فیلم کامل عملیات استشهادی حیدر کرار (رض) پیشین سرباز

فیلم کامل عملیات استشهادی حیدر کرار (رض) پیشین سرباز

قسمت اول - Part-1

قسمت دوم - Part-2

قسمت سوم - Part-3

http://www.taftana.blogspot.com/

بلوچی حال : بلوچستــــان ءِ پليــــں شهيــــدان ءَ هــــزاراں ســــلام

پروفيســرصبــــا دشتيــــاری بلوچستــــان ءِ راجـدوستيـــــں شهزانــــت ءُ بلوچــــی زبان ءِ مــزن ندکــار ءُ شهديـــں بلوچــــی ادب ءِ کلانيــں استـــــاد جون ءِ اولـی روچ مــــاں شـال ءَ رستريں دژمنانــی تيرانـی آماچ بـــوت. راجـی شهزانــت شهيـد صبـــا دشتيـــاری گـوں بلوچستـــان ءِ آزاتی ءِ بـيــرک ءِ بـرتر کنـــگ ءَ جارپرينـت که پوره ئيـں وت مستـــری ءُ بلوچستـــان ءِ آزاتی بلــــوچ راج ءِ واهـگ ءُ هــَکّ انت. په همـے هاتـــرا هونواريــں پاکستانی واکـــداراں وتی رستـــری کينگاں آيـــی ءِ سرا درشـــان کرتنـــت ءُ بلوچستـــان شهـدربرجـــاه (دانشگـــاه) ءِ بـے دروريــــں شهزانــت ءُ زانتکــاری ءِ استــاد اِش گـــٹ تروس کــرت. شهيـــد صبا دشتيـــاری وتی کيمتــی ســـاه ءُ جــان په بلــوچ ءُ بلوچستــان ءَ ندريــگ کــت ءُ گــوں وتــی زگريـــں هـوناں بلوچستــان ءِ آزاتی ءِ بيــرک ءَ سهرتــر کـــرت ءُ راج ءِ هـــزاراں شهيدانــی کاروان ءَ هـــور بـــوت.

چــه تهـــران ءِ اوين بنديجــاه ءَ بـے گناهيـں بلوچ ورنا عبدالحميـد ريگــی ءِ شهـــادت ءِ هـــال هـم زيکيـــں روچ شنـــگ بـــوت. تهـــران ءُ اســـلام آباد ءِ بلوچ دژمنيــــں وکـــداراں باز رنـــدا پيـــش داشتـــگ که په بلوچانـــی کشـــت ءُ کـــوش ءَ هم شـــور انــت. شهيـــد صبا دشتيـــاری ءُ شهيــــد عبدالحميـــد ريگــی ءِ سهريـــں هوناں بلـــوچ راج ءُ بلوچستــان ءِ آزاتی ءُ وت مستــری ءِ مستـــاگ اَنـت.

ادان منا دو گــپ نبيسگــــی انت. يکی ايــش که مئـے زانتـــکار ءُ راجی شهزانتــاں باز هـــژار بيگی انـــت. رنـــد چـــه شهيــــد بالاچ، شهيـــد گـــلام محمد، شهيــد عبدالمالک ريگــی، شهيــد صبا ءُ دگه کلانيـــں بلوچانـــی تــرور ءُ شهيد کنــگ ءُ رند چه پروفيســر دشتــی ءِ زده کنــگ ءَ دگه هچ شــک ءُ شهبــه اے پشــت نه کپتــک کـه دشمــن ءِ يکـے چه شوميـں مکســداں ايش انت که راجــی برزیــں ســراں به گڈ ايــت يا که گــٹ تــروس اِش بکنـت. پاکستان ءُ ايرانی واکدارانــی اے مـدامــی بدنيتــی ءُ بلــوچ دژمنیــں مکســداں ناکــام کنــگ دراهيــں بلوچانــی راجی ذمــه واری انــت. هاســکار مئـے راجـی زانتــکار بايد انـــت که مـدام ڈاه به بــنــت.

دؤمــی گپ ايش انـــت که عربــی ءُ پرنگـی ملکانــی جاهمننديــں بلــوچ وتــی وس ءُ واک ءِ کســاس ءَ سيــد هاشمــی کتابجــاه ءَ ماں کراچــی

تچکاتچک ( مستقيــم ) کمک ءُ مـدت بکنـنت. اے کتابجــاه شهيــد صبــا دشتيــاری ءِ مزنيـــں ميــراس ءِ بهرے انــت په بلوچستــان ءُ په بلــوچ راج ءَ..

بلوچستــان ءِ پليــں شهيــدان ءَ هــزاراں ســــلام

پروشــــت ءُ پـــروش باتنــــت ايران ءُ پاکستــان

آزات ءُ آباد بــات گنجيـــــــں بلوچستــــــــــــــان

محمــد کـريـم بلــوچ

دو جـــون ( ژوئــن ) ۲۰۱۱

http://www.balochetawaar.com/modules/balochi/article.php?storyid=32

استخدام ۱۲ هزار نظامی برای محافظت از خط لوله گاز "تاپی"

مسئله تامين امنیت یکی از مهم‌ترین چالش‌های این پروژه است.

مسئله تامين امنیت یکی از مهم‌ترین چالش‌های این پروژه است. افغانستان برای محافظت از خط لوله‌ی تاپی ۱۲ هزار نیروی نظامی استخدام می‌کند. این خط لوله جایگزین "خط لوله صلح" ایران به پاکستان و هند است که به دلیل مخالفت آمریکا، اجرا نشد. آیا با تامین امنیت، طرح تاپی به اجرا در می‌آید؟

در ۱۱ دسامبر سال ۲۰۱۰ تفاهم‌نامه‌ی احداث خط لوله‌ی تاپی (ترکمنستان، افغانستان، پاکستان و هند) بین سران چهار کشور درعشق‌آباد امضاء شد. آمریکا، روسیه، "بانک توسعه آسیا" و حتی برخی از مخالفان دولت افغانستان از جمله گلبدین حکمتیار، از احداث این خط لوله حمایت کردند. مجلس سنای افغانستان نیز اخیرا مصوبه‌ی تاسیس این خط لوله را تصویب کرد.

اما خط لوله‌ی تاپی یا "ترانس افغان" باید از استان‌های هلمند و قندهار بگذرد که تحت نفوذ طالبان قرار دارند و همچنین از مناطق آشوب ‌زده‌ی بلوچستان پاکستان عبور کند. بنابراین مسئله تامين امنیت یکی از مهم‌ترین چالش‌های این پروژه است.

استخدام ۱۲ هزار نیروی ویژه نظامی

وحیدالله شهرانی، وزير معادن و صنايع افغانستان در مجلس سنای این کشور اعلام کرد که ترکمنستان پس از روسیه، ایران و قطر بزرگترین ذخیره گازی جهان است و انتقال گاز این کشور از طریق خاک افغانستان در بهبود وضعیت اقتصادی افغانستان مفید خواهد بود.

شهرانی تائید کرد: «چالش بزرگ اين خط لوله در مسير افغانستان، ناامنی است و به منظورحل اين چالش، وزارت كشور ۱۲ هزار نیروی ویژه نظامی را برای تأمين امنيت آن استخدام خواهد کرد».

شهرانی در مجلس سنا ابراز کرد که مقام‌های این کشور در نظر داشتند ۷ هزار نیروی نظامی ویژه برای تامین امنیت این خط لوله استخدام کنند، اما پس از بررسی‌های بیشتر و ارزیابی تهدید و خطر که از سوی وزارت کشورانجام گرفته، قرار شده است ۱۲ هزار نیروی نظامی ویژه ‌امنیت خط لوله را تامین کنند.

امضای قرارداد بر سر قیمت گاز

تفاهم‌نامه‌ی احداث خط لوله‌ی تاپی میان کشورهای ترکمنستان، افغانستان، پاکستان و هند در عشق‌آباد امضاء شد.

از سوی دیگر رسانه‌های ترکمنستان نیز خبر دادند که مذاكراه بر سر قيمت گاز بين تركمنستان، پاكستان و هند هنوز ادامه دارد و قرارداد فروش گاز تركمنستان تا ماه اوت سال ۲۰۱۱ به امضاء خواهد رسید.

انتظار می‌رود که ساخت اين خط لوله گازی ‌که ۱۷۰۰ کیلومتر پيش‌بينی می‌شود تا آخر سال ۲۰۱۴ به پايان برسد. ظرفيت صدور خط لوله تاپی حدود ۳۳ ميليارد مترمكعب گاز طبيعی در سال برآورد می‌شود.

روسیه از طرح تاپی حمایت می‌کند!

کارشناسان امور گاز، حمایت روسیه از طرح تاپی را در اجرائی شدن آن بسیار مهم می‌دانند. ضمیر کابل‌اف، نماینده ویژه‌ی دمیتری مدودیف، رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان، به رسانه‌های این کشور گفت، روسیه آماده است در پروژه‌ی خط گاز تاپی سهم بگیرد. وی تاکید کرد که کشورش با تحقق این پروژه مخالفت نمی‌کند.

نماینده روسیه در امور افغانستان همچنین خاطر نشان کرد که اجرای این پروژه نه تنها به نفع افغانستان، بلکه به سود همه‌ی کشورهای منطقه خواهد بود. وی همچنین تائید کرد که با اجرای این پروژه، افغانستان به سوخت ارزان قیمت دست خواهد یافت و از ترانزیت گاز نیز سود خواهد برد.

تبدیل افغانستان به کشور ترانزیت گاز

به نظر محمد ‌یوسف پشتون یکی از مشاوران رئیس جمهور افغانستان اجرای پروژه تاپی افغانستان را به یک کشور ترانزیت گاز تبدیل خواهد کرد. وی همچنین می‌گوید، که ایران نیز می‌تواند به این طرح بپیوندد.

وی پیش از این گفته بود ما نمی‌توانیم ایران را در نظر نگیریم ولی مسئله اصلی این است که چگونه می‌توان ایران را به این پروژه علاقه‌مند کرد. وی درباره‌ی نقش ایران همچنین گفت: «ممکن است هم پیمانان ما که به اجرای این پروژه تمایل دارند شروطی را قائل شوند که ما شاید آن را نپذیریم و شروط ایران را هم امکان دارد ما وهم‌پیمانان غربی ما نپذیرند. به نظر من این مسئله هم یکی ازاساسی‌ترین مشکلات این خط لوله خواهد بود».

ایران فرصت‌ها را از دست داد!

با وجود ارزان و آسان‌تر بودن طرح انتقال گاز ایران به پاکستان وهند، عملا این طرح به دلیل مخالفت و فشارهای سیاسی و اقتصادی آمریکا به شکست انجامید. مقام‌های افغان که با "دویچه وله" صحبت کردند، تاکید داشتند که اجرایی شدن خط لوله‌ی تاپی ارتباطی با موضوع انتقال گازایران به هند ندارد. از سوئی ایران نیز تا کنون در برابر تاسیس خط لوله‌ی جدید تاپی رسما واکنشی نشان نداده‌ است.

اما کارشناسان امور گاز عقیده دارند که همزمانی اولویت یافتن طرح تاپی با تشدید تحریم‌های اقتصادی علیه ایران بی‌ارتباط نیست. آنها دلیل می‌آورند که به دنبال اعمال تحریم‌های اقتصادی شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران، طرح تاپی جایگزین "خط لوله‌ی صلح" خط لوله‌ی گازی ایران به هند و پاکستان شد.

حمایت مالی بانک توسعه آسیا از طرح تاپی

به دنبال تحریم‌های شورای امنیت علیه ایران، طرح تاپی جایگزین خط لوله‌ گازی ایران به هند و پاکستان شد.

هزينه‌ی ساخت خط لوله تاپی حدود ۸ ميليارد دلار برآورد می‌شود. مشکل دیگر خط لوله تاپی تامین هزینه مالی آن است. افغانستان به لحاظ مالی قادر نیست هزینه این خط لوله را تامین کند. مقا‌م‌های افغان صریحا گفتند، برای تامین مالی این پروژه پولی ندارند و در انتظارکمک‌های بین‌المللی و سرمایه‌گذاری بانک توسعه آسیا هستند.

آنها همچنین پیشنهاد می‌کنند خود ترکمنستان بخش اساسی هزینه ساخت خط لوله تاپی را تامین کند. اما گفته می‌شود که مشارکت فعال هند در پروژه‌ی تاپی، مشکل تامین هزینه آن را نیز حل خواهد کرد.

تامین امنیت خط لوله، زمینه‌ای برای اجرای آن

مقام‌ها افغانی که با "دویچه وله" صحب کردند، خاطرنشان می‌کنند که موافقت همه جانبه پیرامون این طرح اکنون وجود دارد. دولت افغانستان طرفدار اجرای هر چه سریع تر پروژه‌ی تاپی است. آنها همچنین تاکید کردند پاکستان هم از این طرح حمایت می‌کند. هند نیز نیاز شدیدی به گاز دارد و حدودا۷۰ تا ۸۰ درصد از گاز خط لوله‌ی تاپی به هند صادر خواهد شد.

کارشناسان امور گاز هم به این مسئله بیشتر توجه می‌کنند که علیرغم بسیاری از مشکلات از جمله "تعیین قيمت گاز و تعرفه‌ی ترانزيت" که هنوز حل نشده است، تامین امنیت خط لوله‌ی تاپی توسط ۱۲ هزار نیروی ویژه نظامی افغان می‌تواند زمینه را برای سرمایه‌گذاری‌ها در این پروژه فراهم کند.

طاهر شیرمحمدی

تحریریه: علی امینی

http://www.dw-world.com/dw/article/0,,15130003,00.html

Amnesty International Condemns Dashtiyari’s Murder; Calls For Probe

سازمان عفو ​​بین الملل قتل صبا دشتیاری را محکوم کرد

Amnesty International Condemns Dashtiyari’s Murder; Calls For Probe

The Baloch Hal News

LONDON: The Amnesty International has “strongly condemned”  the killing of Balochistan University Professor, Dr. Saba Dashtiyari, and called on the Pakistan government to bring his killers to justice.

Professor Saba Dashtiyari succumbed to his injuries after being shot repeatedly by unidentified gunmen on Wednesday evening (1 June) on Sariab Road in Quetta while on his way home.

Professor Dashtiyari was a renowned intellectual, writer and poet and a professor at the University of Balochistan in the province’s capital.  He was the author of several books on Baloch literature and culture and a scholar in Islamic studies.  Over the past few years, he reportedly backed the call for resorting to arms for an independent Balochistan.

No one has yet claimed responsibility for Dashtiyari’s killing, though Baloch groups have accused the Pakistani security forces, notably the Frontier Corps, of carrying out his killing.

Amnesty International reminded the government of Pakistan of its legal obligation under international law to respect the right to life in all circumstances. The organization called the authorities to ensure an independent, impartial, transparent and thorough investigation into the incident and to bring all those suspected of involvement in his killing, including any persons with command responsibility, to justice in fair trials and without the imposition of the death penalty.

“Professor Dashtiyari’s family should be awarded reparations in accordance with international standards. The organization also calls on the Pakistan government to take urgent steps to end killings and abductions in Balochistan, which have increased at an alarming rate during the past year, resulting in the deaths of over 150 political activists, journalists, lawyers and students. All cases should be investigated, all those suspected of responsibility be prosecuted and the families of victims should be compensated. The government should also investigate all other alleged human rights abuses, including all enforced disappearances recorded by the judicial Commission of Inquiry for Missing Persons,” said the Amnesty International statement.

Background:

Balochistan has a long history of civil and armed unrest since the creation of Pakistan in 1947, with a number of ethnic Baloch groups advocating greater autonomy within the state or complete separation. Five waves of violent unrest have taken place in Balochistan in 1948, 1958-59, 1962-63 and 1973-77 and 2005 to the present. Each has been met by a brutal crackdown by Pakistan’s security forces.

A critical driver of unrest is the Baloch community’s demand for a greater share in the allocation of revenues generated by the province’s natural resources. Although Balochistan is the largest single source of domestic energy reserves in Pakistan, Baloch groups argue these resources disproportionately benefit other provinces and ethnic communities.

Some Baloch groups have resorted to violence, while others are campaigning peacefully and some contest local, provincial and federal elections. In response, the Pakistan government has attempted to suppress this opposition by increasing military operations in the province that often do not distinguish between peaceful and armed Baloch groups.

“The confrontation between Baloch groups and the state is characterised by human rights abuses committed both by government forces and armed Baloch groups,” the statement added.

Also Read: Obituary: The Martyred Professor and     The Baloch Noam Chomski is Dead

جنایتکار جنگی صرب برای نخستین بار در دادگاه لاهه

به گزارش خبرگزاری فرانسه از لاهه، محاکمه راتکو ملادیچ، فرمانده نظامی سابق صربهای بوسنی که به جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل کشی متهم شده است، صبح امروز در دادگاه بین المللی کیفری لاهه آغاز شد.

این جنایتکار جنگی که متهم اصلی قتل عام هزاران نفر از مسلمانان بوسنی در سال 1995 میلادی بشمار می رود، در حالی که پیر و سالخورده و لاغر شده است، برای نخستین بار در دادگاه بین المللی لاهه حضور یافت.

هنگامی که رئیس دادگاه از این جنایتکار جنگی هویت او را پرسید، وی پاسخ داد، من، ژنرال راتکو ملادیچ هستم.

راتکو ملادیچ که 69 سال دارد، روز 26 ماه مه گذشته پس از 16 سال فرار توسط نیروهای دولتی صربستان دستگیر شد.

Be omide aan rozi ke janaayatkaaraane jangi Irani (saraane regime Iran) va Pakistani dar in daadgaah be khaater janaayaateshoon bar melat Baloch mahaakeme beshan.

چهره زشت نفرت

معلم يك مدرسه به بچه هاي كلاس گفت كه ميخواهد با آنها بازي كند. او به آنها گفت كه فردا هر كدام يك كيسه پلاستيكي بردارند و درون آن به تعداد آدمهايي كه از آنها بدشان ميآيد، سيب زميني بريزند و با خود به كودكستان بياورند.

فردا بچه ها با كيسه هاي پلاستيكي به مدرسه آمدند. در كيسه ي بعضي ها ۲، بعضي ها ۳ و بعضي ها ۵ سيب زميني بود.

معلم به بچه ها گفت: تا يك هفته هر كجا كه مي روند كيسه پلاستيكي را با خود ببرند.

روزها به همين ترتيب گذشت و كم كم بچه ها شروع كردند به شكايت از بوي سيب زميني هاي گنديده. به علاوه، آن هايي كه سيب زميني بيشتري داشتند از حمل آن بار سنگين خسته شده بودند.

پس از گذشت يك هفته بازي بالاخره تمام شد و بچه ها راحت شدند…

معلم از بچه ها پرسيد: از اينكه يك هفته سيب زميني ها را با خود حمل مي كرديد چه احساسي داشتيد؟

بچه ها از اينكه مجبور بودند سيب زميني هاي بد بو و سنگين را همه جا با خود حمل كنند شكايت داشتند.

آنگاه معلم منظور اصلي خود را از اين بازي، اين چنين توضيح داد:

اين درست شبيه وضعيتي است كه شما كينه آدم هايي كه دوستشان نداريد را در دل خود نگه مي داريد و همه جا با خود مي بريد. بوي بد كينه و نفرت قلب شما را فاسد مي كند و شما آن را همه جا همراه خود حمل مي كنيد. حالا كه شما بوي بد سيب زميني ها را فقط براي يك هفته نتوانستيد تحمل كنيد پس چطور مي خواهيد بوي بد نفرت را براي تمام عمر در دل خود تحمل كنيد؟

مرگ نوجوان ۱۳ ساله بر اثر شكنجه؛ «سوريه به دست يك مشت جاني اداره مي شود»

تصوير حمزه الخطيب در دستان معترضان سوري كه از فيلمي در سايت يوتيوپ گرفته شده است.

شبكه تلويزيوني الجزيره در گزارشي به كشته شدن يك نوجوان سوري به دليل شكنجه پرداخته و نوشته است كه مرگ وي به دست نيروهاي امنيتي موجي از خشم را در شهر درعا برانگيخت.

حمزه الخطيب سيزده ساله در پي شكنجه به دست نيروهاي سوري جان خود را از دست داد.

الجزيره مي نويسد: حمزه دوست داشت وقتي باران در شهر آنها مي باريد و جوي هاي كوچكي مي ساخت با كودكان ديگر از روي آنها بپرد يا در آنها شنا كند. ولي خشكسالي چند سال گذشته او را از اين تفريح محروم كرده بود. به جاي اين كار پناه برده بود به پشت بام خانه شان كه در آنجا كبوتراني را پرورش مي داد و با چشم دنبال خط پرواز آنها را برفراز كشتزارهاي گندم و گوجه دنبال مي كرد كه با سماجت روي اين خاك خشك و سخت سبز مي شدند.

به گفته پسر عموي او، حمزه از خانواده پولداري نبود ولي هميشه با بي چيزتر از خانواده خود همدردي مي كرد:

«هميشه از پدرومادر خود پول مي گرفت و آن را ميان فقيران تقسيم مي كرد. خوب يادم است يك بار ۱۰۰ لير سوري (۲ دلار) داشت و مي خواست به كسي بدهد. پدر و مادرش گفتند پول زيادي است. ولي او گفت من دست كم جايي براي خواب و چيزي براي خوردن دارم ولي او هيچ ندارد و پدر و مادرش را قانع كرد كه آن پول را به مرد بي چيز بدهند.

ولي حمزه هنگامي كه به دست نيروهاي امنيتي بشار اسد افتاد چنين غمخواري نداشت. موجوديت انساني او به اندازه اي تنزل داده شده بود كه او را چون بسته اي گوشت و استخوان براي شكستن، كوبيدن و له كردن، كشيدن ناخن هايش مي ديدند تا زماني كه ديگر فريادهاي او خاموش شد.

او روز ۲۹ آوريل امسال در جريان يك تظاهرات در صيده در ده كيلومتري شرق درعا دستگير شد و روز سه شنبه ۲۴ ماه مي جسد مثله شده او به خانواده اش تحويل داده شد. روي جسد او كه پس از يك ماه به خانواده اش داده شد آثار پارگي، كبودي، سوختگي ناشي از شوك برقي و آثار تازيانه و كابل ديده مي شد. اسناد سازمان ديده بان حقوق بشر نشان مي دهد كه اين روش ها بارها و بارها در جريان سركوب تظاهرات سه ماه گذشته مورد استفاده نهادهاي امنيتي سوري در زندان ها قرار گرفته است.

به نوشته سايت الجزيره، چشمهاي حمزه باد كرده و سياه بود و روي بازوانش جاي گلوله ديده مي شد. گلوله از پهلوي او به شكم رسيده بود. روي سينه او نشان سوختگي بزرگي ديده مي شد. گردن او شكسته شده و آلت تناسلي اش بريده شده بود.

در نواري كه در يوتيوب گذاشته شده صداي مردي را مي شنويم كه مي گويد: «كميته هاي حقوق بشر كجا رفته اند؟ دادگاه بين المللي رسيدگي به جنايات عليه بشريت كجاست؟ خانواده اش يك ماه گذشته هيچ خبري از او نداشتند. حالا جسدش را تحويل مي دهند. علائم شكنجه روي بدن او به خوبي مشهود است.»

ويدئوي اوليه از روي يوتيوب برداشته شده ولي ويدئوي ديگري با پوشاندن بخش عضو جنسي قطع شده او هنوز روي يوتيوب هست.

به گفته پسر عموي او، وقتي مادر حمزه براي ديدن پيكر فرزندش آمد تنها بالاتنه او را نشانش دادند: «مي خواستيم به پدرش بگوييم كه پتو را از روي جسد برندارد. ولي او پتو را كنار زد و وقتي بدن حمزه را ديدن از هوش رفت. خيلي ها رفتند كمكش كنند و خيلي ها مشغول فيلمبرداري شدند.»

حمزه به گفته پسر عمويش خيلي سياسي نبود ولي همه مردم مي رفتند كه در تظاهرات شركت كنند. او هم رفت. حمزه با دوستان و خانواده اش ۱۲ كيلومتر از شهر خود جيزه در شمال غرب صيده راه افتاد. تيراندازي زماني شروع شد كه مردم به حاشيه صيده رسيده بودند.

پسر عموي حمزه مي گويد: «خيلي ها كشته شدند و يا زخمي شدند، خيلي ها هم بازداشت شدند. خيلي شلوغ شده بود و ما نفهميديم كي حمزه ناپديد شد.»

يك كنشگر نيز در منطقه با الجزيره گفت و گو كرد. به گفته وي، حمزه جزو ۵۱ نفري بود كه در ۲۹ آوريل توسط گردان امنيتي نيروي هوايي بازداشت شده بودند. برخي از دستگير شدگان از شكنجه شديد به دست اين نيروها خير داده اند:

«همه اين ۵۱ نفر را نيروي ضد شورش گردان امنيتي نيروي هوايي دستگير كرده بود. همه شان وقتي بازداشت شدند زنده بودند. ولي اين هفته ما ۱۳ جسد را گرفتيم كه همه شان به شدت شكنجه شده بودند. اين گردان يك گردان معروف به خشونت و بي رحمي است. ما فكر مي كنيم دست كم مرده ۱۲ نفر ديگر را در اين چند روز آينده به ما پس بدهند.»

در واكنش به ويدئوي پيكر مثله شده حمزه، «الدنيا»، تنها ايستگاه تلويزيوني متعلق به بخش خصوصي سوريه كه يك رسانه هوادار حكومت است در بخش عربي خود گفت و گويي با پزشك قانوني در دمشق در بيمارستان نظامي تشرين پخش كرد.

دكتر اكرم الشعر كه مدعي بود كالبد شكافي جسد حمزه در تشرين زير نظارت او انجام شده گفت آثاري از شكنجه در بدن ديده نشده و كبودي ها، كبودي هاي طبيعي جسد در حال تجزيه شدن است.

شهادت اين پزشك، از سوي ديگر، نخستين اعتراف رسمي از سوي دولت به بازداشت، زخمي شدن و كشته شدن شهروندان غيرنظامي در جريان عمليات نظامي منطقه درعا در پي انتقال آنها به زندان نهادهاي امنيتي دمشق است.

مركز پژوهش هاي حقوق بشر دمشق در گزارشي كه چند هفته پيش منتشر كرد، اعلام كرد كه انتقال پيكر ۲۴۴ تن كه در جريان سركوب نظامي در درعا صورت گرفته به بيمارستان نظامي تشرين گزارش شبكه الجزيره را مبني بر اين كه حكومت كوشش مي كند با جلوگيري از مداواي زخمي شدگان اين عمليات عمدا آنها را از ميان بردارد، تاييد مي كند.

در پي فيلمبرداري از پيكر حمزه، جسد وي در جيزه و پس از مراسم مذهبي به خاك سپرده شد. پس از اين خاكسپاري كودكان و نوجوانان اين شهر با شعارهايي در دست به راهپيمايي دست زدند. شعارهايي كه مي گفت حمزه شهيدي است كه به دست نيروهاي امنيتي به شهادت رسيد.

ورود نمايندگان رسانه هاي خارجي به سوريه ممنوع است و روزنامه نگاران محلي و پژوهشگران حقوق بشر در صحت ويدئوي حمزه ترديد نشان نمي دهند.

به گفته پسر عموي حمزه، علي الخطيب، پدر حمزه مي خواست بر عليه نيروهاي نظامي و امنيتي شكايت كند اما نيروهاي امنيتي و پليس به او هشدار دادند:

«آنها به پدر حمزه گفتند: ديگر دنبال اين ماجرا را نگير. مي داني اگر با رسانه ها صحبت كني چه بر سرت مي آيد.»

مادر حمزه نيز كه با پژوهشگران حقوق بشر صحبت كرده بود به گفته آنها حاضر نبود جزييات دستگير شدن و مرگ پسرش را بيش از اين بشكافد.

به گفته مادر حمزه، پدر حمزه به مدت كوتاهي روز شنبه بعد از ظهر بازداشت شد. پليس به او گفته است كه شهادت بدهد پسرش را سلفي هاي مسلح (افراط گرايان سني) كه بنا به ادعاي حكومت ناآرامي ها زير سر آنهاست، كشته شده.

پسر عموي حمزه گفت: «پدر حمزه نزديك به نيم ساعت به يك شعبه امنيتي مراجعه كرد. برخورد خوبي با او داشتند.»

به گزارش ديده بان حقوق بشر، شكنجه در زندان هاي سوريه مدتها بود كه به عنوان بدترين نوع شكنجه در جهان معروف بود. اما اين شكنجه امروزه ديگر يك امر عادي و گسترده شده است.

ريكت پاتل، رئيس سازمان اواز كه به موارد تخطي از حقوق بشر در اين كشور رسيدگي مي كند مي گويد: «ميزان اعدام و شكنجه در سوريه با گسترش سيستماتيك آن به سطح جنايت عليه بشريت رسيده است. كمپين ما عليه تروريسم گسترده و هراس افكني است. حكومت شكنجه را پنهان نمي كند و عمدا قربانيان شكنجه هاي سخت را به ميان اجتماع مي فرستد تا با نشان دادن آنها به مردم ايجاد هراس كند.»

اگر هدف حكومت تبليغ درنده خويي خود است، به نظر مي رسد كه اثرگذار است. چند ساعتي پس از نمايش ويدئوي پيكر مثله شده حمزه در شبكه هاي اجتماعي تظاهراتي در درعا صورت گرفت كه در آن صدها شهروند خشمگين بر عليه اقدامات نظامي ماموران به خيابانها ريختند و خشم خود را از شكنجه و مرگ حمزه اعلام كردند.

يك كنشگر حقوق بشر در منطقه درعا گفت: مردم واقعا از رويداد مرگ حمزه به خشم آمده اند. اين دليل ديگري است كه نشان مي دهد حكومت به دست يك مشت جاني اداره مي شود كه از عهده هيچ رفرم و اصلاحاتي برنمي آيند.

يك هفته پس از بازگشت پيكر حمزه به شهر خود، صفحه فيس بوكي به نام «ما همه حمزه الخطيب هستيم» به او اختصاص داده شده كه بيش از ۶۰ هزار نفر در آن فعال اند. اين صفحه يادآور كمپين فيس بوك خالد سعيد، جوان مصري كه مرگش در زندان نيروهاي امنيتي سال پيش خيزش قاهره را پي افكند.

در سوي ديگر سوريه در شمال شرق اين كشور رزان مصطفي، سخنگوي نيروهاي مخالف جنبش كردها گفت او و ديگران نيز ويدئوهاي خشم برانگيز در اختيار دارند:

«ويدئوي حمزه نه تنها سوريه كه همه مردم جهان را متاثر كرد. اين گونه اعمال غيرقابل پذيرش و غير موجه است. اين كار به اين دليل صورت گرفته است كه جلوي تقاضاهاي مردم را بگيرند.»

به گفته خطيب تظاهركنندگان با اين گونه اقدامات وحشيانه بيش از پيش به خشم مي آيند: «حالا مردم بيشتري به خيابانها خواهند ريخت. ما نيروهاي امنيتي سوريه را مسئول شكنجه و مرگ اين كودك مي دانيم. حتي اگر خودشان انكار كنند.»

برخي از واكنش ها نياز به كلمه نداشت. گرچه پدر حمزه از دو زن خود ۲۰ فرزند دارد خشم او از مرگ حمزه چيزي كم از پدر تنها فرزند نبود.

پسر عموي حمزه مي پرسد: «اگر آدم ويدئوي بچه خودش را ببيند، چه حس مي كند؟ من هرگز نديده بودم پدر حمزه اصلا در عمر خود گريه كرده باشد. حالا فقط اشك است كه در صورت او ديده مي شود.»

آشنائي با ويتامين‌هاي طبيعي و شيميائي

اگرچه ويتامين‌هائي كه از طريق شيميائي توليد شده‌اند نتايج رضايت بخشي داده‌اند، اما به‌طور كلي مزاياي ويتامين‌هائي كه از مواد خوراكي تهيه مي‌شوند در زمينه‌ەاي گوناگون بيشتر از مشابه شيميائي آنها مي‌باشد. اختلاف اساسي بين اين دو گروه در اين استكه ويتامين تهيه شده از راه‌هاي شيميائي تنها شامل يك ماده خالص

ست اما ويتامين‌هاي طبيعي، اغلب به‌صورت آميزه‌اي از مواد مفيد ميباشند كه شبيه‌سازي شيميائي آنها

امكان‌پذير نمي‌باشد. به‌عنوان مثال، ويتامين C گياهي داراي تركيبات ديگري از جمله ”بيوفلاونوئيدها“ نيز مي‌باشد كه نه تنها نقش سينرجيم (فزاينده) با اسيد اسكوربيك داشته بلكه خود از جمله مواد بسيار مفيد براي سلامت قلب است.

اما شايد مهمترين اختلاف بين ويتامين‌هاي شيميائي و طبيعي در آن است كه افرادي كه به مواد شيميائي حساسيت دارند و نسبت به ويتامين‌هاي مصنوعي واكنش نشان مي‌دهند، به نوع طبيعي اين ويتامين‌ها حتي در صورت مصرف بيش از حد، هيچ‌گونه اثرات جانبي سوء نشان نمي‌دهند. به‌همين دليل، مصرف ويتامين‌هاي گياهي روز به روز افزايش مي‌يابد اما اين بدان معني نيست كه چنانچه نياز پزشكي به ويتامين نداشته باشيم، صرفاً به‌دليل طبيعي بودن، آنها را خود سرانه مصرف كنيم. طبق تحقيقات وسيع كه توسط متخصصين امور تغذيه صورت گرفته است همان‌طور كه قبلاً اشاره كرديم، با مصرف يك وعده غذاي پخته شده در حالت عادي، كليه نيازهاي بدن به ويتامين‌هاي مختلف تأمين مي‌گردد و نيازي به مصرف خود سرانه آنها نمي‌باشد.

قبل از آنكه به پايداري ويتامين‌ها بپردازيم لازم است به دو دسته از مواد اشاره كنيم كه به آنها مواد وابسته به ويتامين‌ها مي‌گويند. اين مواد شامل پرو ويتامين‌ها يا مولد ويتامين و گروه ديگر مواد ضد ويتامين مي‌باشند كه به آنها ويتامين‌هاي كاذب نيز مي‌گويند.

گروه اول يا زمينه‌سازهاي ويتامين، از نظر شيميائي به فرم فعال ويتامين نزديك هستند اما تا زماني كه بدن، آنها را به فرم فعال تبديل نكند هيچ‌گونه فعاليت مفيد ندارند. به‌عنوان مثال ماده كاروتن در ديواره روده به شكل فعال ويتامين A تبديل مي‌شود و يا ويتامين D ساخته شده در پوست تنها در كبد و كليه به فرم فعال و مفيد خود در مي‌آيد.

گروه دوم، آنتي ويتامين ياويتامين‌هاي كاذب هستند كه براي تسريح نقش آنها بهترين تشبيه كليدي است كه در قفل قرار مي‌گيرد ولي براي باز كردن قفل مناسب نمي‌باشد، از سوي ديگر از قفل نيز برداشته نمي‌شود تا امكان استفاده از كليد اصلي را ايجاد نمايد. اهميت اين مواد در مطالعات مربوط به اثرات كمبود ويتامين‌ها بروي افراد است كه مشكل مي‌توان از رسيدن آنها به بدن جلوگيري كرد چرا كه به گونه‌هاي مختلف در طبيعت، نوع طبيعي آنها وجود دارد. استفادهاز اين مواد با احتياط فراوان و تنها توسط متخصصين علوم تغذيه صورت مي‌گيرد.

● پايداري ويتامين‌ها:

براي بررسي پايداري ويتامين‌ها نخست بايد به حلاليت آنها در آب و يا روغن توجه شود. ابتدا ويتامين‌هاي محلول در چربي يعني A,D,E,K را مورد بحث قرار مي‌دهيم.‌ به‌طور كلي، اين ويتامين‌ها در مقابل حرارت پايدار هستند و با فرايند حرارت دادن (پختن غذا) تحت تأثير قرار نمي‌گيرند اما عوامل ديگري هر كدام از آنها را تحت تأثير قرار مي‌دهد:

ويتامين A: در هوا و تحت تأثير نور خورشيد (UV) از بين مي‌رود.

ويتامين D: تحت تأثير اشعه خورشيد (UV) مقدار آن افزايش مي‌يابد.

ويتامين E در اثر تند شدن چربي‌ها، كلا از بين مي‌رود.

ويتامين K: يكي از پايدارترين ويتامين‌ها است.

ويتامين‌هاي محلول در آب يعني انواع ويتامين B و ويتامين C نيز از نظر پايداري با هم متفاوت مي‌باشند. اين دو ويتامين به‌طور كلي در شرايط اسيدي (غذاي ترش، مواد سيتريك) پايدار بوده ولي در شرايط قليائي از بين مي‌روند. ويتامين C يكي از نا پايدارترين ويتامين‌ها مي‌باشد كه تحت تأثير هوا، اشعه خورشيد و ين فلزات سنگين مانند آهن و مس از بين مي‌رود، در قبال حرارت نيز پايداري ضعيفي دارد و با افزايش زمان پخت در مواد غذائي نيز از بين مي‌رود، اما ويتامين‌هاي B در مقابل حرارت پايداري بيشتري دارند و در اثر پختن غذا از بين نمي‌روند. با توجه به مسأله پايداري ويتامين‌ها، امروزه در اكثر فرآورده‌هاي غذائي و آرايشي كه با ويتامين غني‌سازي مي‌شوند، سعي در استفاده از پرو ويتامين‌ها مي‌شود زيرا تا قبل از تبديل به نوع فعال در نقطه مصرف، مي‌توانند به صورت پايدار باقي مانده و ذخيره شوند.

هدف از اين سري مقالات كوتاه، آشنائي با انواع ويتامين‌ها و مطالبي بود كه كمتر در ارتباط با آنها مطرح مي‌شود و تأكيد بر اين مطلب كه اصولاً ”نبايد ويتامين‌ها را خودسرانه مصرف نمود و چنانچه با نظر طبيب يا متخصص تغذيه استفاده از آنها تجويز گرديد، سعي در مصرف نوع طبيعي آنها بشود تا از اثرات جانبي مفيد آنها نيز بتوان بهره گرفت“.

قبل از خاتمه بحث ويتامين‌ها لازم است به يك نكته اشاره شود: خانواده ويتامين B شامل ويتامين‌هاي B۲,B۱ نياسين، اسيد پنتوتنيك، B۶,B۱۲ اسيد فوليك، بيوتين، كولين، اينوزيتول، پارا امينو بنزوئيك اسيد، پانگماتيك اسيد، اروتيك اسيد و لاتريل مي‌باشد. اگرچه در ساختمان شيميائي اين ويتامين‌ها تفاوت‌هائي ديده مي‌شود، اما از آنجا كه اثر يكيدگر را تقويت كرده و در كنار هم مؤثرتر عمل مي‌كنند طبقه‌بندي آنها در يك گروه انجام شده و مصرف آنها نيز به صورت آميزه و به اسم B كمپلكس كارائي بيشتري نسبت به تك‌تك آنها دارد. اثر اصلي ويتامين B كمپلكس در تقويت سيستم عصبي و در حقيقت تأمين انرژي لازم براي عملكرد صحيح سيستم عصبي مي‌باشد. غلات، حبوبات، گوشت، جگر، زرده تخم‌مرغ و انواع مخمرها سرشار از گروه ويتامين B مي‌باشند. همچنين در ميوه و سبزيجات حدود ۱۸ درصد انواع ويتامين‌ها وجود دارد.

در خاتمه بار ديگر بر اين نكته تأكيد مي‌شود مصرف يك وعده غذاي پخته همراه با سبزيجات، كليه ويتامين‌ها و مواد معدني موردنياز يك فرد را در حالت طبيعي فراهم مي‌سازد و نيازي به مصرف خود سرانه ويتامين‌ها نمي‌باشد چرا كه اصراف در مصرف آنها گاها موجب بيماري‌هاي سختي مي‌شود. مثلاً مصرف زياده از حد ويتامين A سبب خستگي غير طبيعي، سر درد، تهوع، ريزش مو، خشكي، ترك و پوسته پوسته شدن پوست بدن گشته و در اطفال، دردهاي استخواني شديد و گاها، شكستگي استخوان را باعث مي‌گردد.

دكتر محمدرضا شاه‌بنده

ماهنامه اقتصاد خانواده

دخترمسلمان اوكرايني بجرم شركت درمسابقه زيبايي سنگسار شد

كاتيا كورن دختر مسلمان اوكرايني كه فقط 19 سال داشت توسط سه جوان همشهري در كريمه اوكراين سنگسار و جسدش را در جنگلي در نزديكي خانه اش دفن شد.

به نوشته اين رسانه ها جرم او شركت در يك مسابقه زيبايي بود كه در اوكراين برگزار شد. كاتياكه به گفته دوستانش به شدت به مد و لباس علاقمند بود، در اين مسابقه نفر هفتم شد. اما از آنجا كه او در يك خانواده مسلمان به دنيا آمده بود، سه جوان او را مستحق مرگ تشخيص دادند و به گفته خود قانون اسلام را در مورد او به اجرا گذاشتند.

كاتيا در كريمه اكراين زندگي مي كرد , اين محلي است كه جسد كاتيا در آنجا دفن شده بود

پيكر زخمي او يك هفته بعد از ناپديد شدنش پيدا شد و پليس سه جوان متهم به قتل را دستگير كرد. يكي از سه جوان به نام بيحال قاضيف كه فقط 16 سال دارد به پليس گفت از اين جنايت پشيمان نيست.

روزنامه انگليسي ديلي ميل كه اين خبر را منتشر كرده همراه با تصوير كاتيا، عكسي از سكينه محمدي را نيز درج كرده و نوشت مجازات سنگسار در سه كشور ايران، نيجريه و پاكستان به اجر در مي آيد. اين روزنامه اضافه كرده است هرچند عفو بين الملل ميگويد در سال 2010 حكم سنگسار در هيچ كشوري اجرا نشده است، اما در پايان سال گذشته حداقل 10 زن در ايران حكم سنگسار داشتند.

جهت نمايش ويدئو در يوتوب اينجا كليك كنيد. جهت دانلود ويدئو اينجا كليك كنيد.

Pakistani terrorist state extra-judicially assassinated our renowned Professor Saba Dashtyari

On 1^st of June 2011 when Baloch Professor Saba Dashtyari was on his way home from the University of Balochistan in Quetta, the death squad of Pakistani terrorist state extra-judicially assassinated him with bullets. Few days ago in a speech at the University of Balochistan he revealed that he has been receiving threat of elimination from unknown people on many occassions.

He was steadfast and resolute in his struggle for the freedom and independence of Balochistan. He devoted his entire life for Baluchi language, Baluchi culture and freedom of Balochistan. He was a leading figure in all demonstrations against enforced disappearance and extra-judicial killing of Baloch activists by dark forces of Pakistani military establishment. In an interview with Radio Balochistan he said that the Pakistani military operations have failed to suppress Baloch movement and its fighters, that is why they are resorting to “kill and dump” policy. Despite of being aware of the imminent threats to his life, he remained vocal against the injustices of Pakistani state against innocent Baloch people. In effect he with intent rejected the fear and embraced with Joy the struggle for freedom of Balochistan.

بلوچستان ٹی وی، گپ و تراں گوں پروفیسر صبا دشتیاری؛ اولی بہر

BTV 25-10-2008 Saba Dashyari 1

BTV 25-10-2008 Saba Dashtyari 2

BTV 25-10-2008 Sbab Dashtyari 3

دومی بہر

Saba Dashtyari-1

Saba Dashtyari-2

Saba Dashtyari-3

 http://www.zrombesh.org/

BHRC (Canada) expressed deep sorrow over the target killing of Prof. Saba Dashtyari

Press Release


Toronto, 06/01/2011 – Baloch Human Rights Council (Canada) expressed deep sorrow over the targeted killing of Prof. Saba Dashtyari in Quetta today. Prof. Dashtyari was shot dead by unknown assailants, allegedly members of the military intelligence death squad, while he was on his way to Balochistan University where he taught Islamic history and theology.
BHRC (Canada) condemned the cold-blooded murder of Prof. Dashtyari in the strongest words and stated that this humble man of great scholarship gave his life for what he genuinely believed in – freedom of Baloch nation. Prof. Dashtyari chose the life of a revolutionary scholar and his martyrdom did not come as a surprise to many of his students and colleagues.
In the statement, BHRC (Canada) paid tribute to his rich contribution of establishing the first ever Baloch research and reference library, a large collection of books, historic letters, and documents to preserve the national heritage and culture. The statement concluded that Prof. Dashtyari would always be remembered as the sage of the independence movement and a revolutionary with a book in his hand.




Zaffar Baloch,
President, BHRC (Canada)


Aziz Baloch,
Vice President, BHRC (Canada)
Coordinator, International VMissing Persons (Canada)

http://balochistanhcr.blogspot.com/2011/06/bhrc-canada-expressed-deep-sorrow-over.html

Editorial: The Baloch Noam Chomsky Is Dead

There is renewed anger across Balochistan over the dreadful assassination of one of the most popular icons of Balochi literature and civil society, Dr. Saba Dashtiyari. A professor of Islamic studies at the University of Balochistan, the fifty-eight-year old university educator was gunned down when he was taking a walk in Quetta on Wednesday night. 

The fresh flow of disillusionment does not solely emanate from political circles. Over two decades, no student passed out of the province’s highest center for learning without noticing Professor Dashtiyari’s ubiquitous presence and acknowledging his commitment to liberalism. He did not have any children but he has left behind tens of thousands of UoB alumni, current students, faculty members and poets and writers across the province to mourn his killing. 

Saba Dashtiyari was in fact Balochistn’s Noam Chomsky. He symbolized reawakening of the marginalized and deprived masses. He represented the breed of dissenters, critics and skeptics. He stood for freedom of expression and movement. 

No government official in Balochistan ever died such a heroic death while so bravely and differently standing for his people’s legitimate rights. Perhaps he would not have taken such a firm stance if his own students were not extra-judicially whisked away by the personnel of the security forces in illegal raids on the campuses of the University of Balochistan and Balcohistan University of Information Technology and Management Sciences. He would not revolt and lead marches if he had not been agonized because of the extra-judicial killings and dumping of his promising teenage students. 

Killing someone as influential as Mr. Dashtiyari is like alienating thousands of educated Baloch youth toward Pakistan. It’s a pity that most Pakistani newspapers and television channels did not properly cover the killing of a man who promoted liberalism on the campus for two decades. For instance, the Karachi-based newspaper, Express Tribune, while running a story from AFP, even reported that Saba worked as a professor at the Urdu Department in spite of the fact that the slain intellectual was one of the most respected figures of Balochistan during his lifetime.  This depicts both a lack of interest in our national media toward Balochistan and, worse still, sickening ignorant by the so-called liberal elites running these premier newspapers which are meant, or expected, to educate the rest of the world about the region. 

Dr. . Dashtiyari, who drew more respect for his activism and contributions to progressive Balochi language literature than his position as a university professor did not belong to the tribal elite. He did not even belong to the middle class. He was the child of the lower middle class who was empowered with knowledge and wisdom. People like him stood against every official attempt to put Balochistan in a plate and offer to Islamic extremists and pro-Taliban elements. As long as he lived, he assured that democracy was not dead. 

As a democrat he utilized his every right to raise voice against state-sponsored injustices. He spoke at conferences; addressed the media; led peaceful protest rallies’; launched petitions; wrote newspaper articles and joined hunger strike camps to fight inequality and injustice. There were very few people in Balochistan, such as the slain professor, who wore so many hats at the same time and assumed multiple proactive roles. 

What does this high-profile murder mean to Balochistan? Similar to Nawab Bugti’s killing, Balochistan will never be the same again after Saba’s murder. The fallout of his murder, however, is going to eventually come in a slow but a different way. Besides political rallies and shutter down strike calls given by the Baloch National Front, this incident is going to give a wake-up call to Balochistan’s lower-middle class. Much has been said about the role of the tribal elites in the past and the rise of the middle class in the current Baloch movement but one has barely heard of the Baloch lower middle class, which Saba represented. 

Another area which will immensely impact the future of Balochistan is the influence of Mr. Dashtiyari over Balochi language literary circle. This is indeed going to pave the way for more rebellious and revolutionary poetry and music inside the province. Balochi poetry and music has had an extraordinary role in the Baloch awakening. There is going to be more emphasis in the Balochi literate in the future on the liberation movement and the idea of guarding Balochistan from the “outsiders.” 

Of course, everyone did not agree with Saba’s political ideology. His was a clear stance that advocated Balochistan’s independence but even the pro-parliament Baloch political parties equally acknowledge and admire his intellectual and scholarly contributions. This is a collective colossal loss for Balochistan. Our Chomsky is dead! R.I.P, Waja.

Also Read: The Martyred Professor

http://www.thebalochhal.com/2011/06/editorial-the-baloch-noam-chomsky-is-dead/

Obituary: The Martyred Professor

By Malik Siraj Akbar
I do no know any young Baloch of my generation who was not keen to meet Professor Saba Dashtiyari during his early school days. As a school student in Panjgur, my hometown, I first heard about Saba, who was brutally shot dead on Wednesday night in Quetta where he was among the very few remaining brave men who would still take a walk on Sariab Road in spite of serious law and order problems confronting the provincial capital.

As young kids, we had heard charming stories about a Baloch professor who was an atheist but, ironically, taught theology and Islamic studies at the University of Balochistan. Another thing that fascinated us about him was the narrative that he spent most of his salary on the promotion of Balochi language academies and preparation of Balochi text books.

I was in my early teens when I met Professor Saba at Panjgur’s Izat Academy, a local organization that used to publish a Balochi language liberal magazine Chirag under the editorship of Karim Azad. The magazine was eventually shut down because of a chronic financial crunch.

My interactions with Saba increased in Quetta at the University of Balochistan. There were always two things one could not overlook while entering the University: the heavy presence of the Frontier Corps (FC) and Saba Dashtiyari’s table surrounded by students. Saba ran kind of a (liberal) university within the (strictly controlled) university. He was an easily approachable professor who would sit outside the canteen to share ideas with students. While getting into our classrooms, I would often see two to three students sitting with the Professor at around 10:00 am. Within two hours, when I’d walk to the same place, the circle of the students by that time would have expanded to 20 to 30.

If you walked individually, he’d excuse the group of students surrounding him and call at you “Biya day bacha” (Come over, boy) but if you walked in a group of students, “he’d pluralize it “biye e day bachikan” (Come over, boys).

The group of students that surrounded the Professor often comprised of progressive and liberals. One would barely make sense of the composition without squinting at the books they carried in their hands. These students held books written by free thinkers like Bertrand Russell and others held some Russian fictions by Leo Tolstoy or Maxim Gorky. There were the ones who’d be holding Syed Sibth-e-Hassan’s work or that of Dr. Mubarak Ali.

After seeing these books, one would sit down to listen to the contents of the discussion taking place on this exceptional circle. Discussions headed by Saba were far more liberal and enlightening than what we could learn from our classrooms. The participants of the discussions would talk on a variety of topics ranging from politics, religion, revolutions, nationalism to taboos like sex and homosexuality. Students often wondered why rest of the professors at the university were not as liberal and easily approachable as Saba.
The great Professor’s humbleness dated back to his family background. He came from a low-income family of Karachi which had actually migrated from Dasthiyar area of Iranian Balochistan. Thus, he alluded to his ancestral town throughout his life with his last name “Dashtiyari” (which meant someone who came from Dashtiyar).

Saba was born in 1953 in Karachi and attained his basic education in the slums. He obtained a Masters degree in Philosophy and Islamic Studies from the Karachi University. In 1980s, he began to teach at the University of Balochistan. His love for different languages took him to the Iranian cultural center where he spent four years to learn Persian and then learned Arabic from the Egyptian Radio.
Very few people took the responsibility of promoting Balochi language and culture with such a great personal and professional commitment as Professor Dashtiyari did.

Although, he silently remained involved in teaching and promoting the language for around two years, he subsequently realized he was not sufficiently contributing to the Baloch movement. Thus, he walked outside the University and joined as an activist. During the last three years, Saba was seen in the forefront of the movement demanding the release of thousands of missing Baloch persons. He used to sit at different hunger strike camps to sympathize with the families of the missing persons and address various seminars.
In one such seminar, a female journalist interrupted Saba’s speech and said she would not let him speak on Balochistan. The lady’s interruption did not discourage or humiliate the Baloch professor who said in front of an august gathering that he would exercise his right to freedom of expression. Freedom in its all forms meant a life to him.

Two days before coming to the US, Saba and I spent around five hours together in Quetta. After he transported two boxes of books to a Karachi-based academy, we sat along with some other friends in Quetta’s Pishin Stop at a fast food restaurant to discuss the situation in Balochistan.
I inquired about the remarkable transformation in his personality and the causes that forced him to become an activist. In response, he sounded very frustrated with the state of affairs in Balochistan and did not mince words.

“Pakistan is a colonial state,” he said, “It is trying to eliminate the Baloch people and their culture. As professionals, we have to understand it’s our responsibility to come forward to assure our people that they are not alone.”

He believed that the Balochs should establish parallel educational institutions to counter the official propaganda and efforts to assimilate the Baloch into an alien culture. He was perturbed over the lack of official encouragement for the Balochi language and emphasized on the need for societal efforts to preserve the Baloch identity.

A practical man, he had established a prestigious Balochi reference center which was named after Syed Zahoor Shah Hashimi, another respected Balcoh intellectual.
He never married; spent whole his life for the promotion of Balochi language and culture.
Before I bid farewell to him outside his residence at the University Colony, Saba referred to my upcoming trip to the US and instructed: “Day Bacha mara odha washnaam bekan” (Oh boy, do make us proud there — in the US).

It is utterly futile to demand an inquiry into Saba’s murder as a probe is not what is going to help. All that we need to mourn is the great loss of an extraordinary educator of Balochistan. This is no longer a secrete how the government is target killing Baloch professors, writers, journalists, lawyers, human rights activists and political leaders. This is a period of unity among the people of Balochistan and the Balochs all over the world.
Every day, I receive a number of phone calls, emails and Facebook messages advising or ‘ordering’ me to “be careful” over whatever I write. What does it actually mean to be careful? There is no way carefulness can bring an end to this traumatic cycle of systematic elimination of Baloch scholars. It is worse not to speak up against this barbaric cycle of violence. The killing of enlightened writers and professors, such as Saba, is simply a clear message to all the liberals that we should either give up or get prepared to be killed.
I know getting killed is a heavy price for anyone of us to pay for our work but to live under oppression and injustice is like getting killed every other day. There is no justice without struggle. We all need to stand up for truth and refuse to succumb to this challenge.

It’s no cliché: Saba was unique and irreplaceable. You will not find a man who’ll spend his salary to impart cultural awareness and secular education at a time when the State of Pakistan is spending billions of rupees with the assistance of its Saudi cronies to radicalize the Baloch society by constructing more and more religious schools to counter the liberal nationalist movement.

http://www.thebalochhal.com/2011/06/obituary-the-martyred-professor/