلم بی‌گناه را هیچ‌کس نشنید. مردان شرور وقتی او را در جاده روستایی تنها دیدند، به وی حمله کردند و بعد از اجرای نقشه شیطانی خود، برای اینکه ردی از خودشان بر جا نگذارند، او را به قتل رساندند اما این پایان ماجرا نبود، چرا که طولی نکشید پلیس وارد عمل شد و هر دو مرد جنایتکار را دستگیر کرد.
این حادثه هولناک دوم آذرماه امسال و در استان سیستان و بلوچستان رقم خورد. آن روز خانم معلم روستایی کوچک در حوالی شهرستان سرباز تصمیم گرفت برای دیدن دوستش راهی روستای همسایه شود.
برای همین پیاده به راه افتاد و چون مسیر طولانی نبود، بعد از دقایقی به آنجا رسید. ملاقات این دو دوست قدیمی چند ساعت بیشتر طول نکشید و خانم معلم جوان تصمیم گرفت به خانه‌اش برگردد. هوا هنوز روشن بود و او بعداز خداحافظی از دوستش به راه افتاد.
در بین راه تصمیم گرفت از مسیر میانبر استفاده کند تا قبل از تاریکی هوا به خانه برسد؛ غافل از اینکه حادثه‌ای شوم در انتظارش بود. او نخستین تپه را که بالا رفت، با 2 جوان موتورسوار روبه‌رو شد که در حال عبور از آن حوالی بودند. مردان موتورسوار وقتی مطمئن شدند زن جوان تنهاست، به طرف او رفتند.
خانم معلم که متوجه نیت شوم آنها شده بود، قدم‌هایش را تندتر کرد اما طولی نکشید که مردان موتورسوار به او رسیدند. آنها بی‌آنکه چیزی بگویند، به زن تنها حمله کردند و با کشاندن او به محلی خلوت، وی را مورد آزار و اذیت قرار دادند.
پس از آن هم برای اینکه ردی از خودشان برجا نگذارند، با ضربات سنگ، زن بی‌گناه را به قتل رساندند و سوار بر موتورشان، پا به فرار گذاشتند. صبح روز بعد، وقتی بچه‌های دبستانی قصد داشتند از مسیر میانبر خودشان را به روستای همسایه برسانند با صحنه وحشتناکی روبه‌رو شدند.
آنها جسد بی‌جان و غرق خون خانم معلم جوان را دیدند و وحشت‌زده، ماجرا را به والدینشان خبر دادند. وقتی ماجرای این جنایت به پلیس مخابره شد، تیمی از کارآگاهان پلیس آگاهی وارد عمل شدند و تحقیقات برای کشف راز جنایت کلید خورد.
ماموران در بررسی محل پیدا شدن جسد، متوجه رد لاستیک یک موتورسیکلت و رد کفش‌های مردانه شدند که نشان می‌داد عاملان جنایت 2 مرد موتورسوار بوده‌اند. آنها با دنبال کردن رد لاستیک موتور، به روستایی در آن حوالی رسیدند و اطمینان یافتند که عاملان جنایت اهل این روستا بوده‌اند.
در ادامه بررسی‌ها، کارآگاهان موفق شدند صاحب موتور‌سیکلت مورد نظر را شناسایی و او را در یک عملیات ضربتی دستگیر کنند. متهم بعد از انتقال به اداره آگاهی، چاره‌ای جز بیان حقیقت ندید و اعتراف کرد که با همدستی یکی از دوستانش، خانم معلم بی‌گناه را به قتل رسانده اند.
او گفت: آن روز وقتی خانم معلم را تنها در بیابان دیدیم، وسوسه شدیم و تصمیم گرفتیم او را مورد آزار و اذیت قرار دهیم. به‌رغم التماس‌های این زن، نقشه‌مان را عملی کردیم اما زمانی که می‌خواستیم وی را رها کنیم و متواری شویم، او گفت که ما را شناخته و از ما شکایت خواهد کرد.
 ما هم از ترس اینکه لو برویم، با ضربات سنگ او را به قتل رساندیم و بعد از سرقت اموالش، ‌ متواری شدیم.
سرهنگ عطار، رئیس پلیس آگاهی استان سیستان و بلوچستان با بیان این خبر گفت: بعد از اعترافات هولناک متهم، همدست او هم دستگیر ‌و پرونده به دادگاه کیفری استان فرستاده شد.
با توجه به اینکه این حادثه احساسات مردم منطقه را جریحه‌دار کرده، قرار است متهمان در وقت ویژه محاکمه شوند و به سزای عمل شنیع خود برسند.


دلار در مبادلات ایران جایگزین ریال شد

دلار در حالی به سیر صعودی خود در بازار ارز ایران ادامه می دهد، که گفته می شود نوسانات شدید ارز سبب جایگزین شدن دلار به جای ریال شده است. هم چنین افزایش نرخ ارز، در خواست مجوز برای افزایش قیمت برخی از کالاها را نیز بالا برده است، رئیس مجمع عالی واردکنندگان ادامه نوسانات ارزی را سبب قفل شدن بازار دانست و نسبت به کمبود کالا در ۶ ماه آینده هشدار داد. رضا تقی زاده، کارشناس مسائل ایران و استاد دانشگاه در گفت و گو با صدای آمریکا ارزیابی خود را در زمینه تحولات موجود بیان کرد. گزارش از وفا آذربهاری


جهت نمایش ویدئو در یوتوب اینجا کلیک کنید.
جهت دانلود ویدئو اینجا کلیک کنید.

Pakistani state crimes have been in full fledged in Balochistan in 2011

Pakistan has been committing heinous crimes against humanity in Balochistan since the forcible annexation in 1948. Some of the pictures of the victims during 2011 are published here with the courtesy of Gwank. Abduction and extra judicially killing of Baloch Youth, political & social activists, students, Doctors, Journalists and lawyers  have been daily routine by Pakistani military & paramilitary forces and its proxy death squads. These victims have been abducted by Pakistani state agencies either in broad day light or in the houses of the victims in the night by force. They are kept in solitary confinement where they are severely tortured to death and then their mutilated bullet riddled bodies have been thrown in different parts of Balochistan. These pictures exposes Pakistani State terrorism and barbarism in Balochistan. Around 400 bullet riddled mutilated bodies have been found in Balochistan since July 2010 and Thousands are missing, kept in Pakistani tortured cell.. Their only crime is that they are Baloch and Lives in Balochistan.


Baloch Human Rights Council  appeals to the international community ie UN, EU and the civilized world to take notice of Pakistani state fascists crimes against  humanity and intervene in Balochistan to stop the systematic genocide of Baloch Nation by Pakistani State. BHRC is great full to Radio Gwank and we publish these pictures with a huge thanks toGwank & its team.



Iranians who crossed the border and killed a Baluch in East Baluchistan, were busted

QUETTA, East Baluchistan - Police on Sunday detained three Iranian border guards after they crossed the border and shot at a car, killing a Baluch, local officials said.

The Iranians reached Mazan Sar Mashkail, in Washuk district, three kilometres (1.8miles) inside East Baluchistan where they opened fire on a vehicle they were chasing, according to officials in East Baluchistan. 

"All three personnel of Iranian border security force were taken into custody for their penetration inside East Baluchistan and killing a Baluch on our soil", Saeed Ahmad Jamali, Deputy Commissioner of Washuk district told AFP.


http://www.baluchinews.com/2012/01/iranians-who-crossed-border-and-killed.html

Nationalism Rules It’s the most powerful political force in the world and ignoring it will come at a price. BY STEPHEN M. WALT | JULY 15, 2011

What's the most powerful political force in the world? Some of you might say it's the bond market. Others might nominate theresurgence of religion or the advance of democracy or human rights. Or maybe it's digital technology, as symbolized by the Internet and all that comes with it. Or perhaps you think it'snuclear weapons and the manifold effects they have had on how states think about security and the use of force. 
Those are all worthy nominees (no doubt readers here will have their own favorites), but my personal choice for the Strongest Force in the World would be nationalism. The belief that humanity is comprised of many different cultures -- i.e., groups that share a common language, symbols, and a narrative about their past (invariably self-serving and full of myths) -- and that those groups ought to have their own state has been an overwhelmingly powerful force in the world over the past two centuries.  

It was nationalism that cemented most of the European powers in the modern era, turning them from dynastic states into nation-states, and it was the spread of nationalist ideology that helped destroy the British, French, Ottoman, Dutch, Portuguese, Austro-Hungarian, and Russian/Soviet empires. Nationalism is the main reason the United Nations had fifty-one members immediately after its founding in 1945 and has nearly 200 members today. It is why the Zionists wanted a state for the Jewish people and why Palestinians want a state of their own today. It is what enabled the Vietnamese to defeat both the French and the American armies during the Cold War. It is also why Kurds and Chechens still aspire to statehood; why Scots have pressed for greater autonomy within the United Kingdom, and it is why we now have a Republic of South Sudan. 

Understanding the power of nationalism also tells you a lot about what is happening today in the European Union. During the Cold War, European integration flourished because it took place inside the hot-house bubble provided by American protection. Today, however, the United States is losing interest in European security, the Europeans themselves face few external threats, and the EU project itself has expanded too far and badly overreached by creating an ill-advised monetary union. What we are seeing today, therefore, is a gradual renationalization of European foreign policy, fueled in part by incompatible economic preferences and in part by recurring fears that local (i.e., national) identities are being threatened. When Danes worry about Islam, Catalans demand autonomy, Flemish and Walloons contend in Belgium, Germans refuse to bail out Greeks, and nobody wants to let Turkey into the EU, you are watching nationalism at work. 

The power of nationalism is easy for realists to appreciate and understand, as my sometime collaborator John Mearsheimer makes clear in an important new paper. Nations -- because they operate in a competitive and sometimes dangerous world -- seek to preserve their identities and cultural values. In many cases, the best way for them to do that is to have their own state, because ethnic or national groups that lack their own state are usually more vulnerable to conquest, absorption, and assimilation. 

Similarly, modern states also have a powerful incentive to promote national unity -- in other words, to foster nationalism -- because having a loyal and united population that is willing to sacrifice (and in extreme cases, to fight and die) for the state increases its power and thus its ability to deal with external threats. In the competitive world of international politics, in short, nations have incentives to obtain their own state and states have incentives to foster a common national identity in their populations. Taken together, these twin dynamics create a long-term trend in the direction of more and more independent nation-states. 

Obviously, nations and states don't always reach the goal of a unified "nation-state." Some nations never succeed in gaining independence, and some states never succeed in creating a unified national identity for themselves. And not every cultural or ethnic group thinks of itself as a nation or aspires to independence (though one can never be sure when some group might begin to acquire "national consciousness" and head in that direction). Nonetheless, the past hundred years has seen a steady rise in the number of states and the emergence of strong national movements in many of them, and I see no reason to expect this trend to be reversed.  
 
Once established, a nation-state is a self-reinforcing phenomenon. Nation-states are hard to conquer and subdue, because the local population will usually resist outside invasion and continue to struggle against a foreign occupier. Successful national movements tend to spawn imitators, leading to further demands for statehood. Despite its occasional shortcomings (and the obvious examples of "failed states" like Somalia, Yemen, or Afghanistan), the national state is likely to remain the most important political entity in world politics for the foreseeable future. 

Because American national identity tends to emphasize the civic dimension (based on supposedly universal principles such as individual liberty) and tends to downplay the historic and cultural elements (though they clearly exist) U.S. leaders routinely underestimate the power of local affinities and the strength of cultural, tribal, or territorial loyalties. During the Cold War, we persistently exaggerated the strength of transnational ideologies like Communism, and underestimated the degree to which national identities and interests would eventually generate intense conflicts within the Marxist world. Osama bin Laden made the same mistake when he thought that terrorist attacks and video-taped fulminations would ignite a mass movement to re-establish a transnational Islamic caliphate. And anyone who thinks that a rising China is going to tamely submit to U.S. or Western notions of the proper world order fails to appreciate the degree to which nationalism is also a central part of the Chinese worldview, and far more important than any lingering "communist" ideals. 

Unless we fully appreciate the power of nationalism, in short, we are going to get a lot of things wrong about the contemporary political life. It is the most powerful political force in the world, and we ignore it at our peril.

http://www.foreignpolicy.com/articles/2011/07/15/the_enduring_power_of_nationalism?page=0,0

http://sarjau.blogspot.com/2012/01/nationalism-rules-its-most-powerful.html

Baloch Freedom Movement: Attacks on gas pipelines and Pakistani security forces intensified

Occupied Balochistan: Two personnel of Pakistani security forces were injured in a land mine explosion in Tuba Nuhakni area of Dera Bugti. According to sources, security personnel were passing through the area when they hit the land mine. 

The injured were taken to the nearby hospital for treatment where they were identified as Hawaldar Hazrat Umer and Sepoy Shukat Ali.

The Baloch Republican Army accepted responsibility for the attack on Pakistan forces saying that “BRA freedom fighters attacked on Pakistani forces patrolling party and gas & oil Exploration Company with two remote controlled bombs. As a result three officials of occupying forces were killed and several wounded in Tuba area of Zenkoh.” The BRA has also claimed to have destroyed machinery and cable system of an oil and gas Exploration Company with explosive devices in Sui area of Dera Bugti on Monday.

Baloch Republican Army has also claimed responsibility for blowing up an 18-inch diameter gas pipeline in Kalari Tal area of Pirkho on Monday.

Gawadar: One person was wounded when unknown motorcyclists hurled a hand grenade at a Baker’s shop in the main Bazar of Gawadar. The blast also heavily damaged the shop. The attacker managed to flee after the incident. 

Hub Chowki: Police constable Azeem Ronjho was shot dead in the industrial town of Hub on Monday Morning. According to details the constable was gunned down in Sakuran Road area of Hub town. The police have started a search operation to arrest the attackers. 

Kohlu: Two FC personnel were killed in Kohlu on Monday evening. The Baloch Liberation Army accepted responsibility for the attack. Azad Baloch, a spokesperson of the Organisation, said that the soldiers were killed when BLA fighters attacked their check post. 

Azad Baloch also accepted responsibility for killing the special branch Police constable in Sakuran Road Hub town, in Balochistan. 

Courtesy: Dailytimes & BUC blog


http://www.balochwarna.com/modules/news/article.php?storyid=3409

2012 Balochistan Year: Two bullet riddled bodies of abducted Baloch found

Occupied Balochistan: Brutally tortured and bullet-ridden bodies of two Baloch abducted person from Dasht and Quetta Balochistan. 

According the details body of Babu Saleem Badini, a resident of Machh town, was found in Dhori area of Dasht, Balochistan on the first day of year 2012. The victim was abducted around a month ago from Quetta. 

Eye-witnesses reported that victim’s body bore sign of brutal torture and he was shot in the head. The wounded suggested that he had been subjected to severe torture before shooting him dead. 

Separately, a tortured body was found dumped in Eastern Bypass near BC complex in Quetta. According to police sources he was blinded folded and his hands were tied. A note found from the pocket of the body read: “Wazir Khan, supporter of BLA, every cruel person’s destiny is death”. 

The body was later shifted to hospital for identification where it was recognised as the body of Wazir Khan Marri S/O Qaym Khan a resident of New Kahan Quetta. Marri owned a small general store in Haraz Ganji Bass stand. Sources said that Wazir Khan Marri was abducted in September 2011 from his shop. 

Marri’s body was later handed over to his relatives. He will be buried in Shohda-e-Balochistan cemetery in New Kahan Quetta on Tuesday (Today). 

Wazir Khan Marri was an immediate cousin of Faiz Mohammad Marri who was abducted on 6-11-2010 along with his cousin Khan Mohammad Marri. Faiz’s body was found on 2nd March 2011 whereas his cousin Khan Mohammd is still being held by Pakistani security forces at some undisclosed location.

It is pertinent to mention that Pakistani security forces have extra judicially killed over 360 abducted Baloch activists under-custody since July 2010 to December 2011. The latest bodies were found days after the announcement of Pakistan’s PM Mr Gilani that 2012 will be Balochistan year. Baloch political parties had already predicted that by giving such statement the PM has meant to dump more bodies of abducted Baloch activists. 


http://www.balochwarna.com/modules/news/article.php?storyid=3410